Оттық заман: Еуропалық әйелдерге қарсы қудалау тарихы
The Burning Times
Канадалық құжаттық фильмі "The Burning Times" (1990) Еуропадағы ерте заманғы бақталас соттарын феминистік көзқараспен қарастырады. Феминисттер мен неоязыктармен сұхбаттар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1990 жылғы канадалық деректі фильм
1990 Canadian documentary
"Жарлы заман" – 1990 жылғы канадалық деректі фильм, ол ерте заманауи Еуропаның сиқыршылыққа қатысты сот процестерін феминистік тұрғыдан қарастырады. Фильмді Донна Рид түсірген, сценарийін Эрна Буффи жазған. "Жарлы заман" фильмде феминист және неопагандық белгілі тұлғалармен, мысалы, Стархок, Марго Адлер және Мэтью Фокспен сұхбаттар ұсынылған. Бұл фильм Канада Ұлттық кино кеңесінің "Әйелдер және руханият" сериясының екінші туындысы, "Есте қалған Құдай" (1989) және "Толық шеңбер" (1993) фильмдерінен кейін жарық көрді. Фильмнің ашылу және жабылу музыкасы, Лорена МакКеннитттың шығармасы, оның 1991 жылғы "The Visit" альбомында "Tango to Evora" деген атаумен жарияланды.
The Burning Times is a 1990 Canadian documentary, presenting a feminist account of the Early Modern European witchcraft trials. It was directed by Donna Read and written by Erna Buffie, and features interviews with feminist and Neopagan notables, such as Starhawk, Margot Adler, and Matthew Fox. The Burning Times is the second film in the National Film Board of Canada's Women and Spirituality series, following Goddess Remembered (1989) and preceding Full Circle (1993). The opening and closing theme music, composed by Loreena McKennitt, was released as the track titled "Tango to Evora" on her 1991 album The Visit.
Қаза тапқан әйелдер саны
Фильмде Тея Дженсен осы тарихи кезеңді "Әйелдерге жасалған Холокост" деп атайды. Ол құрбандардың жалпы саны белгісіз екенін, бірақ көбінесе айтылатын саны 300 жыл немесе одан да көпке созылған аралықта 9 миллион адамды құрайтынын атап көрсетеді. Қазіргі заманғы зерттеулерге сәйкес, тоғыз миллиондық көрсеткіш Готфрид Кристиан Войгттің 1784 жылғы мақаласынан бастау алады, онда ол 600 жылдан 1700 жылға дейінгі аралықта 9,442,994 адамның өлім жазасына кесілгенін шамалайды – бұл 1,100 жылдық кезең, ешқандай дәлелдермен расталмаған.
In the film, Thea Jensen calls this period in history a "Women's Holocaust". She notes that a total number of victims is unknown but that the high number often given is nine million deaths, over a period of 300 or more years. The nine million figure, according to modern scholarship, originates with a 1784 article by Gottfried Christian Voigt, in which he estimates the figure of 9,442,994 executions between AD 600 and 1700 a period of 1,100 years unsupported by any evidence.
Католик шіркеуінің сын-пікірлері
Католик азаматтық құқықтар лигасының Уильям Донохью мен Роберт Идидің айтуынша, фильм басқа да жағынан да дұрыс емес, мысалы, Трирді Германия емес, Францияда көрсетіп, 958 жылы орнатылғандығы тіркелген тас айқышты 1132 жылға дейін түсіндірмей өзгертіп көрсеткен. Айқыш 286 жылдан бері христиандық қалыптасқанына қарамастан, «Еуропаны шарлап жатқан жаңа діни сектаның символы» ретінде бейнеленген. Лиганың Канададағы мүшесі Иди телеарна бақылаушыларына жолдаған шағымында, әсіресе фильмдегі мына сөздерге наразы екенін айтты: «Шіркеуге екі жүз жылдық қорқыныш пен өлім қажет болды, соның арқасында пірілердің бейнесі шайтанға табынуға, ал халықтық мәдениет ереске айналды». Иди бұл деректі фильмді христиан шіркеуін «жаман, патриархалды, әйелдерді жек көретін мекеме» ретінде көрсетуге бағытталған үгіт деп сипаттайды. Джек Капика қосымша: «Әйелдердің шіркеуге қатысты нақты шағымдары бар. Бірақ «Тозақтың уақыты» олардың мүддесіне көмектеспейді».
According to William Donohue and Robert Eady of the Catholic Civil Rights League, the movie is inaccurate in other respects, e. g., placing Trier in France instead of Germany, and dating a stone cross there that is recorded to have been erected in 958 AD to 1132 AD without further explanation. The cross is shown as a "symbol of a new religious cult that was sweeping across Europe," despite Christian presence since 286. Eady, a member of the League in Canada, has cited the film in a complaint to broadcast regulators, in particular mentioning offense at the movie's quote: "it took the Church two hundred years of terror and death to transform the image of paganism into devil worship, and folk culture into heresy." Eady describes the documentary as propaganda intended to represent the Christian Church as "a wicked, patriarchal, misogynist institution". Jack Kapica adds "Women have genuine grievances with the Church. The Burning Times, however, is not going to help their cause."