Кіріспе

Румын ғалымы Раду Флореску (23 қазан 1925 жыл - 18 мамыр 2014 жыл) - Бостон колледжінің зейнеткер профессор. Оның Влад Дракула туралы жұмыстарына әріптесі Реймонд Т. МакНэллимен бірге жазған көп сатылатын кітаптар сериясы кіреді. Бостон колледжіндегі Шығыс Еуропа зерттеу орталығының директоры қызметін атқарумен қатар, Флореску қайырымдылықпен айналысып, Эдвард Кеннедиге Балқан және Шығыс Еуропа мәселелері бойынша кеңес берді. Қайтыс болған кезде Раду Флореску Флореску әулетінің патриархы деп есептелді. Румынияның нацистік Германиямен жаңа одақтастығына қарсылық білдіріп, Флорескудің әкесі лауазымынан кетіп, фашистік Антонеску режиміне қарсы "Еркін Румыния комитетіне" қосылды. Оксфордтағы Сент-Эдвард мектебін бітіргеннен кейін Флореску Оксфордтағы Крайст-Черчте тарихты (BA, MA) оқуға стипендия алды. Докторлық диссертациясын қорғау үшін ол АҚШ-тағы Индиана университетінің Блумингтон қаласына көшті.

Бостон суық соғыс кезінде

Текс штатының Остин қаласында туған Николас есімді бір баласы бар Раду Флореску шығысқа көшіп, Бостон колледжінде тарих профессоры ретінде академиялық мансабын бастады. Бостон аймағында оның тағы үш баласы дүниеге келді: Джон (1954), Раду (1961) және Александра (1963). Бостон колледжінде ол Реймонд Т. МакНаллимен бірігіп, екеуі Влад-импалер туралы зерттеулер жүргізді. Кейін МакНалли мен Париж жоғары оқу орнының қызметкері Матей Казакумен бірлесіп Флореску Влад Импалердің өміріне арналған алты кітап жазды. Влад-импалер туралы еңбегімен қатар, Флореску Шығыс Еуропа тарихы және Румыния тарихы бойынша тағы жеті кітап жазды, мысалы, "Румыния княздықтарындағы Ресейге қарсы күрес, 1821-1854". Раду Флореску АҚШ пен Румыния арасында дипломатиялық байланыс орнатты. Ол Эдвард Кеннедиге Балқан мәселелері бойынша кеңес берді және 1969 жылы Румынияға президент Ричард Никсонның мемлекеттік сапары барысында Ақ үйдің баспасөз хатшысы болып қызмет етті. 1986 жылы Флореску Бостон колледжіндегі Шығыс Еуропа зерттеу орталығының директоры болды және 2008 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін осы лауазымда қалды. Осы қызметінде ол ежелгі тракий мәдениетінің таралуынан бастап, соғыстар аралығындағы Румыниядағы антисемитизмнің күшеюіне дейінгі тақырыптарға арналған симпозиумдар ұйымдастырды.

Революциядан кейінгі Румыния

1996 жылдан 2004 жылға дейін Флореску Румыния Сыртқы істер министрлігінің Жаңа Англиядағы құрметті консулы қызметін атқарды, бұл лауазымды АҚШ-та алғаш рет иеленген адам болды. Құрметті консул ретіндегі алғашқы міндеті – 1989 жылғы революциядан кейінгі алғашқы демократиялық румын сайлауында Бостон аймағындағы румын азаматтарының дауыс беруін бақылау болды. 1989 жылғы революциядан кейін ол Румыния президенттерінің және Румыния Корольдік үйінің мүшелерінің Гарвард университетіне, Джон Ф. Кеннеди кітапханасына және Бостон қалалық әкімдігіне сапарларын ұйымдастырды. Ол зейнеткерлік құрметті консулы болды. Францияда және Пояна Брашовта зейнетке шыққаннан кейін Флореску Шығыс Еуропа зерттеу орталығын жаз айларында Бостон аймағында оқуға жіберілген бірнеше дарынды румын жасөспірімдері үшін жыл сайынғы стипендия құруға пайдаланды. Бұл стипендиялар бүгінге дейін жалғасуда. Оның ұлы Джон М. Флореску Румыниялық балалардың білім беруін жақсарту қорының кеңесінде қызмет етеді. Флореску 2014 жылдың 18 мамырында Францияның Мужен қаласында пневмонияның асқынуынан қайтыс болды. Оның қазасына байланысты Румыния патшалық отбасы Флорескудің еңбегіне деген көңіл айту және құрметін білдіретін мәлімдеме жасады.

Дракуланы зерттеу

Ол өзінің ең көп сатылған "Дракуланы іздеуде" (1972) кітабында, Реймонд Т. МакНеллимен бірге жазған, Валахия княздығының қатыгез воеводы Влад III-нің Брам Стокердің "Дракула" романына шабыт бергенін айтты. Влад Дракулешти әулетінің мүшесі болды, ал Стокердің романы Трансильвания және Тихута асуы сияқты нақты жерлерде, тіпті дұрыс пойыз жолдарында да өрбітіп өтті. Осы себепті Флореску негізгі кейіпкердің де нақты оқиғаларға негіделгендігіне келді. Көптеген саксондар мен османдықтарды қырғынға ұшыратқан, жауларын тік қадауға бейімділігімен танымал Влад Цепеш, Дракуланың прототипі ретінде ең логикалық таңдау болды. Кітап 15 тілге аударылып, румындық туризм индустриясын дамытып, көптеген батыс жастарын тарихи Дракуланың іздерін табу үшін Румынияға тартты.

Басқа зерттеулер

Флореску сонымен қатар «Франкенштейнді іздеу» (1975) және «Хамельнның сыбызғышысын іздеу» (2005) сияқты әдеби туындылар туралы жазды. Алғашқысында Флореску неміс теологы, алхимигі, анатомы және дәрігері Иоганн Конрад Диппельдің Мэри Шеллинің «Франкенштейн» романына шабыт бергенін айтқан теорияны қолдады. Флорескудің соңғы кітабы, МакНаллимен бірлесіп жазылған, Роберт Луис Стивенсонның «Доктор Джекилл және мистер Хайдтың екі жақты өмірі» романының кейіпкеріне прототип болған адамның нақты кім болуы мүмкін екенін зерттеді.