Кіріспе

Якобсен синдромы – 11q24.1 жолағын қамтитын 11-ші хромосомадан гендердің жойылуынан туындайтын сирек кездесетін хромосомалық бұзылыс. Бұл туа біткен ауру. Жойылу 11-ші хромосоманың q-қолтығында болғандықтан, бұл 11q терминалдық жойылу бұзылысы деп те аталады. Жойылу 5 миллионнан 16 миллионға дейін жойылған ДНК негіз жұптарын құрайды. Симптомдардың ауырлығы жойылудың мөлшеріне байланысты; жойылу көбірек болса, симптомдар да соғұрлым ауыр болады. Якобсен синдромы бар адамдарда ауыр зиякерлік кемістіктер, дисморфиялық белгілер, дамудың қалыпты деңгейден қалуы және жүрек ақаулары сияқты түрлі физикалық проблемалар кездеседі. Зерттеулер көрсеткендей, Якобсен синдромы бар адамдардың шамамен 88,5%-ы Пари-Труссо синдромы деп аталатын қан кету бұзылысымен күреседі. Якобсен синдромы 5 жағдайдың 1-інде өлімге алып келеді, көбінесе балалар жүрек асқынуларынан туындаған алғашқы 2 жылда қайтыс болады.

Себеп

Якобсен синдромы 11-ші хромосоманың ұзын қолдарынан генетикалық материалдың жойылуынан туындайды. Жойылудың мөлшері науқастар арасында әртүрлі болуы мүмкін, бірақ жойылу әрқашан 11-ші хромосоманың q қолдарының соңғы терминальді бөлігінде болады. Бұл жойылудың үш түрі бар:

de novo жойылу – бұл сперматозоид немесе жұмыртқа клеткасының қалыптасуы кезінде немесе эмбриональдық кезеңдегі жасуша бөліну кезінде кездейсоқ оқиға, онда 11-ші хромосомадан гендер жойылады. Теңгерімсіз транслокация – бұл жағдайда, теңгерімсіз транслокациясы немесе басқа да хромосомалық реттелу түрлері бар ата-ана, осы гендерді балаларына беріп, одан әрі теңгерімсіз транслокацияға алып келеді. Зардап шеккен балаларда 11-ші хромосомада жойылулармен қатар, басқа хромосомадан қосымша генетикалық материал да болады. 11-ші хромосоманың сақинасы – бұл жағдайда хромосоманың ұзын және қысқа қолдарынан генетикалық материал жойылады, ал қалған бөлігі бірігіп, сақина тәрізді құрылымды құрайды. Бұл жағдайда зардап шеккен адамда 11q және 11p жойылуларымен байланысты симптомдар болады.

Генетика

Егер де ново делеция орын алса, екі ата-ананың да хромосомалары қалыпты болады, ал келесі балаға делецияның жұғу ықтималдығы төмендейді. Ата-аналардың бірінде мозаикалық түрінде (кейбір жасушалары 11-шы хромосомада делециясы бар, ал кейбіреулері жоқ, бұл жағдайда симптомдар азырақ болады) делеция кездесетін өте сирек жағдайлар анықталды, бұл Якобсен синдромымен туған келесі баланың болу қаупін арттырады. Егер баланың хромосомалық аномалиясы ата-анасының бірінің теңгерімді транслокациясы нәтижесінде пайда болса, келесі балаға да осы аномалия жұғу ықтималдығы жоғары болады.

Емдеу

Джейкобсен синдромын емдеуге қатысты әзірге ешқандай ем табылған жоқ, бірақ оның белгілерін бақылауға болады. Джейкобсен синдромымен ауыратын балалардың 56%-ында туа біткен жүрек ақаулары кездеседі; оларды бақылау үшін педиатриялық кардиолог электрокардиограмма немесе эхокардиограмма жасау арқылы алдын ала бағалау жүргізе алады. Табылған кез келген мәселені сол кезде емдеуге болады. Ай сайынғы когнитивтік-мінездік терапия (КМТ) қан кету бұзылыстарын жеңілдетуге көмектеседі. Содан кейін тромбоциттерді трансфузиялау және ddAVP жүргізілуі мүмкін. Тромбоциттер санына әсер ететін дәрілерден аулақ болу керек, ал менструация кезінде қан көп шығатын әйелдерге оралды контрацепциялық терапияны қарастыруға болады. Миді визуализациялау, мысалы, МРТ немесе ЭРП сияқты зерттеулермен қатар, нейропсихолог немесе психиатр немесе психолог сияқты мінез-құлық маманымен бағалау жүргізілуі мүмкін. Кейін, қажет деп танылған жағдайда, араласу бағдарламаларын іске асыруға болады. Музыкалық терапия тіл дамуына өте пайдалы. Жасына қарай көру және есту тексерулері танымдық мәселелерді шешуге көмектеседі. Көңіл шоғырланбау бұзылысы (ADHD) сияқты мінез-құлыққа байланысты мәселелер үшін дәрі-дәрмек немесе терапия қажет, бірақ олардың үйлесімді қолданылуы тиімдірек. Көз ақауларын емдеу үшін офтальмологқа кеңесу керек. Ойын және интерактивті ойындар баланы сөйлеуге ынталандырады. Балаларды оңалтуды ерте жастан бастау керек. Оңалту тобына мүгедектіктің күнделікті өмірге, денсаулыққа және дамуға қалай әсер ететіні туралы арнайы білімі бар мамандар кіреді. Барлық отбасыға қолдау көрсетіледі, соның арқасында зардап шеккен балалар мен олардың отбасылары жақсырақ бейімделеді.

Ауру таралуы

Якобсен синдромының шамамен таралуы 100 000 туылған баланың біреуіне шамамен келеді. Әйелдердің Якобсен синдромына шалдығу ықтималдығы ерлерге қарағанда екі есе жоғары, бірақ себептері белгісіз. Қазірге дейін, кез келген нәсілдік немесе этникалық топқа қатысты ерекше бейімділік туралы хабарламалар түскен жоқ.

Тарих

Синдромды алғаш рет 1973 жылы даниялық генетик Петреа Якобсен анықтады және оның құрметіне аталды. Ол бір отбасында бірнеше адамда осы бұзылыс болғанын анықтады, сондай-ақ зардап шеккен балаларда 11 және 21 хромосомалар арасындағы теңгерімсіз транслокация бар екенін тапты, олар мұны теңгерімді транслокациясы бар ата-аналарынан мұра еткен. Осы уақытқа дейін медициналық әдебиетте Джейкобсен синдромының 200-ге жуық жағдайы ғана сипатталған.