Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джон Роланд (фл. 1560), шотланд ақыны, Глазго епархиясының діни қызметкері болған сияқты, және 1555 жылы Далкитте танымал болған. Ол екі өлеңнің – «Венера соты» және «Жеті дана шеберлер» аудармасының авторы. Джон Рос 1575 жылы басып шығарған алғашқысы 1560 жылға дейін жазылған болуы мүмкін. Екіншісі шотланд прозалық нұсқасынан әпкесінің («ane proper wenche») ұсынысымен аударылды, ол оның сарайлық аллегорияны беру әдісін қиын және қызықтырмас деп тапқан. «Венера соты» 1884 жылы Вальтер Грегор редакциялап басып шығарды. В. А. Крейгінің осы басылымдағы түзетулердің толық тізімін қараңыз. 1936 жылғы «Махаббат аллегориясы» еңбегінде К. С. Льюис Роландты «өте маңызсыз ақын» деп атайды, бірақ оны «шынайы аллегориялық күшке» ие деп санайды, әсіресе «Венера сотының» 4-ші кітабындағы турнир көрінісіне тоқталады, ол «бір рет оның мағынасы түсінілгеннен кейін, әдепсіздікке жол бермейінше келтірілмейді», яғни оның сексуалдық мағынасы бар. Ол өлеңде «ерекше шотландтық және ортағасырлық рухтағы батырлық, сатира, фантазия және педантизмнің ерекше үйлесімі» бар екенін айтады. «Жеті дана» 1578 жылы және 17 ғасырдың басында бірнеше рет басылып шықты. Оны Дэвид Лэйн Баннатин клубы үшін қайта басып шығарды (1837). Роберт Сиббалд «Шотландия поэзиясының хроникасында» (iii. 287) Роландтың «Пеблистің үш діни қызметкерінің» авторы болуы мүмкін екенін айтқан, бірақ бұл пікірді қолдайтын басқа дәлелдер табылмады.
John Rolland (fl. 1560), Scottish poet, appears to have been a priest of the diocese of Glasgow, and to have been known in Dalkeith in 1555. He is the author of two poems, the Court of Venus and a translation of the Seven Wise Masters. The former, which was printed by John Ros in 1575, may have been written before 1560. The latter was translated from a Scots prose version at the suggestion of an aunt ("ane proper wenche"), who had found his treatment of the courtly allegory involved and uninteresting. The Court of Venus was edited by Walter Gregor for the S. T. S. in 1884. See W. A. Craigie's long list of corrections of that edition in the Modern Language Quarterly (March 1898). In The Allegory of Love (1936), C. S. Lewis refers to Rolland as "a very minor poet" but credits him with "truly allegorical power", and particularly points to the tournament scene in Book 4 of Court of Venus which, "when once its significacio has been seen, can hardly be quoted without indecorum", that is, it has a sexual meaning. He adds that the poem displays a "peculiarly Scottish and medieval blend of gallantry, satire, fantasy, and pedantry". The Seven Sages was printed in 1578, and frequently during the earlier decades of the 17th century. It was reprinted by David Laing for the Bannatyne Club (1837). Robert Sibbald, in his Chronicle of Scottish Poetry (iii. 287), hinted that Rolland may be the author of the Thrie Priestis of Peblis though no other evidence has been found to support this claim.