Қызыл көйлектер: Гарибальди еріктілерінің тарихы

Кіріспе

Қызыл көйлектер (италянша: Camicie rosse немесе Giubbe rosse), сондай-ақ Қызыл жақалылар деп те аталады, – итальяндық патриот Джузеппе Гарибальдидің жорықтарында оны еріп жүрген еріктілер. Атауы еріктілердің, әдетте Гарибальдини деп аталғандардың, формасының орнына киген көйлектерінің немесе кең көйлектің қызыл түсінен шыққан. Бұл күш Уругвай азамат соғысы кезінде Колорадо партиясын қолдаған Итальяндық легион ретінде құрылды. Дәстүр бойынша, Гарибальдиге қасапшыларға арналған қызыл көйлектер сыйға тартылған. Кейін, Италияны біріктіру соғыстары кезінде Қызыл көйлектер Австрия империясының, Екі Сицилия Корольдігінің және Папа мемлекеттерінің әскерлеріне қарсы бірнеше шайқаста жеңіске жетті. Ең танымал мысалы, Гарибальди 1860 жылғы Мыңдық экспедициясында Қызыл көйлектерін жетектеп, Сицилия, Оңтүстік Италия, Марке және Умбрияны Сардиния Корольдігіне қосып, біріккен Италия Корольдігінің құрылуына әкелді. Оңтүстік Америка мен Еуропадағы әскери іс-қимылдары Гарибальдиді "Екі дүниенің батыры" деп таныстырды. Қызыл көйлектер және Гарибальдино терминдері кейінгі халықаралық қақтығыстардағы итальяндық еріктілерді сипаттау үшін де қолданылды, соның ішінде Гарибальдидің ұлы Менотти ұйымдастырған Польшадағы Гарибальди легионы (1863 жылғы қаңтар көтерілісі); Гарибальдидің ұлы Риччотти басқарған Грек армиясымен грек-түрік соғысында (1897) және Балқан лигасымен (1912-1913) шайқасқан Қызыл көйлек еріктілері; Бірінші дүниежүзілік соғыста Франция үшін соғысқан Гарибальди легионы (1914-1915); Испания азамат соғысында республикашылар үшін соғысқан Гарибальди батальоны; және Екінші дүниежүзілік соғыста итальяндық антифашистік партизандар. Қызыл көйлектер өте танымал болды және әлемдік армияларға үлкен әсер етті. Мысалы, Америка азамат соғысы кезінде Одақтың Гарибальди гвардиясы және оның Конфедерациядағы әріптесі Гарибальди легионы өздерінің формаларының бір бөлігі ретінде қызыл көйлек киді. Гарибальди көйлегі де кең таралған киім түріне айналды. "Қазіргі заман мәдени тарихы: Еуропа жанның дағдарысы" кітабында айтылғандай: "Біраз уақыт бойы Гарибальди Еуропаның ең танымал адамы болды, ал қызыл көйлек, la camicia rossa, тіпті Италиядан тыс жерлерде де әйелдер арасында сәнге айналды".

The Redshirts (Italian: Camicie rosse or Giubbe rosse), also called the Red coats, are volunteers who followed the Italian patriot Giuseppe Garibaldi during his campaigns. The name derived from the colour of their shirts or loose fitting blouses that the volunteers, usually called Garibaldini, wore in lieu of a uniform. The force originated as the Italian Legion supporting the Colorado Party during the Uruguayan Civil War. The story is that Garibaldi was given red shirts destined for slaughterhouse workers. Later, during the wars of Italian Unification, the Redshirts won several battles against the armies of the Austrian Empire, the Kingdom of Two Sicilies and the Papal States. Most notably, Garibaldi led his Redshirts in the Expedition of the Thousand of 1860, which concluded with the annexation of Sicily, Southern Italy, Marche and Umbria to the Kingdom of Sardinia, which led to the creation of the newly unified Kingdom of Italy. His military enterprises in South America and Europe made Garibaldi become known as the "Hero of the Two Worlds". The term Redshirts and Garibaldino were also used to describe Italian volunteers in subsequent international conflicts, including the Garibaldi Legion of Poland organized by Garibaldi's son Menotti during the January Uprising (1863); the Redshirt volunteers led by Garibaldi's son Ricciotti that fought with the army of Greece during the Greco Turkish War (1897) and the Balkan League during the First Balkan War (1912 1913); the Garibaldi Legion who fought for France in World War I (1914 1915); the Garibaldi Battalion who fought for the Republicans in the Spanish Civil War; and the Italian antifascist partisans in World War II. The Redshirts were very popular and influenced many armies worldwide. For example, during the American Civil War, the Union's Garibaldi Guard and its Confederate counterpart, the Garibaldi Legion, wore red shirts as a part of their uniforms. The Garibaldi shirt also became a popular type of clothing. According to A Cultural History of the Modern Age: The Crisis of the European Soul, "For a considerable time Garibaldi was the most famous man in Europe, and the red shirt, la camicia rossa, became the fashion for ladies, even outside Italy".

Өмірбаян

Қызыл көйлектерді Джузеппе Гарибальди бастады. Гарибальди елден қуылған жылдары Уругвайдағы әскери қимылға қатысты. 1843 жылы ол Буэнос-Айрестегі қасапшыларға арналған қызыл көйлектерді пайдаланды. Кейін Нью-Йорк қаласында жеке зейнетке шықты. Екі орын да Гарибальдидің қызыл көйлектерінің туған жері деп есептеледі. Уругвайда еріктілер жасағын құру, партизандық соғыс тактикасын меңгеру, Бразилия императорына және Аргентинаның аумақтық талаптарына (либералдар бұл талаптарды империалистік деп санайтын) қарсы тұру, сондай-ақ 1846 жылы Серро және Сант-Антонио шайқастарындағы жеңістері Уругвайдың тәуелсіздігін қамтамасыз етті және Гарибальди мен оның ізбасарларын Италия мен Еуропаның батырлары етті. Осы ерліктері үшін Гарибальди кейін "Гран Чико Форнидо" деп аталды. Уругвайда ол Монтевидеодағы итальяндықтарды жинап, 1843 жылы Итальяндық легионды құрды. Кейіннен, Уругвайда легион алғаш рет Гарибальдидің "Мың" тобымен байланысты қызыл көйлектерді кигені туралы айтылды, олар Аргентинаның қасапшылықтарына экспорттауға арналған Монтевидеодағы фабрикадан алынған делінеді. Алайда, 1840 жылдарда Аргентиналық қасапшылардың қызыл көйлектерін кигені туралы басқа деректер жоқ, ал әйгілі camicie rosse 1849–1850 жылдары Римдегі Гарибальдидің әрекеттері кезінде пайда болған жоқ. Кейін, Римді бағындыру жорығы сәтсіз аяқталғаннан кейін, Гарибальди 1850–1853 жылдары итальяндық патриот және өнертапқыш Антонио Мюччимен бірге Стейтен-Айлендте, Нью-Йорк қаласында қарапайым готикалық үйде (қазір Нью-Йорк қаласының тарихи ескерткіші) тұрды, содан кейін 1853 жылы Италияға қайтып келді. Гарибальди-Мюччи мұражайы Стейтен-Айлендте орналасқан. Нью-Йорк қаласында, Америка Азамат соғысынан бұрын, ерікті өрт сөндірушілердің бәсекелес топтары жұмысшы табының батырлары болды. Олардың батылдығы, қоғамдық сезімі және жандара достығы Нью-Йорк қаласының фанатикалық жақтастарына, алғашқы "өрт сүйерлерге" шабыт берді. Ерікті өрт сөндірушілердің жасақтары формасының толықтығы мен егжей-тегжейі әртүрлі болды, бірақ олардың барлығы қызыл фланельді көйлек киді. Гарибальди Нью-Йоркте болғаннан кейін Италияға оралғанда, қызыл көйлектер оның ізбасарлары арасында алғаш рет пайда болды. Гарибальди қаладағы еуропалық иммигранттар арасында жергілікті батыр болып қалды. "Гарибальди гвардиясы" (39-шы Нью-Йорк штатының еріктілері) 1861 жылдан 1865 жылға дейін Америка Азамат соғысында шайқасты. Олардың барлығы өз формасының бір бөлігі ретінде қызыл жүннен жасалған "Гарибальди" көйлектерін киді. Нью-Йорк Трибьюн оларды былай бағалады:

The red shirts were started by Giuseppe Garibaldi. During his years of exile, Garibaldi was involved in a military action in Uruguay. In 1843, he there originally used red shirts from a stock destined for slaughterhouse workers in Buenos Aires. Later, he spent time in private retirement in New York City. Both places have been claimed as the birthplace of the Garibaldian red shirt. The formation of his force of volunteers in Uruguay, his mastery of the techniques of guerilla warfare, his opposition to the Emperor of Brazil and to Argentine territorial ambitions (perceived by liberals as also imperialist), and his victories in the Battles of Cerro and Sant'Antonio in 1846 assured the independence of Uruguay and made Garibaldi and his followers heroes in Italy and Europe. Garibaldi was later hailed as the "Gran Chico Fornido" on the basis of these exploits. In Uruguay, he called on the Italians of Montevideo and formed the Italian Legion in 1843. In later years, it was claimed that in Uruguay the legion first sported the red shirts associated with Garibaldi's "Thousand", which were said to have been obtained from a factory in Montevideo that had intended to export them to the slaughterhouses of Argentina. Red shirts sported by Argentinian butchers in the 1840s are not otherwise documented, however, and the famous camicie rosse did not appear during Garibaldi's efforts in Rome in 1849–1850. Later, after the failure of the campaign for Rome, Garibaldi spent around 1850– to 1853 with the Italian patriot and inventor, Antonio Meucci, in a modest Gothic frame house (now designated a New York City Landmark), on Staten Island, New York City before he sailed for Italy in 1853. The Garibaldi Meucci Museum is on Staten Island. In New York City, before the American Civil War, rival companies of volunteer firemen were the great working class heroes. Their courage, civic spirit, and lively comradeship inspired fanatical followers throughout New York, the original "fire buffs". Volunteer fire companies varied in the completeness and details of their uniforms, but all of them wore the red flannel shirt. When Garibaldi returned to Italy after his New York stay, the red shirts made their first appearance among his followers. Garibaldi remained a local hero among European immigrants back in the city. The "Garibaldi Guard" (39th New York State Volunteers) fought in the American Civil War from 1861 to 1865. As part of their uniform, all enlisted men wore red woollen "Garibaldi Shirts". The New York Tribune sized them up:

1860 жылы Францияда императрица Евгения бастаған әйелдер модасы, Гарибальди көйлегі, бірнеше жыл бойы танымал болды және ақырында Викториялық көйлек белдігіне және қазіргі әйелдердің блузкасына айналды. Гарибальдидің ұлы Риччоти Гарибальди кейіннен 1897 жылы грек-түрік соғысында және 1912–1913 жылдары Бірінші Балқан соғысында грек армиясымен бірге шайқасқан қызыл көйлек еріктілерін басқарды.

Мұра

Ноттингем Форест клубы 1865 жылы құрылғаннан бері қызыл жейде киіп келеді, бұл Гарибальдидің қызыл жейделі әскерлері мен олардың жетекшісіне деген құрметтің белгісі.