Кіріспе
Артур Миллер жазған пьеса. «Соңғы янки» – Артур Миллердің пьесасы, алғаш рет 1993 жылдың 5 қаңтарында Нью-Йорктегі Манхэттен театр клубында көрсетілді. Рөлдерді Том Олдредж (Джон Фрик), Франсис Конрой (Патриция Хамильтон), Роза Грегорио (Карен Фрик), Джон Хёрд (Лерой Хамильтон) және Шарлотта Майер (Науқас) сомдады. Сол айдың соңында пьеса Лондондағы Young Vic театрына көшірілді, 26 қаңтарда Дэвид Хили (Джон Фрик), Питер Дэвисон (Лерой Хамильтон), Зоэ Ванамакер (Патриция Хамильтон) және Хелен Бернс (Карен Фрик) қатысқан премьера өтті. Бұл пьеса екі жыл бұрын әлдеқайда қысқа нұсқада ойналған болатын.
The Last Yankee is a play by Arthur Miller, which premiered on January 5, 1993, at the Manhattan Theatre Club in New York City. The cast included Tom Aldredge as John Frick, Frances Conroy as Patricia Hamilton, Rose Gregorio as Karen Frick, John Heard as Leroy Hamilton, and Charlotte Maier as the Patient. It was transferred to the Young Vic Theatre in London later that month, opening on January 26 with David Healy as John Frick, Peter Davison as Leroy Hamilton, Zoë Wanamaker as Patricia Hamilton and Helen Burns as Karen Frick. The play had been performed previously in a much shorter version two years earlier.
Қысқаша мазмұны
"Соңғы янки" оқиғасы қазіргі уақытта Жаңа Англияның бір жерінде орналасқан мемлекеттік психиатриялық ауруханада өтеді. Патрисия Хамильтон депрессиядан айығып жатыр, және бұл үйге қайтуға жеткілікті күшті сезінетін күні болуы мүмкін. Бірақ оның күйеуі Лерой, Американың негізін қалаушы әкелерінің бірінің ұрпағы (бірақ "Бұздық янки" деп аталады), жаңадан түскен әйелі Каренге көруге келген сәтті кәсіпкер Джон Фрикпен бірге келеді. Құндылықтар мен сезімдердің қақтығысы олардың барлығын мазалайды. Бұл екі бөлімнен тұратын пьеса, екі жұптың қарым-қатынасына – көп жылдар бойы үйленген жеті баласы бар Лерой мен Патрисия Хамильтон, және баласыз Джон мен Карен Фриктерге назар аударады. Екі әйел де психиатриялық аурухананың пациенттері, ал бірінші актте екі ер адам қонақтар күту бөлмесінде алғаш рет кездеседі. Карен ауруханаға көп бұрын түспеген, ал Фрик оның психикалық ауруымен күресуде қиындыққа тап болып жатыр, ал Патрисия көп жылдар бойы ауруханаларда болып келген. Екі ер адам осы жағдайға байланысты қарым-қатынас жасауға тырысады, бірақ тіпті бұл да олардың жеке жағдайларының салдарынан бұзылады. Патрисия мен Карен палатада бірге болған кезде достасып кеткен, ал екінші актте төрт кейіпкердің ішкі әлемі ашылады, онда қоғамның мүшелері өзін алданғандай сезінетін және табысты сәтсіздікпен теңестіретін суреті көрінеді.