Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англия шіркеуінің үш палаталы заң шығару органы – Англия шіркеуінің үш палаталы кеңесші және заң шығару органы. Синод 1970 жылы құрылды, ол Шіркеу Ассамблеясын алмастырды және 1850 жылдары басталған Англия шіркеуінің өздігінен басқару құқығын қайта жаңарту процесінің нәтижесі болды.
Tricameral legislature of the Church of England
The General Synod is the tricameral deliberative and legislative organ of the Church of England. The synod was instituted in 1970, replacing the Church Assembly, and is the culmination of a process of rediscovering self government for the Church of England that had started in the 1850s.
Шіркеу конгресі: 1919 жылдан 1970 жылға дейін
1919 жылға дейін шіркеудің құлшылығы мен басқаруындағы кез келген өзгеріс Парламент актісі арқылы жасалуы тиіс еді, бірақ бұл аз нәтиже берді. 1919 жылы Кентербери және Йорк провинцияларының конвокациялары Ұлттық шіркеу ассамблеясының конституциясын, Өкілді шіркеу кеңесі ұсынған нұсқада қабылдады және оны патшаға үнқатысу қосымшасы ретінде ұсынды. Суверендікке ұсынылған конституция 1919 жылғы Англия шіркеуінің Ассамблеясы (Өкілеттіктер) актісінде бұрыннан бар деп мойындалды, осылайша ассамблеяның заңдық мәртебесін Парламент оны құрған немесе Парламент оның конституциясын өзгерте алады дегенді білдірмей алды. 1919 жылғы Англия шіркеуінің Ассамблеясы (Өкілеттіктер) актісі арқылы Парламент ассамблеяға Парламентке ұсынылып, ерекше тәртіппен (төменде қараңыз) бекітілгеннен кейін «Англия шіркеуіне қатысты кез келген мәселе бойынша Парламент актісінің күші мен әсеріне» ие болатын шараларды дайындау өкілеттігін берді, сондай-ақ шіркеуге қатысты Парламент актілерін жою немесе өзгерту өкілеттігі де берілді. Мұндай шараларды дайындау жұмысын негізінен ассамблеяның үш палатасынан құралған бірлескен заң шығару комитеті жүзеге асырды және бұл комитет келісімге келген нысанға жету үшін парламенттік шіркеу комитетімен келісімдер жасады. Актқа сәйкес, шара ассамблеяда қабылданғаннан кейін Парламенттің екі палатасынан құралған бірлескен комитет қарауы тиіс еді, ол екі палатаға баяндама дайындады. Егер әр палата мақұлдаса, ол патшаның бекітуі үшін суверендікке ұсынылады. Егер депутаттар немесе Лордтар палатасының мүшелері шараға наразы болса, олар оны қабылдамауға дауыс бере алады, бірақ оны өзгерте алмайды. Шіркеу ассамблеясы өзін Англия шіркеуінің Бас синоды деп қайта атады және бұрын Кентербери және Йорк конвокациялары жүзеге асырған барлық дерлік өкілеттіктерді өз мойнына алды.
Before 1919, any change to the church's worship or governance had to be by Act of Parliament, which resulted in little being done. In 1919, the Convocations of the provinces of Canterbury and York adopted the constitution of the National Church Assembly proposed by the Representative Church Council and presented it to the king as an appendix to an address. The constitution as proposed to the sovereign was then recognised as already existing in the Church of England Assembly (Powers) Act 1919 thus obtaining legal recognition of the assembly without implying that it had been created by Parliament or that Parliament could modify its constitution. By means of the Church of England Assembly (Powers) Act 1919 Parliament then gave the assembly power to prepare Measures which, once presented to Parliament and approved by a special procedure (see below), were to "have the force and effect of an Act of Parliament" on "any matter concerning the Church of England", and included the power to repeal or amend Acts of Parliament concerning the church. The preparation of such measures lay mainly with a joint Legislative Committee of the three houses of the assembly and this committee negotiated with the parliamentary Ecclesiastical Committee to reach an agreed form. The Act required that, after being passed by the assembly, the measure had to be examined by a joint committee of both Houses of Parliament which prepared a report to both houses. If then approved by each House, it was submitted to the Sovereign for royal assent. If MPs or members of the House of Lords were not content with a measure then they could vote to reject it, but not amend it. the Church Assembly renamed and reconstituted itself as the General Synod of the Church of England. It also took over almost all the powers formerly exercised by the Convocations of Canterbury and York.