Кіріспе
Шейх Хамдулла (1436–1520) (Шейх Хамдулла) Осман империясының Амасия қаласында туған, ислам каллиграфиясының шебері болған.
Өмір және жұмыс
Шейх Хамдулла Анатолияның солтүстік-орталық бөлігіндегі Амасия қаласында дүниеге келді. Оның әкесі, Мұстафа Деде, Сухраварди тәріқатының шейхы болған және Бұхарадан (қазіргі Өзбекстан) Анатолияға көшіп келген. Амасияда ол Хайреддин Марасиден алты түрлі жазуды үйренді. Ол ескі шеберлердің дәстүрлі әдісін меңгерді, бірақ оны қайта жасай алмады. Оқу кезінде ол Сұлтан Мехметтің ұлы Баязидпен танысты, олар дос болып қалды. 1481 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Баязид таққа отырып, досы Шейх Хамдулланы астанасы Стамбулға шақырды. Хамдулла сарайда бас каллиграф болып қызмет етті. 1485 жылы Баязид II ұлы каллиграф Яқут әл-Мустасимидің жеті туындысын сатып алды. Содан кейін Баязид сарайлық каллиграфы Хамдулланы жаңа жазу жасауға шақырды, бұл жазу сатып алынған туындылардан шабыттанған болды. Хамдулла әл-Мустасимидің еңбегін теңдессіз деп есептеді, бірақ Баязидтің талабымен ол неге болса да келісім берді. Ғалымдар Баязидтің жаңа жазуға деген ынтасының себебі – жаңа империя мен жаңа династия құруға деген құштарлығының көрінісі болғанын айтады. Хамдулла бір кезде уақытты жеке өмірге арнады, сол кезде оған пайғамбар түсінде жаңа жазуларды үйреткенін мәлімдеді. Ақырында ол Яқут әл-Мустасими жасаған наск әліпбиін қайта жаңартып, жетілдірді. Хамдулланың жазуы әлдеқайда әсем, үйлесімді және оқуға қолайлы болды. 1500 жылдан бастап көптеген Құран кітаптары Хамдулланың жаңа стилін қабылдады, ол Осман стилі немесе "Шейхтің әдісі" деп аталды. Осы себепті ол "Осман каллиграфиясының әкесі" саналады. Оның көптеген шәкірттері оның стилін Осман империясының барлық аймақтарына таратты. Оның стилі 150 жыл бойы сақталды, осылайша ол барлық уақыттағы ең ұлы Осман каллиграфтарының біріне айналды. Екі ғасырдан кейін де Хафиз Осман сияқты каллиграфияны оқыған шәкірттер оның туындыларын өз оқуларының бір бөлігі ретінде мұқият көшіріп жатты. Ол өмірін каллиграфия өнеріне арнады және 80 жасқа дейін туындыларын жасауын жалғастырды. Ол 47 Мұшаф, Құран кітабы, сондай-ақ көптеген Энам, Эврадтар мен Жүздер жазды, олардың көпшілігі Топкапы сарайының қорында сақтаулы. Оның жазулары Стамбулдағы Баязид, Фирузаға және Давут мешіттерін, сондай-ақ Эрдiнедегi Баязид мешітін әсемдейді. Оның ұлы Мавлана Деде Чалаби, әкесі Хамдулладан және оның аты белгісіз қызынан білім алғаннан кейін каллиграф болды. Хамдулланың немерелері де каллиграфтар болды: Пир Мұхаммед Деде (986/1580 жылы қайтыс болды, Хамдулланың қызының ұлы) және Дервиш Мұхаммед (888/1483 жылы қайтыс болды, Мавлана Деде ұлы). Оның атағы артқан сайын, каллиграфиядан басқа да қабілеттері туралы көптеген аңыздар пайда болды. Ол шебер садақшы, соқыр құс саудагері, жүзуші және тіпті керемет тігінші болған деседі. Ол 1520 жылы Стамбулда қайтыс болды және Стамбулдағы Ускюдар ауданындағы Каракаахмет зиратына жерленді. Оның туындыларының сақталған үлгілері Топкапы жинағында сақтаулы.