Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық саясаткер, жазушы және шешен Ричард Лалор Шейл (17 тамыз 1791 – 23 мамыр 1851), Ирландия саяхатшысы, жазушы және шешен, Ирландияның Килкенни округіндегі Драмдауни, Сливеру қаласында дүниеге келген. Оның отбасы Беллвьюдегі (Уотерфорд маңында) жаңа сарайлары салынып жатқанда уақытша Драмдауниде тұрған.
Irish politician, writer and orator
Richard Lalor Sheil (17 August 1791 – 23 May 1851), Irish politician, writer and orator, was born at Drumdowney, Slieverue, County Kilkenny, Ireland. The family was temporarily domiciled at Drumdowney while their new mansion at Bellevue, near Waterford, was under construction.
Өмір
Оның әкесі Эдвард Шейл болды, ол Оңтүстік Испаниядағы Кадис қаласында мол байлыққа ие болып, Типперриде кең байлықты иеленген. Оның анасы Кэтрин Маккарти, Баншаға жақын, Типперри графтығындағы Спрингхаус тұрғыны, Спрингхаустың ежелгі аристократиялық Маккарти Ригх отбасының мүшесі болды. Олар өз дәуірінде Карбери княздары және Францияның Тулуза графтары атанған. Ол француз тілін және латын тілін француз босқыны Аббат де Гримьодан үйренді. Содан кейін ол Лондонның Кенсингтонындағы католик мектебіне жіберілді, оған француз ақсүйекі М. де Брогли басшылық етті. Біраз уақыт бойы ол Мейнуттағы Сент-Патрик колледжінің жекеменшік колледжінде оқыды. 1804 жылдың қазан айында ол Ланкаширдегі Стонихерст колледжіне ауыстырылды, ал 1807 жылдың қарашасында Дублиндегі Тринити колледжіне қабылданды, онда ол Тарихи қоғамның пікірсайыстарында ерекше көзге түсті. 1811 жылы бітіргеннен кейін ол Линкольн Иннінің студенті ретінде қабылданды және 1814 жылы Ирландия адвокатурасына қабылданды. Шейл 1823 жылы Католик қауымдастығының негізін қалаушылардың бірі болды және Ирландиядағы заңдарды қолдану тәртібін зерттеу туралы петицияны жасады, ол сол жылы Парламенттің екі палатасына ұсынылды.
His father was Edward Sheil, who had acquired considerable wealth in Cadiz in southern Spain and owned an estate in Tipperary. His mother was Catherine McCarthy of Springhouse, near Bansha, County Tipperary, a member of the old aristocratic family of MacCarthy Reagh of Springhouse, who in their time were Princes of Carbery and Counts of Toulouse in France. The son was taught French and Latin by the Abbé de Grimeau, a French refugee. He was then sent to a Catholic school in Kensington, London, presided over by a French nobleman, M. de Broglie. For a time he attended the lay college in St Patrick's College, Maynooth. In October 1804, he was removed to Stonyhurst College, Lancashire, and in November 1807 entered Trinity College, Dublin, where he specially distinguished himself in the debates of the Historical Society. After taking his degree in 1811 he was admitted a student of Lincoln's Inn, and was called to the Irish bar in 1814. Sheil was one of the founders of the Catholic Association in 1823 and drew up the petition for inquiry into the mode of administering the laws in Ireland, which was presented in that year to both Houses of Parliament.</blockquote>
Шығармалары
Шиелдің "Аделаида немесе эмигранттар" пьесасы 1814 жылғы 19 ақпанда Дублиндегі Кроу-стрит театрында сәтті ойнатылды, ал 1816 жылғы 23 мамырда Лондонның Ковент-Гарденінде қойылды. 1817 жылғы 3 мамырда осы театрда қойылған "Апостат" пьесасы оның драматург ретіндегі беделін қалыптастырды. Оның басқа маңызды пьесалары: "Белламира" (1818 жылы жазылған), "Эвадна" (1819), "Деймон мен Пифий" (1821), "Гугенот" (1822 жылы сахнаға қойылған) және "Монтини" (1820). 1822 жылы Шейл Уильям Генри Курранмен бірге "New Monthly Magazine" журналына "Ирландия заңгерлерінің очерктері" атты мақалалар сериясын жариялай бастады. Шындығында, осы мақалалардың көп бөлігін Курран жазған. Бұл туындылар 1855 жылы Мармион Вилм Савиджтің редакциясымен екі томдық "Заң және саяси очерктер" деген атпен жарық көрді. Шилдің сөздері 1845 жылы Томас Макневинмен редакцияланды.
Shiel's play, Adelaide, or the Emigrants, was performed at the Crow Street Theatre in Dublin, on 19 February 1814, with success, and, on 23 May 1816, it was performed at Covent Garden in London. The Apostate, produced at the latter theatre on 3 May 1817, established his reputation as a dramatist. His other principal plays are Bellamira (written in 1818), Evadne (1819), Damon and Pythias (1821), Huguenot (produced in 1822) and Montini (1820). In 1822, Sheil began, with William Henry Curran, to contribute to the New Monthly Magazine a series of papers entitled "Sketches of the Irish Bar". Curran in fact did most of the writing. These pieces were edited by Marmion Wilme Savage in 1855 in two volumes, under the title of Sketches Legal and Political. Sheil's Speeches were edited in 1845 by Thomas MacNevin.
Отбасы
1816 жылы Шейл Ирландиядағы Роллс шебері сэр Уильям Макмахонның қызы Мисс О’Халлоранға үйленді. Олардың бір ұлы болды, ол Шейлден бұрын дүниеден озды. Оның әйелі 1822 жылғы қаңтарда қайтыс болды. 1830 жылғы шілдеде ол жесір Анастасия Лаллор Пауэрге үйленді. Осыдан кейін ол өзінің есіміне Лаллор есімін қосты. Оның кіші інісі әскери офицер және дипломат Джастин Шейл болды.
In 1816, Sheil married a Miss O'Halloran, niece of Sir William MacMahon, Master of the Rolls in Ireland. They had one son, who predeceased Sheil. His wife died in January 1822. In July 1830, he married Anastasia Lalor Power, a widow. He then added the middle name Lalor. His younger brother was the army officer and diplomat Justin Sheil.