Жоғалған «Coast Air» әуе компаниясы (1988–2008)

Кіріспе

Бұрынғы норвеж әуе компаниясы, 1988–2008 жылдар

Coast Air AS Норвегиядағы Кармойдағы Хаугесунд әуежайында орналасқан аймақтық әуе компаниясы болды. Бұл Норвегияның төртінші ірі әуе компаниясы еді және Норвегия ішіндегі рейстермен қатар, халықаралық рейстерді де орындады. Бағыттар негізінен Батыс жағалауында шоғырландырылған, сондай-ақ Оңтүстік Норвегияда мемлекеттік тапсырыс бойынша рейстер жүзеге асырылды. Компанияның паркінде de Havilland Canada Twin Otter ұшақтары болды, кейіннен олар Jetstream 31 және ATR 42 ұшақтарымен ауыстырылды. Компания 1975 жылдан 1988 жылға дейін қызмет еткен Coast Aero Center компаниясының негізінде құрылды. Coast Air Haugesund әуежайынан Осло әуежайына (Fornebu) және Берген әуежайына (Flesland) de Havilland Canada Twin Otter ұшақтарымен рейстерді бастады. 1990 жылы Леириндегі Фагенерс әуежайынан да рейстер ашылды, ол бағыт 1997 жылға дейін сақталды. 1994 жылы Норвегиядағы авиация саласының либералдануынан кейін Coast Air бірнеше аймақтық бағыттарды ашты және ұшақ паркін Jetstream 31 ұшақтарымен жаңартты. 2000 жылдан бастап Coast Air Көлік министрлігімен мемлекеттік тапсырыс бойынша ATR 42 ұшақтарымен Флоре әуежайына рейстер орындады. 2003 жылы Флоре келісімшартын жоғалтты, бірақ Фагенерс бағытын қайта алды. 1999 жылдан бастап Coast Air ірі әуе компанияларымен басты бағыттарда тікелей бәсекелесе бастады және жаңа аймақтық және халықаралық рейстер енгізді. Осыдан кейін компания үздіксіз шығынға ұшырады. 2004 жылдан бастап Vildanden компаниясына ұшақтарды жалға берді, бірақ келісім келесі жылы бұзылды. Жаңа халықаралық бағыттарды ашуға жасаған әрекеттерден кейін, Coast Air 2008 жылы банкротқа ұшырады.

Жағалаудағы аэроорталық

Coast Aero Center 1975 жылы Хаугесунд әуежайынан жұмысын бастады. Компания 1984 жылға дейін жергілікті механикалық қызметтер мен шағын ұшақтарды пайдаланушы оператор болды, содан кейін Норвегияда аймақтық әуе тасымалын жүзеге асыру үшін концессия алуға кірісті. Компанияның иесі және басқарушысы Асбьёрн Утне болды. 1984 жылы Scandinavian Airlines System компаниясы Ұлыбританиядағы Хаугесундтан Абердинге дейінгі бағытын тоқтату туралы шешім қабылдағаннан кейін Coast Aero Center концессияға өтініш берді. Олар 15 орындық Embraer Bandeirante ұшағын пайдалануға ниеттенді, ол 7,5 млн NOK бағасына қолданылған күйде сатып алынбақ болды. Coast Aero Center 1986 жылдың 20 тамызында қызметін бастады, бірақ ол тиімсіз болып шықты және 1987 жылдың сәуір айында тоқтатылды. 1984 жылдың қазанында Coast Aero Center, Norving және Fonnafly компаниялары бірлесіп Сторд әуежайының Сорстоккен бөлімінен Осло, Берген және Ставангер қалаларына бағыттар бойынша концессия алуға өтініш берді. Coast Air концессияны жеңіп алды және 1986 жылдың 12 тамызында 10 орындық Beechcraft Super King 200 ұшағымен қызмет көрсетуді бастады. Тамыз айында компания Скиен әуежайы арқылы Ослоға ұшуға да концессия алды. 1987 жылдың наурыз айына қарай жолаушылар саны артып, компания 20 орындық Twin Otter ұшағын пайдалануға көшті. Сол жылы Хаугесундқа ұшуға қосымша рұқсаттар берілді, сондай-ақ Ослоға тікелей рейстер ашылды, бұл Скиендегі аялдамаларды қажетсіз етті. 1985 жылы компания Åлесүнд қаласындағы Mørefly, Тронхейм қаласындағы Trønderfly және Сандефьор қаласындағы Norsk Flytjeneste сияқты басқа аймақтық әуе компанияларымен бірлесіп Commuter Service деген бірлескен кәсіпорын құрды. Мақсат – қызметтерді үйлестіру және жаңа, кішкентай бағыттар арқылы өсу. 1986 жылдың 20 маусымында Coast Aero Center компаниясына 1991 жылға дейін Ставангерден Геило әуежайына ұшуға концессия берілді. Авиакомпания Beechcraft Super King 200 ұшағын пайдалануға берді. Геилодан жолаушылар ағыны күтілгендей болмады, сондықтан Coast Aero Center және Norving компаниялары өз бағыттарын тоқтатты. 1986 жылы компанияның кірісі 14 млн NOK құрады және 24 қызметкері болды. Компания 1988 жылдың 7 ақпанында Den norske Creditbank (DnC) несие беруді тоқтататынын жариялағаннан кейін қаржылық қиындыққа тап болды. Ол кезде компанияда күніне 9 бағыт бойынша қызмет көрсетілді және 35 қызметкер жұмыс істеді. Барлық рейстер дереу тоқтатылды. Компанияның 23 млн NOK қарызы болды, оның ішінде DnC 10 ақпанға дейін 13 млн NOK төлеуді талап етті; кейін банк компанияға капитал табу үшін үш апта уақыт берді. 17 ақпанда қайта қаржыландыру туралы ұсыныс жасалды, онда ангарлар жергілікті муниципалитеттерге сатылды, олар сондай-ақ 2 млн NOK кепілдік беруге міндеттенді. DnC қарыздың бір бөлігін жояды, ал қосымша капитал Kosmos компаниясына тиесілі Norsk Air компаниясынан берілді. Бұл жеткіліксіз болды және 1988 жылдың 29 сәуірінде Coast Aero Center банкроттыққа өтініш берді. Асбьёрн Утне жеке банкроттыққа өтініш беруге мәжбүр болды.

Coast Aero Center started operations in 1975 from Haugesund Airport. The company was a local mechanical and small plane operator until 1984, when it started to apply for concessions to perform regional airline services in Norway. The company was owned and run by Asbjørn Utne. Following the 1984 decision by Scandinavian Airlines System to discontinue their route from Haugesund to Aberdeen in the United Kingdom, Coast Aero Center applied for the concession. They would use a 15 seat Embraer Bandeirante that would be bought used for NOK 7.5 million. Coast Aero Center started their service on 20 August 1986, but it turned out to be unprofitable, and was terminated in April 1987. In October 1984, Coast Aero Center, along with Norving and Fonnafly, applied for concession for the routes from Stord Airport, Sørstokken to Oslo, Bergen and Stavanger. Coast Air was successful at receiving the concession, and service started on 12 August 1986 with a ten seater Beechcraft Super King 200. In August, the company also received concession to fly from Stord via Skien Airport, Geiteryggen to Oslo. By March 1987, traffic had increased so much that the company instead put a larger, 20 seater Twin Otter aircraft into service. Additional concessions to fly to Haugesund were also granted the same year, as were direct services to Oslo, making the stops in Skien unnecessary. In 1985, the company joined the joint venture Commuter Service, along with the other regional airlines Mørefly, based in Ålesund, Trønderfly, based in Trondheim, and Norsk Flytjeneste, based in Sandefjord. The goal was to coordinate the services, and grow through newer, smaller routes. On 20 June 1986, Coast Aero Center was awarded the concession for flying from Stavanger to Geilo Airport, Dagali until 1991. The airline put into service a Beechcraft Super King 200. The ridership from Geilo turned out to be too low, and both Coast Aero Center and Norving terminated their routes. In 1986, the revenue was NOK 14 million and the company had 24 employees. The company was thrown into financial distress on 7 February 1988, when Den norske Creditbank (DnC) announced that they would not issue more credit. At the time the company had nine daily routes and 35 employees. All services were immediately suspended. It had a debt of NOK 23 million, of which DnC demanded NOK 13 million paid by 10 February; the bank later gave the company three weeks to find the capital. On 17 February, a proposal for refinancing was made, where the hangars were sold to the local municipalities, who would also make a guarantee for NOK 2 million. DnC would delete part of the debt, and additional capital would be granted from Kosmos owned Norsk Air. This was not sufficient, and on 29 April Coast Aero Center filed for bankruptcy. Asbjørn Utne had to file for personal bankruptcy.

Қайта құру

Банкроттан кейін бұл мүлікті Coast Air сатып алды. 1989 жылы жаңа компания Хаугесундтан Бергенге және Ставангерге, сондай-ақ Гейлодан Ослоға және Ставангерге жұмыс істеуге бір жылдық концессия алды. Компания de Havilland Canada Twin Otter ұшақтарын пайдаланды. Келесі жылы Coast Air Leirin жаңа ашылған Fagernes әуежайына субсидияланатын бағыттарды пайдалану құқығын да алды. Бағытқа алты компания өтініш білдірді, бірақ тек Coast Air және Widerøe ғана талапкер деп танылды; Coast Air жыл сайын Widerøe-ден 2 миллион NOK-қа арзанға жұмыс істей алатындықтан, концессияны алды. Операция 1990 жылдың 3 қыркүйегінде басталды, ал концессия 1993 жылдың 24 қазанына дейін қолданылды. 1991 жылы Coast Air Fagernes әуежайы арқылы 5000 жолаушы тасыды. 6,8 миллион NOK субсидиясымен бұл бағыт елдегі жолаушыға шаққанда ең қымбат субсидияланатын бағыт болды. Бұл көбінесе кабинаның 20% жүктемесіне байланысты болды. 1991 жылдың тамызында Coast Air Haugesund – Bergen бағытына 1993 жылға дейін қолданылатын концессия алды, бірақ Haugesund – Stavanger бағыты тоқтатылды. 1992 жылдың наурыз айында Coast Air-ға Stord-тан Stavanger-ге ұшуға рұқсат берілмеді, оның орнына концессия Air Stord компаниясына берілді. Coast Air 1993 жылы Skien әуежайынан Bergen бағытымен ұшуды бастады. 1994 жылдың 1 сәуірінде Норвегияның әуе тасымал нарығы либералданудан өтті. Әуе компаниялары енді үкіметтен концессия алуға міндетті емес, кез келген бағытқа ұшуға құқылы болды. Бірінші рет бірнеше әуе компаниясы бір бағытта қызмет ете алды. Алайда, 1997 жылдың 1 сәуірінен бастап мемлекеттік қызмет міндеттемелеріне (PSO) жататын мемлекеттік субсидияланатын аймақтық бағыттар ерекшелік құрады. Либералданудан кейін Coast Air Jetstream 31 ұшағымен Bergen-нен Kristiansand әуежайына, Kjevik бағытын ашты. 1995 жылдан бастап әуе компаниясы Норвегияның азаматтық авиация басқармасына бұрынғыдан гөрі жоғары төлемдер жасауға міндетті болды, себебі барлық коммерциялық рейстер, тіпті олар да, ұшу ақысын төлеуі керек болды. Қазан айында Coast Air Air Stord компаниясын сатып алуға жақын болды, бірақ компанияның орнына Aker-ге сатылды. 1995 жылы екі жаңа Jetstream 31 ұшағы жеткізілді, ал Twin Otter ұшағы Stord пен Stavanger арасындағы жаңа бағытқа ауыстырылды. Келесі жылы үшінші Jetstream жеткізілді, ал Twin Otter қызметтен алынды.

Following the bankruptcy, the estate was purchased by Coast Air. In 1989, the new company received a one year concession to operate from Haugesund to Bergen and Stavanger, and from Geilo to Oslo and Stavanger. The company used de Havilland Canada Twin Otter aircraft. The following year, Coast Air also received the concession for operating the subsidized routes to the newly opened Fagernes Airport, Leirin. Six companies bid for the route, but only Coast Air and Widerøe were deemed qualified; Coast Air could operate for NOK 2 million annually less than Widerøe, and therefore received the concession. Operation started on 3 September 1990, with the concession valid until 24 October 1993. In 1991, Coast Air flew 5,000 passengers to and from Fagernes Airport. With a NOK 6.8 million subsidy, it was the most expensive subsidized route per passenger in the country. This was largely due to a 20% cabin load. In August 1991, Coast Air received concession until 1993 for the route Haugesund–Bergen, but the Haugesund–Stavanger route was canceled. In March 1992, Coast Air was denied a concession to operate from Stord to Stavanger; instead, the concession was granted to Air Stord. Coast Air started flying from Skien Airport in 1993, with a route to Bergen. On 1 April 1994, the Norwegian airline market was deregulated. Airlines no longer needed to apply for concession from the government, but could fly any route they wanted to. For the first time, several airlines could establish themselves on the same route. The exception was the state subsidized regional routes, that would become subject to public service obligations (PSO) from 1 April 1997. Following the deregulation, Coast Air introduced a route from Bergen to Kristiansand Airport, Kjevik with a Jetstream 31. From 1995, the airline was forced to pay much higher fees to the Norwegian Civil Aviation Administration, following the decision that all commercial plans, also those under , should pay flight fees. In October, Coast Air was close to buying Air Stord, but the company was instead sold to Aker. In 1995, two new Jetstream 31 aircraft were delivered, and the Twin Otter aircraft were transferred to the new route between Stord and Stavanger. A third Jetstream was delivered the following year, and the Twin Otter was taken out of service.

Мемлекеттік қызмет көрсету міндеттемелері

Мемлекеттік субсидиямен қамтамасыз етілетін өңірлік әуе компаниялары туралы келісімдер 1996 жылы қоғамдық қызмет көрсету шарттарына (PSO) бағындырылды. Фагенер маршруты бойынша өткізілген сынақ тендерінде бес ішкі әуе компаниясы өтініш білдірді, нәтижесінде Teddy Air жеңіске қойды. Олардың ұсынысы 23,7 млн NOK құрады, бұл Coast Air-ге бұрын берілген субсидиядан 15%-ға төмен. Басты тендерде Көлік және коммуникациялар министрлігі жеті пакет ұсынды, оның ішінде Coast Air Namdal және Helgeland әуежайларына, сондай-ақ Andøya әуежайына, Andenes қаласына өтініш білдірді. Барлық жеті пакетті қолданыстағы оператор Widerøe жеңіп алды. Жаңа тендерлер 1997 жылдың 1 сәуірінен күшіне енді және үш жылға созылды. Coast Air-дің алғашқы PSO шарты 1999 жылдың қыркүйегінде Флоро әуежайынан Осло және Бергенге бағыты бойынша жасалды. Бұл компанияға екі 46 орындық ATR 42–300 ұшағын пайдалануды талап етті. Бұл сонымен қатар Флорода Батыс Норвегияның техникалық базасын ұстаған Widerøe үшін қиындық тудырды. Компания 2000 жылдың 1 сәуірінен 2003 жылдың 31 наурызына дейін жыл сайын 51 млн NOK алды, нәтижесінде Флородан Бергенге және Ослоға аралық аялдамалар болмады. Color Air күніне төрт-бес рет Берген мен Ослоға рейстер жасады. Бұл ұсыныс Widerøe ұсынғаннан 100 млн NOK-қа төмен болды. Флоро әуежайын өз қызметкерлерін теңіздегі мұнай платформаларына тасымалдау үшін тікұшақ базасы ретінде пайдаланған Saga Petroleum компаниясы ATR 42 ұшақтарын пайдалану үшін маңызды болды, өйткені олар Флороның ұшу-қону жолағына ие болуына қолайлы болғанмен, Сонн-ог-Фьорданедегі басқа әуежайларға қона алмады. Жаман ауа райы болған жағдайда, мұнай компаниясы жолаушыларын енді Берген мен Алесундтан, тіпті Фурде әуежайы, Брингеланд сияқты жақын орналасқан әуежайлардан гөрі автобуспен тасымалдауға мәжбүр болады. 2000 жылдың ақпан айында Coast Air ұшқыштардың үлкен ATR 42 ұшағын қайта сертификаттау үшін қайсысы таңдалатыны туралы ереуілге ұшырады. Ұшқыштар таңдау үшін өтілген жылдарды пайдалануды талап етті, ал басқарушылық өздері таңдауды қалады. Басқарушылық сондай-ақ қайта сертификаттаудан өткен барлық қызметкерлердің компаниямен үш жылдық еңбек шартына қол қоюын қамтамасыз етуді көздеді. 2000 жылдың қаңтар айында Braathens компаниясы Ослодан Рёрос әуежайына қызмет көрсетуді тоқтатуға және Хаугесунд пен Берген арасындағы рейстер санын азайтуға шешім қабылдады. Осыған байланысты Coast Air компаниясы Хаугесунд пен Берген арасындағы рейстер санын арттыратынын және мемлекеттік субсидия берілген жағдайда Рёросқа да ұшуға дайын екенін мәлімдеді. Алайда, Рёросқа келісімшарт Danish Air Transport (DAT) компаниясының үлесіне тиді, ол айына 500 000 NOK ұсынды, бұл Coast Air ұсынғаннан 64 000 NOK кем. 2001 жылы әуе саяхатына деген сұраныс төмендеді, нәтижесінде Coast Air Флороға барлық жолаушылардың 85 000-ы ғана тасымалдады, ал болжам бойынша 100 000 адам тасымалдануға тиіс болған, бұл компания үшін операцияның зиянға ұшырауына әкелді. Осыған қарамастан, Coast Air 2002 жылдың ақпан айында үшінші ATR 42 ұшағын жалға алды. Бірақ рейстерді тоқтату саны арта берді, ал қараша айында компанияның жұмысының нәтижесіздігіне байланысты министрліктен алған субсидиясы қысқартылды. 2001 жылдың желтоқсанында Guard Air барлық операцияларын тоқтатуға мәжбүр болды, ал Fagernes-ке қызмет көрсету үшін жаңа PSO тендері жарияланды. Arctic Air, Widerøe және DAT компанияларымен бірге Coast Air да өтініш білдірді. Келісімшартты Arctic Air жеңіп алды. 2003 жылдың 1 сәуірінен 2006 жылдың 31 наурызына дейін жарамды келесі PSO келісімшарттары бойынша Coast Air Флоро келісімшартын DAT-ке жоғалтты, бірақ жылына 10 млн NOK құралатын Fagernes келісімшартын жеңіп алды. 2005 жылы 2006 жылдың 1 сәуірінен 2009 жылдың 31 наурызына дейінгі PSO келісімшарттары жарияланғаннан кейін Coast Air компаниясына үш келісімшарт берілді. Fagernes бағытын сақтап қалудан басқа, ол Рёрос және Andenes бағыттары үшін де концессия алды. Үш бағыт бойынша жылдық субсидиялар 35 млн NOK құрады. Рёрос пен Andenes әуежайларына ATR 42 ұшақтарымен қызмет көрсетілсе, Fagernes әуежайларына Jetstream ұшақтары пайдаланылатын болады. 2007 жылдың 30 қаңтарынан бастап компания Рёростан Тронхеймге аптасына екі рет рейстер жасады. 2007 жылдың 1 сәуірінен бастап Coast Air Andenes қаласына рейстерін тоқтатты. Операциялар желінің қалған бөлігінен бөлек болғандықтан, тиімді ұшу мүмкін болмады. Кейіннен Widerøe компаниясы бағытты өз қолына алды. 2007 жылдың шілдесінде Coast Air Рёрос бағытына кіші Jetstream ұшағын енгізді.

The state subsidized regional airline contracts were made subject to PSO in 1996. In a trial tender for the Fagernes route. Five domestic airlines bid, and Teddy Air won. Their bid was NOK 23.7 million, 15% lower than the former subsidy for Coast Air. In the main tender, the Ministry of Transport and Communications issued seven packages, of which Coast Air chose to bid for two—to the airports in Namdal and Helgeland, and to Andøya Airport, Andenes. All seven packages were won by the incumbent operator Widerøe. The new tenders took effect on 1 April 1997, and lasted three years. Coast Air's first PSO contract was awarded in September 1999, on the route from Florø Airport to Oslo and Bergen. This required that the company put into service two 46 seat ATR 42–300 aircraft. It also caused a problem for Widerøe, who had their technical base for Western Norway at Florø. The company received NOK 51 million annually, from 1 April 2000 to 31 March 2003; this resulted in there no longer being in intermediate stops from Florø to Bergen and Oslo. Color Air flew four or five daily trips to both Bergen and Oslo. The bid was about NOK 100 million lower than from Widerøe. Saga Petroleum, who used Florø Airport as a helicopter base to fly their workers to offshore oil platforms, was critical to the use of the ATR 42 aircraft; while they were suitable for Florø, that has a runway, the planes would not be able to land at other airports in Sogn og Fjordane. In cases of bad weather, the oil company would now have to bus their passengers from Bergen and Ålesund, instead of much closer airports, such as Førde Airport, Bringeland. In February 2000, Coast Air was hit by a strike regarding which of the pilots were to be recertified to fly the larger ATR 42 aircraft. The pilots insisted that seniority be used for selection, while management wanted to be able to choose themselves. Management also wanted to secure that all personnel that were recertified signed a three year working contract with the company. In January 2000, Braathens decided that it would terminate its service from Oslo to Røros Airport, as well as reducing the number of flights between Haugesund and Bergen. Coast Air therefore announced it would increase the number of departures between Haugesund and Bergen, and at the same time was willing to fly to Røros if a state subsidy was granted. The contract to Røros was however won by Danish Air Transport (DAT), who bid NOK 500,000 per month, NOK 64,000 less than Coast Air. The demand for air travel dropped in 2001, and only 85,000 passengers flew with Coast Air to Florø, instead of the estimated 100,000, making the entire operation a loss for the company. Despite this, Coast Air leased a third ATR 42 aircraft in February 2002. But cancellations continued to rise, and in November the company's subsidies from the ministry were reduced due to lack of performance. In December 2001, Guard Air was forced to terminate all operations, and a new PSO tender was made for the services to Fagernes. Along with Arctic Air, Widerøe and DAT, Coast Air made a bid. The contract was won by Arctic Air. With the next round of PSO contracts, valid from 1 April 2003 through 31 March 2006, Coast Air lost the Florø contract to DAT, but succeeded at winning the contract for Fagernes for NOK 10 million per year. Following the 2005 announcement of the PSO contracts from 1 April 2006 to 31 March 2009, Coast Air was awarded three contracts. In addition to retaining the Fagernes route, it also received the concession for the Røros and Andenes routes. The three routes gave NOK 35 million in annual subsidies. Røros and Andenes would be served by ATR 42 aircraft, while Jetstreams would be used to Fagernes. From 30 January 2007, the company also started flying from Røros to Trondheim twice a week. From 1 April 2007, Coast Air canceled their flights to Andenes. Since the operations were separated from the rest of the network, it was not possible to fly profitably. Widerøe subsequently took over the route. During July 2007, Coast Air introduced the smaller Jetstream aircraft on the routes to Røros.

Қаржылық проблемалар

Fagernes бағытының жоғалуынан кейін Coast Air 1997 жылы өз қызметтерін Bergen–Skien және Haugesund–Aberdeen бағыттарына көшірді. 1999 жылдың ақпанында Air Stord банкротқа ұшырағаннан кейін Coast Air және Teddy Air әуежайдан Ослоға рейстер бастады. Coast Air сондай-ақ Кристиансандты хаб ретінде кеңейтіп, Ставангер, Хоугесунд және Швециядағы Гетеборг қалаларына қосымша бағыттар ашты. 2000 жылдың қаңтарында компания Kristiansand бағыттарынан табыс таба алмайтынын мәлімдеп, дереу төрт бағытты тоқтатты. 1999 жылы Coast Air 50 000 жолаушы тасымалдады. 1998 жылға дейін қатарынан он жыл шағын пайда тапқаннан кейін, PSO нарығындағы қатысу Coast Air үшін қымбатқа түсті және 2000 жылы әуе компаниясы 9,7 млн NOK зиян шекті. Бұл жағдайды түзету үшін компания иелері 7,5 млн NOK көлемінде жеке инвестиция тартуды шешті. 2001 жылдың сәуірінде Coast Air-де өтімділік мәселесі осыншалықты ауыр болды, қызметкерлер банкроттыққа өтініш беруге арандатуда. Coast Air Haugesund–Aberdeen бағытын тоқтатып, оны Bergen–Aberdeen рейсімен алмастырды. Мамыр айында Scandinavian Airlines System Braathens әуе компаниясын сатып алғаннан кейін Coast Air SAS тобына тиесілі емес елдегі ең ірі әуе компаниясы атанды. 2003 жылы компания Ставангер–Гейло бағытын қайта ашты. 2003 жылы Ryanair Haugesund–London Stansted бағытын ашқаннан кейін Coast Air SAS Ground Services-пен бәсекелесе отырып, жер қызметтерін көрсету келісімшартын жеңіп алды. 2003 жылғы PSO келісімшартынан кейін босаған ұшақтарды пайдаланып, Coast Air Абердинге қосымша күнделікті рейс енгізді. Алайда, Widerøe компаниясы да Bombardier Dash 8 Q400 ұшақтарымен осы бағытта рейстер бастады. Coast Air сондай-ақ Stord–Oslo бағытында күнделікті үш рейс ұйымдастырды. 5 мамырда компания Kristiansund әуежайы, Kvernberget пен Trondheim әуежайы, Værnes арасындағы рейстерді бастады, бұл бағытты маркетингтеу үшін Kristiansund муниципалитетінен 150 000 NOK субсидия алғаннан кейін мүмкін болды. Абердинге бәсекелестік тым күшті болды және Coast Air желтоқсан айында жұмысын тоқтатты. Қыркүйек айында компания еңбек одағымен соттасты, компания оларға бұрынғы келісімдерде уәделенген бесінші апта демалыс беретініне байланысты; сот ісінде компания жеңіліс тапты. 2003 жылдың 2 маусымында Coast Air Scandinavian Airlines компаниясымен тікелей бәсекелесуді бастады. ATR ұшақтарын пайдалана отырып, Coast Air Haugesund пен Oslo әуежайы, Gardermoen арасында күнделікті екі рейс ұйымдастырды. Қыркүйек айында Coast Air күнделікті үш рейске дейін көбейтіп, бағаны 500 NOK-қа төмендетті. 9 қазаннан бастап Scandinavian Airlines осы бағыттағы бағаны 22%-ға төмендетті. 16 ақпанда Coast Air Stavanger–Bergen бағытында Braathens және Widerøe компанияларымен бәсекелесе бастады, бұл бағытты төмен бағалы қызмет ретінде таныстырып, билет бағасын 199 NOK-қа дейін төмендетті. 2003 жылы Haugesund–Oslo бағыты Coast Air үшін 11 млн NOK зиянға әкелді. 2004 жылдың наурыз айында Coast Air өткен жылы жиілігін бірнеше рет қысқартқаннан кейін Stord–Oslo бағытын жабуға мәжбүр болды. Bergen–Stavanger бағытында серпіліс тудыру үшін Coast Air DAT компаниясымен ынтымақтастыққа кірісті, DAT күнделікті қосымша рейс орындады. Haugesund–Oslo және Bergen–Stavanger бағыттарындағы зияннан кейін олар 2004 жылдың мамырында тоқтатылды. Желтоқсан айында Норвегияның Бәсекелестікті қорғау органы Oslo–Haugesund бағытында Scandinavian Airlines компаниясының заңсыз баға демпингін тергеуді бастады. Орган SAS компаниясы бәсекелестіктен қорғану үшін бағытты заңсыз субсидиялағанын күдіктенді және компанияға 20 млн NOK айыппұл салынатынын хабарлады. Іс Осло аудандық сотында аяқталды, онда Scandinavian Airlines кінәсіз деп танылды. Орган бастапқыда шағымданып, алайда мәселе 2007 жылдың желтоқсанында соттан тыс шешілді, онда әуе компаниясы заң бұзғанын мойындады, бірақ бұл заң күшіне енгеннен кейін болғандықтан, айыппұл төлеуге міндетті емес еді.

Following the loss of the Fagernes route, Coast Air relocated its services to the Bergen–Skien and the Haugesund–Aberdeen route in 1997. After Air Stord filed for bankruptcy in February 1999, Coast Air and Teddy Air both started flights from the airport to Oslo. Coast Air also expanded Kristiansand as a hub, with additional routes to Stavanger, Haugesund and Gothenburg in Sweden. In January 2000, the company announced that it was not making any money on the Kristiansand routes, and immediately terminated all four services. Coast air carried 50,000 passengers in 1999. After having made small profits ten years in a row until 1998, The establishment in the PSO market was expensive for Coast Air, and the airline lost NOK 9.7 million in 2000. To counteract, the company's owners chose to perform a private placement of NOK 7.5 million. By April 2001, the liquidity problems in Coast Air were so severe that the employees threatened to file for bankruptcy. Coast Air chose to terminate the Haugesund–Aberdeen route, and replace it with a service between Bergen and Aberdeen. With the Scandinavian Airlines System take over of Braathens in May, Coast Air became the largest airline in the country not owned by the SAS Group. In 2003, the company chose to reintroduce the route between Stavanger and Geilo. Following Ryanair's establishment of a route from Haugesund to London Stansted in 2003, Coast Air won the contract for ground services in competition with SAS Ground Services. With the freeing up of aircraft after the 2003 PSO contract losses, Coast Air introduced and additional daily flight to Aberdeen. However, this was countered by Widerøe, who also started flying the route with Bombardier Dash 8 Q400 aircraft. Coast Air also introduced three daily flights from Stord to Oslo. On 5 May, the company started flights between Kristiansund Airport, Kvernberget and Trondheim Airport, Værnes, after having received a NOK 150,000 subsidy from the Municipality of Kristiansund for marketing the route. The competition to Aberdeen proved to be too fierce, and Coast Air terminated operations in December. In September, the company ended in court with the labor union, regarding whether the company had promised them a fifth week of holiday in earlier negotiations; the company lost the court case. On 2 June 2003, Coast Air started its first head on competition with Scandinavian Airlines. Using the ATR planes, Coast Air started with two daily round services between Haugesund and Oslo Airport, Gardermoen. By September, Coast Air increased to three daily round trips, and reduced prices to NOK 500. From 9 October, Scandinavian Airlines reduced their prices by 22% on the route. On 16 February, Coast Air also started competing with Braathens and Widerøe on the route between Stavanger and Bergen, marketing it as a low fare service and ticket prices as low as NOK 199. The Haugesund–Oslo route cost Coast Air NOK 11 million in 2003. In March 2004, Coast Air was forced to close the Stord to Oslo route, after several reductions in frequency during the past year. To create more inertia on the Bergen–Stavanger route, Coast Air also started a cooperation with DAT, where the latter flew an extra daily round trip. Following the losses of the Haugesund–Oslo and Bergen–Stavanger routes, they were terminated in May 2004. In December, the Norwegian Competition Authority started investigating Scandinavian Airlines for illegal price dumping on the Oslo–Haugesund route. The authority suspected that SAS had illegally cross subsidized the route to fend off the competition, and announced the company would be fined NOK 20 million. The case ended in Oslo District Court, where Scandinavian Airlines was found not guilty. Though initially appealed by the authority, the matter was settled out of court in December 2007, in which the airline agreed that they had broken the law, but that since it happened just after the act came into power, they would not have to pay the fine.

Вильденден

2004 жылғы 23 қарашада он сегіз жергілікті инвестор Geiteryggen Skien әуежайынан жоспарлы рейстерді бастау үшін Vildanden әуе компаниясын құрды. Ұзақ уақыт бойы әуежайды жабу туралы қоғамдық пікірталас болды. Компанияны виртуалды авиакомпания ретінде жұмыс ілету және басқа компаниялардан ылғалды жалдау операцияларын жүргізу туралы шешім қабылданды. 2004 жылдың қазанында Coast Air компаниясымен келісімшартқа қол қойылды, ол Skien мен Bergen арасында Jetstream 31 ұшағымен рейстер орындайтын болды. Сонымен қатар, Coast Air компаниясы Vildanden-нің 20%-ын сатып алды. Skien әуежайы 2002 жылдан бері жабылып, жақын маңдағы Sandefjord әуежайынан ішкі және халықаралық рейстердің көбеюіне байланысты тоқтатылған еді. Бастапқы қызметте аптасына 16 рейс Флесландтың Берген әуежайына бағытталатын. Базардың негізгі сегменті – мұхиттан тыс мұнай өнеркәсібі, ал рейстердің уақыты мұхиттан тыс орналасқан платформаларға тікұшақтардың рейсімен сәйкес келуге арналған. Компания жолаушылардың төрттен бірінің Солтүстік теңізге жұмысқа барушы адамдар болатынын есептеді. 2005 жылдың 24 қаңтарында алғашқы рейсі жасалып, 8 жолаушы тасымалданды. Қыркүйек айында ең танымал рейстер толық толып, Vildanden Coast Air компаниясынан 30 орындық үлкен ұшақ сұрады. Үлкен ұшақтар жолаушылар санын арттырумен қатар, жайлылығын да арттырып, билет бағасын икемдеуге мүмкіндік беретін еді. Қазан айының ортасында Vildanden Danish Air Transport (DAT) компаниясымен ATR 42 ұшағын пайдалану туралы келісімге келді, оның сыйымдылығы 48 орынды құрады. Coast Air-мен келісімді бұзу үшін – олар әлі де ылғалды жалдау шартына ие болғанмен, үлкен ұшақты пайдалануға қойған жоқ – Skien Lufttransport AS компаниясы құрылды және ол Vildanden-нен барлық кіріс және жолаушылар құқықтарын сатып алды. Сонымен қатар, ол DAT компаниясының заңды өкілі болды. Жаңа ұшақ 31 қазан күні пайдалануға берілді, ол Vildanden логотипімен безендірілді. Coast Air өз атынан Берген мен Skien арасындағы бағытты жалғастыруды шешті және сол ұшақтар мен уақыт кестесін пайдаланды. Skien әуежайында Vildanden жолаушыларына Coast Air және Vildanden арасынан таңдау ұсынылды, барлығы он тоғыз жолаушы Vildanden-ді таңдады. Қайту рейсінде әр әуекомпанияны үш жолаушы таңдады. Екі ұшақ та Skien-ге ұшып келді, бірақ қатты жаңбырдың салдарынан тек DAT ұшағы ғана қонуға мүмкіндік алды. Coast Air ұшағымен келген жолаушылар Sandefjord әуежайына қонуға мәжбүр болды. Келесі күні Coast Air рейстерін тоқтатты, бірақ олар әлі де Vildanden-мен келісімде екенін мәлімдеді. Skien Lufttransport өз тарапынан Vildanden қазірде жұмысын тоқтатқан компания екенін мәлімдеді, сондықтан келісімшарт күшін жойды. Екі компания да осы оқиғаны заңдық мәселе деп қарастырды. Желтоқсан айында екі компания соттан тыс келісімге келді.

On 23 November 2004, eighteen local investors founded the airline Vildanden to start scheduled flights from Skien Airport, Geiteryggen. For a long period, there had been a public debate about closing the airport. It was decided to operate the company as a virtual airline, and wet lease operations from other companies. In October 2004, a contract was signed with Coast Air, who would operate a Jetstream 31 aircraft between Skien and Bergen. Coast Air also bought 20% of Vildanden. Skien Airport had then been closed since 2002, following the increased domestic and international traffic from near by Sandefjord Airport, Torp. Initial service would have 16 weekly departures to Bergen Airport, Flesland. The main targeted market segment was the offshore petroleum industry, and the departure times were designed to meet helicopter routes to offshore installations. The company estimated that one quarter of travelers would be people commuting to the North Sea. The first scheduled service flew on 24 January 2005, carrying eight passenger. By September, the most popular departures were being fully booked, and Vildanden asked Coast Air for a larger aircraft, with about 30 seats. In addition to allowing more passengers, larger planes would give higher comfort, and allow a more flexible ticket pricing scheme. An agreement with Danish Air Transport (DAT) to operate an ATR 42, with a capacity of 48 seats, was signed by Vildanden in mid October. To be able to breach the agreement with Coast Air—who still had a wet leasing contract, but were not able to put into operation a larger aircraft—the company Skien Lufttransport AS was created, and it purchased all the revenue and passenger rights from Vildanden. At the same time, it became the legal counterpart for DAT. The new aircraft was put into service on 31 October, branded with the Vildanden logo. Coast Air chose to continue operating the route between Bergen and Skien in their own name, and used the same aircraft and slot times. At Skien Airport, the Vildanden passengers were given the choice between Coast Air and Vildanden, and all nineteen chose Vildanden. On the return flight, three passengers chose each airline. Both aircraft flew to Skien, but due to heavy rain, only the aircraft from DAT was able to land. The passengers who had taken the Coast Air aircraft were instead forced to land at Sandefjord Airport. The following day, Coast Air terminated their flights, but stated that they still had an agreement with Vildanden. Skien Lufttransport on their hand stated that Vildanden was now a sleeping company, and that contract therefore was terminated. Both companies considered the incident a legal matter. In December, the two companies settled out of court.

Банкроттық жағдай

2004 жылға дейін Coast Air холдинг компаниясы Kystfly AS (норвегиялық "Coast Air") иелігінде болды, ол тағы да төрт адамға тиесілі болды: Trygve Seglem арқылы TS Invest, Гарри Аас Aase арқылы Aase Invest, Asbjørn Utne және Hystad отбасы Karmsund Maritime Invest арқылы. 2001 жылдан 2003 жылға дейін компанияға жеке орналастырулар арқылы 35 млн NOK берілді, бірақ 2004 жылдың ақпан айында Hystad отбасы корпорациядан шығуға шешім қабылдады. Ол кезде компанияда 78 қызметкер жұмыс істеді. Сәуір айында компания банкроттыққа жақын болды, бірақ Seglem және Aase жеке орналастырулар арқылы компанияның жұмысын жалғастыруына мүмкіндік берді. Дегенмен, барлық ATR 42 паркі сатылатын болды, ал Coast Air Jetstream 31 ұшақтарымен ылғалды жалдау нарығына көшуге тиіс болды. Қайта ұйымдастырудан кейін компания 2004 жылдың соңғы тоқсанында шағын пайда тапты. Алайда, 2004 жылдың барлығында компания 17,6 млн NOK шығынға ұшырады. Қыркүйек айында Coast Air компаниясы ATR ұшақтарын пайдалана отырып, Stord–Oslo бағытын қайта ашты. 19 қарашада Coast Air аптасына бір рет Stord, Haugesund және Sandefjord арасында рейсті бастады. 2005 жылы компания сонымен қатар Haugesund мен Molde әуежайы, Årø арасындағы рейсті енгізді. 2006 жылдың ақпан айында компания Jetstream ұшағымен Сандфьордтан Стокгольмге күніне екі рет ұшуды бастады. Көлік ағынының артуы және жаңа PSO келісімшарттарының нәтижесінде Coast Air сәуір айында үшінші ATR 42 ұшағын алды. Қайта құрылымдау Coast Air-тің жердегі қызметтерін тоқтатуға әкелді, ал 2007 жылдың 1 мамырынан бастап SAS Ground Services Coast Air ұшақтарын Хаугесундта қызмет көрсетті. Сондай-ақ компания барлық ATR 42 рейстерінде таңғы ас ұсынды. Сонымен қатар, ол күніне екі рет Даниядағы Копенгаген әуежайына рейстерді бастады. Әуе компаниясы Super Economy класында саяхаттайтын жолаушылар үшін бизнес-лаунж да ұсынды. Қарашада тағы бір бағыт ашылды, ол аптасына екі рет Stordтан Польшадағы Гданьскіге рейстерді қамтамасыз етті. 2008 жылдың 23 қаңтарында Coast Air компаниясының директорлар кеңесі банкроттыққа өтініш берді. Жоғары шығындар иесі Seglem-ді болашақ пайдаға деген сенімін жоғалтты. Компания 2001 жылдан бері 100 млн норвегиялық кронадан астам шығынға ұшырады. Ол кезде ол Норвегияның төртінші ірі әуе компаниясы болды. Компания 2007 жылы 30 млн NOK шығынға ұшырады, ал Seglem компанияның шығындарын жабудан шаршағанын мәлімдеді. Ол сондай-ақ компанияның ұшқыштармен жасасқан келісімі бәсекелестерге қарағанда, Norwegian Air Shuttle және Danish Air Transport ұшқыштарына қарағанда жұмыс уақытын қысқартты деп санайды, ал ұшқыштардың түсінбеушілігі оны бас тартуға мәжбүр етті. Компаниядағы 95 қызметкердің жартысы ұшқыштар болды. Барлық ұшақтар аналық компания Kystfly-ға тиесілі болды және мүлікте ешқандай құндылық болған жоқ. DAT үш ATR 42 ұшағын сатып алуға және банкроттық салдарынан жұмысынан айырылған экипаждың бір бөлігін жұмысқа алуға ұсынды. Widerøe Haugesund-тан Копенгагенге бағыттарды өз мойнына алуға уағдаланды. Coast Air құлдырауынан кейін Stord әуежайы жоспарлы бағыттар мен кірістен айырылды және жаңа қызмет іске қосылғанша айына 350 000 NOK жоғалтты. Стордқа бағыттарды Sun Air of Scandinavia өз қолына алды, олар British Airways-тен франшиза бойынша Dornier 328 ұшақтарын пайдаланады.

Until 2004, Coast Air was owned by the holding company Kystfly AS (Norwegian for "Coast Air"), which was again owned by four people: Trygve Seglem through TS Invest, Harry Aase through Aase Invest, Asbjørn Utne and the Hystad family through Karmsund Maritime Invest. From 2001 to 2003, NOK 35 million were given in private placements to the company, but in February 2004, the Hystad family chose to withdraw from the corporation. At the time the company had 78 employees. By April the company was on the verge of bankruptcy, but private placements by Seglem and Aase meant the company could continue operating. However, the entire ATR 42 fleet would be sold, and Coast Air was to change focus to the wet leasing market with the Jetstream 31 aircraft. After the reorganization, the company made a small profit in the last quarter of 2004. However, for the whole 2004, the company lost NOK 17.6 million. In September, Coast Air started flying the Stord–Oslo route again, using the ATR planes, following the termination by Golden Air. On 19 November, Coast Air also started a route between Stord, Haugesund and Sandefjord once per week. In 2005, the company also introduced a flight between Haugesund and Molde Airport, Årø. In February 2006, the company started flying twice a day from Sandefjord to Stockholm using the Jetstream aircraft. With increased traffic and the new PSO contracts, Coast Air received a third ATR 42 aircraft in April. Restructurization led to Coast Air dropping ground services, and from 1 May 2007, SAS Ground Services handled Coast Air's planes at Haugesund. The company also introduced in flight breakfast on all ATR 42 flights. In addition, it started with two daily round trips from Haugesund to Copenhagen Airport in Denmark. The airline also introduced a business lounge for passengers traveling in Super Economy class. In November, another route was opened with two weekly round services from Stord to Gdańsk in Poland. On 23 January 2008, the board of Coast Air filed for bankruptcy. High costs made the owner Seglem lose faith in future profits. The company had lost more than NOK 100 million since 2001. It was Norway's fourth largest airline at the time. The company lost NOK 30 million in 2007, and Seglem was stated that he was tired of covering the losses of the company. He also felt that the agreement the company had with the pilots gave less working hours compared to the competitors Norwegian Air Shuttle and Danish Air Transport, and the lack of understanding from the pilots made him give up. Half the 95 employees in the company were pilots. All the aircraft were owned by the mother company Kystfly, and there were no values in the estate. DAT offered to purchase the three ATR 42 aircraft, and hire part of the crew who lost their jobs as a consequence of the bankruptcy. Widerøe announced that it would take up the routes from Haugesund to Copenhagen. After an extraordinary PSO tender, Widerøe was awarded the flights to Røros, while Air Norway was awarded the flights to Fagernes. With the fall of Coast Air, Stord Airport was without any scheduled routes and income, and lost NOK 350,000 per month until a new service was in place. The routes to Stord were taken over by Sun Air of Scandinavia, who operate Dornier 328 aircraft on franchise from British Airways.