Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Франко Сачкети (; шамамен 1335 – шамамен 1400) – итальяндық ақын және романист.
Italian poet and novelist
Franco Sacchetti (; c. 1335 – c. 1400), was an Italian poet and novelist.
Өмірбаян
Флоренцияда немесе Рагузада (қазіргі Дубровник) туған ол, "Буоно" лақап атымен белгілі Бенчи ди Угучччоненің ұлы, сакеттилердің асыл текті және көне әулетінен шыққан флоренциялық саудагер еді. Ол үш рет үйленді: алғаш Мария Феличе Строццимен, одан Филиппо және Николо есімді екі ұлы болды. Франконың екінші әйелі – Гхита ди Пьеро Герардини, үшінші әйелі – Джованна ди Франческо Бруни. Ол Сиеналық Екатеринаның ізбасары, Чомпи көтерілісінен кейін жазаланған Джанноццо Саккеттидің інісі болды. Жастығынан-ақ ол ақын ретінде танымал болды және маңыздылығы әртүрлі шаруалармен Генуя, Милан және Славонияға дейін сапар шеккен сияқты. 1363 жылдан кейін Флоренцияда қоныстанды. 1380 жылы флоренциялық билік Чомпи көтерілісінен кейін Саккетти әулетінің қалған мүшелеріне жер аудару жазасын бергенде, Саккетти «өйткені ол өте жақсы адам» деген себеппен осы жазадан арылғандай болды, ал 1383 жылы наурыз және сәуір айларында преор міндетін атқаратын сегіз адамның бірі болды. 1386 жылы ол Генуяға елші болып сайланды, бірақ Касентинодағы Биббиенаға подэста ретінде баруды жөн көрді. 1392 жылы ол Сан-Миниатоның подэстасы болды, ал 1396 жылы Фаэнцада осындай лауазымды атқарды. 1398 жылы ол азаматтарынан сол кездегі Романья провинциясының капитаны лауазымын алды, оның резиденциясы Портикода орналасқан еді. Оның қайтыс болған күні белгісіз; кейбір авторлар оның өлімін 1410 жылға жатқызса, көбінесе ол шамамен 1400 жылы қайтыс болған деп есептеледі. Ол сонеттер, канцондар, мадригалдар және басқа да өлеңдер жазды; оның ең танымал туындылары – оның новеллалары (әңгімелер жинағы). Бастапқыда олардың саны 300-ге жеткен, бірақ бүгінде олардың 258-і ғана сақталған, қалғаны жоғалып кеткен. Олар Боккаччоның «Декамероны» сияқты ешқандай аяға сыймаған. Олардың ең жақсылары әзіл-қалжыңға толы, ал стильдері Боккаччоға қарағанда қарапайым және күнделікті тілге жақын. Мысал ретінде келтірілген әңгіме, әрине, әр еуропалық елдің халық ертегілерінде (бір немесе басқа түрінде) кездеседі. Саккетти шамамен 1400 жылы Сан-Миниатода қайтыс болды. Ол прото-морахизмнің авторы ретінде танымал, морахизмнің алғашқы сатысы деп есептелетін бағыт.
Born in Florence or in Ragusa (modern Dubrovnik), he was the son of Benci di Uguccione, surnamed "Buono", a Florentine merchant of the noble and ancient family of the Sacchetti. He was married three times; first to Maria Felice Strozzi with whom he had two sons, Filippo and Niccolo. Franco’s second wife was Ghita di Piero Gherardini, his third wife was Giovanna di Francesco Bruni. He was the brother of Giannozzo Sacchetti, a follower of Catherine of Siena, who was executed following the Ciompi Revolt. While still a young man he achieved repute as a poet, and he appears to have traveled on affairs of more or less importance as far as to Genoa, Milan and Slavonia. After 1363 he settled in Florence. When a sentence of banishment was passed upon the rest of the house of Sacchetti by the Florentine authorities in 1380 (after the Ciompi revolt) it appears that Sacchetti was expressly exempted, per esser tanto uomo buono ("because he is a very good man"), and in 1383 he was one of the eight, discharging the office of prior for the months of March and April. In 1386 he was chosen ambassador to Genoa, but preferred to go as podestà to Bibbiena in Casentino. In 1392 he was podestà of San Miniato, and in 1396 he held a similar office at Faenza. In 1398 he received from his fellow citizens the post of captain of their then province of Romagna, having his residence at Portico. The date of his death is unknown; most probably it occurred about 1400, though some writers place it as late as 1410. He wrote sonnets, canzoni, madrigals, and other poems; his best known works are however his Novelle (short stories). They were originally 300 in number, but today only 258 remain, the rest having been lost. They were not fitted into any framework like that of Boccaccio's Decameron. The best of them are of a humorous character; and their style is more simple and colloquial than Boccaccio's. The story given as a specimen probably exists (under one form or another) in the folk tales of every European nation. Sacchetti died at San Miniato around 1400. He has been defined as an author of Proto Morlachism, a purported early stage of Morlachism.