Кіріспе

Калифорниядағы тас жол
Ол Санта-Изабель мен Джулиан арасындағы 78-ші автожолмен шамамен 13 шақырымға (8 миль) қабаттасады. Джулианда екі бағыт та қаланың оңтүстігіндегі Т-тәрізді қиылыста бірігіп, SR 79-да қалу үшін бұрылу қажет, ал қала орталығының солтүстік бөлігіндегі қиылыста тағы бұрылу керек. Санта-Изабельде SR 79 шығыстан батысқа қарай жүретін 78-ші автожолмен Т-тәрізді қиылысқа жетеді. SR 79 солтүстік-батысқа қарай жалғасып, Хеншоу көліне жақын Мореттис елді мекенінде SR 76-ның шығыс соңымен кездеседі, содан кейін Риверсайд округіне өтуден бұрын Уорнер Спрингс арқылы өтеді. Содан кейін SR 79 Агуангадан өтуден бұрын 371-ші автожолдың батыс соңына жетеді. Солтүстік I-15 және I-10 тоғысының аралығы Ұлттық тас жолдар жүйесінің бөлігі болып табылады – бұл жүйе Федералдық тас жолдар басқармасы ел экономикасы, қорғанысы және көшкілділігі үшін маңызды деп санайтын тас жолдар желісі. Ол Мемлекеттік көрнекті тас жолдар жүйесіне жата алады; алайда, Caltrans анықтамасы бойынша ол көрнекті тас жол емес. 2012 жылы SR 79 Paso Picacho кемпингі мен Sunrise Highway арасында тәулігіне орташа 1550 көлік өткен, ал Murrieta Hot Springs Road-та 30500 көлік өткен, соңғысы – бұл тас жол үшін ең жоғары көрсеткіш.

Тарих

Оак-Гроув арқылы кезеңдік жол өткен, ал 1858 жылдан 1861 жылға дейін Сан-Францискодан Сент-Луис пен Мемфиске бағытталған кезеңдік дилижанстар жүрген. Уорнер Спрингс жанындағы Уорнер ранчосы Сан-Антонио-Сан-Диего почтасы және Баттерфилд құрлық почтасының аялдамасы болған. 1887 жылға қарай Куямакаға теміржол салу жоспарланған, бірақ 1889 жылы жақын жердегі алтын кендерінде жұмыс іздеп кеткен жұмысшылардың кетуі салдарынан жоба қиындыққа тап болды. 1906 жылы кезеңдік жол Темекуладан Уорнер-Спрингс арқылы Санта-Изабель және Рамонаға дейін созылды, ал 1908 жылы Сан-Диего мен Уорнер-Хот-Спрингс арасында тұрақты автокөлік қызметі басталуға тиіс болды. Сол жылы Оушенсайд пен Эскондидо азаматтарының кездесуінде әрбір қала Уорнер-Спрингске дейін жол салуды ұсынды; жолдар Сан-Луис-Рей өзенінің аңғарында қосылатын болды. Эскондидо Ұлттық банкінің президенті Эскондидодан Уорнер-Спрингске бағытты ұсынды. Осы арада 1911 жылы Сан-Диего газеті болашақ Дескансо жолын сипаттады, сондай-ақ «Қарағайлар аңғарынан өтетін» және «Америка Құрама Штаттарындағы сұлулығымен теңдессіз» болатын «автожолдың тармағы» туралы айтты, ол Джулианға, Сан-Луис-Рей өзенінің бастауына және Оушенсайдқа дейін жалғасты. Бірақ келесі жылы округтік тас жол комиссарлары Уорнер-Спрингске дейін жолды аяқтау үшін қосымша қаржы қажет екенін анықтады. 1912 жылдың қарашасына қарай Сан-Диегодан Уорнер-Спрингске дейінгі жол, соның ішінде Санта-Изабельден келген бөлігі аяқталды, ол кеңейтілді. 1916 жылға қарай Джулианнан оңтүстікке қарай Декансоға дейінгі жол ашылды, бірақ Куямака тоғанындағы тар өткел сапарды қиындатты. 1922 жылы Оңтүстік Калифорния Автомобиль клубы Санта-Изабельден Джулианға дейінгі жолдың, сондай-ақ Куямакадан Дескансоға дейінгі жолдың жақсы күйде екенін атап өтті, тіпті соңғысы топырақ жол болса да; Джулианнан Куямакаға дейінгі жолда «бірнеше жұмсақ жерлер» болды. Жеті жылдан кейін Джулиан тұрғындары сол жерден Декансоға дейінгі жолды асфальттауды қалады. Декансо мен Темекула арасында 1933 жылы SR 79 болып белгіленген жол 78-ші жол ретінде анықталды. 1947 жылы Санта-Изабель мен Джулиан арасындағы 79-шы мемлекеттік жолдың бір бөлігін көтеру және асфальттау жұмыстарына келісімшарт жасалды. Келесі жылы Джулиан мен Куямака арасындағы жолдың бір бөлігін қайта құру жоспарлары ұсынылды, оның ішінде көлден өту туралы бір ұсыныс болды. Калифорния сауда палатасы 1962 жылы Descanso-дан Джулианға дейінгі SR 79 жолын жылдам қозғалысқа арналған жолға айналдыруды ұсынды. Бірақ 1968 жылы бұл жоспарлар күмәнді болды, өйткені округтік жоспарлау комиссиясы автокөлік жолын Куямака мемлекеттік паркінен алысқа жылжытуды немесе мүлдем салуды тоқтатуды ұсынды. 1964 жылы мемлекеттік тас жолдарды қайта нөмірлеу кезінде жол SR 71 жолымен қиылысынан оңтүстікке қарай 79-шы мемлекеттік тас жол ретінде қайта анықталды; Темекуладан сол қиылысқа дейін жол SR 71 ретінде белгіленді. 1974 жылы SR 71 және I 15-ке дейінгі бұрынғы қиылыстың арасындағы бөлік SR 79-ға қосылды және SR 71-ден алынып тасталды. Бастапқыда SR 79 Хемет пен Радек арасындағы Сейдж жолымен жүргізілді. 2003 жылдың қазан айында Седердегі өрттен кейін электр бағаналары мен сымдары жолға құлап, Куямака ауданы қатты зақымдалды. Келесі жылы SR 79-ның SR 78-нің батыс қиылысынан Куямака көлінің жанындағы Инженерлер жолына дейінгі бөлігі Уайноладағы орман өртімен күресуге ерікті ретінде келген және қайтыс болған Новатодан келген өрт сөндіруші Стивен Раккердің құрметіне аталды. Темекула қаласы 2005 жылы қаладан айналып өтетін төрт жолақты жол салуды ұсынды, бірақ жоспарға бірнеше кедергілер, соның ішінде эстетикалық мәселелер және жақын маңдағы Печанга тайпасының қарсылығы байқалды. 2010 жылдардың ортасында SR 79-ның Винчестер арқылы өтетін бөлігі Доменигони Парквейіне дейін төрт жолаққа дейін кеңейтілді.

Болашақ

Сан-Джасинто аңғары арқылы көлік қозғалысының күшеюіне байланысты, SR 79 жолын жаңа төрт қатарлы (кейін алты қатарлы) шектеулі кіруге арналған экспресс-жолға қайта бағыттау жоспарлануда. Бұл жол Шығыс Ньюпорт жолынан басталып, Рамона экспресс-жолындағы қазіргі бөлінген тас жолдың оңтүстік шесіне дейін шамамен 12 мильге созылады. Таңдалған бағыт Доменигони Парквеі, Гранд Авеню, SR 74 (Флорида даңғылы), Эспланад даңғылы/Уоррен жолы, Коттонвуд даңғылы, Сандерсон даңғылы және Рамона экспресс-жолында кіру нүктелеріне ие болады. Сонымен қатар, Стетсон даңғылы мен Девоншир даңғылында қосымша деңгейлерде өтетін жолдар салынады. Mid County Parkway-мен қосымша торап салу осы жоба аяқталғаннан кейін қарастырылады. Дегенмен, жолдың қайта құрылысы әлі басталған жоқ, себебі жоба толыққанды қаржыландырылмаған.