Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық арабтанушы ғалым (1826–1888)
British Arabic scholar (1826–1888)
Уильям Гиффорд Палгрейв (ағылш. William Gifford Palgrave; 24 қаңтар 1826 – 30 қыркүйек 1888) – ағылшын дін қызметкері, әскери қызметші, дипломат, саяхатшы және араб тілін зерттеуші.
William Gifford Palgrave ('/p//æ//l//g//r//eɪ//v//, /'/p//ɔː//l// /; 24 January 1826 – 30 September 1888) was an English priest, soldier, diplomat, traveller, and Arabist.
Ерте өмір және білім
Палгрейв Вестминстерде дүниеге келді. Ол сэр Фрэнсис Палгрейвтің (жұдайылыққа жататын отбасыда туған, кейін англикан дініне ауысқан) және банкир Доусон Тернердің қызы Элизабет Тернердің ұлы болды. Оның бауырлары Фрэнсис Тернер Палгрейв, Инглис Палгрейв және Реджинальд Палгрейв еді. Ол Charterhouse мектебінде білім алды, ол кезде мектеп Смитфилдке жақын жердегі алғашқы орналасқан жерінде болды, және доктор Сондерстің басшылығымен оқыды, кейіннен ол Питерборо соборының деканы болды. Басқа да наградалардың ішінде ол классикалық өлеңдер бойынша мектептің алтын медалін жеңіп алды, содан кейін Оксфорд университетінің Тринити колледжіне түсті, онда стипендия алып, 1846 жылы әдебиет және гуманитарлық ғылымдар бойынша бірінші сыныптан, математика бойынша екінші сыныптан бітірді.
Palgrave was born in Westminster. He was the son of Sir Francis Palgrave (born Jewish, converted to Anglican) and Elizabeth Turner, daughter of the banker Dawson Turner. His brothers were Francis Turner Palgrave, Inglis Palgrave and Reginald Palgrave. He was educated at Charterhouse School, then occupying its original site near Smithfield, and under the head mastership of Dr. Saunders, afterwards Dean of Peterborough. Among other honours he won the school gold medal for classical verse, and proceeded to Trinity College, Oxford, where he obtained a scholarship, graduating First Class Lit. Hum., Second Class Math., 1846.
Шетелге алғашқы саяхат және католиктік дінге айналу
Палгрейв колледжден тікелей Үндістанға барып, біраз уақыт 8-ші Бомбей тума жаяу әскерінде қызмет етті. Осыдан кейін көп ұзамай ол католик дініне кірді, дін қызметкері болып дайындалды, иезуиттер орденіне қосылды және Үндістанда, Римде және Сирияда орден мүшесі ретінде қызмет етті, онда ол араб тілін еркін меңгерді. Дәрі-дәрмек пен ұсақ тауарларды жинап, бір қызметшімен бірге Арабияның солтүстік-орталық аймағындағы Найдждке аттанды. Ол мұсылман кейпінде саяхаттады. Иса қоғамы мен француз империясына ол миссионер емес, тыңшы ретінде қызмет ететін болды. Палгрейв Найдждта болғанда, Найдж билеушісі Фейсал бин Түркімен жақын қарым-қатынас орнатты. Фейсалдың ұлы және тақ мұрагері Абдулла Палгрейвтен стрихнин сұрады. Палгрейв Абдулланың әкесін улауды ниеттенгеніне сенді. Палгрейвті тыңшылықпен айыптап, христиандық сенімдері үшін өлім жазасына кесілуге асықты. 1879 жылы ол Бангкокқа ауыстырылды. 1884 жылы Уругвайдағы резидент-министр және бас консул болып тағайындалды, ол 1888 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Орталық Арабия туралы еңбегінен басқа, Гиффорд Палгрейв "Шығыс мәселелері бойынша эсселер" жинағын, "Герман Ага" повесін, Голландиялық Гвиананың сипаттамасын және "Улисс" атты эсселер жинағын жариялады.
Palgrave went straight from college to India, and served for a time in the 8th Bombay Native Infantry, H. I. C. Shortly after this he became a Roman Catholic, was ordained a priest, joined the order of the Jesuits and served as a member of the order in India, Rome, and in Syria, where he acquired a colloquial command of Arabic. Stocking his bags with medicines and small trade goods, and accompanied by one servant, he set off for Najd, in north central Arabia. He traveled as a Muslim. The service he would do for the Society of Jesus and the French empire would be as a spy, not a missionary. Palgrave became friendly with Najdi ruler Faisal bin Turki while in Najd. Faisal's son and heir apparent, Abdullah, asked Palgrave to get him strychnine. Palgrave believed that Abdullah wanted it to poison his father. Palgrave was accused of espionage and was almost executed for his Christian beliefs. In 1879 he was moved to Bangkok. In 1884 he was appointed Minister Resident and Consul General to Uruguay, where he served until his death in 1888. Besides his work on Central Arabia, Gifford Palgrave published a volume of Essays on Eastern Questions, a narrative called Hermann Agha, a sketch of Dutch Guiana, and a volume of essays titled Ulysses.