Кіріспе

Вальдеберт (сондай-ақ Гауберт, Вальберт және Вальберт деп те аталады), (668 жылы қайтыс болды) – Гин, Понтье және Сент-Поль графтығының франк графы, Люксеуль абысы болды, соңынан Рим-католик және Шығыс православие шіркеулерінде қасиетті деп жарияланды. Ол көптеген туыстары сияқты шіркеуді қорғап, жермен байытып, монастырлар құрды. Оның інісі Фаро еді. Люксеульдегі алдыңғы абысы сияқты, ол Бургундия герцогы Вальделеннің франк әулетінен шыққан, ол жетінші ғасырдағы франк саясатында зор ықпалға ие болды және шолушылық өмірге берілгенге дейін әскери қызметтен өтті. Ол Аустразия мен Бургундия шекарасындағы (қазіргі Франция) Люксеуль монастырына қосылды, онда ол қару-жарағын және бронясын арнады, олар ғасырлар бойы монастырь шіркеуінде ілініп тұрды. Монастырь абысы Евстахийдің қайтысына дейін ол аббатханаға жақын жерде жалғыз өмір сүрді, содан кейін Вальдеберт Люксеульдің үшінші абысы болып сайланды (шамамен 628 ж.). Ол қырық жыл бойы монастырьға басшылық етті, осы кезеңде Люксеуль мектебі франк аристократтарын тәрбиеледі, олар франк патшалықтарында епископтар болды. Вальдеберт Сент-Клумбан ережесіне Бенедикт ережесін қосты, бірақ Фармутье монастыры үшін жасаған ережесінде Колумбан мен Бенедикт ережелерін пайдаланды, бірақ ешқандай мамандық немесе құрбандық рәсімі туралы есімдерді атаған жоқ. Ол сонымен қатар папа Иоанн IV-тен өз қауымының епископтық бақылаудан тәуелсіздігін алды және монастырь аумақтары мен ғимараттарының көлемін арттырды. Табиғи түрде, Джонас өзінің Колумбан өмірбаянын оған арнады. Оның билік ету кезеңінде Люксеульден құрылған көптеген монастырлардың ішінде ол Салаберганың Лаондағы монастырын құруына көмектесті. Ол қайтыс болғаннан кейін оның ағаш тостағаны керемет күшке ие болды деп есептелді. Рим шіркеуінде оның мерекесі 2 мамыр күні тойланады. Қазіргі заманғы негізгі зерттеу – J. Poinsotte, Les abbés de Luxeuil (1900). Оның өмірбаяны BHL 8775 ретінде тіркелген.