Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапония империясындағы неміс дәрігері (1849 – 1913)
German physician in Imperial Japan (1849 – 1913)
Эрвин Отто Эдуард фон Бэлц (13 қаңтар 1849 – 31 тамыз 1913), көбінесе "фон" бөлшегісіз Эрвин Бэлц деп аталады, неміс ішкі аурулар маманы, антрополог және жапон императорлық отбасының жеке дәрігері, сондай-ақ Жапониядағы қазіргі батыс медицинасын құрушылардың бірі болған.
Erwin Otto Eduard von Bälz (; 13 January 1849 – 31 August 1913), often simply known as Erwin Bälz without the noble "von" particle, was a German internist, anthropologist, and personal physician to the Japanese Imperial Family and cofounder of modern western medicine in Japan.
Өмірбаян
Мердігердің баласы, 1849 жылы Германиядағы Битигейм-Биссинген қаласында дүниеге келген. Ол Штутгарттағы гимназияны бітіріп, Тюбинген университетінде медицинаны оқыды. 23 жасында тәмамдаған соң, 1869 жылы Лейпциг университетінің медицина бөлімінде жұмыс істеді, ал 1870 жылы Франко-пруссия соғысында неміс әскерінде дәрігер болып қызмет етті. 1875 жылы Лейпциг университетіне қайта оралды. Лейпцигте оқып жүргенде жапондық алмасу студентіне ем көрсеткендігі үшін, 1876 жылы жапон үкіметі оған Токио императорлық университетінің медициналық колледжімен екі жылдық келісімшарт ұсынды. Бәлцтің келісімшарты бірнеше рет жаңартылды және ол Жапонияда 27 жыл өмір сүрді, бұл Оятои гайкокуджин кеңесшілерінің арасындағы ең ұзақ мерзім. 1881 жылы Тода Ханако атты жапон әйеліне үйленді және төрт баласы болды. Жапонияда болған кезінде Токио университетінің студенттері арасында спортты дамытуға тырысты, джиу-джитсу мен кенджитсу практикасын қайта жаңғыртуды ұсынды, бірақ бұл әрекеттері сәтті болмады. Ол Кенкичи Сакакибарадан жеке кенджитсу сабақтарын алды, кейіннен джиу-джитсу шебері Хикосуке Тоцукамен танысты, алайда 30 жасында өнерді бастау үшін тым ереуіл деп есептелгендіктен, джиу-джитсумен айналысудан бас тартты. 1899 жылдың жазында Бәлц Кореяның астанасы Сеул және Пусан қалаларын аралап, этнологиялық зерттеулер жүргізді. 1903 жылдың 22 сәуірінен 3 шілдесіне дейін ол тағы да Кореяға сапар шекті және Ричард Вуншпен бірге елдің ішкі аймақтарына экспедиция ұйымдастырды. 1902 жылы император Мэйдзи мен Жапония императорлық үйінің жеке дәрігері болып тағайындалды. Токио императорлық университетіндегі қызметі барысында Бәлц 800-ден астам студентке батыс медицинасын оқытты. Жапонияда болған кезінде Мэйдзи үкіметінің ең ықпалды тұлғаларына, соның ішінде премьер-министрлер Ито Хиробуми мен Ямагата Аритомоға емдеу жасады. Бәлцтің бастамасымен Кусацутағы жанартаулы бұлақтар (Токиодан 200 км қашықтықта) Жапонияның ең сәтті курорттық шипажайына айналды. Ол бұл аймақты Еуропаның Карлсбад шипажайымен салыстырып, тау ауасының және таза судың денсаулыққа өте пайдалы екенін айтты. Оның медицинаға сіңірген тағы бір үлесі – «монғол дағын» ашқандығы және оған атау бергендігі. Жапон сәбилерінде бұрын байқалмаған көк дақтарды анықтағаннан кейін, ол бұл дақтардың моңғол текті адамдарға тән екенін болжады. 1905 жылы Бәлц отбасымен бірге Германияға оралды. 1913 жылдың жазында Штутгартта жүрек ауруынан қайтыс болды.
The son of a contractor, Bälz was born in 1849 in Bietigheim Bissingen in Germany. He attended grammar school in Stuttgart and studied medicine at University of Tübingen. He graduated at the age of 23, and subsequently worked at the medical department of the University of Leipzig in 1869, and served as a medic in the German army during the Franco Prussian War in 1870. He returned to the University of Leipzig in 1875. While at Leipzig, he treated a Japanese exchange student, which led to the offer by the Japanese government of a two year contract with the Medical College of Tokyo Imperial University in 1876. Bälz’s contract was renewed several times, and he ended up spending 27 years in Japan, the longest of any of the Oyatoi gaikokujin advisors. In 1881, he married a Japanese woman, Toda Hanako, and had four children. During his stay in Japan, he tried to promote sports activity among the students of the Tokyo University, recommending unsuccessfully to revive the practice of jujutsu and kenjutsu. He trained personally kenjutsu under Kenkichi Sakakibara, and later was introduced to jujutsu master Hikosuke Totsuka, although he was discouraged from practicing jujutsu for being deemed at 30 supposedly too old to start in the art. In the summer of 1899, Bälz visited the Korean capital Seoul and Busan and undertook ethnological investigations. From 22 April to 3 July 1903, he was again in Korea and, together with Richard Wunsch, undertook an expedition into the interior of the country. In 1902, he was appointed personal physician in waiting to Emperor Meiji and the Imperial household of Japan. Bälz taught more than 800 students in Western medicine during his tenure at the Tokyo Imperial University. During his stay in Japan, he treated some of the most influential men in the Meiji government, including Prime Ministers Itō Hirobumi and Yamagata Aritomo. On Bälz's initiative, the volcanic springs of Kusatsu (200 km away from Tokyo) were transformed into the most successful hot spring resort of Japan. He compared the area with the European spa resort of Karlsbad, and felt that mountainous air, as well as the clear waters, was very conducive to health. Another medical contribution was the discovery and naming of "Mongolian spot". Finding an unrecorded feature of blue spots in Japanese babies, he thought these spots were characteristic of people of Mongolian origin. In 1905, Bälz returned to Germany with his family. In Stuttgart, late in the summer of 1913, Bälz succumbed to heart disease.
Мұра
Балц сондай-ақ жақын өнер жинаушы болды; ол жинаған жапондық туындылардың көп бөлігі Штутгарттағы Линден мұражайында сақталады. Оның Тюбинген университетіндегі тас мүсіні жапон медицинасына қосқан үлесін еске салады. 1961 жылы Кусацу мен Битеггейм-Биссинген қалалары арасында бауырластық қатынас орнатылды. Ол қайтыс болғаннан кейін, оның күнделігі «Das Leben eines deutschen Arztes im erwachenden Japan» (1931, ауд. «Оянған Жапониядағы неміс дәрігерінің күнделігі») жарияланды, ол Мейдзи дәуіріндегі Жапония туралы бірегей түсініктер береді. 1883 жылы Хаконе облысының Мияношита қаласындағы Фудзия қонақ үйінде болғанда, Балц өзінің қызметшісінің қолының жарылғанын байқады. Ол оған глицерин мен судан жасалған қоспа дайындап берді, кейін ол Жапонияда «Bälz Water» деген атпен кеңінен сатылды. Бұл препарат Жапон фармакопеясында да тізімделген. Жапонияда болған кезінде Балц дзюдоға ғашык болды және осы спортты Германияға әкелген адам ретінде танылады. 2000 жылы Кусацуда Балцқа арналған ескерткіш мұражай салынды.
Bälz was also an ardent art collector; the majority of the Japanese works collected by him are located at the Linden Museum in Stuttgart. A stone sculpture at his alma mater, University of Tübingen is a reminder of his contributions to Japanese medical science. In 1961, a sister city relationship between Kusatsu and Bietigheim Bissingen was established. After his death, his diary Das Leben eines deutschen Arztes im erwachenden Japan (1931, tr. The Diary of a German Doctor in Awakening Japan) was published, giving unique insights into Japan in the Meiji era. In 1883, while staying at the Fujiya Hotel in Miyanoshita, Hakone, Bälz noticed that his maid's hands were chapped. He made a mixture of glycerin and water for her, which was later sold widely in Japan under the name of Bälz Water. It is also listed in the Japan Pharmacopoeia. During his time in Japan, Bälz became a fan of judo, and is credited with introducing the sport to Germany. In the year 2000, a commemorative museum honoring Bälz was erected in Kusatsu.