Кіріспе
Шамс ад Дин Абу Абд Алла Мухаммед ибн Аби Бакр ибн Айюб аз Зурри д Димашки л Ханбали (29 қаңтар 1292 – 15 қыркүйек 1350 ж.), көбінесе Ибн Қайым әл Жаузия ("Жаузия мектебінің басшысының ұлы") немесе қысқаша Ибн әл Қайым ("Басшының ұлы"; ابن القيّم), ал сүнни дәстүрінде – Имам Ибн Қайым ретінде танымал, маңызды ортағасырлық ислам ғалымы, заңгер және дін танушы болды. Ол ханафи мәзхабының өкілі және осы мәзхабтағы ең маңызды ойшылдардың бірі саналады. 1326 жылы Ибн Таймияның Дамаск қаласындағы түрмедегі тұтқындалуы кезінде орнықты дәстүрге қарсылық білдіргендігі үшін ол да тұтқынға алынған. Ибн әл-Қайим 21 жасында (1313-1328 жж.) Ибн Таймиядан білім ала бастады, осыдан кейін ол Ибн Таймияның 1328 жылы қайтыс болғанға дейін оның шәкірті және жақын серігі болды. Осы 16 жылдық байланыстың нәтижесінде ол ұстазының көптеген көзқарастарын бөлісті, бірақ басқа ғалымдармен қарым-қатынастағы тәсілі аздаған пікір таласын тудырды.
Shams ad Dīn Abū ʿAbd Allāh Muḥammad ibn Abī Bakr ibn Ayyūb az Zurʿī d Dimashqī l Ḥanbalī (29 January 1292–15 September 1350 CE / 691 AH–751 AH), commonly known as Ibn Qayyim al Jawziyya ("The son of the principal of [the school of] Jawziyyah") or Ibn al Qayyim ("Son of the principal"; ابن القيّم) for short, or reverentially as Imam Ibn al Qayyim in Sunni tradition, was an important medieval Islamic jurisconsult, theologian, and spiritual writer. Belonging to the Hanbali school of orthodox Sunni jurisprudence, of which he is regarded as "one of the most important thinkers," with whom he was imprisoned in 1326 for dissenting against established tradition during Ibn Taymiyyah's famous incarceration in the Citadel of Damascus. Ibn al Qayyim began studying under Ibn Taymiyyah at the age of 21 (1313 1328), after the latter moved back to Damascus from Cairo, and he stayed studying with him and being a close companion of his until Ibn Taymiyyah died in 1328 CE. As a result of this 16 year union, he shared many of his teacher's views on various issues, though his approach in dealing with other scholars has been seen as being less polemic.
Түрмеге қамау
Ибн әл-Қайим 1326 жылдан 1328 жылға дейін ұстазы Ибн Таймиямен бірге түрмеде болды, одан кейін Ибн Таймия қайтыс болды және Ибн әл-Қайим босатылды. Ибн әл-Қайимді түрмеге қамау науқанын Шафии және Малики ғалымдары бастады, ал Ханбали және Ханафи судьялары да оған қосылды. Түрмеде Ибн әл-Қайим Құранмен шұғылданды. Ибн Раджабтың сөзіне қарағанда, Ибн әл-Қайим түрмеде өткізген уақытын тиімді пайдаланды: ол түрмеде Құранды терең зерттегенінің нәтижесінде мистикалық тәжірибелер (дәуқ, құдайлық сырларды тікелей сезіну және маждуд, Құдайлық Шындықпен тікелей кездесуден туған шаттық) тізбегі пайда болды.