Портер гипотезасы: Қоршаған ортаны реттеу мен бәсекеге қабілеттілік
Porter hypothesis
Портер гипотезасы: қатаң экологиялық ережелер инновацияны ынталандырып, бәсекеге қабілеттілікті арттырады. Технологиялық үлкенігіштік, шығын үнемдеуге көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Портер гипотезасына сәйкес, қатаң экологиялық ережелер тиімділікті арттырып, коммерциялық бәсекеге қабілеттілікті жақсартуға көмектесетін инновацияларды ынталандыра алады. Бұл гипотезаны экономист Майкл Портер 1991 жылы жариялаған мақаласында ұсынған. Гипотеза бойынша, қатаң экологиялық реттеу таза технологиялар мен экологиялық жақсартуларды, инновациялық эффектіні тудырып, өндіріс процестері мен өнімдерді тиімді етеді. Ұстанымдарды үнемдеуге қол жеткізу, жаңа ережелерге тікелей байланысты сәйкестік және инновациялық шығындарды өтеуге жеткілікті. Бірінші қадам артықшылығында компания инновацияны оқу қисығының әсері немесе патенттеу арқылы пайдалана алады және экологиялық ережелерді әлдеқайда кейіннен енгізген елдердің компанияларымен салыстырғанда үстем бәсекелестік позицияға ие болады. Портер гипотезасы REACH-ке қолданылды. Бір қорытынды бойынша, шығындарды басқару бизнес-стратегиясын қолданатын және салыстырмалы түрде шағын өнім портфолиосы бар компаниялар, өнімді дифференциациялау арқылы бәсекелесетін және реттеуді қажет ететін көптеген химиялық заттары бар компанияларға қарағанда жақсы нәтижелер көрсетеді. Әртүрлі зерттеулер қатаң экологиялық реттеу инновацияны ынталандыратынын көрсетті ("Портер гипотезасының әлсіз" нұсқасы). Қатаң реттеу бизнес-өнімділігін арттыра ма деген мәселеде әртүрлі деректер бар ("күшті" нұсқасы). Нарыққа негізделген тәсілдердің немесе талаптар мен тыйымдардың әсері бар ма деген сұрақ әлі де ашық. Экономикалық теория нарыққа негізделген құралдар тиімдірек болуы мүмкін деп санайды, бірақ тәжірибелік деректер әртүрлі. Дегенмен, ЭЫДҰ елдерін зерттеу экологиялық шараларды енгізуден кейін экологиялық саясатты қатаңдатудың өнімділікке тұрақты әсерін көрсетпеді, ереже түріне қарамастан.
According to the Porter hypothesis, strict environmental regulations can induce efficiency and encourage innovations that help improve commercial competitiveness. The hypothesis was formulated by the economist Michael Porter in an article in 1991. The hypothesis suggests that strict environmental regulation triggers the discovery and introduction of cleaner technologies and environmental improvements, the innovation effect, making production processes and products more efficient. The cost savings that can be achieved are sufficient to overcompensate for both the compliance costs directly attributed to new regulations and the innovation costs. In the first mover advantage, a company is able to exploit innovation by learning curve effects or patenting and attains a dominating competitive position compared to companies in countries where environmental regulations were enforced much later. The Porter hypothesis has been applied to REACH. In one conclusion, companies that adopt a cost leadership business strategy and have a relatively small product portfolio will fare better than companies that compete by product differentiation and have a larger number of chemicals that require regulation. Various studies found that stricter environmental regulation stimulates innovation ("weak" version of Porter hypothesis). There is mixed evidence whether stricter regulation enhances business performance ("strong" version). Whether the type of regulation market based approaches or requirements and prohibitions has an impact, is an open question. Economic theory suggests that market based instruments could be more efficient but there is mixed empirical evidence. A study of OECD countries, however, showed no evidence of permanent effects of environmental policy tightening on productivity following the introduction of environmental measures, regardless of the type of regulation.