Мари де Немур: Валуа әулетінің соңғы мүсіні және Нөшатель принцессасы
Marie de Nemours
Мари де Немур – Франция патша сарайының белгілі тұлғасы, 1694-1707 жж. Нөшатель принцессасы. Валуа әулетінің соңғы өкілі, тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мари де Немур, бастапқыда Мари д’Орлеан-Лонгвиль (1625–1707) деп аталған, 1694–1707 жылдары Нойшатель ханшайымы болды. Ол Генри II д’Орлеан, Лонгвиль герцогі мен Луиза де Бурбонның қызы еді. 1694 жылы ағасы Жан Луи Шарль д’Орлеан-Лонгвиль қайтыс болғаннан кейін ол Нойшательдің тәуелсіз ханшайымы болды, бірақ француз корольдік сарайының белгілі бір мүшесі болып қала берді. Өмірінің соңына дейін ол Валуа әулетінің кіші тармағы арқылы соңғы тірі өкілі болды.
Marie de Nemours, originally known as Marie d'Orléans Longueville (1625–1707), was Princess of Neuchâtel from 1694 to 1707. She was the daughter of Henri II d'Orléans, duc de Longueville and Louise de Bourbon. After the death of her brother Jean Louis Charles d'Orléans Longueville in 1694 she succeeded him as sovereign Princess of Neuchâtel, although she remained a prominent member of the French royal court. From her reign to her death she was the last living member of the house of Valois through a cadet line.
Өмірбаян
Ол Орлеан герцогы Людовик I-нің заңсыз ұлы Жан д'Орлеаннан тараған. Үйленуге дейін ол Лонгвиль мысы деп аталды. Савойлық Генриге үйленуімен ол Немур герцогинясы атанды. Олар 1657 жылдың 22 мамырында Триде үйленді. Немур герцогтары Савой герцогтарының ұрпақтары еді, олар XVI ғасырда Францияға қоныстанды, онда олар шетелдік князьдар ретінде танылды. Әлдеқандай жасында ол алғашқы Фрондаға қатысты, оның әкесі мен өгей анасы Анна Женевьева де Бурбон оның жетекшілері болды. Ол 1657 жылы Немур герцогы Генри II-ге үйленді. Ол 1659 жылы қайтыс болды, оны баласыз қалдырып, өмірінің қалған бөлігін негізінен өгей анасымен мұраға таласумен өткізді. Оның савойлық қыздар ішінде Савой герцогинясы Мари Жанна және Португалия королевасы Мари Франсуаза болды. Лонгвиль герцогтары Хахберг-Саузенбергтің Йоханнасына үйлену арқылы Нойшатель княздығын алған еді. 1694 жылы ағасы Жан-Луи-Шарль д'Орлеан қайтыс болғаннан кейін, ол Нойшатель ханшайымы болды.
Descended from Jean d'Orléans, illegitimate son of Louis I, Duke of Orléans, she was known as Mademoiselle de Longueville prior to her marriage. By her marriage with Henri of Savoy, she became Duchess of Nemours. The couple were married on 22 May 1657 at Trie. The dukes of Nemours were descendants of the Dukes of Savoy having settled in France in the sixteenth century, where they ranked as princes étrangers. At an early age she was involved in the first Fronde, of which her father and stepmother, Anne Geneviève de Bourbon, were leaders. She married Henri II, Duke of Nemours in 1657. When he died in 1659, leaving her childless, the rest of her life was mainly spent in contesting her inheritance with her stepmother. Her Savoyard nieces included Marie Jeanne, Duchess of Savoy and Marie Françoise, Queen of Portugal. The Dukes of Longueville had acquired the principality of Neuchâtel through marriage to Johanna of Hachberg Sausenberg. After the death of her brother Jean Louis Charles d'Orléans in 1694, she succeeded him as Princess of Neuchâtel.
Мұра
Ол қызықты естеліктерді қалдырды, олар C. B. Petitot-тың «Collection complete des memoires» (1819–1829) жинағында жарияланды. Ол Жан Лореттің «Музалық тарихының» (1650, 1660, 1665) шабыты болды – бұл Париж қоғамы мен XIV Людовик сарайының жаңалықтарын хабарлайтын, Мари д’Орлеан Лонгвильге жазылған хаттар түріндегі апталық пародистік газеттер жинағы, және ол француз журналистикасының ерте үлгісі саналады. 1707 жылы туған баласы болмаған күйде, жақын туыстарызсыз қайтыс болғаннан кейін, оның көп мүлігіне байланысты дау туды. Мысалы, Эстувиль герцогын қараңыз.
She left some interesting memoirs, published by C. B. Petitot in the Collection complete des memoires (1819–1829). She was the muse for Jean Loret's Muse historique (1650, 1660, 1665), a collection of weekly gazette burlesque reporting on the news of Paris society and the court of Louis XIV in the form of letters to Marie d'Orléans Longueville which are considered an early example of French journalism. Her childless death in 1707, without close relatives, opened a conflict about her vast inheritance. For example, see Duke of Estouteville.