Кіріспе

Скиннер ісі Лордтар палатасы мен Қоғамдар палатасы арасында азаматтық даулар бойынша бұрынғы палатаның бастапқы юрисдикциясының болуы (яғни, бірінші сатыдағы сот ретінде қарау мүмкіндігі) мәселесі бойынша конституциялық маңызға ие дауға айналды. Патшаның араласуы нәтижесінде мұндай юрисдикцияны болдырмау қағидасы қалыптасып, дәстүрге айналды.

Фактілер

1668 жылы Лондондық саудагер Томас Скиннер Карл II-ге өтінішхат тапсырып, Шығыс Үндістан компаниясына қарсы ешқандай өтемақы ала алмайтынын мәлімдеді, ол, компанияның оның мүлігіне, соңғысы ресми монополия алғанға дейін Үнді мұхитында құрылған еркін сауда базасына нұқсан келтіргенін айтты. Іс Лордтар палатасына жіберілді, және Скиннер 5000 фунт стерлинг (1668 жылы 5000 фунт стерлинг шамамен соңғы жылдары есептелген сомаға тең) көлемінде өтемақы алды. Компания Төменгі палатаға шағымданды, ол екінші палатадағы іс-қимылдар заңсыз деп жариялады. Лордтар өз әрекеттерін қорғады, ал екі палата арасында өткен екі конференция нәтиже бермегеннен кейін, Төменгі палата Скиннерді артықшылықтарды бұзу айыбымен түрмеге қамауға бұйырды; Лордтар бұған жауап ретінде компания төрағасы Сэр Сэмюэл Барнардистонды айыппұл салып, түрмеге қамады. Содан кейін шамамен бір жыл бойы дау тынышталды, бірақ 1669 жылы ол қайта жаңғырды, осы кезде Карл II екі палатаға барлық іс-қимылды тоқтатуға және олардың тізімдерінен бұл жағдай туралы барлық жазбаларды жоюға кеңес берді. Бұл орындалды және осы уақыттан бері Лордтар палатасы азаматтық істерде бастапқы юрисдикцияға (бірінші сатыдағы сот ретінде қарауға) деген барлық талаптарынан ресми түрде бас тартты.