Махадев Голвалкар: RSS лидері және ұлтшылдық ойшыл
M. S. Golwalkar
Мадхав Голвалкар (1906-1973) – RSS-тің екінші басшысы, «Гуруджи» атымен танымал. Үнді ұлтшылдығының көрнекті ойшылы, «Хинду Раштра» тұжырымын қалыптастырған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Раштриялық Сваямсевак Сангхтың екінші басшысы (1906–1973)
2nd head of Rashtriya Swayamsevak Sangh (1906–1973)
Мадхав Садашиврао Голвалькар (19 ақпан 1906 – 5 маусым 1973), көпшілікке Гуружи есіммен танымал, Раштриялық Сваямсевак Сангхтың (РСС) екінші сарсангчалак ("басшы") болды. Голвалькар өзінің жақтастары үшін Раштрия Сваямсевак Сангхтың ең ықпалды және көрнекті тұлғаларының бірі саналады. Ол "Хинду Раштра" деп аталатын мәдени ұлт тұжырымдамасын алғаш рет ұсынған адам, және бұл тұжырымдама "Бхаратиялардың біріккен ұлттары" идеясымен дамыған Аханд-Бхарат теориясына негіз болды деп есептеледі. Голвалькар Үндістандағы ерте индуист ұлтшыл ойшылдарының бірі болды. Голвалькар "Біз, немесе біздің ұлттығымыз" атты кітаптың авторы. "Ойлар жинағы" – оның сөздерінің жинағы.
Madhav Sadashivrao Golwalkar (19 February 1906 – 5 June 1973), popularly known as Guruji, was the second Sarsanghchalak ("Chief") of the Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS). Golwalkar is considered one of the most influential and prominent figures among Rashtriya Swayamsevak Sangh by his followers. He was the first person to put forward the concept of a cultural nation called Hindu Rashtra which is believed to have evolved into the concept of the Akhand Bharat Theory, united nations for Bharatiyas. Golwalkar was one of the early Hindu nationalist thinkers in India. Golwalkar authored the book We, or Our Nationhood Defined. Bunch of Thoughts is a compilation of his speeches.
Ерте өмір
Голвакар Махараштра штатының Нагпур қаласына жақын Рамтекте, маратхи Кархаде брахман отбасында Садашиврао мен Лакшмибай Голвакардың ұлы болып дүниеге келді. Оның отбасы жайлы жағдайда болды және оның оқуымен, қызметімен айналысуына қолдау көрсетті. Бұрын Пошта және телеграф басқармасында клерк болған Садашиврао Орталық провинциялар мен Берарда мұғалім болып жұмыс істеді және жоғары мектеп директоры қызметінде зейнетке шықты. Голвакар тоғыз баланың жалғыз тірі қалған ұлы болды. Әкесі жұмысымен елдің әртүрлі жерлеріне жиі ауысқандықтан, ол бірнеше мектепте оқыды. Голвакар ғылымды оқыды және студент кезінде қабілетті, саяси мәселелерге араласпайтын адам болды. Жастық шағында ол дінге және рухани ізденістерге қатты қызығушылық танытты. Голвакар Нагпурдағы миссионерлік білім беру мекемесі – Хислоп колледжіне түсті. Колледжде ол христиан дінін ашық түрде жақтаушылыққа және индуизмді кемсітуге наразы болды; индуизмді қорғауға байланысты оның алаңдаушылығының көп бөлігі осы тәжірибеден бастау алады. Ол 1927 жылы ғылым бакалавры, ал 1929 жылы биология магистрі дәрежесін алды. Оған университеттің негізін қалаушы және ұлтшыл көшбасшы Мадан Мохан Малавия үлкен әсер етті. Голвакар Мадрасқа теңіз биологиясы саласында докторлық диссертациясын қорғауға барды, бірақ әкесінің зейнетке шығуына байланысты оны аяқтауға мүмкіндік болмады. 1937 жылы гуруы қайтыс болғаннан кейін, депрессия мен шешімсіздік күйінде Нагпурға оралып, Хеджевардан кеңес сұрады. Хеджевар оны қоғамға деген міндетін RSS қызметінде атқару арқылы толыққанды орындай алатынына көндірді.
Golwalkar was born to Sadashivrao and Lakshmibai Golwalkar in a Marathi Karhade Brahmin family at Ramtek, near Nagpur in Maharashtra. His family was prosperous and supported him in his studies and activities. Sadashivrao, a former clerk in the Posts and Telegraphs Department, became a teacher in the Central Provinces and Berar and ended his career as headmaster of a high school. Golwalkar was the only surviving son of nine children. Since his father was frequently transferred around the country, he attended a number of schools. Golwalkar studied science and was apt and apolitical as a student. As an adolescent, he developed a deep interest in religion and spiritual meditation. Golwalkar enrolled in Hislop College, a missionary run educational institute in Nagpur. At the college, he was reportedly incensed at the Open Advocacy of Christianity and the Disparagement of Hinduism; much of his concern for the defence of Hinduism is traceable to this experience. He left Hislop College for Benaras Hindu University (BHU) in Varanasi, receiving a Bachelor of Science degree in 1927, and a master's degree in biology in 1929. He was influenced by Madan Mohan Malaviya, a nationalist leader and founder of the university. Golwalkar went to Madras to pursue a doctorate in marine biology, but could not complete it because of his father's retirement; He returned to Nagpur in a state of depression and indecision to seek Hedgewar's advice after his guru died in 1937, and Hedgewar convinced him that his obligation to society could best be fulfilled by working for the RSS.
RSS басшылығы
Голвакар RSS-ке қайта қосылғаннан кейін, Хеджевар оны басшылыққа дайындауға кіріскен секілді. Голвакардың қабілеттері (үлкен лагерьтің күрделі мәселелерін басқару, көпшілік алдында сөйлеу, оқу және жазу) жоғары бағаланды. 1938 жылы оған Г.Д. Саваркардың 1934 жылы жазған маратхи тіліндегі "Раштра Миманса" (ұлтшылдық) еңбегін хинди және ағылшын тілдеріне аудару тапсырылды. Нәтижесінде "Біз, немесе біздің ұлттығымыз анықталды" атты кітап Голвакардың атынан жарық көрді және ол RSS идеологиясының жүйелі қарастырылуы ретінде қарастырылды; оның қысқартылған аударма екенін Голвакар 1963 жылғы сөйлеуінде ғана айтқан. Алайда, маратхи тіліндегі "Раштра Миманса" мен "Біз, немесе біздің ұлттығымыз анықталды" салыстырмалы талдауы, соңғысының аударма емес, тек алғашқысынан шабыттанған мәтін екенін көрсетті. Атап айтқанда, нацистік идеялар Голвакардың өзіне тән болды. 1939 жылы Гурдакшина фестивалінде Хеджевар Голвакардың келесі бас хатшы (саркарьявах, RSS-дегі екінші маңызды лауазым) болатынын жариялады. 1940 жылдың 21 маусымында қайтыс болғанға дейін ол Голвакарға RSS басшысы болуын сұраған қағазды тапсырды. 3 шілдеде Нагпурдағы бес штаттық деңгейдегі сангхчалак (директорлар) Хеджевардың шешімін жариялады. Голвакардың таңдалуы RSS еріктілерін таң қалдырды, өйткені Хеджевар бірнеше тәжірибелі белсенділерді ескермеді. Голвакардың білімі, тәжірибесі және қызығушылықтары оны мұндай лауазымға лайық емес етті, ал Баласахеб Деорас бірнеше RSS басшыларының Голвакардың сарсангхчалак ретіндегі қабілетіне күмәнданатынын айтты. Кері көріп қарағанда, Хеджевардың дайындығы (заң білімі алуға ынталандыру және "Біз, немесе біздің ұлттығымыз анықталды" кітабын жазу) Голвакардың кейінгі табысына үлкен үлес қосты. Оның таңдалуының бір себебі - ол RSS тәуелсіздігін сақтап қалуға бейім деп есептелді, әйтпесе ол индус Махасабхасының жастар ұйымы ретінде қаралуы мүмкін еді. 30 жылдан астам RSS басшысы болған Голвакар оны Үндістандағы ең күшті діни-саяси ұйымдардың біріне айналдырды; оның қатары 100 000-нан бір миллионнан астам адамға дейін өсті және ол 50 фронттық ұйым арқылы саяси, әлеуметтік, діни, білім беру және еңбек салаларына тарады. RSS шетелдерге де тарады, онда индустар Bharatiya Swayamsevak Sangh немесе Hindu Swayamsevak Sangh сияқты ұйымдарға мүше болды. RSS-тің дүниетанымында айқын болмаса да маңызды өзгеріс болды. Голвакардың маңызды жаңалықтарының бірі - "Социализм емес, индуизм" ұранымен коммунизмге және социализмге қарсы идеологияны қалыптастыруы болды. Д.Р. Гоялдың сөзіне сүйенсек, RSS-тің марксизмге қарсы көзқарасы оны қоғамның бай топтарының арасында танымал етті, олар оны жан-жақты қолдады. RSS 1940 жылы Джамму мен Кашмирге кеңейді, сол кезде Бальрадж Мадхок Джаммуға прачарак ретінде, ал Прем Натх Догра директор ретінде жіберілді. 1944 жылы Шринагарда шаха құрылды, ал Голвакар 1946 жылы қалаға сапар жасады.
After Golwalkar rejoined the RSS, Hedgewar apparently began grooming him for leadership and he was placed in charge of the All India Officers' Training Camp from 1937 to 1939. Golwalkar's abilities (managing complex details of the large camp, public speaking, reading and writing) were appreciated. In 1938, he was asked to translate G. D. Savarkar's 1934 Marathi language Rashtra Mimansa (Nationalism) into Hindi and English. The resulting book, We, or Our Nationhood Defined, was published in Golwalkar's name and regarded as a systematic treatment of RSS ideology; the claim that it was an abridged translation was only made by Golwalkar in a 1963 speech. However, a comparative analysis of Marathi language Rashtra Mimansa and "We, or Our Nationhood Defined" shows that the later was indeed not a translation, but only text inspired by the former. Specifically, the pro Nazi ideas were Golwalkar's own. In 1939, at a Gurudakshina festival, Hedgewar announced that Golwalkar would be the next general secretary (sarkaryavah, the second most important position in the RSS). A day before his death on 21 June 1940, he gave Golwalkar a sheet of paper asking him to be the RSS leader. On 3 July, five state level sanghchalak (directors) in Nagpur announced Hedgewar's decision. Golwalkar's choice was said to have stunned the RSS volunteers as Hedgewar had passed over several senior activists. Golwalkar's background, training, and interests made him an unlikely successor, and Balasaheb Deoras said that several RSS leaders were sceptical about Golwalkar's ability as a sarsanghchalak. In retrospect, Hedgewar's grooming (including encouragement to obtain a law degree and the authorship of We, or Our Nationhood Defined), is seen as key to Golwalkar's later success. One reason advanced for his choice is that he was thought likely to maintain RSS independence, otherwise liable to be regarded as a youth front of the Hindu Mahasabha. As RSS' leader for more than 30 years, Golwalkar made it one of the strongest religious political organisations in India; its membership expanded from 100,000 to over one million, and it branched out into the political, social, religious, educational and labour fields through 50 front organisations. The RSS extended to foreign countries, where Hindus were recruited into organisations such as the Bharatiya Swayamsevak Sangh or the Hindu Swayamsevak Sangh. There was a subtle yet important shift in the RSS worldview. One of Golwalkar's major innovations was an anti communist, anti socialist ideology, with the slogan "Not socialism but Hinduism." According to D. R. Goyal, the RSS' anti Marxist tinge made it popular with the wealthy sections of society who generously supported it. The RSS expanded into Jammu and Kashmir in 1940, when Balraj Madhok was sent as a pracharak to Jammu with Prem Nath Dogra as director. A shakha was founded in Srinagar in 1944, and Golwalkar visited the city in 1946.
Қайта бағдарлау
Голвакардың дінилігі және саясатқа деген көңілсіздігі кейбір RSS мүшелерін ұйымның ұлттық күрес үшін маңызды болмай қалғанына көндірді. Ол азаттық қозғалысынан бөлек қалды және индус Махасабхасымен байланысын үзіп жіберді. Бомбейдің маратхи тілінде сөйлейтін аудандарындағы RSS мүшелері көңілі толып, Бомбейдің сангхчалагы К. Б. Лимае отставкаға шықты. Бірнеше сваямсевактар 1943 жылы британдық үкіметке қарсы жарымәскери күрес мақсатымен Хинду Раштра Дал ұйымын құрып, кетіп қалды; Натурам Годсе (Гандидің қатылушысы) сол топтың жетекшісі болды. Бірақ Голвакар өзінің беделін нығайтуға асықты. Ол облыстық ұйымдастырушылар желісін – "прант прачарактарды" құрды, олар сангхчалактарға емес, тікелей оған есеп беретін болды. Голвакар RSS шараларына төрағалық ету үшін жергілікті Конгресс көшбасшыларын шақырды, бұл ұйымның индус Махасабхасынан тәуелсіз екенін көрсетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, әсіресе Солтүстік Үндістанда және қазіргі Пәкістанда RSS кеңейе берді. Жаңа мүшелердің көпшілігі діншіл, шағын кәсіпкерлер болды, олар RSS-тің индуистік символдарымен өздерінің касталық ұстанымдарын нығайтуға қызығушылық танытты. Соғыс жылдарындағы ұйым саясатына индуизмге қауіп төндіретін факторлар ықпал етті, RSS жапондықтардың басып кіруі мүмкін болған жағдайда индуистік мүдделерді қорғауға дайын болуы керек еді. Соғыстан кейін индустар мен мұсылмандар арасындағы күрес қайта жанданады деп күтілді. Голвакар британдық отаршыл үкіметке RSS-ті тыйым салуға себеп беруге ниеттемеді. Ол барлық үкіметтік нұсқауларды орындады, RSS әскери бөлімін таратып, "Үндістанды таста" қозғалысынан бас тартты. Британдықтар "ұйым заң шегінде әрекет етіп, 1942 жылдың тамызында болған тәртіпсіздіктерге қатыспағанын" мойындады. 1942 жылдың маусымында сөйлеген сөзінде Голвакар: "Мен [Үнді] қоғамының қазіргі жағдайы үшін ешкімді кінәлағым келмейді, [егер] адамдар басқаларды кінәласа, онда оларда әлсіздік бар. Әлсіздерге жасалған зұлымдық үшін күштілерді кінәлау бекер. Санг өз құнды уақытын басқаларды айыптауға немесе сынауға жұмсамайды". Голвакардың прагматизмінен өзгеше, ол идеологиялық тұрғыдан британдықтарға қарсы күреске қарсы болды; RSS дін мен мәдениетті қорғау арқылы Үндістанның тәуелсіздігін қорғауға міндеттенді, ал "британдықтардың кетуі туралы еш сөз болған жоқ". Ол британдықтарға қарсылықты патриотизммен және ұлтшылдықпен байланыстыруды "реакциялық көзқарас" деп атады, бұл азаттық күресінің барлық бағытына зиян келтіреді. Голвакар өзінің ұстанымы адамдарды (оның ішінде RSS-дегі көптеген сваямсевактарды) шатастырғанын және олардың Сангқа сенімсіздік танытуына себеп болғанын мойындады. Азаттық күресінің шыңында Голвакар атақты түрде: "Индустар, ағылшындармен күресте энергияңызды ысырап қылмаңыз. Мұсылмандар, христиандар және коммунистермен күресу үшін күшіңізді сақтаңыз" деді.
Golwalkar's religiosity and apparent disinterest in politics convinced some RSS members that the organization was no longer relevant to the nationalist struggle. It remained separate from the freedom movement, and connections with the Hindu Mahasabha were severed. The RSS membership in the Marathi speaking districts of Bombay became disillusioned and the Bombay sanghchalak, K. B. Limaye, resigned. Several swayamsevaks defected and formed the Hindu Rashtra Dal in 1943, with an agenda of a paramilitary struggle against British rule; Nathuram Godse (Gandhi's assassin) was a leader of that group. However, Golwalkar moved quickly to consolidate his position. He created a network of prant pracharaks (provincial organisers), who would report to him rather than to the sanghchalaks. Golwalkar recruited local Congress leaders to preside over RSS functions, demonstrating the organisation's independence from the Hindu Mahasabha. The RSS continued to expand during the Second World War, especially in North India and present day Pakistan. Many new members were religious, small scale entrepreneurs interested in consolidating their caste positions with the RSS' Hindu symbols. Organisation policy during the war years was influenced by potential threats to Hinduism, with the RSS expected to be prepared to defend Hindu interests in the event of a possible Japanese invasion. It also expected a renewed Hindu Muslim struggle after the war. Golwalkar did not want to give the British colonial government an excuse to ban the RSS. He complied with all governmental instructions, disbanding the RSS military department and avoiding the Quit India movement. The British acknowledged that "the organisation scrupulously kept itself within the law, and refrained from taking part in the disturbances that broke out in August, 1942". In a speech given in June 1942, Golwalkar stated, "I do not want to blame anybody else for the present degraded state of [Indian] society [when] people start blaming others, then there is basically weakness in them. It is futile to blame the strong for the injustice done to the weak Sangh does not want to waste its invaluable time in abusing or criticizing others". In addition to pragmatism, Golwalkar appeared ideologically opposed to an anti British struggle; the RSS pledged to defend India's freedom by defending religion and culture, and there was "no mention of the departure of the British". He called the conflation of anti Britishism with patriotism and nationalism a 'Reactionary View', which would have disastrous effects upon the entire course of the freedom struggle. Golwalkar acknowledged that his attitude confused people (including many swayamsevaks in the RSS), leading them to distrust the Sangh. At the peak of the freedom struggle Golwalkar had famously uttered "Hindus, don't waste your energy fighting the British. Save your energy to fight our internal enemies that are Muslims, Christians, and Communists."
Тыйым салу және қамауға алу
1948 жылы қаңтарда Натурам Годсе Махатма Гандиді өлтірген кезде, RSS-тің қатысы болуы мүмкін деген кең пікір қалыптасты. 4 ақпанда Голвакар мен 20 000 свайамсевк қамауға алынды, ал RSS «күш қолдану мен құлдырауға ұқсас әрекеттерді насихаттағаны» үшін тыйым салынды. Годсе бұл әрекетті жеке бастамамен жасағанын, RSS пен Гандидің өлтірілуі арасында ешқандай ресми байланыс жоқ екенін мәлімдеді. Алайда, Натурам Годсенің інісі Гопал Годсе – сонымен қатар, осы құлқыға қатысқан күдікпен айыпталған – Натурамның ешқашан RSS-тен шықпағанын, ал оның бұл мәлімдемесі RSS пен Голвакарды (өлтіруден кейін қиын жағдайда қалған) қорғау мақсатында жасалғанын айтты. Голвакар 6 айлық мерзім біткеннен кейін 5 тамызда босатылды. RSS-ке тыйым салу күшінде қалды, Голвакар бұл тыйымды алып тастау туралы Ішкі істер министрі Валлабхай Пателмен келіссөздер жүргізуге тырысты. Ұсақ-көлдік тұтқындаулар, мүшелеріне жасалған зорлық-зомбылық және тәуелсіз Үндістан үкіметінің патриоттық ұйым деп есептелген ұйымға тыйым салуы RSS мүшелеріне үлкен соққы болды. Пател RSS-ті Конгресске қосылуға шақырғанмен, Голвакар бұған қарсы болды. Пател алдымен RSS-тің жазбаша конституцияны қабылдауын талап етті. Голвакар 1948 жылдың 9 желтоқсанында сатьяграха бастады, нәтижесінде ол және 60 000 RSS еріктілері қамауға алынды. RSS жетекшілері Экнатх Ранде, Баяджи Дани және Баласахаб Деорас 1949 жылдың қаңтарында сатьяграханы тоқтатты және либералды көшбасшы Т. Р. Венкатарама Састримен бірлесіп, Пател мақұлдаған RSS конституциясын жазды. 1949 жылдың 11 шілдесінде тыйым алынды. Үндістан үкіметі тыйымды алып тастау шешімі Голвакардың Үндістан Конституциясына адалдық ету және RSS конституциясында Үндістанның ұлттық туын ашық қабылдау туралы уәдесін ескере отырып қабылданғанын мәлімдеді. RSS еріктілері құрған және қолдаған ұйымдар бірлесіп Сангх Паривар деп аталды.
When Mahatma Gandhi was assassinated in January 1948 by Nathuram Godse, there was widespread apprehension that the RSS was involved. Golwalkar and 20,000 swayamsevaks were arrested on 4 February, and the RSS was banned for "promoting violence and subversion". Godse said that he acted on his own initiative, and no official connection between the RSS and Gandhi's assassination has ever been made. However, Nathuram Godse's brother Gopal Godse—also accused in the assassination plot—said that Nathuram never left the RSS, and his statement was designed to protect the RSS and Golwalkar (who were in deep trouble after the assassination). Golwalkar was released on 5 August, after the six month statutory limit expired. The RSS ban continued, and Golwalkar tried to negotiate with Home Minister Vallabhbhai Patel about having it lifted. The mass arrests, violence against members and the ban by an independent Indian government of what was understood as a patriotic organization was a shock to the RSS membership. Although Patel asked the RSS to join the Congress, Golwalkar disapproved. Patel then demanded, as a precondition, that the RSS adopt a written constitution. Golwalkar responded by beginning a satyagraha on 9 December 1948, and he and 60,000 RSS volunteers were arrested. RSS leaders Eknath Ranade, Bhaiyaji Dani and Balasaheb Deoras suspended the satyagraha in January 1949 and, in collaboration with liberal leader T. R. Venkatarama Sastri, wrote an RSS constitution of which Patel approved. The ban was lifted on 11 July 1949. The government of India issued a statement that the decision to lift the ban had been made in view of Golwalkar's promise of loyalty to the Constitution of India and acceptance of India's national flag explicitly in the RSS constitution. Organizations founded and supported by RSS volunteers became collectively known as Sangh Parivar.
Жазулары мен идеологиясы
Голвакар дхармикалық ілімдерді таратушы ретінде танымал. Оның жазбаларының үзінділеріне негізделген «Гуружі: Көрегенділік және Миссия» атты кітапта «Хинду – осы Отанның ұлы» деген тарау бар. Онда «Бхартия» термині тек плюрализмге негізделген діндерді ұстанатындарды қамтиды және Үнді дінінің ізбасарлары осыны білдіреді, себебі ол руханилыққа қатысты барлық тәсілдерді қабылдайды. «Біздің жеке басымыз және ұлттығымыз» деген тарауда ол былай деп жазды: «Ұлы ұлт ретінде даму үшін қажетті барлық элементтер осы индуистік қоғамда толығымен бар. Сондықтан біз бұл елде, Үндістанда, индуистік қоғамның тірі қағидалары осы елдің тірі жүйесі дейміз. Қысқасы, бұл – «Хинду ұлты». Голвакардың кейбір идеялары RSS-тің идеяларынан өзгеше болды. Мысалы, 1939 жылы жарық көрген «Біз немесе біздің ұлттығымыз анықталды» атты кітабында ол индуистік мәдениетті құруды ортақ индуистік мұраны қабылдау тұжырымын таратумен салыстырады. Голвакар әрқашан касталық жүйені қиын кезеңдерде үлкен мақсатқа қызмет ететініне сенді. Ол Мануды адамзат тарихындағы ең алғашқы, ең ұлы және ең дана заң шығарушы деп атады. Рамачандра Гуханың «Заманауи Үндістанның жасаушылары» атты кітабында айтылғандай, Голвакар мұсылмандарды, христиандарды және коммунистерді индус мемлекетін құруға ең үлкен қауіп ретінде қарастырды. Голвакар нацистермен «идеялардағы ұқсастықтары» үшін сынға ілікті, әсіресе хиндутва қарсыластары мен сыншылары тарапынан. Мысалы, Голвакардың 1939 жылы жарық көрген «Біз немесе біздің ұлттығымыз анықталды» кітабында мынадай цитата келтірілген:
Golwalkar is known to have propagated Dharmic teachings. A book based on extracts of his writings, titled Guruji: Vision and Mission, includes a chapter titled "Hindu—the Son of this Motherland", which claims that 'Bhartiya' includes only those who have followed faiths rooted in pluralism, and that Indic faith followers represent this in India, since it accepts all approaches towards spirituality. In another chapter, titled "Our Identity and Nationality", he wrote, "All the elements required to develop as a great nation are present in this Hindu society in their entirety. This is why we say that in this nation of Bharat, living principles of the Hindu society are the living systems of this nation. In short, this is 'Hindu Nation'." Some of Golwalkar's ideas differed with those from the RSS. For example, in his book We or Our Nationhood Defined, published in 1939, he compares the creation of a Hindu culture propagating the concept of acceptance of a shared Hindu heritage. Golwalkar always believed that casteism served a great purpose in critical times. He called Manu the first, greatest and the wisest lawgiver of mankind. According to Ramachandra Guha's book Makers of Modern India, Golwalkar saw Muslims, Christians and communists as the biggest threats to the creation of a Hindu state. Golwalkar has been "criticized" for "similarities in ideas" with those of the Nazis, particularly by Hindutva adversaries and critics alike. For instance, Golwalkar's book We, or Our Nationhood Defined, published in 1939, includes the following quote:
Дегенмен, Голвакар Екінші дүниежүзілік соғыста Гитлер мен нацизмге және Ок державаларына қарсы соғыста британдықтармен «ынтымақтастық» жасады және яһудилерді қолдады, оларға құрмет және қайырымдылық танытты. Ол Израильдің құрылуын нық қолдады. Голвакар семит дінін ұстанатындардың (әсіресе мұсылмандар мен христиандардың) индуистік мәдениетті қабылдауы немесе оған құрмет көрсетуі керек деп санайтын, әйтпесе олар азамат ретіндегі құқықтарына ие бола алмайды. Хиндустанның индус емес халқы индуистік мәдениет пен тілді қабылдауы керек, индуистік дінді құрметтеуге және қастерлеуге үйренуі керек, индуистік нәсіл мен мәдениетті дәріптеуден басқа ешқандай идеяны ойластырмауы керек – бір сөзбен айтқанда, олар шетелдік болудан бас тартуы керек немесе елде толығымен индус ұлтына бағынып тұруы мүмкін, ештеңе талап етпей, ешқандай артықшылыққа лайық болмай, тіпті азаматтық құқықтарға да ие болмайды.
However, Golwalkar "cooperated" with the British in World War II in their war against Hitler and Nazism and the Axis Powers, and was supportive of the Jews, showing admiration and sympathy for them. He was firmly supportive of the formation of Israel. Golwalkar believed that people following Semitic faiths (particularly Muslims and Christians) must either adopt or respect Hindu culture, otherwise they do not deserve rights the citizen otherwise. The non Hindu peoples in Hindusthan must either adopt the Hindu culture and language, must learn to respect and hold in reverence Hindu religion, must entertain no idea but those of glorification of the Hindu race and culture — in one word they must cease to be foreigners, or may stay in the country, wholly subordinated to the Hindu nation, claiming nothing, deserving no privileges, far less preferential treatment—not even citizen's rights.
Мұра
Орталық үкіметтің Ражив Ганди Биотехнология орталығының екінші кампусын Голвалкар атымен атау туралы ұсынысы Керала штатында қырқыс дау тудырды. Шаши Тарур бірнеше твиттерінде орталықтың "1966 жылы ВХП-ға сөйлеген сөзінде діннің ғылымнан басым екенін айтқан, фанатизмге бой алған және Гитлерді құрметтеген тұлғаны мәңгі есте қалдыруы керек пе?" деген сауал көтерді. Үндістан Коммунистік партиясы (Марксистік) бұл қадамға қарсы шықты, ал Кераланың бас министрі Пинараи Виджаян Орталыққа хат жолдап, Тируваннатпурам қаласында салынып жатқан Ражив Ганди Биотехнология орталығының (РГББ) екінші кампусына М.С. Голвалкар есімін беру туралы шешімді қайта қарастыруды сұрады.
The Central Government's motion to rename the second campus of Rajiv Gandhi Centre for Biotechnology after Golwalkar led to controversy in Kerala. Shashi Tharoor, in a series of tweets, asked whether the centre should "memorialize a bigoted Hitler admirer who in a 1966 speech to VHP asserted the supremacy of religion over science". Communist Party of India (Marxist) opposed this move and Kerala Chief Minister Pinarayi Vijayan has sent a letter to Centre requesting it to reconsider its decision to name the second campus of Rajiv Gandhi Centre for Biotechnology (RGCB), coming up in Thiruvananthapuram, after M. S. Golwalkar.