Кіріспе

Американдық романист және баспагер Джеймс Чэпман (1955 жылы туған) – американдық романист және баспагер. Ол Калифорния штатының Бейкерсфилд қаласында өскен, 1978 жылдан бері Нью-Йорк қаласында тұрады және қазірге дейін он романның авторы. Оның туындылары тәжірибелік әдістерді тікелей сезімталдықпен үйлестіреді, көбінесе адамдар арасындағы қарым-қатынастың тудыратын күйзелістерді бейнелейді. Оның шығармалары көптеген баспа және интернеттік журналдарда жарияланған, StorySouth журналының Million Writers Award сыйлығында «Notable Stories» аталымын жеңіп алды және төрт рет Pushcart сыйлығына үміткер болды.

Бұрынғы кітаптар (2000 жылға дейін)

Оның алғашқы романы "Біздің обамыз" (1993) -де басты кейіпкер – өз денесінен шеттеген, өзінің мансаптық ұмтылыстарынан жиренген және апаттық көріністерге толы, жерасты кинорежиссері. Бұл кітап ақылға сыймас емес, керісінше, қиын, бірақ энергиялы және күтпеген таңдауларға толы. "The Walls Collide as You Expand, Dwarf Maple" (1993) атты қысқа әңгімесіндегі оқиға құрғағандай сезіледі: жас әйел өсіп, пойзда бір ер адаммен танысып, онымен бір қалада тұрады. Бұл туындының стилі басқа кітаптарынан өзгеше, қарапайым және лаконикалық. "Glass (Pray the Electrons Back to Sand)" (1994) – бірінші шығанақ соғысы туралы "Телевизиялық соғыс романы", шындықты электрондық медиаға айналдырып, соғыстың ежелгі қорқыныштарына жаңа, аморальдық, сюрреалистік және технологиялық деңгей қосады. Бұл автордың дәстүрлі романға ең жақын туындысы. "Candyland It's Cool to Feed on Your Friends" (1998) шығармасы, өте күрделі және жекелеген ойларға толы, өзінің туындылары үшін достарын пайдаланғаны үшін ең жақын адамдарын жоғалтқан мұқтаж фотограф туралы айтады. Оқиғаның аясы автордың өмірінде болған оқиғаға ұқсас екенін көрсетеді. "Қызым! Қайталанатын армандарыңа тыйым саламын!" (2000) романының көрнекті, мессиялық кейіпкері өзін-өзі білдірудің барлық түрлеріне белсенді түрде араласады, бірақ әрбір мағына іздеу әрекетінде қасақана сенімін жоғалтады, соның салдарынан бұрынғыдан да қиын жағдайға түсіп, жалғыздыққа ұшырайды.

Кейінгі кітаптары

Stet (2006) – Чепменнің осы уақытқа дейінгі ең амбициялық кітабы, экстаздық және қызықтай бейхабар совет режиссері мен суретшісі туралы ащы "орыс романы" түрінде, ол жеке және қоғамға жат тәртіптері үшін жаза ретінде түрмеге қамалады. "Бұл қалай жалғасады?" (2007) – ораториялық либретто түріндегі қысқаша шығарма, суретші бейнесін, бұл жолы композиторды, жеке қайғы мен уайымға одан әрі жетелеуде. Бұл "либреттоның" тақырыбы – композитордың әйелінің қазасы, одан кейін композитордың өзінің дүниеден өтуі. Роман, егер оны роман деп санасақ, толығымен басқа көздерден алынған цитаталардан тұрады (олардың көпшілігі, алайда, ойдан шығарылған). "Дегенерация" (2009) – автордың соңғы танылатын стильдік ерекшеліктерінен бас тартып, әңгімелерді құрастырудың әлемнің гимн негізін қалай жойатыны туралы псевдо-көне, қайталама дұғаларға бет бұру арқылы осы уайымды кезеңнің бір түрі ретінде көрінеді: оны үйде жасалған шумер мифы деп атауға болады. "Шұбар Веда" (2010) – барлық қорқынышты жағдайларына қарамастан ("батыры" метродағы тышқан), шын мәнінде жарыққа қарай бет бұруды білдіреді, себебі тышқан өзін-өзі тұтқындаудан арылуды күтіп, әдемілікке, идеалданған махаббат нысанына – оның басынан бір қадам жоғарыдағы бишіге табынады. "Qurratulain" (2012) – "діндік" трилогияның соңғысы ретінде қарастырылуы мүмкін ("Дегенерация" шумер мифінен бейнелер алса, ал "Шұбар Веда" – құлшылық индуизмінен). Шөлдегі әулиелер дәуіріндегі христиан дін қызметкері атау кейіпкеріне ғашық болады, олар бірге құлаққа барып, Құдайға дұға етеді және онымен тартысады. "Шұбар Ведадағыдай", сұлулық пен құштарлық махаббат өмірдің барлық басқа аспектілерін басып тастағандай көрінеді.

Антологияларда

Жаңа мыңжылдық үшін авангард, Форрест Армстронг құрастырған (Raw Dog Screaming Press) [2008]. Hatter Bones, Пол Джессап редакциялаған (Evil Nerd Empire) [2009].

Басшы ретінде

Чапман сонымен қатар "жетілдірілген және эксперименталды көркем әдебиет" шығаратын Fugue State Press баспасын басқарады, ол Ноа Цицеро, Бен Брукс, Джошуа Коэн, Андре Малро, Пракаш Кона және тағы басқалардың ерекше жиынтығын жариялаған. Чапман бұл баспаны "жариялануға жарамсыз туындыларға арналған балалар үйі" деп атады, осылайша бұл туындылардың қазіргі баспа нарығында коммерциялық сұранысқа ие емес екенін білдірді.