Кіріспе

Санто-Стефано аралы Тиррен теңізінде, Италияның батыс жағалауынан орналасқан және Понтин аралдарының құрамына кіреді. Аралдың пішіні шамамен дөңгелек, диаметрі 0,6 км-ден кем, және ол жақын орналасқан Вентотен аралынан шығысқа қарай жатыр.

Шолу

Аралдың қалған бөлігі сияқты, бұл арал да жанартаулық қызмет нәтижесінде пайда болған. Онда аралды иеленген Бурбондар салған ежелгі түрме орналасқан, ол 1797 жылы құрылысы аяқталып, 1965 жылға дейін пайдаланылды. Бастапқыда 99 камера болған, әрқайсысы 4 метрлік, 4 метрлік, 4 тұтқынға арналған, бірақ кейіннен камералардың саны екі есеге арттырылды. Ортадағы мұнара күзет мұнарасы емес, шіркеу, онда тұтқындар мисса тойлауын қадағалаған. 600 тұтқынға есептелген түрмеде 1817 жылы 800 (ал Вентотенде 400) адам болды. Түрмеге қамалғандардың арасында Италияның бірігу кезеңіндегі ең ірі қарақшы Кармин Крокко және 1900 жылы король Умберто I-ді өлтірген анархист Гаэтано Брески болды. Ол бір жыл түрмеде отырғаннан кейін, өзінің камерасында асылып өлген күйде табылған. Фашистік режим кезінде Италияның болашақ президенті Сандро Пертини, Умберто Террачини, Джорджио Амендола, Лелио Бассо, Мауро Скоччимарро, Джузеппе Ромита, Алтиеро Спинелли және Эрнесто Росси да түрмеде отырды. 1860 жылдың қазан айында Бурбон әскерлерінің бір бөлігі Гаета қамалына қатысу үшін аралды тастап кетті. Көтеріліс кезінде Каморра тұтқындары Санто-Стефано Республикасын жариялады. Тұтқындар заң шығарып, 1861 жылдың қаңтарына дейін дербес болды, содан кейін теңіз күштері аралды қайта басып алды. Түрме жабылғаннан бері аралда тұрғындар жоқ, күндіз қайықпен келетін туристер ғана болады. Аралдың тарихында Партенопа, Палмоса, Доммо Стефан және Борка сияқты бірнеше аттары болған, рим дәуірінен бері. Аралдың бір бөлігі жеке меншікте, ол 2012 жылы 20 миллион евроға сатылды. Бірақ түрме Италия мемлекетінің меншігінде қалды. 2021 жылдың 26 шілдесінде European Observer басылымы аралды жоғары деңгейдегі еуропалық ой-пікір орталығына, академияға және ашық аспан астындағы мұражайға айналдыру үшін 70 миллион евролық жаңарту жобасы жарияланатынын хабарлады, бұл жоба еуропалық интеграция жобасының бір бөлігі болып табылады.

Жабайы табиғат

Бұл аралда бұрын тек осы арада ғана кездесетін Санто-Стефано кекілі (Podarcis sicula sanctistephani) мекен еткен. Ол 1965 жылы жойылып кетті, бұл жабайы мысықтар мен жылан түрінің салдарынан болған болуы мүмкін.