Минималды байланыстар: Азаматтық іс жүргізудегі жеке сот юрисдикциясы
Minimum contacts
АҚШ құқығындағы «Ең төменгі байланыс» қағидасы – басқа штаттан келген күдіктіге қатысты соттың жеке билігін анықтайды. Әділдік пен заңдылық талаптарын сақтау маңызды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Минималды байланыс – АҚШ азаматтық процессуалдық құқығында қолданылатын термин, ол бір штаттың соты үшін басқа штаттан келген жауапкерге қатысты жеке юрисдикцияны қолданудың қашан орынды екенін анықтауға арналған. АҚШ Жоғарғы Соты бірнеше іс бойынша шешім қабылдады, олардың нәтижесінде, егер жауапкердің сот отырған штатпен байланыстары осы жауапкердің «сол штаттың сотына шақырылуын орынды күтуіне» мүмкіндік берсе, соттың юрисдикцияны қолдануы әділетсіз екендігі қағидасы орнатылды және нақтыланды. Бұл юрисдикция «әділдік пен маңызды құқықтық нормаларға қайшы келмеуі» керек. Штаттан тыс жауапкердің форум штатымен минималды байланысы болуы мүмкін, егер ол: 1) штатпен тікелей байланыста болса; 2) штаттың тұрғынымен шарт жасаса; 3) өнімдерін сауда ағынына жіберсе, олар форум штатына жетсе; 4) форум штатының тұрғындарына қызмет көрсетуге тырысса; 5) Кальдер әсері тестісінің талаптарын орындаса; немесе 6) форум штатында пассивті емес веб-сайты болса.
Minimum contacts is a term used in the United States law of civil procedure to determine when it is appropriate for a court in one state to assert personal jurisdiction over a defendant from another state. The United States Supreme Court has decided a number of cases that have established and refined the principle that it is unfair for a court to assert jurisdiction over a party unless that party's contacts with the state in which that court sits are such that the party "could reasonably expect to be haled into court" in that state. This jurisdiction must "not offend traditional notions of fair play and substantial justice". A non resident defendant may have minimum contacts with the forum state if they 1) have direct contact with the state; 2) have a contract with a resident of the state; 3) have placed their product into the stream of commerce such that it reaches the forum state; 4) seek to serve residents of the forum state; 5) have satisfied the Calder effects test; or 6) have a non passive website viewed within the forum state.
Келісім және бас тарту
Ең төменгі байланыстар қажеттілігі жеке сот құзыретінің (соттың белгілі бір тарапқа қатысты талапты қарау өкілеттігі) мәселесі болып табылады, емес, іс бойынша сот құзыретінің (соттың осы сияқты талапты вообще қарау өкілеттігі). Сондықтан, тарап соттың істі қарау құқығына наразылық білдіру құқығынан айқын немесе жасырын түрде бас тартуы мүмкін. Ең төменгі байланыстар тарап форумды таңдау туралы шартты қол қойып, белгілі бір форумда дау қозғауға келіссе, келісім арқылы орнатылуы мүмкін. Азаматтық іс жүргізудің федералдық ережелеріне сәйкес, сот құзыретіне қарсылық білдіргісі келетін тарап, ең алдымен мәселеге келісетінін және мемлекет және/немесе ел жүргізген барлық заңдарға/ережелерге бағынатынын куәландыратын шартқа қол қоюы керек, әйтпесе мұндай қарсылықты көтеру мүмкіндігінен айырылады. Бұдан әрі, сот тараптан оның байланыстары соттың құзыреттілігіне жететін деңгейге жетпейтінін растау үшін дәлелдер ұсынуын сұрауы мүмкін. Жоғарғы Сот, егер тарап мұндай сұранысты орындаудан бас тартса, сот оның құзыретке қарсылық білдіру құқығынан бас тартқан деп есептеуі мүмкін деп шешті.
Because the need for minimum contacts is a matter of personal jurisdiction (the power of the court to hear the claim with respect to a particular party) instead of subject matter jurisdiction (the power of the court to hear this kind of claim at all), a party can explicitly or implicitly waive their right to object to the court hearing the case. Minimum contacts can be established by consent where a party signs a contract with a forum selection clause, agreeing to litigate in a specified forum. Under the Federal Rules of Civil Procedure, a party who wishes to object to the court's jurisdiction must first sign a clause stating that they agree on the matter and will follow all laws/ rules imposed by the state and/or country, or lose the ability to raise such an objection. Furthermore, a court may request that a party provide evidence that its contacts do not rise to the level which would allow the court to have jurisdiction. The Supreme Court has held that if a party refuses to comply with such a request, the court can deem them to have waived their right to object to jurisdiction.
Құзыреттілік негізіндегі қызмет
Бір партияның мемлекет ішіндегі қызметі, сол мемлекеттің осы партияға қатысты юрисдикция құруға негіз болуы мүмкін. Жоғарғы Сот мемлекеттің, партияның мемлекет ұсынатын мүмкіндіктер мен қорғаудан "мақсатты түрде пайдалануы" негізінде юрисдикцияны қолдануы заңды деп шешті.
A party's activities within a state can provide the basis for that state to have jurisdiction over that party. The Supreme Court has held that the state can properly assert jurisdiction based on a party's "purposeful availment of the benefits and protections" offered by a state.
Жалпы және ерекше юрисдикция
Жеке сот төрелігін қолдану үшін тараптың болуы тиіс қажетті байланыстар, осы тарапқа қарсы қойылған талап пен байланыстар арасындағы қатынасқа байланысты өзгеруі мүмкін. Жалпы сот төрелігі, егер белгілі бір штаттың соты талаптың мәніне қарамастан, сол штаттың жауапкеріне қатысты сот төрелігіне ие болғанда туындайды; бірақ егер штаттың жауапкерге қатысты сот төрелігіне ие болу себебі жауапкердің сол штаттағы қызметі осы талапты тудырған болса, онда бұл ерекше сот төрелігі болып табылады. Мысалы, Флоридадағы апельсин өсіруші Алабамадағы сатып алушыға апельсин жеткізу туралы уәдесін бұзса, Алабама соттарының ерекше сот төрелігін бекіту үшін осы келісімнің бұзылуы жеткілікті болады, тіпті Флоридадағы өсірушінің Алабамамен басқа байланысы болмаса да, тіпті ол онда ешқашан болмаған болса да. Бір мемлекетке бірдеңе жеткізу туралы уәде берілген жалғыз байланыс, осы уәденің бұзылуынан туындаған даулар бойынша мемлекеттің сот төрелігіне ие болуы үшін жеткілікті. (Тек келісімшарттың болуы ерекше сот төрелігін белгілеу үшін жеткіліксіз – Burger King Corp. v. Rudzewicz ісінде басқа да жағдайлар болуы керек, мысалы, кейіннен жеткізілімдер жасалған болса.) Екінші жағынан, егер адам Флорида апельсин өсірушісін Алабамада осы келісімшарттан басқа мәселе бойынша сотқа тартса, сот жалпы сот төрелігін жүзеге асыруға болатынын анықтауы керек. Helicopteros Nacionales de Colombia v. Hall ісінде Перуде төрт американдық азаматтың қаза болуына себеп болған тікұшақ апаты болды. Жоғарғы Сот Техас штатының тікұшақтарды сатып алу туралы келіссөздер жүргізген және Техаста ұшқыштарын оқытқан жауапкер компанияға қатысты жалпы жеке сот төрелігін қолдана алмайтынын анықтады, өйткені оның осы форумдағы қызметі үздіксіз және жүйелі сипатқа ие емес еді. АҚШ Жоғарғы Соты бүгінгі күнге дейін тек бір жағдайда ғана жалпы сот төрелігін тапты, ол Perkins v. Benguet Mining Co. ісі, бірақ ол төменгі деңгейде жиі кездеседі.
The necessary contacts that a party must have for a state to assert personal jurisdiction may vary depending on the relationship between the contacts and the claim brought against that party. General jurisdiction exists where a court in a given state has jurisdiction over a defendant in that state irrespective of the nature of the claim; but if the state is alleged to have jurisdiction over a defendant because the defendant's activities in that state gave rise to the claim itself, this would be specific jurisdiction. For example, if a Florida orange grower were to breach a promise to deliver a bushel of oranges to a buyer in Alabama, the breach of that agreement would be sufficient for Alabama courts to assert specific jurisdiction, even if the Florida grower had no other contacts with Alabama, and had never even set foot there. The lone contact of a promise to deliver something to a state is enough to give the state jurisdiction over disputes arising from the breach of that promise. (The mere presence of a contract is not enough to establish specific jurisdiction – Burger King Corp. v. Rudzewicz—something else is needed, maybe if there had been subsequent deliveries.) On the other hand, if one were to sue the Florida orange grower in Alabama for some matter other than that contract, the court would have to determine whether it could exercise general jurisdiction. In Helicopteros Nacionales de Colombia v. Hall, a helicopter crash caused the death of four Americans in Peru. The Supreme Court found that the state of Texas could not assert general personal jurisdiction over the defendant company that had negotiated the purchase of helicopters and trained its pilots in Texas, because its activities in that forum were not of a continuous and systematic nature. The U. S. Supreme Court has only found general jurisdiction in one case to date, Perkins v. Benguet Mining Co., though it is routinely found at lower levels.
Қатысу
Мемлекетте физикалық түрде болған кезде сотқа шақыруды (сот процесінің ресми хабарламасын) алған тарап сол мемлекетте жеке сот юрисдикциясына тиісінше жатады. Бұл ереженің негіздемесі белгісіз. Burnham v. Superior Court of California ісінде Сот бұл ереженің әлі де қолданыста екендігіне бірауыздан келісті, бірақ оның себептерін анықтауда екіге бөлінді. Әділет судьясы Скалия төрт судья үшін бұл ереже ұзақ жылдар бойы қалыптасқан дәстүрді жалғастырғандықтан ғана қолданылуы керек деп жазды. Әділет судьясы Бреннан төрт судья үшін бұл ереже тарап сол кезде мемлекетте болудың мүмкіндіктерін пайдаланғандықтан қолданылуы керек деп жазды, сондай-ақ бұл ереже қазіргі заманғы стандарттар бойынша әділ, себебі ол жақсы белгілі, демек, мемлекетте физикалық түрде болған жағдайда сотқа тартылу мүмкіндігі туралы айыпталушыларды ескертеді. Әділет судьясы Стивенстің тоғызыншы дауысы юрисдикцияның дұрыс екендігіне келісті, бірақ Скалияның немесе Бреннанның тестілерін қолдамады.
A party who receives service of process (formal notification that they are being sued) while physically present in a state is properly subject to personal jurisdiction in that state. The justification for the rule is uncertain. In Burnham v. Superior Court of California, the Court unanimously agreed that this rule was still effective, but split as to the rationale. Justice Scalia wrote for four justices who felt that the rule should apply simply because it was a continuation of a longstanding tradition. Justice Brennan wrote for four justices who felt that the rule should apply because the party was purposefully availing himself of the benefits of being in the state at that time, and that the rule was fair under modern standards because it was well known, therefore putting defendants on notice of their susceptibility to suit in a state if physically present. The ninth vote, by Justice Stevens, agreed that jurisdiction was proper, but did not endorse either Scalia's or Brennan's test.
Коммерциялық қызмет
Өнімдерді "сауда ағынына" жай ғана жіберу, өнімдер соңында қалған штаттармен ең төменгі байланыс орнату үшін жеткіліксіз. Сотталушы форум штатында өнімді сатуға күш салуы керек немесе осы штаттың ресурстарын мақсатты түрде пайдалануы тиіс. Бірақ, Жоғарғы Соттың тоғыз судьясының тек төртеуі ғана сотталушыдан өнімдерін "сауда ағынына" жіберуден гөрі қосымша шаралар жасауын талап ететін пікірге қосылғандықтан, кейбір төменгі сатыдағы соттар осылай жасау сотқа жеке юрисдикцияны жүзеге асыруға жеткілікті деп шешім қабылдай береді. Құрметке нұқсан келтіру қылмысынан туындаған талаптар басқа стандарт бойынша қарастырылады.
Merely placing products in the "stream of commerce" is insufficient to provide minimum contacts with the states where the products end up. The defendant must make an effort to market in the forum state or otherwise purposefully avail himself of the resources of that state. However, since only four of the nine Supreme Court Justices joined the opinion that required a defendant to do more than place his products in a "stream of commerce," some lower courts still rule that doing so is adequate for a court to exercise personal jurisdiction. Claims arising from the tort of defamation are treated by a different standard.
Мүліктік құқықтың негіздері
Жоғарғы Сот бір штаттың ішіндегі мүліктік меншік фактісінің ғана сотқа, осы мүлікке қатысы жоқ істерді қарау үшін минималды байланыс құруға жеткіліксіз екенін анықтады. Дегенмен, мүліктік меншік туралы немесе осы мүлікте келтірілген зиян туралы талаптарды қарау үшін, осы географиялық аумақта юрисдикциясы бар сот үшін мүліктік меншік өзі жеткілікті байланыс құралы болып табылады. Мұндай жағдайда соттың жүзеге асыратын юрисдикциясы in personam юрисдикциясының орнына in rem юрисдикциясы (яғни, нәрсеге қатысты юрисдикция) деп аталады. АҚШ Конгресі интернет домендік атауларды осындай юрисдикция мақсатында мүлік деп жариялайтын заң қабылдады. Сондықтан, веб-парақша тауар таңбасын бұзған жағдайда, тауар таңбасының иесі веб-парақшаны көруге болатын кез келген юрисдикцияда сотқа шағымдануы мүмкін, бірақ тек веб-парақшаның меншік құқығын тауар таңбасының иесіне беру үшін.
The Supreme Court has held that the mere fact of ownership of property within a state is not sufficient to provide minimum contacts for a court to hear cases unrelated to that property. However, the property alone provides a sufficient contact for a court having jurisdiction over that geographic area to adjudicate claims relating to the ownership of the property, or relating to injuries which occurred there. In that case, the jurisdiction exercised by the court is referred to as in rem jurisdiction (i. e. jurisdiction over the thing), instead of in personam jurisdiction. The U. S. Congress has enacted legislation which declares internet domain names to be property for the purposes of such jurisdiction. Therefore, when a webpage infringes a trademark, the owner of the trademark can sue in any jurisdiction where the webpage can be viewed – but only for the remedy of transferring ownership of the webpage to the trademark holder.