Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы парламенттік сайлау округі.
Parliamentary constituency in the United Kingdom
Лидс Солтүстік-Шығыс сайлау округі 1997 жылдан бері Ұлыбритания Парламентінің Палаталарында Лейборист партиясынан Фабиан Гамильтонмен өкілдік етілуде.
Leeds North East is a constituency which has been represented in the House of Commons of the UK Parliament since 1997 by Fabian Hamilton of the Labour Party.
Шекаралар
1918–1950: Лидс округінің Кроссгейтс, Раундхей, Сикрофт және Шэдвелл округтері, сондай-ақ Солтүстік және Солтүстік-Шығыс округтерінің бөліктері. 1950–1955: Лидс округінің Бурмантофтс, Хархиллз, Поттер Ньютон және Ричмонд Хилл округтері. 1955–1974: Лидс округінің Чапел Аллертон, Поттер Ньютон, Раундхей және Вудхаус округтері. 1974–1983: Лидс қаласының Чапел Аллертон, Хархиллз, Раундхей, Скотт Холл және Талбот округтері. 1983–2010: Лидс қаласының Чапел Аллертон, Муртаун, Солтүстік және Раундхей округтері. 2010 жылдан қазіргі уақытқа дейін: Лидс қаласының Алвудли, Чапел Аллертон, Муртаун және Раундхей округтері.
1918–1950: The County Borough of Leeds wards of Crossgates, Roundhay, Seacroft, and Shadwell, and parts of the wards of North and North East. 1950–1955: The County Borough of Leeds wards of Burmantofts, Harehills, Potternewton, and Richmond Hill. 1955–1974: The County Borough of Leeds wards of Chapel Allerton, Potternewton, Roundhay, and Woodhouse. 1974–1983: The City of Leeds wards of Chapel Allerton, Harehills, Roundhay, Scott Hall, and Talbot. 1983–2010: The City of Leeds wards of Chapel Allerton, Moortown, North, and Roundhay. 2010–present: The City of Leeds wards of Alwoodley, Chapel Allerton, Moortown, and Roundhay.
Тарих
1918 жылғы алғашқы сайлауда Консервативті кандидат Лидстің солтүстік-шығысында Коалиция 'купонын' алуға лайық деп шешілді, себебі төрт либерал басқа Лидс округтерінде купон алған еді, ал Лейбористерге Лидстің оңтүстік-шығысында қарсылықсыз сайлануға рұқсат берілді. Коалициялық консервативті кандидат, майор Джон Бирчаллға, Лейбористік партияның кандидаты Джон Бромли қарсы шықты. «Таймс» газеті Бромлиді «сөздік агрессияға бейім» және «соғыс кезінде қажетсіз теміржол ереуілін ұйымдастырған» деп сипаттады. Үшінші кандидат, капитан В. П. Бригсток, өзін Ұлттық партиядан кандидат ретінде жариялады, бірақ оның жеңіс мүмкіндігі жоқ деп есептелді және сайлауға қатыспады. Бирчалл жеңіске жетіп, 1940 жылдың ақпан айында зейнеткерлікке шыққанға дейін осы округтің депутаты болды. Оның басымдығы 4000-тан төмендеген емес. Бирчаллдың отставкасы 1940 жылдың наурыз айындағы қосымша сайлауға әкелді, онда профессор Дж. Дж. Крейк Хендерсон консерваторлардың кандидаттығын қолайдады. Соғыс кезеңіндегі сайлау келісіміне сәйкес, Лейбористер мен Либералды партиялар кандидаттарды ұсынбады, бірақ оған Британдық Фашистер Одағының Сидни Аллен қарсы шықты, ол соғысқа қарсы бағдарламамен үгіт жүргізді. Хендерсон 97,1% дауыспен жеңіске жетті. Округ тарихына қарамастан, Лейбористер 1945 жылғы жалпы сайлауға белгілі бір оптимизммен келді. Профессор Крейк Хендерсон өзінің мандатын сақтай алмады, ал Элис Бэкон Лейбористер үшін 22,6% дауыспен жеңіске жетті. 1950 жылғы сайлауда жаңа шекаралары бар округ Элис Бэконға тиімді деп есептелді, сондықтан оны Лейбористер сақтап қалуы мүмкін болды. Ол 1950 және 1951 жылғы жалпы сайлауларда мандатын сақтап қалды. 1955 жылы Лидстің парламенттік округтеріне күрделі өзгерістер енгізілді, нәтижесінде қаланың өкілдігі жеті орыннан алтыға дейін азайды, бұл Лидстің солтүстік-шығыс округіне ерекше әсер етті, ол жойылған округ деп есептелді. Элис Бэкон Лидс Оңтүстік-Шығыс округінде сайланды, ал оның орнындағы депутаты Денис Хили жаңа Лидс Шығыс округіне сайланды. Джордж Портер, Лидс-Централдан депутат болған, оның округі жойылғаннан кейін жаңа округке сайлануға үміткер болмады және зейнеткерлікке шықты. Жаңа Солтүстік-Шығыс округі негізінен ескі Солтүстік округінің негізінде құрылды, және сол округтің консервативті депутаты Осберт Пик кандидат ретінде өңделді. Ол жаңа Лидс Солтүстік-Шығыс округінде бұрынғыдан азырақ сенімді мандатқа ие болады деп есептелді. Пик жеңіске жетті, ал ол пэрлік атақ алғаннан кейін, оның ізбасары сэр Кит Джозеф 1956 жылғы қосымша сайлауда жеңіске жетті. Джозеф бастапқыда салыстырмалы түрде сенімді мандатқа ие болды, бірақ оның басымдығы 1960 жылдардағы сайлауларда азайды. 1970 жылғы жалпы сайлауда бұл округ Лидстегі округтер арасында ең көп иммигрант халқына ие екені және сол сайлауда консерваторларға ең аз қолдау көрсеткені айтылды. 1979 жылғы жалпы сайлауда округ Лейбористерге қарай бұрылды, бұл ұлттық тенденцияға қарсы болды; 1987 жылы консерваторлар мандатты сақтап қалғанмен, олар дауыс беру көрсеткіштері бойынша нашар нәтижелер көрсетті. 1997 жылғы жалпы сайлауға дейін бұл округ Лейбористер партиясы үшін маңызды мақсат болды. Лидс Солтүстік-Шығыс округінің Лейбористер партиясы партияның сол қанатындағы Ислингтон кеңесшісі Лиз Дэвисті сайлады, бірақ Лейбористер партиясының Ұлттық атқару комитеті «Лейбористік брифинг» журналымен байланысы болғандықтан оның кандидатурасын мақұлдамады; оның Лейбористер партиясының конференциясына жасаған шағымы қабылданбады. Екінші сайлаудың жеңімпазы Фабиан Гамильтон Блэршіл ретінде танылды және сайлау жарияланғанда орынды оңай жеңіп алды. 2010 жылғы жалпы сайлау нәтижесі бойынша Гамильтон мандатын сақтап қалды, 2015 жылы Лейбористерге қосымша қолдау көрсетілді және 2017 жылы шамамен 17 000 көпшілік дауыспен жеңіске жетті, бұл Лейбористердің екі он жыл бұрын орын алғаннан бергі ең үлкен көрсеткіші болды. 2019 жылы Гамильтонның дауыс үлесі төмендесе де, консерваторлардың үлесі одан да төмендеді және оның көпшілігі 17 000-нан асты. 2019 жылғы жалпы сайлау алдында Лейбористер партиясы MRP талдауы жүргізді. Бұл талдау барысында олар қазіргі жағдайда және ешқандай араласусыз Лидс Солтүстік-Шығыс Либералды Демократия партиясына өтуі мүмкін деген қорытындыға келді.
At the first election in 1918, it was decided that a Conservative candidate would receive the Coalition 'coupon' in Leeds North East, as four Liberals had received coupons in other Leeds divisions and Labour was allowed an unopposed return in Leeds South East. Major John Birchall, the Coalition Conservative candidate, was opposed by Labour Party candidate John Bromley, leader of the Locomotive Engineman's Society. The Times described Bromley as "prone to verbal violence" and with "an unnecessary railway strike in his war service record". A third candidate, Captain W. P. Brigstock, announced himself for the National Party, but was felt to have negligible prospects and did not stand. Birchall won comfortably, and went on to represent the seat until he retired in February 1940. His majority never fell below 4,000. Birchall's resignation resulted in a by election in March 1940, Professor J. J. Craik Henderson was nominated as a Conservative. Under the war time electoral truce no Labour or Liberal candidate stood, but he was opposed by Sydney Allen of the British Union of Fascists who campaigned on an anti war policy. Henderson won the by election with 97.1% of the vote. Despite the division's history, Labour went into the 1945 general election with a degree of optimism. As it turned out Professor Craik Henderson could not defend his seat, and Alice Bacon won for Labour on a 22.6% swing. The constituency with new boundaries at the 1950 election was reckoned to be helpful to Alice Bacon, and therefore likely to be held by Labour. She indeed held the seat at both the 1950 and 1951 general elections. The complex changes to Leeds' Parliamentary boundaries in 1955, which reduced the city from seven seats to six, particularly affected Leeds North East which was reckoned to be the seat which was abolished. In the event Alice Bacon was selected in Leeds South East, while that seat's sitting MP Denis Healey was selected for the new Leeds East constituency. George Porter, sitting MP for Leeds Central, failed to be selected for any new seat when his constituency was abolished and retired. The new North East division was effectively based on the old North division, and that seat's sitting Conservative MP Osbert Peake came forward as candidate. He was thought to have a slightly less safe seat in the new Leeds North East. Peake won easily, and after he received a peerage, his successor Sir Keith Joseph held on in a 1956 by election. Joseph had a relatively safe seat at first but his majority fell in the elections of the 1960s. At the 1970 general election, it was noted that the seat had the highest immigrant population among the constituencies in Leeds, and had also produced the smallest swing to the Conservatives at that election. The 1979 general election saw the constituency swing to Labour, against the national trend; in 1987 it was noted that while the Conservatives had held the seat, they had done poorly in terms of votes. In the run up to the 1997 general election, the seat was a target for the Labour Party. The Leeds North East Constituency Labour Party selected Liz Davies, an Islington councillor on the party's left wing, but the Labour Party National Executive Committee refused to endorse her candidacy over connections to the Labour Briefing magazine; her appeal to the Labour Party conference was unsuccessful. The winner of the second selection, Fabian Hamilton, was identified as a Blairite and comfortably gained the seat when the election was called. The result of the 2010 general election saw Hamilton retain the seat, with a further pro Labour swing in 2015 and a majority of nearly 17,000 in 2017, the largest since Labour gained the seat two decades ago. Although Hamilton's share of the vote fell in 2019, the Conservative share fell further and his majority increased to over 17,000. Prior to the 2019 general election, the Labour Party did MRP analysis. During that analysis, they concluded that, under the current circumstances and without any intervention, Leeds North East would change hands to the Liberal Democrats.
2010 жылдардағы сайлаулар
Консервативтік партия 2019 жылдың 20 қарашасында Амджад Баширді партиядан шеттетуге қатысты шешім қабылдады. Бірақ, партиядан шеттету туралы шешім қабылданған кезде кандидаттарды тіркеу аяқталғандықтан, ол сайлау бюллетендерінде консерваторлардың үміткері ретінде қалып қойды.
1 The Conservative Party suspended Amjad Bashir on 20 November 2019. He still appeared on ballot papers under the Conservative label, as nominations had closed by the time of the suspension.