Кіріспе

Американдық деректі фильмдер жасаушы Чарльз Эли Гуггенхайм (31 наурыз 1924 жыл - 9 қазан 2002 жыл) – американдық деректі фильмдердің режиссері, продюсері және сценарийшісі. Ол академия тарихындағы ең көп марапат алған деректі фильмдер жасаушы, он екі номинациядан төрт "Оскар" сыйлығын жеңіп алды.

Ерте өмір

Гуггенхайм Огайо штатының Цинциннати қаласында көрнекті неміс-иудей отбасында, Рут Элизабет (Стикс) пен Джек Альберт Гуггенхаймның ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі мен атасы жиһаз саудасымен айналысқан. Бала кезінде дислексиясы болған, бірақ бұл жағдай анықталмаған және ол "жақырап оқуға жарамсыз" деп есептелген. Тоғыз жасқа дейін оқуға үйренбеді. 1943 жылы Колорадо штатының A&M университетінде шаруашылықты оқып жүргенде Гуггенхайм АҚШ армиясына шақырылып, 106-шы дивизияға жіберілді. Ауыр аяқ инфекциясы салдарынан Арденн шайқасындағы қақтығыстардан қалыс қалды. 1960 жылдардың басында Гуггенхайм телешоулар мен деректі фильмдерді шығарушы Шелби Сторкпен серіктестік құрды. Олар бірнеше деректі фильмдерде бірлесіп жұмыс істеді, олар «Оскар» сыйлығына ұсынылып, кейбіреулері жеңіске жетті. Гуггенхайм 1964 жылы «Литтл-Роктен тоғыз» деректі қысқаметражды фильмі үшін алғашқы «Оскар» сыйлығын алды, ол 1957 жылы Арканзас штатының Литтл-Рок қаласындағы бөлінуге қарсы күресті көрсетеді. Сторк пен Гуггенхайм 1966 жылы Пенсильвания штатының губернаторы Милтон Шэпп үшін жақсы қабылданған саяси фильмде де бірлесіп жұмыс істеді. Сол жылы Гуггенхайм компаниясымен және отбасымен Вашингтон қаласына көшті, онда ол көптеген демократ саясаткерлеріне медиа кеңесшісі болды. Ол төрт президенттік сайлау кампаниясында және жүздеген губернаторлық және сенаторлық сайлау кампаниясында жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол АҚШ Ақпарат агенттігі үшін бірнеше деректі фильмдер түсірді. Гуггенхайм Роберт Ф. Кеннедидің президенттік кампаниясында жұмыс істеді. Сенатор Кеннедиге жасалған қастандықтан кейін Кеннеди отбасы 1968 жылғы Чикаго конвенциясы үшін естелік фильм жасауды Гуггенхаймнан сұрады. Фильм екі айдан да аз уақыт ішінде аяқталды. Ол конвенцияда көрсетілді және бірден телеарналарда таратылды. Конвенция залы жиырма минутқа тоқтап қалды. Нәтижесінде түсірілген «Роберт Кеннеди естелігі» (1968) фильмі «Ең үздік қысқаметражды фильм» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Гуггенхайм кейде көркем және саяси фильмдерді жасағанмен, көбінесе деректі фильмдерге ден қойды. 1980 жылдардың басында ол саяси науқандарға жарнама жасауды тоқтатты, «Егер сіз жаман беделді үйдің ішінде фортепиано ойнасаңыз, сіздің фортепианоны қаншалықты жақсы ойнағаныңыздың маңызы жоқ» деді. Ол тағы екі «Оскар» сыйлығын қысқаметражды деректі фильмдері үшін жеңіп алды: «Джонстаун су тасқыны» (1989) және «Әділет үшін уақыт» (1995). Барлығы он екі номинация алды. Оның соңғы деректі фильмін 1986 жылдан бергі қызы және серігі Грейс Гуггенхайммен бірге жасады, ол 2003 жылғы «Берга: Басқа соғыстың сарбаздары» телефильмі, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистерге түскен 350 американдық сарбаз туралы аз белгілі оқиға. (Гуггенхайм еврей болғандықтан, ол өзі 106-шы дивизияның құрамында болған, ол одақтас дивизиялардың арасында ең көп шығынға ұшыраған. Бірақ ауыр аяқ инфекциясы салдарынан бөлімшесі теңіз арқылы жіберілгенде ол артта қалды.) Гуггенхайм фильмді 2002 жылдың қазан айында қатерлі ісіктен қайтыс болғанға дейін алты апта бұрын аяқтады. Фильмге қосымша «Сарбаздар мен құлдар» кітабы Roger Cohen, New York Times және Herald Tribune жазушысы зерттеу материалдарын пайдаланып жариялады.

Жеке өмір

Гуггенхайм 1957 жылы Марион Стритке үйленді. Олардың үш баласы болды: Дейвис, Грейс және Джонатан. Дейвис әкесінің ізімен деректі фильмдер жасаушы болды және 2007 жылы "Жайсыз шындық" фильмі үшін "Оскар" сыйлығын жеңіп алды.

Құрметтер мен мұра

Гуггенхайм Сент-Луис атақ-даңқ аллеясында бір жұлдызбен марапатталды.