Кіріспе

1980 жылғы Нью-Йорк апелляциялық сотының содомия заңын жойған ісі The People v. Ronald Onofre, 51 N. Y.2d 476, 415 N. E.2d 936, 434 N. Y. S.2d 947 (1980) – Нью-Йорк апелляциялық сотында қаралып шешілген Нью-Йорк штатының содомия заңдарына қатысты шағым. Бұл шағым бірнеше істің біріктірілген нөмірі болатын. Шағымданушылар 1965 жылғы заңның конституциялықтығын жоққа шығаруға тырысты, яғни Нью-Йорк қылмыстық кодексінің § 130.38 бабында белгіленген, екінші адаммен "қалыптан тыс жыныстық қатынасқа" (мұнда анальдық және оральдық, бірақ вагиналдық емес жыныстық қатынас түсіндіріледі) түсуді қылмыс деп есептеуді күдікпен қарады.

Шағым берушілер

Рональд Онофре Нью-Йорк штатының қылмыстық кодексін бұзғаны үшін сотталды, ол кодекс содомияға (анальдық және оральдық секс, вагинальдық емес) қатысуды қылмыс деп есептейді. Ол 17 жасар жігітімен өз үйінде сексуалдық қатынаста болған кезде ұсталды. Конде Пейплз III және Филип Госс Буффало қаласының орталығында тұрған автомобильде оральдық секс жасағаны үшін сотталды. Мэри Свит те Буффалода тоқтаған жүк көлігінде ер адаммен оральдық секс жасағаны үшін сотталды. Бұл барлық айыпталушылар өздерінің сот үкімдеріне шағымданып, келісіммен жасалған содомия заңы конституцияға қайшы екенін мәлімдеді.

Басқа істердің әсері

Сот Griswold v. Connecticut, 381 A.Қ.С. 479 (1965) және Stanley v. Georgia ісі бойынша жоғарыда аталған жыныстық әрекеттер, егер олар өзара келісіммен жасалса, АҚШ Конституциясында қамтылған жеке өмірге құқық шеңберінде болуы керек деп шешім қабылдады. Атап айтқанда, Сот мынадай пікір білдірді:

<blockquote>Халықтың пікірі жеке шешім қабылдаудың негізгі құқығы бар екендігінде бірігеді; тараптар арасындағы дау осы құқық қорғауына қандай мәселелер жататынына байланысты, Халық бұл құқықтың тек жыныстық мінез-құлқының екі жағына ғана – некелік жақындыққа (Грисвольд ісіндегі Жоғарғы Сот шешіміне сәйкес) және ұрпақ көбейтуге (Айзенштадт және Роу против Вейд істеріне сәйкес) қатысты екенін есептейді. Онофре соты былай мәлімдеді:

<blockquote>Осы шешімдерді ескере отырып, жеке өмірге құқық аясында некеде тұрмаған адамдардың жыныстық қатынасқа түсуі және қоғамдық нормалар бойынша әдепсіз деп танылған материалдарды пайдалану арқылы жыныстық құштарлықты қанағаттандыру туралы жеке шешімдерді қорғауға, егер бұл шешімдер ересектердің еркімен, коммерциялық емес, жеке жағдайда қабылданса, біздің алдымыздағы айыпталушылардың жасағандай, «әдеттен тыс» деп саналған мінез-құлықтан жыныстық қанағат алуға байланысты шешімдерден айыруға ешқандай рационалды негіз жоқ. Төреші Доменик Л. Габриелли және Бас судья Кук бұған келіспеді. Олардың пікірінше, көпшілік қолданған талдау «барлық жеке, өзара келісіммен жасалған әрекеттер міндетті түрде конституциялық қорғалған «негізгі құқықты» жүзеге асыруды білдіреді, егер бұл әрекет қатысушының денсаулығына қауіп келтірмесе». Олар өз келіспеушіліктерін былай қорытындылады:

«Шындығында, батыс адамы өзінің жыныстық қанағаттануын таңдау еркіндігін мемлекеттің араласуынан қорқып ешқашан жүзеге асыра алмады. Сондықтан мұндай еркіндік біздің Конституцияның бесінші және он төртінші түзетулеріндегі тең процестік ережелерде бекітілген тәртіпті бостандық тұжырымымыздың ажырамас бөлігі деп айтуға болмайды».</blockquote></blockquote>