Уильям Мейтленд Летингтон: Шотландия саяхатшысы және реформаторы

Кіріспе

Шотланд саясаткері (1525–1573)

Уильям Мэйтленд Летингтондық (1525 жылдың 9 маусымы – 1573 жыл) – шотланд саясаткері және реформаторы, ақын Ричард Мэйтлендтің үлкен ұлы.

Өмір

Ол Сент-Эндрюс университетінде білім алған. Уильям Шотландия королевасы Мэридің әйгілі "Секретарі Летингтон" болды. 1558 жылдан бастап оның Мемлекеттік хатшысы ретінде ол өз заманының әртүрлі қозғалыстарында маңызды рөл атқарды, бірақ ешбір партияның сенімін қондыра алмады. Ол Джон Нокстің радикалды шараларына қарсы королеваның заңды емес ұлы Джеймс Стюарттың партиясына қосылды және көбінесе уағыздаушыларға қарсы тұрды. Оның шетел, әсіресе ағылшын саясатын және жалпы қабілетін білуі жоғары бағалы артықшылықтарға ие болды. Лордтар Мейтлендті Елизаветадан көмек сұрау үшін Англияға жіберді, және оның саяси мансабының барысындағы тұрақты мақсаты екі тәждің бірігуіне қол жеткізу болды. Ол Саттон-хауста Ральф Садлердің қонағы болды. Ол Елизавета сарайында өте білгір елші болды. Ол корольдің күйеуі Генри Стюарт, Лорд Дарнли және оның қолдаушыларымен бірге Дэвид Риццио (королева Мэридің жеке хатшысы және күйеуі болған деген қауесеттің иесі) өлтіруге қатысты, содан кейін ол сарайдан кетуге мәжбүр болды, бірақ королеваның құрметін қайтаруға қол жеткізді. Мэри Карберри-Хилл шайқасында жауларына түскеннен кейін, 1567 жылдың 25 шілдесінде Мейтленд Эдинбургтегі ағылшын елшісі Николас Трокмортонмен кездесті. Елизаветаның нұсқауымен Трокмортон Мейтлендтен Мэриді таққа қайтару жоспары бар ма деп сұрады. Егер солай болса, Елизавета Дарнлидің өлтіруін тергеуге көмектесуге және ханзада Джеймсті сақтауға уәде берді. Трокмортон Мейтлендтің жеке жауабын жазды, онда ағылшынның араласуы осы уақытта тиімді болмайтыны және тіпті зиянды болуы мүмкін екені, сондай-ақ Трокмортонға Мэримен кездесуге рұқсат берілмейтіні айтылды: "Сіз білгеннен артық білуге мүмкіндігіңіз бар, мен сізге айтамын, егер сіз королева атынан өз мейірімшілігіңізді жасасаңыз, бұл компанияны королеваны қайтаруға мәжбүрлесеңіз және сізге оған баруға рұқсат берілсе (Лохлевен қамалында), немесе осы мәселелерде қандай да бір қауесет таратуға тырыссаңыз, оларды (жүзеге асырудың орнына) іске асыруға тырыссаңыз, мен сізге сенемін, сіз королеваның өмірін үлкен қауіпке тікелей ұшыратасыз: сондықтан қазіргі уақытта оған жақсылық жасаудың жалғыз жолы – орын беру және жұмсақтық таныту." 1568 жылы Мэри Англия Корольдігіне қашқанда Мейтленд жаңа үкіметке қосылды, бірақ оның мүддесін қорғады және оны билікке қайтару үшін партия құрды. Ол 1568 жылы Йорк қаласында Елизаветаның өкілдерімен кездескен шотландтардың бірі болды; мұнда ол Мэриді кінәсінен арылтып, оны Норфолк герцогымен үйлендіруді қалады, бұл әрекет, мүмкін, Дарнлидің өлтіруі туралы барлық ақпараттарды жариялаудан қашуға бағытталған. Мейтленд Мэридің жақтастарына қарсы регент Морейдің жорығына қатысты және 1568 жылдың 22 маусымында Джон Вудқа Ходдомнан хат жазды. Ол қылмысқа қатысқаны үшін 1569 жылы тұтқындалды. 1573 жылы Сер Уильям Кирккалди Грандж, әскери дағдыларымен және Мэри, Шотландия королевасының адал жақтасы ретінде танымал болды, Мейтлендтің Эдинбург қамалына көшірілуін ұйымдастырды және оның інісі Сер Джеймспен бірге Мэридің партиясы үшін қаланы ұстады, нәтижесінде Мейтлендтің ісі кейінге шегерілді. Регент Англия королевасы Елизавета I-нің әскери көмегін сұрады, ол Бервиктен Твидке Сэр Уильям Дрюриді күшті артиллериямен жіберді. Киркалди өзінің жоғары әскери беделіне лайық берік тұрды, қабырғалар бұзылып, қирағанға дейін, оның азықтары таусылып, құдықтар қираған және қолжетімсіз болды, ал артиллерия үнсіз қалды. Ол 1573 жылдың мамыр айында Сэр Уильям Дрюриге оңтайлы шарттар туралы жалпы уәде беріп, бас берді; бірақ бұл жағдайда ағылшын командирі одан артық міндеттерді алды. Елизаветаның бұйрығымен Сэр Уильям Дрюри тұтқындарын регент Мортонға тапсыруға мәжбүр болды, ал батыр Киркалди мен оның інісі Эдинбургтегі Базар крестінде өлім жазасын алды. Летингтонның Мейтленді, бұрыннан ауру, өзінің қауіпсіздігі үшін жаңадан аяқталған Лейт Толбуттың камерасына көшірді, онда келесі айда ол 9 шілдеде 1573 жылы у арқылы өз өмірін өзі алып, "римдік әдіспен" қайтыс болды, көпшілік алдында өлім жазасының қорлығына қарсы тұрудың орнына. Оның денесі біршама уақыт бойы қозғалмай жатты және жартылай егеуқырлар жеп қойды.

He was educated at the University of St Andrews. William was the renowned "Secretary Lethington" to Mary, Queen of Scots. As her Secretary of State from 1558, he played a prominent part in the various movements of his time, but did not gain the confidence of any party. He adhered to the party of James Stewart, 1st Earl of Moray, illegitimate half brother of the Queen, against the extreme measures of John Knox, and generally held his own against the preachers. His knowledge of foreign, and especially of English, politics and his general ability were assets of the highest value. The lords sent Maitland to England to ask for assistance from Elizabeth, and his constant aim throughout his political career was to bring about a union between the two crowns. He was the guest of Ralph Sadler at Sutton House. He proved a highly astute ambassador at Elizabeth's court. He was involved in the conspiracy to murder David Rizzio (the private secretary and rumoured lover of Queen Mary) by her King consort Henry Stuart, Lord Darnley and his supporters, and was obliged to leave the court, but he managed to regain the Queen's favour. After Mary was captured by her enemies at the battle of Carberry Hill, on 25 July 1567 Maitland came to see the English ambassador in Edinburgh, Nicholas Throckmorton. As instructed by Elizabeth, Throckmorton asked Maitland if the plan was to restore Mary to the throne. If so, Elizabeth promised to help prosecute Darnley's murder and preserve Prince James. Throckmorton recorded Maitland's personal answer, which outlined that English interference was not welcome at this time and might even be counterproductive, and that Throckmorton would not be allowed to see Mary:
Being in place to knowe more than you can knowe, I saye unto yowe , in case you doe on the Quenes majesties behalf your mestris, presse this company to enlarge the Quene my soveraigne, and to suffer you to goe unto her (at Lochleven Castle), or doe use any thretnynge speache in those matters, the rather to compasse them (rather than achieve them), I assure you, you wyll put the Quene my soveraigne in greate jeopardye of her lyffe: and therefore there is none other waye for the present to do her good but to give place and use mildness. When Mary fled to the Kingdom of England in 1568 Maitland joined with the new government, but acted in her interest and formed a party to restore her to power. He was one of the Scots who met Elizabeth's representatives at York in 1568; here he showed a desire to exculpate Mary and to marry her to the duke of Norfolk, a course of action probably dictated by a desire to avoid all revelations about the Darnley murder. Maitland followed Regent Moray in his march against Mary's supporters and wrote to John Wood from Hoddom on 22 June 1568. He was arrested in 1569 for his part in the crime. In 1573 Sir William Kirkcaldy of Grange, noted for his military talents and the forthright adherent of Mary, Queen of Scots, arranged for Maitland to be moved to Edinburgh Castle, and held the castle for Mary's party, along with his brother, Sir James, as a result of which Maitland's trial was postponed. The Regent called on the military assistance of Queen Elizabeth I of England, who dispatched Sir William Drury from Berwick upon Tweed with a formidable train of artillery to assist in reducing the castle. Kirkcaldy resisted with firmness worthy of his high military reputation, until the walls were breached and shattered, his provisions expended, the wells choked with ruins and inaccessible, and the artillery silenced. He surrendered to Sir William Drury in May 1573 on a general promise of favourable terms; but in this, the English commander had undertaken more than he could make good. By Elizabeth's orders, Sir William Drury saw himself obliged to surrender his prisoners to Regent Morton, and the gallant Kirkcaldy and his brother were executed at the Market Cross in Edinburgh. Maitland of Lethington, already ill, was moved to a cell in the newly completed Leith Tolbooth, for his own protection, where the following month he either died "in the Roman fashion" by taking his own life, through poison on 9 July 1573, rather than face the humiliation of public execution. His body apparently lay unmoved for a considerable time, and was partally consumed by rats.

Отбасы

1548 жылы Шотландия королевасы Мэриге Францияға басты қызметкерлер ретінде еріп келген "Төрт Марияның" бірі – Мэри Флемингке үйленді. Ұлы мөр (1519 нөміріндегі жарғы, 1588 жылғы 8 сәуірде Холирудхауста бекітілді) Джеймс Мэйтлендті Летингтондық (1568 жылы туған) "Уильям Мэйтлендтің Летингтондық ұлы және мұрагері, патша хатшысы" деп көрсетеді. Уильям Мэйтлендтің қызы Маргарет Роксбург графы Роберт Керге үйленді. Уильям Мэйтленд – Шотландияның лорд-канцлері, Тирлестеннің 1-ші лорды Джон Мэйтлендтің және Мэйтленд фолиосы мен квартосының жазушысы саналған Мари Мэйтлендтің ағасы болды.