Кіріспе

Жерлеу әдісі

Жартастарға ілініп қойылған табыттар – бұл жартастарға орналастырылған табыттар. Бұл әдіс Қытай, Индонезия және Филиппиннің әртүрлі мәдениеттерінде кездеседі.

Филиппин

Ілулы табыттар – Филиппиннің Лусон аралындағы Сагада қаласы мен Тау провинциясында тұратын Канканаэй халқының жерлеу салтының бірі. Археологтар бұл табыттарды зертпегендіктен, олардың нақты жасы белгісіз, бірақ олар ғасырлар бойы сақталған деп есептеледі. Табыттар табиғи үңгірлердің астына, табиғи тау сөрелеріне немесе жартасқа қазылған тесіктерге орнатылған тіреулерге қойылады. Табыттардың кішкентай болуына себебі, ішіндегі денелер ұрық күйінде жатқандығы. Бұл, адамдар әлемге кіргендей, солай шығуы керек деген сенімге байланысты, бұл Филиппиннің түрлі колониялық емес мәдениеттерінде кең таралған дәстүр. Табыттарды әдетте олардың өмірінде болашақ иелері өздері ойып жасайды. Көп танымал болғанына қарамастан, ілулы табыттар Канканаэй халқының негізгі жерлеу салты емес. Ол тек қана қоғамның ең беделді және құрметті басшыларына ғана арналған. Олар өмір бойында лайықты істер жасап, дана шешімдер қабылдап, дәстүрлі рәсімдерді өткізуі керек. Табыттардың орналасқан биіктігі олардың әлеуметтік статусын көрсетеді. Ілулы табыттарға жерленгендердің көпшілігі – дәстүрлі дап айдағы (ауылдың әлеуметтік орталығы және ерлер жатақханасы) ерлер ақсақалдар кеңесі – амамның ең көрнекті мүшелері. Сонымен қатар, бір әйелге де ілулы табытпен жерлеу құрметі көрсетілгені туралы дерек бар. Канканаэй халқының ең көп таралған жерлеу салты – табыттарды жартастардың арасына тығып немесе әктас үңгірлерінде бірінің үстіне бірін қою. Ілулы табыттар сияқты, жерлеу орнының таңдалуы марқұмның мәртебесіне және өлім себебіне байланысты. Бұл жерлеу салтының барлығына сангадил деп аталатын арнайы алдын ала жерлеу рәсімдері қажет. Канканаэй халқы марқұмдарды үңгірлер мен жартастарға жерлеу арқылы олардың рухтарының (анито) тірілерді қорғап, айналып жүріп көмектесе алады деп сенеді. Эхо аңғарындағы ілулы табыттар туристер арасында танымал орынға айналған.

Индонезия

Ағаштан ілінген табыт (лиан токек, сөзбе-сөз "ағаштан ілінген жерлеу") – Сулавеси аралындағы Тоража халқының бірінші немесе екінші дәрежелі жерлеу рәсімдерінің бірі. Ерекше қайық пішіндес табыттар, эронг деп аталатын, әрқашан жартастың көлденең шығыңқы бөліктерінің астына орналастырылады. Бұл табиғи көлденең шығыңқылар немесе үңгірлер болуы мүмкін, бірақ кейбір табыттар адам жасаған көлденең шығыңқылардың астына қойылады. Оларды тау-тау деп аталатын, қайтыс болғандардың бейнесінде жасалған ағаштан ойылған мүсіндер күзетіп тұрады. Ескі тау-тау мүсіндері көбінесе абстрактілі болады, ал заманауи тау-тау мүсіндері өте шынайы болуы мүмкін. Ежелгі жерлеудің ең көп таралған түрлері – liang sillik және liang erong үңгірлердегі жерлеулер еді; соңғысы табыттарды (эронг) пайдаланса, ал біріншісі пайдаланбайды. Соңғы кездегі жерлеу салтына лианг пак (қабырғаға қашалған қабірлер), таңдан (әдетте төбелерге орналастырылатын ақсүйектерге арналған үй пішіндес қабірлер) және лианг патан (қарапайым халыққа арналған үй пішіндес қабірлер) жатады.