Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конфуций көрші үйде тұрады: Шығыста өмір сүру батыста өмір сүру туралы бізге не үйретеді – бұл 1999 жылы Washington Post газетінің журналисі Т. Р. Рейд жазған кітап.
1999 book by T. R. Reid
Confucius Lives Next Door: What Living in the East Teaches Us About Living in the West is a 1999 book by Washington Post writer T. R. Reid.
Кітаптың дәлелі
Рид, кейде Ұлттық қоғамдық радиода комментатор болған, әйелі, ұлы және екі қызымен бірге Вашингтон Пост газетінің Токиодағы бюросының басшысы ретінде бес жыл бойы Жапонияда өмір сүрді. Осы кітап оның сол кездегі тәжірибесіне негізделген. Оның пікірінше, Азияның «Аждаһа» экономикалары әлемдегі ең қауіпсіз көшелері, ең жақсы мектептері және ең тұрақты отбасылары бар қазіргі заманғы индустриялық қоғамдарды құрды. Рид бұл жетістікті реннің (үйлесімнің) және Өзара сыйласу этикасының құндылығын үйреткен қытай философы Конфуцийдің этикалық қағидаларымен байланыстырады. Ол келген кезде, өзінің және отбасының «әлем тарихындағы түбегейлі өзгерістердің ортасында – әлемдік мәртебе мен саяси биліктің қайта құрылуында» екендерін айтты. Олар Азия қоғамдарының қылмыс, есірткі тұтыну, отбасы, білім беру және байлықтың теңдігі мәселелерін табыстырақ шеше білетінін анықтады.
Reid, a sometime commentator for National Public Radio, lived with his wife, son, and two daughters in Japan for five years as Tokyo bureau chief for the Washington Post. This book draws on his experiences during that time. He argues that the Asian Dragon economies have built modern industrial societies featuring the safest streets, the best schools, and the most stable families in the world. Reid credits this success to the ethical values of Chinese philosopher Confucius, who taught the value of ren (harmony) and the Ethic of Reciprocity. Upon arriving, he reported, he and his family found themselves "smack in the middle of a fundamental shift in world history—a basic realignment of global stature and political power we found ourselves in the Asian century." They found that Asian societies dealt more successfully with issues of crime, drug use, family, education, and equality of wealth.
Қабылдау
Кітап туралы пікірлер жылы қарсы алынды, бірақ оның артындағы мәселелерді талқылау жалғасты. Kirkus Reviews кітапты "Шығыс Азия қоғамының моральдық негізін, беткей болғанымен, оқылатын талдау" деп бағалады. Washington Post газетінде Қытай ғалымы Джудит Шапиро Қытайда өмір сүрген тәжірибесіне сүйене отырып, Ридтің жекелеген адамгершілікке қарағанда әлеуметтік құндылықтарды басымдыққа қоюын талқылады. Ұзақ жылдар бойы Жапониямен айналысқан Фрэнк Гибни Ридті конфуцийлік құндылықтарға назар аударғаны үшін мақтады, бірақ оның көзқарасы тым оптимистік деп ойлады: Жапония – "конформизмнің бойға сіңген, күштеп орнатудың қажеті жоқ, және әлеуметтік қарым-қатынастардың этикасы қатаң моральға айналған, одан қашып құтылуға шама жоқ жер". Гибнидің пікірінше, жапондық сайлаушылар "өздерінің ұжымдық жанын жемқор, топтасқан саяси партияға сатқан, оны әкесінің жақсы білетінін қана ойлайтын бюрократия қолдаған, ол әлі де нағыз еркін кәсіпкерліктің артықшылықтарын түсінбеді". Тағы бір рецензент "соны деп аталатын әлеуметтік керемет – ол қорғауға тырысатын адамдардың психологиялық, мәдени және статистикалық тұрғыдан жарқын карикатурасы" деп жазды. Ол жапон қоғамының "адалдық, әдептілік және тұрақты, еңбекқор қоғамның құндылықтарына негізделген өзгермейтін мәдениетке гүлдеп өркендейтінін" ойлағанға болар еді. Бірақ Рид саяси құрылым мен тарихи жағдайды ескермеді; оның көзімен көрген Жапонияны Конфуций емес, соғыс, американдық оккупация және соғыстан кейінгі келісім құру тудырды.
The reviews welcomed the book but carried on a discussion of the issues behind it. Kirkus Reviews found it a "readable if superficial analysis of the moral basis of east Asian society." In the Washington Post, China scholar Judith Shapiro drew on her own experience living in China to discuss Reid's emphasis on social values over individualism. Frank Gibney, a long time Japan Hand, lauded Reid for focusing on Confucian values, but thought his view too rosy: Japan is a land where "conformity is inbred no need to be enforced and where the ethics of social relationships become a binding morality from which there is almost no escape." The Japanese electorate, Gibney held, "sold its collective soul to a corrupt, faction ridden political party, backed by a decadent father knows best bureaucracy that has yet to grasp the virtues of real free enterprise." Another reviewer wrote that the "so called social miracle is a glossy caricature—psychologically, culturally, and statistically—of the very people he hopes to defend." It would be nice to think, he continued, that Japanese society "thrives on an immutable culture built on loyalty, civility, and the value of a stable, hardworking community." But Reid neglects political structure and historical situation; the Japan that he saw was produced by war, the American Occupation, and postwar consensus building, not Confucius.