Көгілдір тілді кесіртке (Tiliqua nigrolutea) сипаттамасы
Blotched blue-tongued lizard
Австралияға тән Tiliqua nigrolutea кесірткесі – денесі зор, әдемі көк тілді кесіртке. Түрлерінің түсі мен өрнегі географиялық орналасуына қарай өзгереді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көділендер түрі
Species of lizard
Дақты көк тілді кеділен (Tiliqua nigrolutea), сондай-ақ оңтүстік көк тілді кеділен немесе дақты көк тілді жалбыршақ деп те аталады, Оңтүстік-Шығыс Австралияға ғана тән көк тілді кеділеннің бір түрі.
The blotched blue tongued lizard (Tiliqua nigrolutea), also known as the southern blue tongued lizard or blotched blue tongued skink is a blue tongued skink endemic to south eastern Australia.
Сипаттама
Бұл түр скинктер тұқымдасының (Scincidae) салыстырмалы түрде ірі өкілі, денесі күшті және аяқтары салыстырмалы түрде қысқа. Түсі мен өрнегі географиялық жағдайға байланысты өзгереді, кейбір герпетологтар екі ерекше нысанды бөліп көрсетеді – жазық және таулы аймақтардағы. Жазық жерлердегі нысаны сұр немесе қоңыр түстердің әр тегілі болуы мүмкін, арқасы бойында ақшыл күміс немесе қоңыр дақтар болады, олар айналасындағы қараңғырақ жерлермен сәйкес келеді. Таулы аймақтардағы нысаны әдетте қараңғырақ (көбінесе қара түсті) болады, бұл ақшыл кремді немесе жарық қызғылт, лосось немесе апельсин түсті дақтармен күшті контраст жасауға мүмкіндік береді. Олардың етті көк тілі ауаның дәмін сезуге және потенциалды жыртқыштарды қорқытуға пайдалы. Олар көбінесе камуфляжға және алдауға негізделген қорғаныс тактикасын қолданады, бірақ қоршауға түскен немесе мазаланған жағдайда, олар әсерлі және тиімді қорғаныс көрсетуге қабілетті. Егер одан әрі мазаланса, соңғы шара ретінде шағады, шағуы күшті жақтарының арқасында ауыртпалы болғанымен, тістері дөңгелек және көбінесе теріні жарып тастамайды. Бұл түр зиянсыз, барлық скинктер сияқты, және табиғатынан шабуылшыл емес. Оларды кейде үй жануарлары ретінде ұстайды, себебі олар тұтқындыққа жақсы бейімделеді және қолжетімді әртүрлі тағамдарды жейді. Келтірілген ұзындығы шамамен 35-50 см, ылғалды және құрғақ склерофилл ормандарында, таулы орманды жерлерде және жағалаудағы бұталы жерлерде кездеседі. Ол барлық жейтін жануар, диетасы әртүрлі жәндіктер, құмырсқалар, өлекселер, жабайы гүлдер, жергілікті жемістер және таңдалған жапырақтар сияқты өсімдіктерден, сондай-ақ мүмкіндігі болғанда егеуқұйрықтар немесе басқа жас кеміргіштер сияқты шағын омыртқалы жануарлардан тұрады. Жыртқыштан (көптеген скинктер сияқты) ұсталған кезде құйрығын түсіруге болады (автотомия), бірақ бұл ірі скинк басқа скинктерге қарағанда оны жасауға әлдеқайда аз бейім.
This species is a relatively large member of the skink family (Scincidae) with a robust body and relatively short limbs. Colouration and pattern varies geographically, with two distinct forms recognised by some herpetologists, i. e lowlands and highlands. The lowlands form tends to be shades of grey or brown with paler silvery to tan coloured blotches along the back, that are contrasted by surrounding darker areas. The highlands form is typically darker (often jet black) that provides a strong contrast to much paler cream or more brightly coloured pink, salmon or orange coloured blotches. They have a fleshy blue tongue that is used to taste the air and scare off potential predators. They tend to rely on camouflage and bluff as their primary means of defence; however, if cornered or molested, they can put on an impressive and effective defensive display. If further molested, it will bite as a last resort and although the bite can be painful due to its powerful jaws, the teeth are blunt and generally do not break the skin. This species is harmless, as are all skinks and inoffensive by nature. They are sometimes kept as pets, as they adapt well to captivity, eating a wide range of readily available foods. The lizard is about 14 to 20 inches (35 to 50 cm) long, and is found in wet and dry sclerophyll forests, montane woodlands and coastal heathlands. It is an omnivore with a diet consisting of a variety of insects, snails, carrion, wildflowers, native fruits and other vegetation like select leaves, and occasionally small vertebrates like mice or other young rodents if given the chance. The tail can be dropped (autotomy) when grasped by a predator (like most skinks), but this large skink is much less likely to do so than most other members of the skink family.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Бұл түр Виктория, Тасмания, Оңтүстік Австралия, Жаңа Оңтүстік Уэльс және Австралия астанасы аумақтарында кездеседі. Олар көптеген кішігірім скинк түрлерімен салыстырғанда салыстырмалы түрде ұзақ өмір сүреді (құлыпта 30 жылға дейін сенімді түрде тіркелген). Олар кейбір ауылдық және қалалық жерлерге жақсы бейімделген, фермаларда және бақшаларда тіршілік етеді, себебі олар құрттар, шырыштар және кейде кеміргіштер сияқты зиянды жәндіктермен қоректенеді. Көк тілді жалбырбақ Наракоорте үңгірлері ұлттық паркіндегі плейстоцен қазбаларынан табылған жануарлардың бірі болып табылады.
The species occurs in Victoria, Tasmania, South Australia, New South Wales, and the Australian Capital Territory. They are also relatively long lived (reliably reported up to 30 years in captivity) compared to many of the smaller skink species. They have adapted well to some rural and urban areas, where they can be found living on farms and in gardens where they are an asset, as they eat pests such as snails, slugs, and occasionally rodents. The blotched blue tongued lizard is among the animals identified from the Pleistocene fossil sites of the Naracoorte Caves National Park.