Кіріспе
1979 жылы Том Джеффри түсірген "The Odd Angry Shot" фильмі – 1979 жылғы австралиялық соғыс комедиясы. Ол Уильям Неглдің осы аттас кітабы негізінде жасалған және Вьетнам соғысы кезінде австралиялық сарбаздардың басынан өткен оқиғаларды көрсетеді. Жаңа Оңтүстік Уэльс және Квинсленд штатындағы Канунграда түсірілген бұл фильмде Австралияның арнайы әуе күштері полкінің барлау тобының қызметтік сапары, Австралияға қайтуымен аяқталады. Голливуд фильмдерінен өзгеше, бұл фильм Вьетнам соғысына қатысудың моральдық және саяси аспектілерін талқыламауға баса назар аударады. Фильмде сарбаздардың майданнан тыс жердегі казармаларындағы күнделікті өмірі көрсетіледі: олар карта ойнайды, темекі шегеді, сыра ішеді, тері ауруларын емдейді, әзілдеседі және американдық әскерлермен әртүрлі ойын-сауықтармен айналысады. Фильмде шағын ауқымды шайқас көріністері де бар. Отанға оралғанда, олар өздерінің және жалпы австралиялық қоғамның қалай өзгергенін ойлайды. Фильм АҚШ, Дания, Финляндия, Германия, Норвегия және Грекия сияқты бірнеше елге сатылды.
The Odd Angry Shot is an 1979 Australian war comedy film written, directed and produced by Tom Jeffrey (with Sue Millikin). It is based on the book of the same title by William Nagle, and follows the experiences of Australian soldiers during the Vietnam War. The movie, which was shot on location in New South Wales and Canungra, Queensland, traces the tour of duty of an Australian Special Air Service Regiment reconnaissance team from their departure to their return home to Australia. It avoids much of the political comment on Australia’s involvement in Vietnam, unlike Hollywood films which tend to explore the rights and wrongs of the Vietnam War. The film focuses on the soldiers in their cantonments away from the battlefield, where they spend the bulk of their time playing cards, smoking, drinking beer, nursing their tinea, making jokes and messing about with American forces. The film also contains some small scale battle scenes. When the men return to Australia, they reflect on how both they and the general Australian society have changed. The film was sold to several countries including the US, Denmark, Finland, Germany, Norway and Greece.
Сюжет
Биль, Австралияның арнайы әуе күштеріне жаңа ғана қабылданған жас сарбаз, Вьетнамдағы бір жылдық міндетін өтеуге келеді. Оның бөлімшесінде Гарри – бөлімше капралы, ең ескі және өмірге толы мүше, сондай-ақ Банг, Роджерс, Доусон және Скотт бар. Бұл жақын топ өз жағдайларын әзіл-қалжыңмен, көңіл көтерумен, қалтөстейлікпен және көп мөлшерде сыра ішу арқылы басаңдатады. Гарридің асхана шефімен тағам сапасы туралы дау-жанжалы жиі болады. Вьетнамға келген алғашқы апталарда олардың ең үлкен жауы – лай, көңілсіздік, тері ауруы және аяқталмайтын нөсер жаңбырлар. Бірақ нағыз соғыс бір түні күтпеген жерден басталады, жаудың миномет оғы лагерьлерін шалып, көптеген жаралыларға әкеледі. Патрульдің алғашқы операциясы осыдан кейін көп ұзамай өтеді: тығыз ормандықтағы қысқа, қарқынды шайқас, нәтижесінде Скотт қаза табады, ал бір жараланған Вьетконг қашып кетеді. Бұл оқиға олардың қалған сапарына бағыт береді. Ұзақ, шаршатарлық патрульдер, оларды жаумен, миналармен немесе тұзақтармен болатын қысқа, қатыгез шайқастар үзеді. Лагерьге оралғанда, сарбаздар уақытты өткізу үшін және қорқыныш пен қайғыны жеңу үшін кез келген амалға жүгінеді, соның ішінде мас күйде ұрыс, дін қызметкеріне жасалған әзіл және американдық бөлімшемен жәндіктермен күресу сайысы, ақырында үлкен төбелесге ұласады. Билл үйден келген қарындасынан жасырын айырылыс хатын алады. Сайгонда демалыста болған Банг АҚШ екі сарбазын тонаған жас алаяқты ұстайды. Олар баланың ұрланған ақшасын алып, американдықтармен бірге тіпті Биллтің де ұнаған жыныстармен бірге шалқалап түнеп қалады. Лагерьте тыныш күндердің бірінде Гарри достарына әскерге келмес бұрын кәсіби суретші болғанын және ауыр айырылысқа ұшырағанын айтады. Ол соғыстың мақсаты мен әрекеттеріне де күмәнмен қарайды және үйге оралғаннан кейін оларға ешқандай ризашылық пен қызығушылық көрсетілмейтіні туралы ащы пікір білдіреді. Банг Австралиядан келген хабардан қатты қиналып, анасы мен қарындасы автокөлік апатында қаза тапқанын естіп алады. Осыдан кейін Роджерс патрульде жүргенде минаға басқанда екі аяғы да, жақшасы да қирап қалады. Кейін достары оны ауруханада басып, үйіне қайтады. Роджерс Гарриден оның ұрықтары әлі бар ма, жоқ па, соны тексеруді сұрайды (бар екені анықталады). Сапар аяқталар алдында үлкен шабуыл басталады және бөлімше ВК ұстаған көпірді басып алуға жіберіледі. Банг көпірді басып алғанда ВК пулеметшісінен қаза табады. Содан кейін бөлімшеге кері шегіну бұйырылады, бұл Гарриді таңертеңгі жұмыстың бекер болғанын ащы түрде мойындауға мәжбүр етеді. Осыдан кейін Гарри, Билл және Доусон үйлеріне жіберілетіндігін біледі. Австралияға оралғанда Гарри мен Билл Уотсон шығанағындағы порттың жанындағы пабта сыра ішеді. Бармен олардан Вьетнамнан жаңа оралған-қайтпағанын сұрайды, бірақ Гарри «Жоқ» деп жауап береді. Екі дос Порт Джексонға қарап, фильм аяқталғанда өздерінің басынан өткендерін тыныш еске алады.
Өндіріс
Фильмді қаржыландыру Австралия кино комиссиясы және Жаңа Оңтүстік Уэльс кино корпорациясы арқылы тартылды.
Түсірілім
Түсірілім 1978 жылдың шілдесінде басталды және үш аптаға созылды. Австралия қорғаныс күштері кино жасаушыларға толыққанды көмек көрсетті, оның ішінде Канунградағы Армияның Жер соғысы орталығын түсірілімнің негізгі орны ретінде ұсынды. Бұл 2018 жылғы доллармен шамамен 4,25 миллион долларға бағаланады. Том Джеффри:
Фильм шыққанда, кейбір рецензенттер оны жақсы қабылдамады, себебі олар Австралияның Вьетнам соғысына қатысуын сынауымыз керек деп ойлады, біз соғыстың екінші жағын жеткілікті көрсетпедік, вьетнамдықтардың напалм бомбаларынан қалай қаза табатынын және осы сияқты жағдайларды көрсетпедік. Мен сол кезде оларға бұл фильмнің мұндай мақсаты жоқ екенін айттым. Біздің ниетіміз сол ортада адамдардың қалай тірі қалғанын көрсету болды. Джеффридің сөзіне қарағанда, фильм пайда әкелді.
When it came out, it wasn't well received by some reviewers because they felt we should have been critical of Australia's participation in the Vietnam War, that we didn't show much of the other side we didn't show Vietnamese people being killed with napalm bombs and all that sort of stuff. Well, my answer to them at the time was that it wasn't that kind of film. Our intention was to show how the men survived in that environment. According to Jeffrey the film made a profit.