Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық редактор және жазушы (1931–2023)
американдық баскетбол жаттықтырушысы
American editor and writer (1931–2023)
the American basketball coach
Роберт Адамс Готтлиб (29 сәуір 1931 – 14 маусым 2023) – американдық жазушы және редактор. Ол "Simon & Schuster", "Alfred A. Knopf" және "The New Yorker" басылымдарының бас редакторы болды.
Robert Adams Gottlieb (April 29, 1931 – June 14, 2023) was an American writer and editor. He was the editor in chief of Simon & Schuster, Alfred A. Knopf, and The New Yorker.
Ерте өмір және білім
Роберт Готтлиб 1931 жылы Нью-Йорктің Манхэттен қаласында еврей отбасында дүниеге келді және қаланың Батыс жағында өсті. Оның ортаңғы есімі оған оның ағасы Артур Адамстың құрметіне берілді, ол кейіннен кеңес тыңшысы екені белгілі болды. Готтлиб Бёрч Ватен мектебінде оқыды және 1952 жылы Колумбия университетін Phi Beta Kappa құрметімен бітірді. Он жылдың ішінде ол өзі бас редактор болды. Сол баспаханада Готтлибтің ең маңызды ашылуы, ол редакциялаған, сол кездегі белгісіз Джозеф Хеллердің «22 нөмірлі тұтқын» романы болды. Готтлиб кітапқа 18 санының орнына 22 санын атауды ұсынды, өйткені Леон Уристің «Мила 18» романы да сол шамада жарық көруге жоспарланған еді. 1968 жылы Готтлиб Нина Борн мен Энтони Шультемен бірге Альфред А. Кнопф баспасына бас редактор болып көшті, жақын арада ол президент те болды. 1987 жылы ол Уильям Шонның орнын басып, «Нью-Йоркер» журналының редакторы болды және 1992 жылға дейін осы лауазымда қалды. «Нью-Йоркерден» кеткеннен кейін Готтлиб Альфред А. Кнопф баспасына редактор ретінде оралды. Готтлиб Джон Кеннеди Тулдың «Ақымақтар конфедерациясы» кітабын қабылдамағаны үшін сынға ұшырады, ал бұл кітап автордың өзіне қол жұмсауынан кейін он бір жыл өткен соң жарық көрді және Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Готтлибтің «Avid Reader: A Life» атты автобиографиясы 2016 жылдың қыркүйек айында жарық көрді.
Robert Gottlieb was born in 1931 to a Jewish family in Manhattan, New York City, where he grew up on the Upper West Side. His middle name was given to him in honor of his uncle, Arthur Adams, who is now known to have been a Soviet spy. Gottlieb attended the Birch Wathen School and graduated from Columbia University in 1952, Phi Beta Kappa. Within ten years he himself became the editor in chief. At that publisher, Gottlieb's most notable discovery, which he edited, was Catch 22, by the then unknown Joseph Heller. It was Gottlieb who suggested the number 22 for the title instead of the original 18; Leon Uris's Mila 18 was to be published around the same time. In 1968, Gottlieb, along with Nina Bourne and Anthony Schulte, moved to Alfred A. Knopf as editor in chief; soon after he became president. He left in 1987 to succeed William Shawn as editor of The New Yorker, staying in that position until 1992. After his departure from The New Yorker, Gottlieb returned to Alfred A. Knopf as editor ex officio. Gottlieb suffered some ignominy for rejecting A Confederacy of Dunces by John Kennedy Toole, a book that later won the Pulitzer Prize when it was published posthumously eleven years after the author's death by suicide. Gottlieb's autobiography, Avid Reader: A Life, was published in September 2016.
Өңдеу
Готтлиб Джон Чивер, Дорис Лессинг, Хайм Поток, Чарльз Портис, Салман Рушди, Джон Гарднер, Лен Дейтон, Джон ле Карре, Рэй Брэдбери, Элия Казан, Маргарет Дрэбл, Майкл Крайтон, Мордекай Ричлер және Тони Моррисонның романдарын, сондай-ақ Билл Клинтон, Джанет Малколм, Кэтрин Грэм, Нора Эфрон, Кэтрин Хепберн, Барбара Тухман, Джессика Митфорд, Роберт Каро, Антония Фрейзер, Лорен Баколл, Лив Уллман, Пол Саймон, Боб Дилан, Бруно Беттельхайм, Карл Шорске және тағы да көптеген авторлардың көркем емес кітаптарын редакциялады. "Әрбір бетті бұраңыз" деректі фильмінде Готтлиб өзі 600-ден 700-ге дейін кітап өңдегенін айтты. 1994 жылы The Paris Review журналына берген сұхбатында Готтлиб кітапқа "бойысындыру" қажеттігін түсіндірді. "Қаншалықты мойынсұнсаңыз, оның кемшіліктері соншалықты айқын болады. Мен қолжазбаны алғаш рет алғанда-ақ жылдам оқимын. Бірінші оқылымда әдетте қалам қолданбаймын, себебі мақсат – жалпы әсерді алу. Соңына жеткен соң, жазушыға қоңырау шалып, «Менің ойымша, бұл өте жақсы (немесе қалай болса да), бірақ мұнда мен проблема көріп тұрмын» деймін. Сол сәтте неге солай ойлайтынымды білмеймін, жай ғана солай сезінемін. Содан кейін қолжазбаны қайтадан, баяу оқимын, жағымсыз реакция тудырған жерлерді тауып, белгілеймін, осы арқылы несін түзету керектігін анықтауға тырысамын. Екінші оқылымда шешімдерді ойластырамын – мүмкін, бұл бөлімді кеңейту керек, немесе бұл тым көп болып, басқасын жасырып тұр."
Gottlieb edited novels by John Cheever, Doris Lessing, Chaim Potok, Charles Portis, Salman Rushdie, John Gardner, Len Deighton, John le Carré, Ray Bradbury, Elia Kazan, Margaret Drabble, Michael Crichton, Mordecai Richler, and Toni Morrison, and non fiction books by Bill Clinton, Janet Malcolm, Katharine Graham, Nora Ephron, Katharine Hepburn, Barbara Tuchman, Jessica Mitford, Robert Caro, Antonia Fraser, Lauren Bacall, Liv Ullmann, Paul Simon, Bob Dylan, Bruno Bettelheim, Carl Schorske, and many others. In the documentary film Turn Every Page, Gottlieb estimated that he had edited between 600 and 700 books. In a 1994 interview with The Paris Review, Gottlieb described his need to "surrender" to a book. "The more you have surrendered," he said, "the more jarring its errors appear. I read a manuscript very quickly, the moment I get it. I usually won't use a pencil the first time through because I'm just reading for impressions. When I read the end, I'll call the writer and say, I think it's very fine (or whatever), but I think there are problems here and here. At that point I don't know why I think that—I just think it. Then I go back and read the manuscript again, more slowly, and I find and mark the places where I had negative reactions to try to figure out what's wrong. The second time through I think about solutions—maybe this needs expanding, maybe there's too much of this so it's blurring that."
Билеу
Көп жылдар бойы Готлиб Нью-Йорк Сити Балетімен байланыста болды, оның директорлар кеңесінің мүшесі қызметін атқарды. Ол Михаил Барышников және Марго Фонтейн сияқты би әлемінің өкілдерінің көптеген кітаптарын жариялады. Сонымен қатар, ол Майами қалалық балетінің қамқорлар кеңесінің де мүшесі болды.
For many years, Gottlieb was associated with the New York City Ballet, serving as a member of its board of directors. He published many books by people from the dance world, including Mikhail Baryshnikov and Margot Fonteyn. He was also a member of the Board of Trustees of the Miami City Ballet.
Жеке өмір
Ол заңгер Чарльз Готлиб пен мұғалім Мартаның (құрметті есімі Кин) ұлы еді. Готлиб 1952 жылы Мюриэл Хиггинске үйленді; олардың Роджер деген бір ұлы болды. 1969 жылы Готлиб Мария Туччиге үйленді, оның әкесі, жазушы Николо Туччи Готлибтің авторларының бірі болды. Олардың екі баласы болды: кинорежиссер Лиззи Готлиб және Николас (Никки), ол әпкесі түсірген деректі фильмдердің бірінің, «Бүгінгі адам» тақырыбында. Оның Манхэттен, Майами және Париж қалаларында тұрақты тұрғын үйлері болды.
He was the son of Charles Gottlieb, a lawyer, and Martha (née Keen), a teacher. Gottlieb married Muriel Higgins in 1952; they had one child, Roger. In 1969, Gottlieb married Maria Tucci, an actress whose father, the novelist Niccolò Tucci, was one of Gottlieb's writers. They had two children: Lizzie Gottlieb, a film director, and Nicholas (Nicky), who is the subject of one of his sister's documentary films, Today's Man. He had residences in Manhattan, Miami, and Paris.
Мұра
2022 жылы Готлиб пен жазушы Роберт Кароның бірлескен жұмысы туралы "Әрбір бетті аудар" атты деректі фильм жарық көрді. Фильмді Готлибтің қызы Лиззи Готлиб түсірді. Атау, бұрынғы Newsday редакторы Алан Хатвейдің жас репортер болған Роберт Кароға алғашқы тергеу жұмысында берген кеңесінен алынған: "Хатвей маған ұзақ уақыт бойы қарап тұрып: "Есіңде болсын", – деді. "Әрбір бетті аудар. Ешқашан ештеңеге сенбе. Қай бет болса да аудар."
In 2022, a documentary was released about the collaborations of Gottlieb and writer Robert Caro titled Turn Every Page. The film was directed by Gottlieb's daughter, Lizzie Gottlieb. The title comes from advice that former Newsday editor Alan Hathway had given to Caro as a young reporter on his first investigative assignment: "Hathway looked at me for what I remember as a very long time 'Just remember,' he said. 'Turn every page. Never assume anything. Turn every goddamn page.