Дэвид Бегельман: Голливудтық жанжалдар мен қаржылық алаялықтар тарихы
David Begelman
Дэвид Бегельман – американдық кино өндіруші, 1970-ші жылдардағы ұрлыққа қатысқан. Джуди Гарландтың қаржысын жымқыру туралы мәліметтер, казинолардағы шығындар жайлы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кино продюсері Дэвид Бегельман (26 тамыз 1921 – 7 тамыз 1995) – американдық кино продюсері, кино басшысы және талантты агент болған. Ол 1970-ші жылдарда студияның қаржысын жымқыру оқиғасына қатысты.
American film producer
David Begelman (August 26, 1921 – August 7, 1995) was an American film producer, film executive and talent agent who was involved in a studio embezzlement scandal in the 1970s.
Джуди Гарландтың басқаруы
1993 жылы Койн Стивен Сандерстің «Радуганың соңы: Джуди Гарланд шоуы» (Morrow, 1990) атты кітабында Джуди Гарландтың CBS телесериалы «Джуди Гарланд шоуы» (1963–1964) тарихына арналған тарауда Бегельманның Гарландтың қаржысын ұрлау мүмкіндігі жазылған. Гарландтың сол кездегі күйеуі Сид Луфт Бегельман оны Фредди Филдспен бірге өкілдік ете бастаған сәттен бастап оның табысын аудиттен өткізу үшін адвокат жалдады. Бірнеше жүз мың доллар жоғалғаны анықталды, оның көп бөлігі «Ақша» дегенге жазылған чектер арқылы төленген және Бегельман Лас-Вегастағы түрлі казиноларда қол қойған. Оның шоттарындағы басқа жазбаларда Бегельманның рұқсатысыз «қорғау» үшін төленген үлкен сомалар көрсетілген, бірақ Гарландтың жеке күзеті болған жоқ. Сонымен қатар, 1963 жылғы Кадиллак кабриолеті, Гарландқа Джек Паардың телешоуында қатысқаны үшін ішінара төлем ретінде берілген, Бегельманға тіркелген. Гарланд бұл көліктің өзінің еңбекақысының бір бөлігі екенін білмеген. Сонымен қатар, Бегельман Гарландқа Лондонда есірткі дозасынан кейін аурухананың шұғыл көмек бөлімінде асқазаннан сұйықтық сорылып алынған, жартылай жалаңаш суретінің бар екенін айтты және шантаж жасаушылар сурет пен барлық негативтерін қайтару үшін 50 000 доллар талап еткенін мәлімдеді. Ол CBS-пен жаңа телесериалы үшін келіссөздер жүргізіп жатқандықтан, Гарланд жағымсыз жариялылыққа тап болудан және келісімге зиян келтіруден гөрі төлеуге келісті. Луфттың адвокаты ақыры чек Бегельманға тиесілі, Нью-Йоркте кеңсесі бар холдингтік компанияға жіберілгенін анықтады және одан әрі Бегельманның жеке шотына дейін іздері табылған. Бегельманның шоу-бизнесте қайта жандануындағы маңызды рөліне байланысты оған қарсы шығудың орнына, Гарланд CBS-пен жасалған келісімнен түсетін миллиондаған долларға үміттене отырып, қаржылық шығындарды көтеруге шешім қабылдады. Алайда, оның шоуы тоқтатылғаннан кейін, ол және Луфт Бегельманды ұрлаған жүздеген мың доллар үшін, сондай-ақ 1 миллион долларлық залал өтеуі үшін сотқа берді. Өте қиын қаржылық жағдайына байланысты Гарланд Бегельман мен Филдс, оның агенттері ретінде жинаған, бірақ сот процесі салдарынан ұстап тұрған Capitol Records компаниясының оған тиесілі роялтилері үшін талап қоюды шешуге мәжбүр болды.
In 1993, a book by Coyne Steven Sanders, Rainbow's End: The Judy Garland Show (Morrow 1990), about the history of Judy Garland's CBS Television series The Judy Garland Show (1963–1964), devoted a chapter to possible embezzlement of Garland's funds by Begelman. Garland's estranged husband at the time, Sid Luft, hired an attorney to audit her income from the time Begelman began representing her with fellow agent Freddie Fields. It was discovered that several hundred thousand dollars were missing, much of it written in checks to "Cash" and endorsed by Begelman at various casinos in Las Vegas. Other entries in her accounts showed large sums paid for "protection" with no authorization, all approved by Begelman, though Garland had no personal security. In addition, a 1963 Cadillac convertible, given to Garland as partial payment for appearances on Jack Paar's television program, was titled to Begelman. Garland never knew the car was part of her compensation for her appearance. In addition, Begelman told Garland a photo existed of her, partially nude, having her stomach pumped in a hospital emergency room after a drug overdose in London, and that blackmailers were demanding $50,000 to turn over the picture and all negatives. As she was in negotiations with CBS at the time for her new television series, Garland paid rather than face the adverse publicity and potentially damaging the deal's prospects. Luft's attorney eventually determined that the check went to a holding company with a business address in New York City owned by Begelman, and was further traced to a personal account of Begelman. Rather than confront Begelman at a time when he was playing such a pivotal role in her show business re emergence, Garland decided to eat the financial losses based upon the promise of millions coming from the deal with CBS. However, once her show was cancelled, she and Luft sued Begelman for the hundreds of thousands he had allegedly stolen as well as $1 million in punitive damages. Due to her dire financial situation at the time, Garland was forced to settle the suit for royalties owed her by Capitol Records that Begelman and Fields, as her agents, had collected but were holding because of the lawsuit.
Шервуд Продакшнс / Гладден Энтертайнмент
1980 жылдың қаңтар айында Бегельман өндіріс саласына оралып, Metro Goldwyn Mayer компаниясының бас директоры (COO) және президенті болды, төрт жылдық келісімшартқа 1,9 миллион долларға қол қойды. Бірақ «Атақ», «Титандардың шайқасы» және «Польтергейст» фильмдерін қоспағанда, ол Columbia-дағы табысын қайталай алмады және 1982 жылы жұмыстан босатылды. MGM/UA-дан кеткеннен кейін Бегельманға Брюс МакНолл атты демеуші Sherwood Productions өндіріс компаниясын басқару ұсынылды. Sherwood басшылығымен Бегельман «WarGames» (өндірісі MGM-де басталған), «Мистер. Әке», «Баккару Банзайдың сегізінші өлшемдегі шытырман оқиғалары» және «Риоға кінәла» фильмдерін қолдады. «Баккару Банзай» фильмінің жасаушыларының сөзінше, Бегельман алаяқтықпен айналысқан: инвесторларға көтеріңкі көрсеткіштерді ұсынған, бірақ айырмасын өз қалтасына салып алу үшін фильмдерді әлдеқайда арзанға өндірген. 1984 жылы инвестор Нельсон Бункер Хант Sherwood-тан бас тартқаннан кейін Бегельман жұмысты өз мойнына алып, әйелі Глэдис есімімен аталатын Gladden Entertainment компаниясын қалған активтерімен құрып, МакНоллмен қайта серіктестік құрды. Ол жерде «Манекен», «Бернимен демалыс», «Тамаша Бейкер ағалар», «Қысқа уақыт» және «Манекен 2: Жолда» фильмдерін жасыл жарық берді. «Қысқа уақыт» және «Манекен 2» фильмдері жақсы нәтиже көрсетпеді. 1986 жылы компания The Cannon Group, Inc. және Cannon Screen Entertainment компанияларына қарсы сотқа жүгінгенін, бірақ бұл сот ісі 1986 жылдың 12 тамызында шешілгенін хабарлады. 1988 жылы МакНолл өзінің 40 пайызын шетелдік инвесторларға сатты. 1993 жылғы Канн кинофестивалінде Бегельман компанияның MGM, Live Entertainment және Rank Film Distributors компанияларымен 10 фильмге және 150 миллион долларға дистрибуциялық келісімшарт жасағанын мәлімдеді. Алайда, Credit Lyonnais банкі Глэдден активтеріне 90 миллион доллар қарыз болғандықтан кепіл қойды. Голливудтың үш ірі актерлік гильдиясы Лос-Анджелестегі АҚШ банкроттық сотына актерлерге, режиссерлерге және сценаристтерге 4,1 миллион доллар сомасында төленбеген гонорарлар үшін компанияны тарату туралы өтініш берді. Бегельман Gladden Entertainment компаниясынан кетіп, Gladden Productions компаниясын құрды. Алайда ол жаңа өндіріс компаниясына қаржы таба алмады. (Айнымалы түрде, MGM бүгінде Шервуд/Глэдден фильмдерінің құқықтарын иеленеді, өйткені олар 1998 жылы PolyGram-дан Epic кітапханасын сатып алды; PolyGram екі жыл бұрын Credit Lyonnais-тен кітапхананы сатып алған еді.)
In January 1980, Begelman returned to the production world and became COO and president of Metro Goldwyn Mayer signing a four year contract worth $1.9 million. but with the exception of Fame, Clash of the Titans, and Poltergeist, he was unable to repeat his success at Columbia and was dismissed in 1982. After leaving MGM/UA, Begelman was offered a position to run a production company, Sherwood Productions, by backer Bruce McNall. Under Sherwood, Begelman backed WarGames (which started production at MGM), Mr. Mom, The Adventures of Buckaroo Banzai Across the 8th Dimension, and Blame It on Rio. According to the makers of Buckaroo Banzai, Begelman continued to be engaged in fraud: reporting inflated figures to investors but producing the films for much less to pocket the difference. When investor Nelson Bunker Hunt pulled out of Sherwood in 1984, Begelman took the slack and founded Gladden Entertainment (named after Gladyce, his wife) with the remaining assets and repartnering with McNall. There, he greenlit Mannequin, Weekend at Bernie's, The Fabulous Baker Boys, Short Time and Mannequin Two: On the Move. Short Time and Mannequin Two did poorly. In 1986, the company revealed that they filed a lawsuit against The Cannon Group, Inc. and Cannon Screen Entertainment, stemming from a decision for the previous agreement with Thorn EMI Screen Entertainment for removing two films from the slate, but the suit was settled on August 12, 1986. In 1988, McNall sold 40% of his ownership to foreign investors. At the 1993 Cannes Film Festival, Begelman revealed that the company had a distribution deal with MGM, Live Entertainment and Rank Film Distributors for 10 film and $150 million. However, Credit Lyonnais had placed a lien on Gladden's assets as the bank was owed $90 million. A petition was filed by Hollywood's three major talent guilds in U. S. Bankruptcy Court in Los Angeles to liquidate the company for failure to pay actors, directors and writers residuals in the amount of $4.1 million. Begelman left Gladden Entertainment to found Gladden Productions. However, he was not able to get funding for the new production company. (Ironically, MGM today holds the rights to the Sherwood/Gladden films as a result of their purchase of the Epic library from PolyGram in 1998; PolyGram had acquired the library from Credit Lyonnais two years prior.)
Жеке өмір және өлім
Бегельман төрт рет үйленген. Оның алғашқы әйелі – достарының қарындасы Эстер Бегельман; ол жеті жыл некеде тұрғаннан кейін емшек қатерінен қайтыс болды. Оның екінші әйелі Ли Рейнольдс болды; 1975 жылы ол Нью-Йорктегі жылжымайтын мүліктерді дамытушы Льюис Рудиннің бұрынғы әйелі Глэдис Ларгеверге үйленді; ол 1986 жылы қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды. Бегельман Gladden Entertainment банкротқа ұшырағаннан және Gladden Productions үшін қаржы табуға келмейтін болғандықтан депрессияға түсті. Бегельман 1995 жылдың 7 тамызында Лос-Анджелестегі Century Plaza қонақ үйінің бір бөлмесінде 73 жасында атылып өлген күйде табылды. Оның өлімі өзін-өзі өлтіру деп танылды; ол Калвер-Ситидегі Хиллсайд Мемориал Парк зиратына жерленді. Ол қайтыс болған кезде төртінші әйелімен бірге болды және одан қызы, қарындасы мен інісі қалды.
Begelman was married four times. His first wife was Ester Begelman, a sister of a friend; she died of breast cancer after seven years of marriage. His second wife was Lee Reynolds; In 1975, he married Gladyce Largever, former wife of New York real estate developer Lewis Rudin; she died in 1986 of cancer. Begelman became depressed over his Gladden Entertainment bankruptcy and failure to find funding for Gladden Productions. Begelman was found shot dead in a room at the Century Plaza Hotel in Los Angeles on August 7, 1995, at the age of 73. His death was ruled a suicide; he was interred at Hillside Memorial Park Cemetery in Culver City. At his death he was married to his fourth wife and was survived by his daughter, a sister and a brother.