Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оджачи (серб. Оџаци, маж. Hódság) – Сербияның Воеводина автономды провинциясының Батыс Бачка округінде орналасқан қала және муниципалитет. Оджачи қаласының халқы 8 795 адамды, ал Оджачи муниципалитетінің халқы 30 196 адамды құрайды (2011 жылғы халық санағы).
Odžaci (, ; Hódság) is a town and municipality located in the West Bačka District of the autonomous province of Vojvodina, Serbia. The town of Odžaci has a population of 8,795 people, while the population of the municipality of Odžaci is 30,196 people (2011 census).
Атауы
Оджаци атауы серб тілінде "мұржалар" дегенді білдіреді. Бұрын елді мекен Оджак / Оџак ("мұржа") деп те аталатын. Славян/серб тіліндегі "odžak" (немесе көпше "odžaci") сөзі түрік тіліндегі "Ocak" сөзінің (осы сөздің айтылуы бірдей) өзгеруі болып табылады, ол "ошақ" дегенді білдіреді. Хорват тілінде қала Оджачи, венгр тілінде Ходьшаг, ал неміс тілінде Ходшаг деп аталады. Ескі венгр тілінде бұл елді мекеннің атауы "Кемэнд" болды, ол алғаш рет 1522 жылы айтылған және "мұржасы бар" деген мағынаны білдіреді. Жоғарыда аталған сербтің "Оджак" сөзінен жаңа венгр атауы "Ходьшаг" (кейінірек "Ходьшаги Ярас" (Ходьшаги ауданы) деп аталды), сондай-ақ неміс атауы "Ходшаг" пайда болды.
The name Odžaci / Оџаци means "chimneys" in Serbian. Formerly, the settlement was also known as Odžak / Оџак ("chimney"). The Slavic/Serbian word "odžak" (or plural "odžaci") is a modification of the Turkish word "Ocak" (bearing the same pronunciation), meaning "fireplace". In Croatian, the town is also known as Odžaci, in Hungarian as Hódság, and in German as Hodschag. The old Hungarian name of the settlement was "Kéménd", first mentioned in 1522, and meaning "with chimney". Derived from the aforementioned Serbian word "Odžak" was the new Hungarian name "Hódság" (also later called "Hódsági Járás" (Hódsági district)), as well as the German name "Hodschag".
География
Оджаци муниципалитеті Бачканың батыс бөлігінде, Дунай өзенінің сол жағалауында 9,5 км-ге созылып жатыр. Оның аумағы Сербия Республикасының Воеводина автономдық облысы Батыс Бачка ауданына қарасты. Оны Апатин, Сомбор, Кула, Врбас, Бачка Паланка, Бач муниципалитеттері қоршап тұр, ал Дунай арқылы Хорватия Республикасымен шектеседі. Оджаци муниципалитетінің аумағы 41 115,89 гектарды құрайды. Ол 9 кадастрлық муниципалитеттен тұрады: Оджаци, Бачки Грачац, Бачки Брестовац, Сербский Милетич, Богоево, Каравуково, Деронже, Ратково және Лалич, бұл елді мекендердің де аттары. Аумағы бойынша Оджаци муниципалитеті Воеводинадағы ең кішкентай муниципалитеттердің бірі болып есептеледі. Муниципалитет орталығы – Оджаци елді мекені муниципалитет аумағының ортасында орналасқан, ал қалған елді мекендер муниципалитет орталығының төңірегінде радиалды түрде тарап кеткен.
Municipality of Odžaci is located in the west part of Bačka, on the left coast of the river Danube in length of 9.5 km. The territory belongs to the West Bačka district, AP Vojvodina, Republic of Serbia. It is surrounded by the municipalities of Apatin, Sombor, Kula, Vrbas, Bačka Palanka, Bač and on Danube is bordered with Republic of Croatia. The territory of municipality of Odžaci covers an area of 41.115,89 hectares. It consists of 9 Cadastral municipalities: Odžaci, Bački Gračac, Bački Brestovac, Srpski Miletić, Bogojevo, Karavukovo, Deronje, Ratkovo and Lalić, which are at the same time settlements. By size of the territory, municipality of Odžaci is one of the smallest municipalities in the scope of Vojvodina. The municipality center, settlement Odžaci, is located in the middle of the municipality's territory, whereas the other settlements are radially staggered around the municipality's center.
Көңіл көтеру
Одзац муниципалитеті аймағы кең жазықтармен сипатталады. Жер Дунай өзеніне жақын, теңіз деңгейінен төмен жатыр, және оның күшті гидрологиялық белсенділігі көптеген шұңқырлар мен батпақтардың пайда болуына себеп болды. Сербский Милетич пен Богоево аралығындағы жер "слатина", яғни тұзды топырақтан құралған, ал солонец топырағында бірнеше қорғалатын өсімдіктер мекендейді. Аймақтың жалпы маңыздылығын ескере отырып, бүкіл аумақ қорғалатын аймақ деп жариялануы күтілуде.
Odzaci municipality region is characterized by vast and wide plain land. The ground is below the sea level near the Danube whose great hydrological activity created numerous depressions and bogs. The area between Srpski Miletic and Bogojevo is made up of “slatina” or saline soil, and a certain number of protected plants have found their home on the solonetz soil. Because of its overall importance it is expected that the whole area will be proclaimed as protected.
Климат
Одзаци муниципалитетінің климаты орташа континенталды деп сипатталады. Жылдық орташа температура 10,9 °C құрайды. Ең суық айы – қаңтар, оның орташа температурасы 0,3 °C, ал ең жылы айы – шілде, оның орташа температурасы 21,4 °C. Жылдық жалпы күн сәулесінің ұзақтығы 2014 сағатқа жетеді. Жылы көктем мен жаз спорт пен демалысқа, оның ішінде су спортына және көптеген басқа да сыртқы іс-шараларға қолайлы жағдай туғызады.
Climate in Odzaci municipality can be described as moderate continental. The average annual temperature is 10.9 °C. The coldest month is January with 0.3 °C, while July is the warmest with 21.4 °C. The total insolation per year is 2014 hours. Warm springs and summers provide favorable conditions for sports and recreation, including water sports and many other outdoor activities.
Гидрологиялық ерекшеліктері
Бұл аймақтың гидрологиялық ерекшеліктері Дунай өзенінің әрекеті және адамның өткен мен қазіргі замандағы еңбегінің нәтижесінде қалыптасқан. Өзеннің Одзаци муниципалитеті аумағындағы бөлігі 10 км-ге созылады және бұл аймақтың ең құнды табиғи ресурсы болып табылады. Дунай өзені мен жазық орманның арасында, өзеннің көршілес Хорватиядағы Ердутқа қарай көпірмен жалғасқан жерінде ондаған демалыс үйлері орналасқан. Осы әдемі аймақты тамашалау үшін пайдаланылатын бірнеше өзен қайықтары бар шағын порт та бар. Дунайдан Богоевоға қарай алшақтағанда, ХХ ғасырдың басында үлкен су тасқынының нәтижесінде Странд көлі пайда болды. Биік топольдер мен құмды жағажайлармен қоршалған көл, жергілікті тұрғындар үшін суға түсуге және демалуға қолайлы орын. Көлдің пайда болуы 1926 жылғы апатты су тасқынымен байланысты, онда су кері шегінбеді. Странд көлін қоршаған кішірек көлдерде суға шомылу және демалыс үшін қажетті таза сумен қамтамасыз ететін қосымшалар немесе салалар жоқ. Келушілерге 2 гектар жағажай аумағы қол жетімді. Дунай-Тиса-Дунай каналдық желісінің муниципалитет шегіндегі ұзындығы 43 км-ді құрайды. Каналдар Дунайға қосылған және кеме жүруге жарамды, әсіресе 10-20 жолаушы сыйымдылығы бар кемелер үшін ыңғайлы. Шағын қайықтар маневрлеуді, әртүрлі жерлерге тоқтауды, тіпті қысқа қашықтықтарда оңай жүріп өтуді немесе түрлі спорттық және ойын-сауық шараларына қатысуды жеңілдетеді. Каналдық желінің суы Баканың басқа аймақтарына қарағанда айтарлықтай таза. Богоевацкий рит деп аталатын ылғалды жерлер аймағы көптеген батпақтардан, көлдер мен каналдардан тұрады. Олардың ең әдемілерінің бірі – қамыс, тополь және жыдамен қоршалған Холзер батпағы, ол өте бай биологиялық әртүрлілігінің арқасында үйлесім мен тыныштыққа толы орын. Богоевацкий рит демалыс, экология және фотосурет сабақтары үшін өте қолайлы.
Hydrological features of this region were created both by the activity of the Danube River and human work throughout the past and present. The part of the river that runs through Odzaci municipality is 10 km long and is its most valuable natural resource. Between the mighty Danube and a lowland forest, in the place where the river is bridged on its way towards Erdut in the neighboring Croatia, there are dozens of vacation homes. There is a small harbor with a number of river boats that can be used for sightseeing this beautiful area. Further away from the Danube towards Bogojevo, a natural process of major flooding took place in the early twentieth century creating Strand Lake. Surrounded by tall poplars and sandy beaches, the lake is a local bathing resort and a picnic area. The formation of the lake is linked to the catastrophic flooding of 1926 when floodwater did not retreat. Smaller lakes surrounding Strand Lake do not have any affluents or offshoots that would provide clean water for swimming and recreational activities. Visitors have 2 ha of beach at their disposal. The length of the canal network Danube Tisa Danube within municipal boundaries is 43 km. The canals are connected to the Danube and navigable, being especially suitable for vessels with a capacity of 10 20 passengers. Small boats allow far easier and quicker maneuvering, docking at various locations, and even relatively easy transfer over short distances, or participation in various sports and recreational events. The water of the canal network is significantly purer compared to other parts of Backa. The wetland area called Bogojevacki Rit comprises a number of marshes, lakes and canals. One of the most beautiful is Holzer bog, surrounded by reeds, poplars and willows, a habitat of harmony and tranquility for its wealth of biodiversity. Bogojevački Rit is suitable for recreational activities, ecology and photography classes.
Фауна
Камаристе деп аталатын табиғи аймақ, Дунайға тікелей байланысты, сол атпен белгілі аң ауру орнын ұсынады. Бұл жер елен мен жабайы шошқаға, сондай-ақ көптеген ұсақ аңдарға қолайлы орта. Өзінің ерекше архитектурасымен танымал "Аңшылар үйі" осы аймақтың табиғи ресурстарын зерттеуге қызығушылық танытқандарға әрқашан қызмет етеді. Провала көлі, Зива өзені, Голик аралшасы және алып емен ағаштары – Камаристе аймағының табиғи ерекшеліктерінің бір бөлігі ғана. Дунай-Тиса-Дунай каналының шамамен 40 шақырымдық тармақты канал желісі, Оджаци муниципалитетінің гидрологиялық жүйесінің маңызды бөлігі болып табылады. Тыныш суларда қайық жүзу және танымал балық аулау (сазан, шұбар, қосақаңбас, ақбалық, сазан, табан және т.б.) Оджаци муниципалитетінің табиғи ресурстарын толық көрсетеді.
Natural unit called Kamariste, which heavily relies on the Danube, provides a hunting ground of the same name. The habitat is favourable to deer and wild boar as well as many types of small game. The Hunting Lodge, famous for its distinctive architecture, is always at service to individuals interested in the natural resources of the area. Provala Lake, The Ziva Rivulet, Golic Islet and giant oak trees are just some of the natural features of Kamariste. Branched canal network of the Danube Tisa Danube Channel, approximately 40 km long, is an indispensable part of the hydrological system of Odzaci municipality. Calm water sailing and popular fishing (carp, pike, catfish, perch, carp, tench, etc.) reveal the true picture of natural resources of Odzaci municipality.
Оджачидің құрылуы
Оджачи алғаш рет 1557 немесе 1558 жылы айтылған. Бұл Бачкада түріктердің оңтүстік Венгриядағы соғыс операциялары кезінде құрған елді мекені болды. Атаудың шығу тегі туралы көптеген теориялар бар, олардың бірі – бұл атау сол жерде тұрған түрік әскери бөлімінің атынан шыққан, тағы бір теория бойынша атау түрік тіліндегі «мұржа» сөзінен шыққан (алғашқы қоныстың жер үйлерінен көтерілген мұржалардың болуына байланысты), сондай-ақ Оджачи өзінің атын Босниялық Оджачиден алған, одан 16 ғасырда 7 серб отбасы келген. 17 ғасырда Оджачи құлап, халық әскери және соғыс қажеттіліктері үшін салынатын салықтың қысымына ұшырап, негізінен солтүстікке көшкен. 18 ғасырда елді мекен қайта жаңғыртылды, содан кейін Оджачиде шамамен жүзге жуық серб және шокц отбасылары тұрды. Австро-Венгрия билігі бұл аймақты неміс отарлаушыларымен қоныстандыруға шешім қабылдады, нәтижесінде жергілікті халық (сербтер мен шокцтар) мәжбүрлі түрде көшірілді.
Odžaci was first time mentioned in the year 1557 or 1558. It was mentioned as a settlement in Bačka established by the Turks in time of war operations which took place in south Hungary. There are a lot of theories of the name origin, one of them is that it originates from the name of the Turkish military unit which stayed there, another theory is that the name originates from the Turkish word for chimney ( because of the chimneys which were protruding from the dugout of the first settlement), and also that Odžaci got its name by the Bosnian Odžaci from where 7 Serbian families arrived in the 16th century. In the 17th century Odžaci was deserted, the population was under pressure of impost, charged for military and war needs, and it mainly moved up north. During the 18th century the settlement was restored and then in Odžaci lived about one hundred Serbian and families of Šokci. The Austro Hungarian authorities decided to colonize this area with German colonists, which resulted with forced emigration of the indigenous population (Serbs and Šokci).
Неміс отаршыларының келуі
Оджациді неміс тұрғындарымен отарлау 1755 жылы 300 неміс отбасын қоныстандыру туралы шешім қабылданған кезде басталды. Австро-Венгрия билігі неміс қоныс аударушыларына үй салуға, өңдеуге жететін жер, тұқым және басқа да қажетті заттар берді. Бұдан өзге, олар еркін император азаматтары мәртебесін алды, соның салдарынан олардың арасындағы шаруалар өз міндеттерінен босатылды. Оджациде қоныстанғандар негізінен неміс аймақтарынан келді: Баден, Шварцвальд, Эльзас, Лорена, Гессен және тағы басқалар. Олар Дунай арқылы, "Ульм қораптары" деп аталатын кемелермен жаңа қоныстарын іздеп келді. Кемелер Вена мен Будапешт арқылы Апатинге дейін жүзіп жетті, онда олар түсірілді. Алғашқы қоныс аударушылар 1756 жылы келді, олардың арасында жер иесі барон Котман да болды.
The colonization of Odžaci with German inhabitants started in 1755 when a decision for settling 300 German families was brought. The Austro Hungarian authorities gave the German colonists land for building houses, as much land as they could cultivate, seed etc. Besides that, they got status of free imperial citizens, so the serfs among them were freed from their obligations. The colonists who inhabited Odžaci were mainly from the German areas: Baden, Schwarzwald, Alsace, Lorene, Hessen etc. They were arriving in their new habitat through Danube, with ships known by the name "Ulm boxes" they were sailing through Vienna and Budapest to Apatin where they were discharged. The first colonists arrived in 1756; among them was baron Kotman, property owner.
Оджачи - қымыз астанасы
Колониялықтардың негізгі кәсібі егіншілік болды. Олардың келуімен бірге өте көп көлемде қанап өсіру басталды, алайда кейбір түрік жазбаларында олар осы аймақтарды билеген кезде де қанап өсіру туралы мәліметтер кездеседі. Оджачи және оның төңірегіндегі жерлер осы өсімдікті өсіруге өте қолайлы болды, себебі Мостонога өзені жиі тасып, айналасындағы жерлерді су басатын. Сондай-ақ, Мостонога қанапты суға малғанға да ыңғайлы болды. Өндірісті барон Котман бастады, ол Венаға жаңа колонисттік қоныстар аумағында қанап жақсы өсіп жатқанын хабарлады. Ол қанап өндірушілерді жинап, оларға жұмыс құралдарын ұсынып, жыл сайын 5000 шынтақ мата сатып алуға міндеттеді. Өндіріс кеңейіп, Оджачи Еуропадағы ең ірі қанап өндіру орталықтарының біріне айналды. 1779 жылы алғаш рет қанап жәрмеңкесі өткізілді, ол уақыт өте келе маңыздырақ болды. 1907 жылы бай Ертел отбасының мүшелері (Франц және Йохан) Сегединдегі ұқсас зауыттың үлгісімен қанап өсіру және арқан өндіру зауытын ашты. Зауытта бастапқыда 200 жұмысшы жұмыс істеді, бірақ ол тез дамып, 1929 жылы 800 адамға жетті. Соңында өндіріс кеңейіп, арқаннан басқа кілемдер, ал 1933 жылдан бастап жүн және жібек маталар да өндіріле бастады.
The main occupation of the colonists was agriculture. With their arrival a massive cultivation of hemp started, although by some Turkish notebooks the cultivation of hemp was mentioned even when they ruled with these areas. The land in Odžaci and around was ideal for growing these plants, with the help of the river Mostonoga that was frequently casting and flooding the surrounding area. Also, Mostonoga was ideal for plunging the hemp. The production was initiated by baron Kotman who informed Vienna that the hemp succeeds well on the territory of the new colonist settlements. He gathered the hemp producers, he provided them with work means and obliged to purchase from them 5000 cubits of fabric annually. The production got more massive and Odžaci became one of the biggest centers for hemp production in Europe. In 1779 hemp fair was held for the first time and eventually became more significant. In 1907 a factory for cultivation of hemp and production of ropes was open by the members of a wealthy family Ertl (Franc and Johan) by the example of a similar factory in Segedin. The factory had initial 200 workers but it advanced rapidly and in 1929 reached a number of 800 employed. Eventually the production expanded so besides ropes they produced: carpets, and since 1933 wool and silk fabric.
Оджаци қаласының дамуы
Алғашқы отарлаушылардың көшіп келуімен Оджацидің, негізінен өсімтік талшық өндірісіне сүйенген экономикасының қарқынды дамуы, аймақтың әлеуметтік дамуымен бірге жүрді. 1762 жылы неміс тіліндегі алғашқы мектеп ашылды. Алғашқы шіркеу 1764 жылы салынды, бірақ оның қалдықтары сақталған жоқ. 1818 жылы жаңа шіркеудің іргетасын салуға арналған салтанатты шара өтті, ол 1821 жылы аяқталды. 1813 жылы Оджациге апталық жәрмеңке және жылына екі рет өткізілетін сауда жәрмеңкесін өткізу құқығы берілді, соның нәтижесінде ол базар мәртебесіне ие болды. 1871 жылы аудандық сот құрылды, 1879 жылы мүлікті тіркеу кеңсесі, 1884 жылы князь кеңсесі (Оджацидің алғашқы князі Йозеф Виси болды) ашылды. Алғашқы баспахана 1887 жылы жұмыс істей бастады. Оджациде сол кезеңде екі қаржы мекемесі жұмыс істеді: Оджаци жинақ банкі және Оджаци өзара көмек кассасы, ал 1897 жылы салық инспекциясы құрылды. 1895 жылы Оджаци арқылы өтетін Нови-Сад – Бая темір жолының құрылысы аяқталды және сол жылы алғашқы пойыз жүріп өтті. 1899 жылы Оджацидегі монастырь аумағында алғашқы балабақша салынды, кейіннен ол өсімтік талшық және арқан фабрикасының иесі Йохан Эртль салған жаңа, заманауи ғимаратқа көшірілді. 1906 жылы «Эртл & Шверер» фирмасы (Эртл отбасының да үлесі бар) өзінің диірменінің қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін алғашқы электр стансасын ашты, бұл аймақтың электрленуіне әкелді. 1911 жылы орта мектептер салуға арналған қор құрылды және 70 000 крон жиналды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғысқа байланысты мектеп құрылысы кейінге шегерілді. 1917 жылы тағы да 300 000 крон жиналды және мектеп жұмысын бастады, бастапқыда Краус отбасының үйінде, кейін Брунер отбасының үйінде, содан кейін архитектор Йозеф Швер жобалаған жаңа ғимаратқа көшірілді.
With the immigration of the first colonists the vertiginous economic development of Odžaci which mostly relied on hemp production, was followed by social development of the area. In 1762 the first school on German language was established. The first church was built in 1764, but no trace was preserved. In 1818 a celebration was held with regard to laying the foundations of a new church which was finished in 1821. In 1813 Odžaci got the privilege to hold a weekly fair and two yearly trade fairs and it gained status of a marketplace. In 1871 the District Court was established, in 1879 the Property Registration Office, in 1884 the Office of Prince (First prince of Odžaci was Jozef Visi). The first printing office was established in 1887. In Odžaci in that period worked two money bureaus: Odžaci savings bank and Odžaci mutual aid cash, and in 1897 the IRS was established. In 1895 the construction of the railway Novi Sad Baja which traverses Odžaci, was finished and in the same year the first train passed. In 1899 within the monastery in Odžaci, the first kinder garden was built and later was moved in a new modern building built by the owner of Hemp and cordage factory, Johan Ertl. In 1906 the firm "Ertl & Shverer" ( also partly owned by the family Ertl) opened the first power station for their mill needs and that brought to electrification of the area. In 1911 a fund for building secondary schools was founded and 70. 000 crown was collected, but the school construction was postponed due to the World War I. In 1917 another 300.000 crown was collected and the school started working, primarily in the house of the family Kraus, and later in the house of the family Bruner so that could finally be moved in a new building designed by architect Jozef Shver.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Оджачиде бастауыш мектепте әскери лазарет ашылды, онда майданнан жараланғандар емделді. Бірінші дүниежүзілік соғыста Оджачиден 162 адам қаза болды. Азаттыққа қол жеткеннен кейін Оджачи СКШ Корольдігінің, соңынан Югославия Корольдігінің құрамына кірді.
During World War I a military lazaretto was opened in Odžaci in the elementary school where the wounded people from the front were treated. In World War I 162 people of Odžaci were killed. After the liberation Odžaci became part of the Kingdom of SCS and later part of the Kingdom of Yugoslavia.
Екінші дүниежүзілік соғыс және Kulturbund
1920 жылы неміс ұлтшыл ұйымы – «Културбунд» құрылды. Ұйым екі рет таратылды, алғаш рет 1924 жылы, екінші рет – қаңтар диктатурасы кезінде. «Културбунд» ұйымының алғашқы бөлімшесі 1920 жылы Бачкадағы Парабучта (Ратково) ашылды. 1930 жылы «Културбунд» қызметіне рұқсат берілді. Адольф Гитлер Германияда билікке келгеннен кейін ұйымның қызметі радикалданды және ұлттық-социалистік идеялар қабылданып алынды. Мүшелер саны жылдан жылға артты, әсіресе 1939 жылдан кейін және Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін. Соғыс жылдары ұйым нығайып, Бачкадағы неміс аймақтарындағы, соның ішінде Оджачидегі әлеуметтік өмірді ұйымдастырудың басты күшіне айналды. Сондай-ақ, ұйым жас немістердің Вермахт және СС бөлімшелеріне аттануын ұйымдастырды. Үшінші рейхтің Югославияға шабуыл жасағаннан кейін Бачка аймағын венгр әскері басып алды. Окупация кезінде нацистік венгр әскері мен жандармериясы сербтерді, еврейлерді, цыгандарды және барлық ұлт өкілдерінен саяси қарсыластарды жүйелі түрде қуғынға түстірді.
In 1920 Kulturbund, a German nationalist organization was founded. The organization was banned two times, first in 1924, and second during the January dictatorship. The first branch of Kulturbund was formed in Bačka in 1920 in Parabuć (Ratkovo). In 1930 the work of Kulurband was allowed. The action in Kulturbund was radicalized and national socialistic ideas were accepted in the organization when Adolf Hitler started to govern in Germany. From year to year the number of members increased, especially after 1939 and the beginning of World War II. During the war the organization got stronger and became main organizer of the social life in German areas in Bačka, including Odžaci as well. It also organized the departure of young Germans to Wehrmacht and SS units. After the invasion of forces of the Third Reich on Yugoslavia, the territory of Bačka was occupied by the Hungarian army. During the occupation the Nazi Hungarian army and gendarmerie did a systematic persecution : Serbs, Jews, Gypsies and political opponents of all nationalities.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
1944 жылдың 22 қазанында азаттық келді. Оджациді Воеводина бригадалары, Қызыл Армияның бір бөлімімен бірге азат етті. 17 қазанда Бачкопаланакский бөлімі Парабуч (Ратково) мен Оджаци арасында венгр жандармдарымен ауыр шайқастар жүргізді. Азаттық күні аймақта неміс әскерімен бірге кеткен және елден шығып қалған неміс тұрғындары болғандықтан, азат етушілерге қарсылық көрсетілмеді. Бірінші конвой 9 қазанда аттанды. Кейбір немістер қалды, олар лагерьтерге қамалды, кейін елден шығып, негізінен Австрия мен Германияға көшіп кетті. Осы аймақтар азат етілгеннен кейін Батина шайқасы басталды, бұл аймақтағы ең ірі шайқас болды. Онда Қызыл Армияның сарбаздары мен лейтенант Срета Савич басқарған Воеводина бригадалары 60 000 сарбаздан тұратын неміс күштерін жеңіп, Дунайды кешіп, Дарда мен Бели Манастирді азат етті. Бұл Венгрия аумағындағы неміс күштерін талқандауға әкелді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Воеводинаның кем дамыған аймақтарына халық қоныстандырылды, неміс ұлттық азшылықтары тұратын аймақтарды толтыру үшін. Оджаци муниципалитетіне Сербияның оңтүстігінен қоныс аударушылар келді, олар негізінен Вранье, Лесковац, Пирот, Ниш және Топлица аудандарынан болды. Каравуковоға Враньская котловина мен Горня Пчиньядан, Ратковоға Топлицадан және Лесковац маңынан, Сербский Милетичке Ябланицадан, Власотинац пен Сува Рекадан, Деронжеге Пирот маңынан, ал Оджациге Пирот пен Ниш маңынан қоныс аударғандар келді. Бачки Брестовац пен Бачки Грачацқа Босния мен Ликадан қоныс аударушылар келді. Азаттықпен бірге халық саны үнемі өсті. Жақын арада жаңа мектеп ашылды – мемлекеттік гимназия, кейіннен «Жован Йованович Змай» гимназиясы деп аталды. Соғыстан кейін Оджацидегі өнеркәсіп өте қарқынды дамыды. Оджаци Бачканың батысындағы аудандық және муниципалдық орталыққа айналды. Келесі салалар дамыды: тағам, тоқыма, металлургия, химия, құрылыс және полиграфия өнеркәсібі. «Кордеж» зауыты мемлекеттендіріліп, «Лола Рибар» деп қайта аталды. Зауыттың жұмысы кеңейтіліп, жаңартылды, сондықтан 1960 жылы тоқыма кілемдер, ПВХ еден жабындары және т.б. өндірісі басталды. 1971 жылы кестелеу және фольга өндіру үшін полипропиленді өңдеу басталды, ал 1979 жылы зауыт полипропилен, полиэстер, полиакрил және талшықтар негізінде жіп өндіру үшін жаңа бөлім ашылып, кеңейтілді. 1955 жылдың 10 қазанында Югославияның тоқыма кәсіптерінің бастамасымен Оджациде алғашқы тоқыма орта техникалық мектебі ашылды, бұл муниципалитеттегі тоқыма өнеркәсібінің одан әрі дамуына үлкен үлес қосты. Муниципалитеттің мәдени өмірі байып, әртүрліленді.
The liberation finally came on October 22, 1944. Odžaci was liberated by the brigades of Vojvodina together with a unit of the Red army. More serious battles with the Hungarian gendarmes were led by the Bačkopalanački unit on October 17 between Parabuć (Ratkovo) and Odžaci. On the day of liberation there was no resistance or reception for the liberators since the area was inhabited by Germans who mainly withdrawn together with the German army and left the country. The first convoy departed on October 9. A number of Germans stayed; they were interned in camps, and afterwards they left the country and moved mainly into Austria and Germany. After the liberation of these areas, the Battle of Batina started which was the biggest battle in this region where soldiers of the Red army and the brigades of Vojvodina commanded by the lieutenant Sreta Savić, managed to defeat German forces numbering 60,000 soldiers, crossed Danube and liberated Darda and Beli Manastir, which resulted with suppressing the German forces on the territory of Hungary. After the end of World War II the population in the less developed areas in Vojvodina was colonized so that the areas where German national minority lived could be populated. In municipality of Odžaci colonists from south Serbia settled and they were mainly from: Vranje, Leskovac, Pirot, Niš and Toplice district. In Karavukovo colonists from Vranjska kotlina and Gornja Pčinja settled, in Ratkovo from Toplice and vicinity of Leskovac, in Srpski Miletić from Jablanica, Vlasotinac and Suva Reka, in Deronje from vicinity of Pirot, and in Odžaci from vicinity of Pirot and Niš. In Bački Brestovac and Bački Gračac colonists from Bosnia and Lika settled. With the liberation the number of population was constantly increasing. Soon a new school was opened, State high school, later known as High school "Jovan Jovanović Zmaj". After the war the industry in Odžaci was developing very fast. Odžaci became local and municipal center of west Bačka. The following industries were developed: food, textile, metal, chemical, construction and graphic industry. "Cordage" factory was nationalized and got a new name: "Lola Ribar". The work of the factory was expanded and modernized so in 1960 production of woven carpets, pvc flooring etc. was started. In 1971 the processing of polypropylene for production of embroidery and foil was started, and in 1979 the factory expanded with the opening of a new section for production of yarn based on: polypropylene, polyester, polyacrylic and fibers. On October 10, 1955 the first textile Secondary Technical School of fiber was opened in Odžaci, at the instance of the jointed textile professions of Yugoslavia, which contributed for the further development of textile industry in the municipality. The cultural life of the municipality became richer and diverse.
Демография
2011 жылы өткізілген соңғы ресми санақ мәліметтері бойынша Оджаци муниципалитетінде 30 154 адам тұрады.
According to the last official census done in 2011, the municipality of Odžaci has 30,154 inhabitants.
Мәдениет
1998 жылдан бері Оджачи қаласында жыл сайын Халықаралық мультимедиа өнер фестивалі (IMAF) өтіп келеді.
The annual International Multimedial Art Festival (IMAF) is held in Odžaci since 1998.
Спорт
Оджачидегі алғашқы футбол командасы 1919 жылы "Оджачи спорт клубы" деген атпен құрылды, ал 1928 жылы теннис клубы құрылды, ол сол кездегі елдегі теннис жарыстарында үміткерлердің бірі болды. Теннис клубында 5 теннис корты болған. Екі дүниежүзілік соғыс арасында Оджачиде Югославия Соколы Корольдығының Соколы қоғамы жұмыс істеді және Соколы митингі өткізілді. Оджачиде екі футбол клубы бар: "Текстиляц Итес" және "ОФК Оджачи". "Текстиляц" 1919 жылы құрылды, ал "Текстиляц" стадионы Югославияның батыры Иво Лола Рибардың есімімен аталады. "ОФК Оджачи" 1969 жылы құрылды және алғаш "Трговачки" деп аталды, кейін "ОФК Оджачи" деп өзгертілді. Оджачиде сонымен қатар теннис клубы, баскетбол клубы "КК Оджачи" және каратэ клубы "Младост" та бар.
The first football team in Odžaci was founded in 1919 by the name "Odžaci sport club", and in 1928 a tennis club was founded which was one of the favorites in the tennis competitions then in the country. The tennis club had 5 tennis courts. Between the two wars the Falcon society part of Falcons Kingdom of Yugoslavia worked in Odžaci and a Falcon rally was held. Odžaci has two football clubs Tekstilac Ites and OFK Odžaci. Tekstilac is formed in 1919, and stadion of Tekstilac is named "Ivo Lola Ribar" as a Yugoslav hero. OFK Odžaci is formed in 1969 and named Trgovački then lately changed its name to OFK Odžaci. Odžaci also has a tennis club, basketball club KK Odžaci and karate club Mladost