Нортон-Фитцваррен теміржол апаты: 27 адамның қаза болуы
1940 Norton Fitzwarren rail crash
1940 ж. Сомерсетте (Англия) пойыз апатқа ұшырады, 27 адам қаза болды. Сигналдасу қателігінен болған оқиға, локомотиві жөнделіп қайта жұмыс істеді. Тарихы зерттелді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нортон Фицваррен темір жол апаты 1940 жылғы 4 қарашада Англияның Сомерсет графтығындағы Таунтон мен Нортон Фицваррен арасында болды. Пойыз жүргізушісі сигналдар жүйесі мен жолдың құрылымын дұрыс түсінбегендіктен, пойызды бұрылыстан өткізіп, рельстерден шығып кетті, нәтижесінде шамамен 27 адам қаза тапты. Аталған локомотив GWR King Class GWR 6028 King Class King George VI болды, ол кейін жөнделіп, қызметке қайта оралды. Бұрын осы жерде 1890 жылғы 10 қарашада ірі апат болған, ал 1978 жылғы Таунтон пойзындағы өрт те осы аумақта орын алған.
The Norton Fitzwarren rail crash occurred on 4 November 1940 between Taunton and Norton Fitzwarren in the English county of Somerset, when the driver of a train misunderstood the signalling and track layout, causing him to drive the train through a set of points and off the rails at approximately 27 people were killed. The locomotive involved was GWR King Class GWR 6028 King Class King George VI which was subsequently repaired and returned to service. A previous significant accident occurred here on 10 November 1890 and the Taunton train fire of 1978 was also within .
Шолу
Жүргізуші Перси Стейсидің үйі кеше түнде бомбаланды. Ол әдеттегідей жұмысына барды. Апат болған түні тағы бомбалау және басқа да бұзушылықтар салдарынан пойыз Таунтонға бір сағат кешігіп келді. Апат төрт жолды теміржол учаскесінде екі жолға дейін тарылған жерде болды. Төрт жолды бөлігінде жоғары және төменгі бағыттағы жылдам пойыз жолдары жоғары және төменгі баяу пойыз жолдарының арасында орналасқан еді. Сигналдарды әдеттегідей, әрбір жолдың бір жағында орналастырудың орнына (GWR практикасы бойынша оларды локомотив жүргізушісі тұратын жаққа, жолдың оң жағына қою болған), Қосалқы желінің сигналдары сол жақта, ал Басты желінің сигналдары оң жақта болды. Стейсидің пойзы Таунтон станциясынан оң жақтанғы сигналдардың көрсеткіштерін (барлығы жасыл, "жол ашық" дегенді білдіретін) байқап, өзінің пойзы Төменгі Қосалқы (сол жақ) жолымен келе жатқанын және сигналдар басқа пойыз үшін көрсетіліп тұрғанын білмей кетті. Соғыс уақытындағы қараңғылық осы жаңылысуға себеп болды. Жүргізуші өзінің қатесін тек екінші пойыз оны озу кезінде ғана түсінді, сол кезде жол аяқталуға аздап қалғанда тоқтауға мүмкіндік болмады. Қауіпсіздік аралықтары орнатылғандықтан, пойыз жылдамдық жолына шығып, екінші пойызбен соқтығысудың орнына рельстен шығып кетті. Өрт сөндіруші және 26 жолаушы қаза тапты. Озу кезіндегі пойыздың соңғы вагонындағы күзетші қызық дыбыстарды естіп, олардың рельстен шығып жатқан пойыздың шашыраған балдағы екенін анықтады. Ол тежегіштерді қолданып, мәселені тексеру үшін, пойыз Виктория тұйығында тоқтады, батысқа қарайғы келесі сигналдық постта, және соңғы вагондардың қабырғалары ұшқан балдақтан зақымданғанын, терезелердің сынғанын көрді. Рельстен шығып кеткен "Король" локомотиві тұйықтың соңынан құлап, басты жолдарға қарай бұрылды, озу кезіндегі пойыздың арт жағынан бірнеше метр қашықтықта болды. Сонымен қатар, Таунтон станциясындағы сигнал беруші бастапқыда платформаның батыс жағындағы әдеттегі бағытқа, Төменгі Басты желіге өту үшін шығу сигналын ашты, ол пойыз платформада тоқтаған кезде көрсетіліп тұрды. Пойыз тоқтаған кезде сигнал берушіге жылдам тоқтамайтын пойыз ұсынылды, сондықтан ол сигналды қалпына келтірді, апатқа ұшыраған пойыздың бағытын Төменгі Жылдамдықтан Төменгі Баяуға өзгертті және Төменгі Баяу сигналын ашты. Жүргізуші локомотивтің сигналға қарама-қарсы жағында болды, ал жөнелту кезінде екінші рет тексерген өрт сөндіруші әдеттегідей "жол ашық" деп хабарлады. Баяу жылдамдықпен жөнелгендіктен және қараңғылық жағдайында жүргізуші олардың енді Төменгі Қосалқы желісімен келе жатқанын және Төменгі Басты желіге өту үшін қиылысты қабылдамайтынын байқамады. Нортон Фицваррен теміржол станциясындағы сигналдар GWR Автоматты Пойыз Бақылау (ATC) жүйесімен жабдықталған, ол кабинадағы жүргізушіге алдағы алыс сигналдың "сақтану" күйінде екенін дыбыстық сигналмен хабарлайды. Ескерту сигналы қабылдануы тиіс немесе тежегіштер автоматты түрде іске қосылады. Жүргізушілер ескертуді жоюға үйреніп, оны бейсаналық түрде жасай алады. Бұл әсіресе жүргізуші жасыл сигналдың дұрыс емес екенін сезгенде болады. ATC жабдығы дұрыс жұмыс істесе де, соғыс уақытында техникалық қызмет көрсетуді кейінге қалдыру салдарынан бірқатар жағдайларда ATC пандустары дұрыс жұмыс істемей, сигналдар ашық болған кезде жалған "сақтану" ескертулерін берді, бұл дұрыс ақаулық режимі болғанымен, экипаждар ашық сигналдарды көрген кездегі ескертуді техникалық мәселе деп қабылдауына әкелді.
The house of the driver, Percy Stacey, had been bombed the previous night. He had gone to work as usual. Further bombing on the night of the accident and other disruptions had made the train an hour late by the time it reached Taunton. The crash occurred at a point on the railway where four tracks were reduced to two. On the four track section, the up and down fast lines were in the center between the up and down slow lines. Instead of the usual practice of locating all signals on the same side of their respective tracks (GWR practice was to commonly put them to the right of the track, the same side their drivers stood on the locomotive), the Relief Line signals were on the left, and the Main Line signals were on the right. Stacey's train left Taunton station observing the indications of the right hand signals (all green, indicating "proceed" for the Down Main line), not realizing his train was travelling on the Down Relief (left hand) track and the signals were showing clear for another train coming from behind on the adjacent track. Wartime blackout conditions at night contributed to this misapprehension. The driver only realised his mistake when the other train overtook him, by which time it was too late to stop before the track ended. As trap points were in place, the train was derailed rather than running onto the fast line and colliding with the other train. The fireman and 26 passengers were killed. The guard in the end vehicle of the overtaking train was alarmed by strange noises, which later turned out to be ballast thrown up by the derailing train alongside. He applied his own brakes to check what might be the problem, the train was stopped at Victory Siding, the next signalbox to the west, and he discovered the sides of the last vehicles were scored from flying ballast, and there were broken windows. The derailing "King" locomotive had nosed down off the end of the overrun siding and then swung across the main tracks, what must have been feet behind the overtaking train. Also, the signalman at Taunton station had initially cleared the starting signal for the usual route at the west end of the platform, to cross over to the Down Main line, which was showing when the train stopped at the platform. While the train was stopped the signalman was offered the faster non stopping train, so restored the signal, changed the route of the crashed train from the Down Fast to the Down Slow, and cleared the Down Slow signal. The driver was on the opposite side of the locomotive to the signal, and the fireman, who performed a second check at departure, reported as usual "it's clear". Because of the slow speed of departure, in blackout conditions, the driver never noticed they were now continuing on the Down Relief line and not taking the crossover to the Down Main. The signals at Norton Fitzwarren railway station were fitted with the GWR Automatic Train Control (ATC) which alerted the driver, in the cab, audibly that the approaching distant signal is at "caution". A warning signal has to be acknowledged or the brakes are applied. Drivers can be so used to cancelling the warning, that they may do this subconsciously. This would especially happen if the driver is reading the wrong green signal. Although the ATC equipment was working correctly, wartime deferred maintenance had meant that in a number of cases the ATC ramps were not working correctly and were giving false "caution" alerts when the signals were clear, supposedly a correct failure mode but one which led to crews believing that a warning when they saw clear signals was just another maintenance issue.
Тергеу
Тергеуді Темір жол инспекциясының бас инспекторы сэр Алан Маунт жүргізді. Ол сигналдардың орналасуы жаңсақ болғанымен, "басты себеп жүргізуші П. В. Стейсидің түсіндіріле алмайтын қателігі" болды деп қорытындылады, оның 40 жылдық үздік қызмет тарихына қарамастан. Ол бұл қателікке қараңғылықта жұмыс істеу жағдайлары мен соғыстың жалпы күйзелісі, соның ішінде Стейсидің үйінің түнгі бомбалауы себеп болуы мүмкін деп ұсынды.
The inquiry was conducted by the Chief Inspecting Officer of the Railway Inspectorate, Sir Alan Mount. He concluded that although the position of the signals was confusing, the "sole cause was an unaccountable lapse on the part of Driver P. W. Stacey" despite his excellent record of 40 years of service. He suggested that operating under conditions of blackout and the general strain of the war, including Stacey's own house being bombed the previous night, may have been a factor in this lapse.
Соғыс уақытындағы цензура
Бұл апат туралы Австралияның шалқар аймандарындағы газеттерде дереу хабарланды. Оның себебі жақында болған күшті жаңбырлар салдарынан құбырдың шайылуы деп көрсетілді, ал локомотивтің сол кезде биліктегі монархтың құрметіне аталғаны туралы ештеңе жазылмады.
This accident was reported soon after in newspapers in far off Australia. The cause was attributed to a culvert washaway caused by recent heavy rains, and no mention was made that the locomotive was a namesake of the reigning monarch.
Салдары
Көлік жүргізуші Стейсиге деген үлкен қайырымдылыққа қарамастан, ол өзіне апатты ешқашан кешірмеді. Прессадан түскен сұраққа жауап бергенде, ол: "Маған сөйлемеңдер, мен кісі өлтірдім" деді. Ол бір жылдан сәл кейін көзге көрінбейтін медициналық себептерден қайтыс болды.
Despite a considerable amount of sympathy for Driver Stacey, he never forgave himself for the accident. When asked for a comment by the press, he said "don't talk to me, I'm a murderer". He died just over a year later for no apparent medical reason.