Кіріспе

Ежелгі географияда Пюке (πεύκη) – Дунай дельтасындағы Кіші Скитияда (қазіргі Тулча округі, Румыния) болған бұрынғы арал. Оның шамамен Родос аралындай ауданы болған. Арал тұрғындары Певкини (Πευκῖνοι) деп аталған. Б.з.б. 330 жылдары Батыс Фракиялық Трибалл тайпасының патшасы Сырмус Ұлы Александрдың қудалауынан осы аралға қашқан. Александр Дунай өзенімен кемелерді жоғары көтеріп, аралға шабуыл жасауға тырысқан. Бірақ өзеннің күшті ағысы, тік жағалаулар мен қаһарлы қорғаныс салдарынан бұл әрекеттері сәтсіз аяқталды. Соңында македониялықтар Пюкеге шабуылдаудан бас тартып, геттер жеріне өтті. Құдіретті Бастарна тайпасының бір бөлігі (вероятно, герман-кельт қоғамының араласуынан пайда болған) б.з.б. 2 ғасырында аралға қоныстанды және осы жердің атымен "Певкини" деген тайпалық атау алды. Кейбір классикалық авторлар бұл атауды Бастарна тайпасының аралға ешқашан бармаған бөліктеріне де қолданған. Пюке аралы вестготтардың 395-410 жылдар аралығындағы патшасы Аларик I (Аларик немесе Аларих; латынша Alaricus) туған жері деп есептеледі. Ол 410 жылы Римді басып алғанымен әйгілі. 680 жылғы Онгал шайқасы да Пюке аралында болған. Бұл шайқас Бірінші Болгар империясының құрылуына үлкен үлес қосты. Арал ерте орта ғасырларда Дунайдың арналарының өзгеруіне байланысты жоғалып кетті. Оның ең танымал тұрғыны – Троя соғысында шайқасқан атақты грек батыры Ахилл, ол Пелей мен нимфа Тетистің ұлы еді.