Равенналық Петр Хризолог: Өмір және қағидалары

Кіріспе

Равенна епискобы Рим-католик шіркеуі мен Шығыс православие шіркеуі оны қасиетті санауда, ал 1729 жылы Папа Бенедикт XIII оны Шіркеу докторы деп жариялаған.

Өмір

Петр Имолада дүниеге келді, онда Рим-католик шіркеуінің епископы Корнелий оны крещение рәсімінен өткізіп, білім берді және диакон қызметіне бекітті. Император Валентиан III-нің ықпалымен ол архидиакон болды. Папа Сикст III шамамен 433 жылы Петрді Равенна епископы етіп тағайындады, бұл Равенна қаласының халқы сайлаған үміткерді қабылдамағандай болды. Сол кезде Равенна Батыс империясының астанасы еді және бұл уақытқа дейін Равеннаның метрополия дәрежесі болғанын көрсететін белгілер бар. Римдік бревиарийде жазылған дәстүрлі айтуынша, Сикст Папа Петр апостолы және Равеннаның алғашқы епископы Аполлинарис туралы көріш алды, олар жас Петрді Равеннаның келесі епископы ретінде көрсетті. Корнелий мен Имоладан келген архидиаконы Петрді қоса, Равеннадан келген топ келгенде, Сикст Петрді өз көрішіндегі жас жігіт деп танып, оны епископ етіп киялады. Халық Петр Хризологты, Уағыздар докторын, өте қарапайым, бірақ шабыттандырған, қысқа уағыздарымен білді, себебі ол тыңдаушыларының назарын шаршатудан қорқыды. Епископ Петр өзінің сақталған уағыздарында Киелі кітап мәтіндерін қысқа да, нақты түсіндірді. Ол сондай-ақ ариандық пен монофизитшілікті ерестер деп айыптады және Апостолдар сенімін, денеге енудің құпиясын және басқа да тақырыптарды қарапайым және түсінікті тілмен түсіндірді. Ол бірнеше уағыздарын Жақия мен Ыстық Күңгірге арнады. Петр күнделікті қасиетті Евхаристияны қабылдауды жақтады. Ол тыңдаушыларын Мәсіх арқылы ұсынылған кешірімге сенуге шақырды. Оның сақталған еңбектері католик шіркеуінің Мәриямның мәңгілік тазалығы, Ұлы оразаның тәубалық құндылығы, Мәсіхтің Евхаристиялық қатысуы және Әулие Петр мен оның ізбасарларының жоғарылығы туралы дәстүрлі сенімдерін куәландырады. Ол шіркеудің тағы бір докторы, Рим папасы Ұлы Лев I (440-461) сенімін бөлісті. 448 жылы Константинопольде өткен синод Евтихийді монофизитшілік үшін айыптады; Евтихий содан кейін Петр Хризологқа жүгінді, бірақ епископтың қолдауын алуға тырысып сәтсіз аяқтады. Халкидон кеңесінің актілерінде (451) Петр Хризологтың Евтихке жазған хатының мәтіні сақталған; Петр Евтихке синод шешімін қабылдауға және Рим епископына, Петр апостолының мұрагері ретінде бағынуға кеңес береді. VIII ғасырдың басында Равенна архиепископы Феликс оның 176 уағызын жинап сақтады. 1729 жылы ол шіркеу докторы деп жарияланғанда, оның мереке күні, Триденттік күнтізбесіне енгізілмеген, 4 желтоқсанда тойлау үшін Жалпы Рим күнтізбесіне қосылды. 1969 жылы оның мерекесі 30 шілдеге ауыстырылды, бұл оның қайтыс болған күніне, 31 шілдеге, Лойолалық Игнатийдің мереке күніне мүмкіндігінше жақын болды. Равеннадағы Сан-Джованни-Евангелиста шіркеуінің мозаикасында табылған Петр Хризологтың заманауи портреті оны шығыс және батыс императорлық отбасы мүшелерінің арасында бейнелейді, оның ерекше ықпалын көрсетеді.

Peter was born in Imola, where Cornelius, bishop of the Roman Catholic Diocese of Imola, baptized him, educated him, and ordained him a deacon. He was made an archdeacon through the influence of Emperor Valentinian III. Pope Sixtus III appointed Peter as Bishop of Ravenna circa 433, apparently rejecting the candidate whom the people of the city of Ravenna elected. At that time Ravenna was the capital of the West, and there are indications that Ravenna held the rank of metropolitan before this time. The traditional account, as recorded in the Roman Breviary, is that Sixtus had a vision of Pope Peter the Apostle and Apollinaris of Ravenna, the first bishop of that see, who showed Peter, a young man, the next Bishop of Ravenna. When a group from Ravenna arrived, including Cornelius and his archdeacon Peter from Imola, Sixtus recognized Peter as the young man in his vision and consecrated him as a bishop. People knew Peter Chrysologus, the Doctor of Homilies, for his very simple and short but inspired sermons, for he was afraid of fatiguing the attention of his hearers. In his extant homilies, Bishop Peter explained Biblical texts briefly and concisely. He also condemned Arianism and Monophysitism as heresies and explained the Apostles' Creed, the mystery of the Incarnation, and other topics in simple and clear language. He dedicated a series of homilies to John the Baptist and the Blessed Virgin Mary. Peter advocated daily reception of Eucharist. He urged his listeners to confide in the forgiveness offered through Christ. His surviving works attest to the Catholic Church's traditional beliefs about Mary's perpetual virginity, the penitential value of Lent, Christ's Eucharistic presence, and the primacy of St. Peter and his successors. He shared the confidence of Pope Leo I the Great (440 461), another Doctor of the Church. A synod held in Constantinople in 448 condemned Eutyches for Monophysitism; Eutyches then appealed to Peter Chrysologus but failed in his endeavour to win the support of the Bishop. The Acts of the Council of Chalcedon (451) preserves the text of letter of Peter Chrysologus in response to Eutyches; Peter admonishes Eutyches to accept the ruling of the synod and to give obedience to the Bishop of Rome as the successor of Peter the Apostle. Archbishop Felix of Ravenna in the early eighth century collected and preserved 176 of his homilies. When in 1729 he was declared a Doctor of the Church, his feast day, not already included in the Tridentine calendar, was inserted in the General Roman Calendar for celebration on 4 December. In 1969 his feast was moved to 30 July, as close as possible to the day of his death, 31 July, the feast day of Ignatius of Loyola. A contemporary portrait of Peter Chrysologus, found in the mosaics of the Church of San Giovanni Evangelista in Ravenna, depicts him among the members of the eastern and western imperial family, showing his extraordinary influence.

Шығармалары

Оның еңбектерінің аудармалары көп емес болғанымен, соңғы жылдары олардың бірінен-бірі пайда бола бастады. Олардың ішінде Уильям Паларди аударған және 2014 жылы Америка Католик Университеті Баспасөзінде жарияланған таңдалған уағыздары, сондай-ақ Дэвид Винсент Меконидің аударған Роутледж баспасынан 2020 жылы жарық көрген, оның көптеген уағыздарын қамтитын жинақ бар.