Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тұрақты суреттер тізбегі бар кинолента.
Film roll with a series of still images
Кинолента – бұл бастауыш және орта мектептерде (K–12) және корпоративтік таныстырылымдарда (мысалы, сату оқытуы және жаңа өнімдерді ұсыну) педагогтар кеңінен қолданған бейнелік оқу құралының бір түрі. 1980-жылдардың соңында жаңа және арзандаған видеокассеталар, содан кейін DVD-лер пайда болғаннан кейін бұл құрал көнеріп қалды. 1920-жылдардан 1980-жылдарға дейін киноленталар толық қозғалысты көрсететін оқу фильмдеріне оңай және арзан балама болды, оларды сақтауға аз орын қажет болды және келесі қолдану үшін тез оралып қойылды. Киноленталар берік болды және сирек тігіп қоюды қажет етті. Олар кейбір аймақтарда әлі де қолданылады.
The filmstrip is a form of still image instructional media, once widely used by educators in primary and secondary schools (K–12) and for corporate presentations (e. g., sales training and new product introductions). It was largely made obsolete by the late 1980s by newer and increasingly lower cost full motion videocassettes and later on by DVDs. From the 1920s to the 1980s, filmstrips provided an easy and less expensive alternative to full motion educational films, requiring little storage space and being very quick to rewind for the next use. Filmstrips were durable and rarely needed splicing. They are still used in some areas.
Технология
Фильмдік лента – 35 мм оң пленканың катушкасы, онда бірінен соң бірі орналасқан суреттер тізбегі (әдетте отыз екіден алпыс төртке дейін) болады. Фильмдік ленталар өндірушіге байланысты проектордың линзасының алдына тік немесе көлденең орналастырылуы мүмкін. Тік бағытталған ленталарда кадрдың мөлшері шамамен 35 мм кинопроектордың кадрымен бірдей. Көлденең бағытталған ленталар шамамен 35 мм фотокамераның мөлшерімен бірдей болады. Тік лентаның екі кадры көлденең бағытталған лентаның бір кадрымен шамалас көлемді алады. Қорғаушы жолағымен бірге, тік лентаға 64 сурет дейін сыйып, көлденең бағытталған лентаға әдетте 32 сурет сыяды. Бұл 35 мм фотокамераның 25 кадрлық пленкасына тең келеді. Көптеген проекторлар екі форматты да көрсетуге жабдықталған. Алғашқы целлюлоидтік фильмдік ленталар, барлық нитрат негізіндегі пленкалар сияқты, өртенуге осал болды. Сонымен қатар, дәстүрлі пленкадан айырмашылығы, осы фильмнің жеке кадрларын проектордың жарық көзінен зақымданбастан салыстырмалы түрде ұзақ уақыт бойы көрсетуге болады. Фильмдік ленталар (көбінесе оқытушыға арналған нұсқаулықпен бірге келетін) жеке оқу үшін немесе топтық таныстырылымдар үшін қолданылуы мүмкін. Оларды қабырғаға немесе кәдімгі экранға проекциялауға немесе бір немесе екі адам жақыннан көруі үшін айналар мен аз қуатты шамдар бар жеке қарау құрылғыларында көрсетуге болады. Фильмдік ленталарға мәтін қосылуы мүмкін, сценариймен немесе баяндамасы және көбінесе музыкалық бөлімдері немесе дыбыс эффектілері бар жазбамен немесе таспамен бірге келуі мүмкін. Жазбаларда проекторшыға фильмдік лентаны келесі кадрға жылжыту үшін сигнал беретін дыбыстар болады. Кейінгі техникалық жетістіктер жоғары сапалы проекторларға естілмейтін дыбыстарды пайдаланып фильмді автоматты түрде жылжытуға мүмкіндік берді. 1960 және 1970 жылдардағы мектеп оқушылары осы көрсетілімдерді қуанышпен қарсы алып, қазір оларды жылы еске алады.
A filmstrip is a spool of 35 mm positive film containing a series of images (often thirty two to sixty four) in sequential order. Filmstrips could be inserted either vertically or horizontally, depending on the manufacturer, in front of the projector aperture. With vertically oriented strips, the frame size is roughly the same as a 35mm movie film projector. Horizontally oriented strips are roughly the same size as a 35mm still camera. Two frames of a vertical filmstrip take up roughly the same amount of space as a single frame on the horizontal. Including its guard band, a vertical filmstrip could contain up to 64 images, while a horizontal oriented strip usually contained 32 images. This is based on the equivalent of a 25 exposure length of 35mm still camera film. Many projectors were equipped to show both formats. Early celluloid filmstrips were susceptible to combusting like all nitrate based film. Furthermore, unlike conventional film stock, individual frames of this kind of film allow projecting for a relatively extended period of time without being damaged by the projector's light source. Filmstrips (which often came with an instructor's guide) could be used for either self paced learning or group presentations. They could be projected onto a wall or conventional screen, or displayed by personal viewing units that contained mirrors and lower wattage lamps for up close viewing by one or two people. Filmstrips could be captioned with text, accompanied by a script, or accompanied by a record or tape recording containing narration and, often, musical segments or sound effects. Recordings would contain tones to signal the projectionist to advance the filmstrip to the next frame. Later technical improvements allowed higher end projectors to advance the film automatically through the use of inaudible recorded tones. School children in the 1960s and 1970s found the displays a welcomed treat and now remember them fondly.
Фильм шығару
1960 жылдардың соңына қарай Уоррен Шлоат Продакшн, CBS, The New York Times Company, Scott Education, Coronet Films, Sunburst Media және Guidance Associates сияқты компаниялар белгілі суретшілердің түсірген фотосуреттері мен танымал оқиғаларды синхронды дыбыс жолымен жабдықталған түрде шығара бастады. Фильмдерге арналған музыка мен баяндама бастапқыда винилдік пластинкада жарық көрді. Музыка, өнер, тіл білімі, математика, бизнес және шаруашылық сияқты көптеген салаларды қамтитын фильмдер жасалды. Ғылым, мансап, кәсіби және техникалық пәндер бойынша фильмдерді Bergwall Productions және Prentice Hall Media (бұрынғы Warren Schloat Productions) сияқты компаниялар өндірді.
By the later part of the 1960s, firms such as Warren Schloat Productions, CBS, The New York Times Company, Scott Education, Coronet Films, Sunburst Media, and Guidance Associates were producing titles featuring photographs by famous artists and of notable events with a synchronized audio track. The music and narration for the filmstrip originally came on a vinyl record. There were filmstrips produced in many different subject areas including music, art, language arts, math, business and home economics. Filmstrips in the science, career, vocational and technical subject areas were produced by such firms as Bergwall Productions and Prentice Hall Media (formerly Warren Schloat Productions).
Үй ойын-сауығы
1950 жылдардың басында өндіріс компаниялары үй раздығы үшін киноленталар жасауды бастады. Дисней және Чикаго қаласындағы Визуалды білім беру қоғамы сияқты бірнеше киноленталар шығарылды.
In the early 1950s production companies started producing filmstrips for home entertainment. There were a number of filmstrips from Disney and the Society for Visual Education Inc.(Chicago), among other.
Шығыс Еуропа өндірісі
Фильмдер СССР-де кең таралған, себебі кинопроекторлар мен үнтаспа бағыттайтын аппараттар 1990 жылдардың басына дейін жиі қолданылмаған. "Диафильм" студиясы көптеген фильмдер шығарды. Бұл фильмдердің көпшілігінде қосымша дыбыс болмаған, оның орнына суреттерге түсіндірмелер қосылған. 1950-60 жылдары Польша және Венгрия сияқты бұрынғы социалистік елдердегі "киностудиялар" көптеген фильмдерді өндірді. Грецияда олар "тайньи Арго Фильм" (Арго Фильм фильмдері) деген атпен танылып, сатылды. "Арго Фильм" компаниясы сценарийлерді грек тіліне аударып, Грецияда осы фильмдердің таралымын ұйымдастырды. Фильмдердің тақырыптары балаларға арналған әңгімелер, ертегілер, грек тарихы, христиандық, оқиғалар, ғылыми фантастика және соғыс туралы шаруалар болды.
Film strips were popular in the USSR because movie projectors and VCRs were not in common use until the early 1990s. A great number of films were produced by the "Diafilm" studio. The majority of these films did not have supplementary audio, but were instead captioned. Many filmstrips were produced by "cinematographic studios" in former Soviet bloc countries such as Poland and Hungary during the 1950s and 1960s. In Greece they were known and sold by the name "tainies Argo Film" (Argo Film movies) from the name of the company (Argo Film) that translated the scripts into Greek and organized the productions' distribution in Greece. The titles included children's stories, fairy tales, Greek history, Christianity, adventure, science fiction and war stories.
Автоматты түрде пленканы алға жылжыту
1970 жылдары проекторлар кірістірілген фонографтармен немесе кассета ойнатқыштармен қолжетімді болды, олар фильмді 50 Гц жиілікті, естілмейтін тон арқылы автоматты түрде жылжыта алатын. Бұл тон қоса берілген пластинкада немесе кассетте жазылып, проекторды кадрды жылжытуға сигнал беретін. 1970 және 1980 жылдары фильмдерге қоса берілетін көптеген кассеттердің екі жағында да бірдей аудио материал болды. Бір жағы толық қолмен басқарылатын проекторларға арналған естілетін тонды, екінші жағы автоматты проекторларға арналған естілмейтін тонды қамтыды, ал кейбіреулерінде естілетін және естілмейтін тон бірге үйлестірілген. 1979-1980 жылдары Иллинойс штатының Сент-Чарльс қаласындағы DuKane корпорациясы DuKane Micromatic II деп аталатын кассеталық автоматты фильм проекторын өндіруді бастады. La Belle Commpak жүйесі келесі слайдқа өту үшін 8 тректік таспаға 1000 Гц тонды қолданды. General Electric Show'N Tell жазба жүйесі фильм үшін 16 мм, ал аудио үшін фонографтық пластинканы пайдаланды (бірақ Show'N Tell фильмді тікше арқылы тұрақты жылдамдықпен жылжытатын).
During the 1970s, projectors became available with built in phonographs or cassette players that could automatically advance the film by means of a 50 Hz subaudible tone recorded on the accompanying record or cassette, which would signal the projector to advance the frame. Most cassettes accompanying filmstrips in the 1970s and 1980s would have the same audio material on both sides of the tape. One side would have audible tones for the fully manual projectors, and the other side would have the subaudible tones for automatic projectors, while some had both audible and subaudible tones combined. In 1979–1980 the DuKane Corporation in St. Charles, Illinois began to produce a cassette automatic filmstrip projector called the DuKane Micromatic II. The La Belle Commpak system used a 1000 Hz tone on 8 track tape to advance to the next slide. The General Electric Show'N Tell record system used 16mm for film, and a phonograph record for audio (though the Show'N Tell would advance the film at a fixed rate through a gear).
Өршігі мен ескіруі
1980 жылдары видеокассета жазғыштары (VCR) пайда болды, олардың бағасы шамалы төмендеді. Көптеген мектептердің бюджетіне VCR қолжетімді болғанда, кинотаспаларды пайдалану азайды. Видеотаспа арқылы оқыту кинотаспаның қарапайымдылығын автоматты түрде синхрондалған дыбыс және толық қозғалысты бейнемен үйлестірді. 1990 жылдардың басында бейнемен бәсекелесе алмайтын кинотаспа өндірушілердің көп бөлігі өз бизнесін жапты немесе сатты. 1990 жылдардың соңынан 2000 жылдардың басына дейін кейбір аудиовизуалды компаниялар (мысалы, Society for Visual Education Inc., Educational Audio Visual және Metro Audio Visual) әлі де мектептер мен кітапханалар үшін кинотаспалар шығарып тұрды. Алайда, VHS, DVD, мультимедиялық проекторлар және компьютерлер мектептер мен кітапханаларда кеңінен таралғаннан кейін, кинотаспалар мектептерде қолданылымнан түсіп, көптеген қоғамдық кітапханалардың каталогтарында болмады. 2000 жылдардың ортасына қарай көптеген мектептер кинотаспалар сатып алуды тоқтатты, ал аудиовизуалды компаниялар оларды өндіруді тоқтатты.
The 1980s brought the advent of the video cassette recorder (VCR), which became increasingly affordable. When VCRs came within reach for most schools' budgets, filmstrip use declined. Videotape instruction combined the ease of the filmstrip with automatically synchronized audio and full motion video. By the early 1990s, the vast majority of filmstrip producers that were not equipped to compete with video either closed or sold their businesses. In the late 1990s to early 2000s, some audiovisual companies (such as Society for Visual Education Inc., Educational Audio Visual, and Metro Audio Visual) were still producing filmstrips for schools and libraries. When VHS, DVD, multimedia projectors and computers became popular in schools and libraries, however, filmstrips ceased to be used in schools, and many public libraries no longer had filmstrips in their catalogs. By the mid 2000s many schools no longer purchased filmstrips, and audiovisual companies stopped producing them.