Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Лоуренс залы – Торонто қаласындағы (Онтарио, Канада) кездесулер үйі. Ол Кинг-стрит Ист және Джарвис-стрит көшелерінің қиылысында орналасқан. Бұл зал Торонтоның қоғамдық жиналыстарға, концерттерге және көрмелерге арналған орталығы болу үшін салынды. Оның ең басты ерекшелігі – мың орындық амфитеатр. Он жылдар бойы зал Торонтоның қоғамдық өмірінің орталығы болды, бірақ кейін ірі залдар осы істің көп бөлігін өздеріне алды. Бүгінде зал тойлар, конференциялар және көркемсурет көрмелері сияқты шараларға арналған орын ретінде қызмет етеді.
St. Lawrence Hall is a meeting hall in Toronto, Ontario, Canada, located at the corner of King Street East and Jarvis Street. It was created to be Toronto's public meeting hall home to public gatherings, concerts, and exhibitions. Its main feature was a thousand seat amphitheatre. For decades the hall was the centre of Toronto's social life before larger venues took over much of this business. Today the hall continues as a venue for events including weddings, conferences, and art shows.
Тарих
Бұрын бұл жер Базар алаңының бір бөлігі болған және 1824-1831 жылдар аралығында алғашқы тұрақты базар ғимараттарының орны болған, сондай-ақ Джозеф Блурдың «Фермердің қару-жарағы» атты қонақ үйінің орналасқан жері болды. 1849 жылы Торонтодағы Ұлы өрт осы ғимараттың солтүстік бөліктерін бұзуға себеп болды, нәтижесінде 1850 жылы қазіргі Сент-Лоуренс базары сол кездегі Палас көшесінде оңтүстікке қарай салынды, ал қазір ол Фронт көшесі деп аталады. Кинг және Джарвис көшелерінің қиылысындағы бос аймақ өсіп келе жатқан қауымның ортасында орналасқан. Жаңа Ренессанс қайта жандану стиліндегі ғимаратты Уильям Томас жобалаған. Осы жерде Конфедерацияның әкелері Джон А. Макдональд және Джордж Браун сияқты көрнекті саясаткерлер Торонто халқына сөз сөйледі. Бұл қалаға келген музыканттар мен басқа да артистер үшін басты орын болды. Төменгі қабаттар базарға біріктіріліп, дүкендер мен кеңселерге орналастырылды. Ғимараттың үшінші қабаты Сент-Патрик залы деп аталды, ол Ирландия католик қайырымдылық қоғамы үшін маңызды жиын орын болды. 1870 жылдарға қарай өсіп келе жатқан қалада көптеген үлкен және ыңғайлы өнер орындары пайда болды, ал зал ұзақ құлдырау кезеңіне енді. Ол бірнеше жыл бойы Ұлттық балет үйіне де қызмет етті. Торонто қаласының басшылығы 1967 жылы Конфедерацияның жүз жылдығын мерекелеу үшін залды толыққанды қалпына келтірді (және толығымен қираған шығыс қанатын қайта салды). Сол жылы ол Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде танылды. 1970 және 1971 жылдары алғашқы екі «Джуно» сыйлығы осы жерде табыс етілді. Йорк аймағындағы Мейпл қаласындағы «Канаданың ғажайыптары» ойын-сауық паркінің құрылысын белгілейтін қашықтықтан жарылыс залдан жасалды. Бұл орын 2009 жылдан бері Онтарио мұра туралы заңының IV бөлігімен қорғалып келеді. Торонто қаласы сондай-ақ «Фронт көшесіндегі 92 Фронт көшесінің шығыс жағы археологиялық тұрғыдан сезімтал аймақ» екенін атап өтеді.
The location was previously part of the Market Square area and had been the site of the first permanent market buildings as well as site of Joseph Bloor's Farmer's Arms Inn from 1824 to 1831. The Great Fire of Toronto in 1849 caused the northern portions of this building to be pulled down, leading to the building of the current St. Lawrence Market in 1850 a block south at what was then Palace Street, and today is known as Front Street. The vacated area at the corner of King and Jarvis was in the heart of the growing community. The new Renaissance Revival style building was designed by William Thomas. It was here that prominent politicians such as John A. Macdonald and George Brown, Fathers of Confederation, addressed the people of Toronto. It was the main venue for musicians and other performers who came to the city. The lower levels were integrated into the market and were home to stores and businesses. A third storey section of the building was known as St. Patrick Hall, an important meeting place for the Irish Catholic Benevolent Union. By the 1870s the growing city had a number of larger and more suitable performance venues and the Hall entered a long decline. It continued to serve a number of roles, including several years as the home of the National Ballet. The City of Toronto government fully restored the hall in 1967 to mark the Centennial of Confederation (and rebuilt the east wing which had completely collapsed). That same year it was designated as a National Historic Site. The first two Juno Awards ceremonies were presented here in 1970 and 1971. A remote detonated explosion, standing in for the groundbreaking of Canada's Wonderland theme park in the York Region town of Maple, took place from the Hall. The site is protected under Part IV of the Ontario Heritage Act since 2009. The City of Toronto also notes that the "Front Street right of way at 92 Front Street East is an Archaeologically Sensitive Area".
Сәулетші және сәулет
Уильям Томас (шамамен 1799 – 26 желтоқсан 1860) – Англия мен Канаданың сәулетшісі. Ол 1837 жылғы экономикалық дағдарысқа байланысты әйелі мен 10 баласымен Англияның Леамингтон Спа қаласынан Торонтоға көшіп келді. Торонтоға қоныс аударғаннан кейін, қала инженері және сәулетші ретінде оның мансабы гүлденді. Оның қоныстанғаннан кейінгі сәулет өнеріндегі ең танымал және табысты жұмыстарының бірі – Сент-Лоуренс залы. Томастың туындыларына 16 ғасырғы итальяндық Ренессанс архитектурасының әсері анық көрінеді, орталық римдік ғибадатханасы фронтоннан, төрт коринфтік колоннадан және астындағы үш аркадан тұрады. Бұл элементтер итальяндық классицизмнің өкілі Андреа Палладионың жұмыстарымен үлкен ұқсастықтарды көрсетеді. Ғимарат элементтерінің симметриялық композициясы да Ренессанс архитектурасының айқын ерекшелігі болып табылады. Уильям Томас үшін Ренессансты жаңғырту нақты мақсат болды, бірақ зал итальяндық стильді жергілікті және заманауи түрде қайта қарастырды. Сент-Лоуренс залы Онтариодағы қардың көп болуына байланысты француз мансардалық шатыры бар Виктория стилінде салынған. Бас залдың үстіндегі әшекейлі күмбез – залдың тағы бір ерекшелігі.
William Thomas (c. 1799–26 December 1860) was an architect of both England and Canada. He immigrated to Toronto with his wife and 10 children from Leamington Spa, England due to the economic crisis in 1837. After his emigration to Toronto, his career as a city engineer and architect prospered. One of his well recognized successful works in architecture after his settlement is St. Lawrence Hall. Thomas’ work was undoubtedly influenced by 16th century Italian Renaissance architecture, the central Roman temple that consists of the pediment, four engaged Corinthian columns, and the three arches underneath very closely resemble the work of an Italian Classist architect, Andrea Palladio. The symmetrical composition of building elements is also a defining characteristic of Renaissance architecture. The Renaissance Revival was a clear goal of William Thomas, but the Hall reinterpreted the Italination in a vernacular and contemporary manner. St. Lawrence Hall is designed in a Victorian composition with a French mansard roof due to abundant snowfall in Ontario. The ornamental cupola on top of the main hall is another feature of the Hall.