Кіріспе

Мексикалық актер және әнші (1911–1953)

Хорхе Альберто Негрете Морено (30 қараша 1911 – 5 желтоқсан 1953) – мексикалық әнші және актер.

Өмір және мансап

Негрете Гуанахуато қаласында дүниеге келді, екі ағасы мен үш апасы болды; әкесі Мексика армиясының полковнигі, Солтүстік дивизия (División del Norte) деп аталатын революциялық топта соғысқан. Бірақ 1920 жылдары әскери қызметтен кетіп, отбасымен Мексика қаласына көшті. Мұнда ол бірнеше оқу орнында математика пәнінің мұғалімі болып жұмыс істеді, мысалы, «Александр фон Гумбольдт» неміс колледжінде; ұлдары Давид пен Хорхе орта мектепке дейін оқыды, нәтижесінде неміс тілін жақсы меңгерді. Хорхе Мексиканың әскери академиясы – Хероико Колежио Милитарда ағылшын, француз және итальян тілдерін үйренді. Негрете ерте жасынан-ақ зерек болды және ұстаздарының назарына ілікті. Он үш жасында, Негретенің тәртіпсіздігіне байланысты әкесі оны әскери училищенің оқушысы етіп беруге шешім қабылдады. Ол Эль-Колехио Милитардан кіші лейтенант шенімен бітірді. Осы жерде ол музыкаға деген қызығушылығын дамытты. Музыкаға ғана емес, әскери дайындық оған кейін актерлік мансабында көмектесетін сұлу сырт келбет пен мінез-құлықты қалыптастырды. Негрете беделді әнші, профессор Хосе Пирсонмен танысып, оның сабақтарын алды. Пирсон Негретенің опера талантын дамытуға көмектесті, жиырма жасында Негрете XETR радиосында ән айта бастады. Негрете АҚШ-қа барып, 1932 жылы Альберто Морено сахналық атымен бірнеше опера жазды, сондай-ақ Мария Феликспен бірге жұмыс істеді. Ол сонымен қатар, өзінің 44 фильмінің 10-ында бірге ойнаған Глория Мариньмен он жылдан астам уақыт бірге өмір сүрді. 1931 жылы Мексика қаласында радиода опералық партияларды орындап, әншілік мансабын бастады. 1936 жылы NBC телеарнасымен кубалық және мексикалық музыканттармен бірге телебағдарламаға келісім жасады. 1937 жылы Мексикаға қайтып, «Ла Мадрина дель Диабло» («Арамның құс анасы») фильмінде түсті. Фильмнің сәттілігінен кейін келесі үш жылда бірнеше фильмге түсуге мүмкіндік алды. 1938 жылы Элиза Кристимен бірге «Ла Валентина» фильмінде, содан кейін «Жунтос перо но ревультос» фильмінде ойнады. Гавана мен Голливудта жұмыс істегеннен кейін Негрете «Ай, Халиско, те раджес жоқ!» («Эй, Халиско, артқа шегінбе!») фильміне түсуге шақырылды. Бұл фильм оны халықаралық латын жұлдызына айналдырып, «чарро» жанрының қалыптасуына көмектесті. Суретке түсіру кезінде ол Глория Мариньмен танысып, олардың арасындағы романтикалық қарым-қатынас басталып, бірге түсірілген фильмдер тізбегі пайда болды. Ол кинодағы мансабын «Лос Трес Калаверас» триосымен ранчералар әнін орындаумен және Латын Америкасы бойынша гастрольдік сапарлармен, концерттерде ән айтумен және жеке кездесулермен толықтырды. Оған «El Peñón de las Ánimas» («Жандардың жартасы») фильмінде басты рөл ұсынылып, Мариньді өзінің серіктесі ретінде көргісі келді. Оның қарсылығына қарамастан, жаңа келген Мария Феликс оның серіктесі болды, тіпті кейіннен олар фильм түсіру кезінде бір-бірін жек көретін. Негрете 1946 жылы Чилиге барды, онда мексикалық киноның ықпалымен жергілікті мексикалық музыка өркендеп жатты. Негрете Мексиканың Ұлттық актерлер қауымдастығының (ANDA) негізін қалаушылардың бірі және төрағасы болды, Кантинфластан кейін осы лауазымға ие болды. 1952 жылы актриса Летисия Палма Кантинфлас пен Негрете арасындағы одақ басшылығы үшін күреске араласты, Палма Кантинфласты қолдап белсенді науқан жүргізді. 1953 жылдың 2 қаңтарында Пальманы ашулы топ қуған кезде, майор Мануэль Гонсалес оны таксиге отырып, қауіпсіз жерге көшуге көмектесті. Бұл топты Негрете басқарды, ол Пальманың келісімшартты бұзу туралы құжаттарын ұрлағаны үшін оны іздеп жүрген. Пальма Негретеге шабуыл жасады деп айып тақты. Сегіз күннен кейін АНДА Пальманың мәселесін қарау үшін арнайы жиналыс өткізді. Кантинфлас оның атынан келіссөздер жүргізуге тырысты. Негрете оның одақтан шығарылуынан басқа ешнәрсеге келіспеді, ал Палма да шабуыл жасау туралы айыпты алып тастаудан бас тартты. Дауыс беруге дейін бірнеше актриса наразылық білдіріп, бөлмені тастап кетті. Қалған мүшелер Пальманы одақтан шығаруға дауыс берді, осылайша оның кинодағы мансабы аяқталды.

Өлім және соңынан

1953 жылы Лос-Анджелеске іссапар барысында Негрете 1937 жылдан бері ауырған бауыр циррозының асқынуынан қайтыс болды. Оның тілегі бойынша, оның денесі Мексикаға жеткізіліп жерленді. Ол 42 жаста еді. Ол "Tres Gallos Mexicanos", яки "Үш мексикалық әтеш" (оның өзі, Педро Инфанте және одан жас жұлдыз Хавьер Солис осылай аталды; үшеуі 13 жылдың ішінде дүниеден өтті) арасынан алғашқы болып қайтыс болды. Оның жаназасына мыңдаған жанкүйерлер қатысып, мәйіт көлігімен бірге Пантеон Хардин зиратына аттанысты, онда ол актерлер бұрышына жерленді. Желтоқсанның 5-і, оның қайтыс болған күні, әлі де жанкүйерлер "El Charro Cantor" ("Әнші ковбой") қабіріне құрмет көрсетіп, телеарналар мен радиостансалар оның фильмдері мен әндерінен марафондар ұйымдастырады. Оның туғанына 100 жыл толуы 2011 жылы аталып өтті. Мексика және испан мәдениеті мен мұрасын сақтайтын бірнеше еуропалық елде бірнеше құрмет концерттері мен шаралар өтті.

Отбасы

Негретедің ата-анасы Эмилия Морено Аная және Дэвид Негрете Фернандес болды. Ол Пуэбла шайқасына қатысқан Мигель Негрете сияқты көрнекті мексикалық либералды әскерилерден тараған. Оның бауырлары Консуэло, Эмилия, Тереза, Дэвид және Рубен есімді болды. Элиза Кристи оның қызы Диананы (оның жалғыз баласы) дүниеге әкелді. Негрете бес немересінің әкесі, олар – Дебора, Диана, Рафаэль, Лилиана және Лоренцо. Рафаэль мен Лоренцо кәсіби әншілер және өнерлік сахнада "Negrete" тегін қолданады. Оның кеңі Рекесі актер Энрике Альварес Феликс болды.