Кіріспе
Гюнтер Борнкамм (1905-1990) – неміс дінтанушысы, Рудольф Бултман мектебінің Жаңа өсиет зерттеушісі және Гейдельберг университетінің Жаңа өсиет профессоры. Адольф Гитлер тұсында ол протестант шіркеулерінің нацистік идеологияға бағынуына және «неміс христиандары» қозғалысына бірігуіне қарсылық көрсетті. Соғыстан кейін ол ғалым ретінде Исаның өмірін жаңартудағы шындық пен ойдан шығарылғанды ажыратуға жасаған еңбегімен және Матай ілтебігін зерттеуімен танылды. Оның інісі – шіркеу тарихшысы және Лютерді зерттеуші ғалым.
Günther Bornkamm (8 October 1905 – 18 February 1990) was a German New Testament scholar belonging to the school of Rudolf Bultmann and a Professor of New Testament at the University of Heidelberg. Under Adolf Hitler, he opposed the nazification of the Protestant churches and their unification into the movement of the 'German Christians'. His post war fame as a scholar rested on his effort to separate fiction from facts in his reconstruction of Jesus' life and in his subsequent treatment of the gospel of Matthew. His brother was the ecclesiastical historian and Luther scholar de.
Өмірбаян
Борнкамм Эрнст Кесманн (Тюбинген), Эрнст Фукс (Марбург) және Ханс Концельманн (Геттинген) сияқты Рудольф Бултманның шәкірті болды. Ол зерттеулерін Тюбинген, Марбург және Геттинген қалаларында дамытты. 1934 жылы Кенигсберг университетінің профессоры болып тағайындалды, бірақ 1937 жылы нацистер оның venia legendi құқығын алып тастады және ол дәріс беруді тоқтатуға мәжбүр болды. 1943 жылы Вермахтқа шақырылмас бұрын, ол Мюнстер және Дортмунд қалаларында пастор қызметін атқарды. 1947-1949 жылдары Борнкамм Геттинген университетінде профессор, ал 1949-1971 жылдары Гейдельберг университетінде Жаңа Өсиеттің профессоры болды. Ол сондай-ақ 1920 жылы протестанттық Библия үйірмелерінен құрылған және 1934 жылы нацистік диктатура таратып жіберген неміс жастар ұйымы – Кёнгенер конфедерациясының (Bund der Köngener) мүшесі болды. Гюнтер Борнкамм тарихи Исаны екінші рет іздестірудің жақтаушысы болды (Альберт Швейцердің «Іздеусіз кезеңінен» кейін). Ол Иса мен ерте шіркеудің теологиясы арасындағы тығыз байланысты ұсынды (1953 жылы аяқталған «Бірінші» және «Іздеусіз» кезеңдерден өзгеше). Оның қарсыластарының бірі Рудольф Бултман екеуінің ажырасуын қалады, бірақ олардың көзқарастарының көптеген аспектілері ұқсас болды. «Назареттен келген Иса» (1956) атты кітабында Борнкамм тарихи Исаны зерттеудегі зор қиындықтарды айтты және тек кәсіби теологтарға ғана емес, сонымен қатар Иса туралы дәстүрді тарихи тұрғыдан түсінуге ұмтылған және рухани көтеріңкілікке немесе романтикалық суреттемелерге қанағаттанбаған қарапайым адамдарға да пайдалы болатын еңбек жасауды көздеді. Ол сондай-ақ, әркімнің Назареттікті христиан дәстүрі арқылы жақсы білетінін, бірақ осы дәстүрдің өзі көптеген адамдар үшін жат және түсініксіз болып кеткенін атап өтті. Ол былай деді:
«Егер осы көбінесе тұманды елге жасалатын саяхат сәтті аяқталуы үшін, алдымен еркін және ашық сұрақтарға дайындық және сенім немесе сенімсіздік негізінде туындаған өз пікірлеріңді растауға тырыспай, олардан бас тарту қажет». Эрнст Кесманның еңбегі Борнкамның шығармаларын түсіну үшін де құнды.
If the journey into this often misty country is to succeed, then the first requirement is the readiness for free and frank questioning, and the renunciation of an attitude which simply seeks the confirmation of its own judgements arising from a background of belief or of unbelief. The work by Ernst Käsemann is also valuable for understanding Bornkamm's work.