Кіріспе
Америкалық діни қайраткер Уильям Х. Клейтон (17 шілде 1814 – 4 желтоқсан 1879 ж.) желтоқсанда дін қызметкері ретінде тағайындалды; ал 1838 жылдың 1 сәуірінде жоғары дін қызметкері болды. Клейтонның ата-анасы, оның 10 аға-інісі мен қарындасы, сондай-ақ оның әйелінің туыстарының бір бөлігі де шіркеуге қосылды. 1838 жылы ол британдық миссия президенті Джозеф Филдингтің екінші кеңесшісі болды, ал бірінші кеңесшісі Уиллард Ричардс болды. Клейтон Англияда миссионер болып қызмет етті, онда Манчестердегі шіркеу бөлімшесін шамамен 240 мүшеге дейін өсірді. Клейтон мен Смит жақын дос болды және кейде бір-бірін Давид пен Йонатан деп атады. 1840 жылғы хатында Клейтон Манчестердегі шіркеу мүшелеріне Смитпен араласуы туралы жазып, оның "саналы шешімдер қабылдайтын және зор интеллекке ие" екеніне сендірді. Оны тыңдауды "ақыл-ойыңызды кеңейтіп, жүрегіңізге қуаныш сыйлайтын" рухани тәжірибе деп сипаттады.
William H. Clayton (July 17, 1814 – December 4, 1879 ordained a priest in December; and a high priest on April 1, 1838. Clayton's parents, 10 surviving siblings, and some of his wife's family also joined the church. In 1838, he served as second counselor to the British mission president Joseph Fielding, with Willard Richards as first counselor. Clayton became a missionary in England, where he grew a branch of the church in Manchester to about 240 members. Clayton was good friends with Smith and they sometimes referred to each other as David and Jonathan. In an 1840 letter, Clayton wrote to church members in Manchester about interacting with Smith, assuring them that Smith was "a man of sound judgment, and possessed of abundance of intelligence." He described listening to him as a spiritual experience "which expands your mind and causes your heart to rejoice."
Батысқа көшіру
1846 жылдың ақпан айының соңында Клейтон кеңседегі және жаңа Науву ғибадатханасындағы жазбаларды жасау және жинау жұмысынан кейін Науву қаласынан кетіп қалды. Ол 1846–47 жылдары қысқы айларды Небраска штатындағы Қысқы кварталда өткізді. Келесі жылы ол мормондық қоныстану үшін батыс жерін таңдау үшін жазықты кесіп өткен алдыңғы қатарлы топтың мүшесі болды. Сапар барысында ол Он екі апостолдың кворумының президенті Бригам Янгтың хатшысы болды. Бірнеше айдан кейін Клейтон отбасын құрлық арқылы сапарға дайындау үшін орталық батысқа қайтып келді. Хебер К. Кимбол тобымен бірге олар 1848 жылдың қыркүйегінде Солт-Лейк-Ситиге келді. 1951 жылы Improvement Era журналында жарияланған мақаласында Хебер Дж. Грант қауымдарға өлімді қабылдау туралы төртінші шумақты орындауын және үшінші шумақпен аяқтамауын тікелей сұрағанын жазды. Бұл ән протестанттық Жаңа шіркеу ән кітабында үшінші шумағы алыс батыстағы емес, көктегі тынығу орнына сілтеме жасайтын етіп өзгертілген. Ол сонымен қатар "Алданып кеткен мормон" және "Пионерлер соңында келді" әндеріне сөз жазды.
Ютаға көшіп келгеннен кейінгі өмір
1852 жылдың қыркүйегінен бастап Клейтон Англияда екінші миссиясын өтеді. 1853 жылдың сәуірінде босатылып, сол жылдың қазан айында Ютаға қайтқанға дейін ол Шеффилд және Линкольншир конференцияларының президенті қызметін қысқа мерзімге атқарды.
Күнделік және жеке жазбалар
Клейтон күнделікті істерін жеке күнделіктеріне жазып отырды. Оның алғашқы журналы 1840 жылғы 1 қаңтарда басталады және Манчестердегі миссионерлік тәжірибесі мен Америкаға көшіп келуін баяндайды. Джордж Смит, Клейтонның күнделіктерін жинақтаған, оны Клейтонның «Англия және эмиграция» журналы деп атады. Клейтонның күнделікті жазбаларын Хебер К. Кимболлдың сақтауынан алған болуы мүмкін. Ол 1842 жылғы 19 ақпанда Науву ғибадатханасының құрылысына есеп жүргізуге көмектесе бастағаннан кейін жеке күнделікті жазуды тоқтатты. Клейтонның Науву журналдары 1842 жылғы 27 қарашада басталады. Джозеф Смиттың жеке хатшысы және досы ретінде ол көптеген жиналыстарға қатысып, көбінесе хаттама жазып отырды. Клейтонның Науву журналдары Жозеф Смит пен басқалардың 1843 жылға дейін көп әйел алуды қалай жүзеге асырғанын сипаттайды. 1843 жылғы 12 шілдеде Джозеф Смит Уильям Клейтонға көп әйел алу туралы аянды диктантпен жазды. Журналдарда Наувудың Иллинойс штатынан тәуелсіз жұмыс істегені де жазылған. Клейтон ғибадатханаға қатысты істерді 1845 жылғы 10 желтоқсаннан бастап Хебер К. Кимболлдың күнделігінде жазды. Клейтон Кимболлдың үнін журналға қабылдаса да, Смит оны Клейтонның журналдарының бірі деп қарастыру керек деп мәлімдеді, өйткені онда оның «ерекше стилі» бар. Клейтонның өмірбаянын жазған Джеймс Б. Аллен бұл журналды Клейтонның күнделіктерінің бірі деп санамау керек деді, себебі шіркеу басшыларының күнделіктерін жүргізу үшін көбінесе хатшылар жұмысқа алынған. Джозеф Смиттың «Шіркеу тарихында» Клейтонның қолжазбасы анықталмаған. Клейтонның күнделіктерінде Джозеф Смиттың Киндерхук тақталарын «аударғанының» тұжырымы да бар. Уильям Клейтонның күнделіктерін жариялау туралы пікір келіспеушіліктер болды. Клейтонның Наувуда тұрған кезіндегі үш күнделігі Шіркеу тарихы бөлімінің жабық мұрағатында сақталады. 1982 жылы Джеральд пен Сандра Таннер 1843 жылғы 22 қаңтар мен 1846 жылғы 28 қаңтар аралығында Клейтонның Науву күнделіктерінен үзінділерді басып шығарды. Олардың үзінділері Эндрю Эхаттың жазбаларынан алынған. Эхат Теннерлерді авторлық құқықты бұзуда айыптады, бірақ судья оның көшірмесі бұрыннан бар материалдың көшірмесі екенін және авторлық құқыққа жатпайтынын шешті. Джордж Д. Смит Уильям Клейтонның күнделіктерін қысқарту үшін мәтінді қалай таңдағанын талқылау барысында «Жұмыс дәстүрі» (1995) деп аталады. Аллен «Жалпы хрониканы» қарап өткен кезде Смиттың Науву күнделіктерін енгізуі Эхаттың жазбаларының Джеральд пен Сандра Таннер нұсқасына толыққанды сүйенгенін айтты. 2002 жылы Аллен өзінің Клейтонның өмірбаянының қайта басылған нұсқасын «Ешқандай еңбек пен жалықпау қорқынышы жоқ» деп атап жариялады. Жаңа басылымда екі қосымша бар: Уильям Клейтонның күнделікті жазбаларын (1842–1844) Джозеф Смиттың «Шіркеу тарихы» мәтінімен және Клейтонның «Науву ғибадатханасының тарихымен» қатар салыстыру. 2017 жылы By Common Consent блогында жарияланған жазбада бірінші қосымша 2011 жылы Джозеф Смит қағаздарының екінші томы жарық көрмейінше, Клейтонның күнделігінен алынған Дін мен Келісімдер бөлімдерінің бастапқы дереккөздерінің жалғыз көзі болды. Д. Майкл Куинннің зерттеу қағаздарындағы Клейтон Науву күнделіктерінің үзінділері «отыз пайызға көп мәтін» көрсетті.