Кіріспе

Қафир арфасы – Ауғанстанның солтүстік-шығысындағы Нуристан провинциясы мен Пакистанның солтүстік-батысындағы Төменгі Читрал ауданының нуристандықтары қолданатын, төрт немесе бес ішекті дәстүрлі қисайған арфа. Ол әлеуметтік жиындарда, сондай-ақ эпикалық әңгімелерге немесе батырлық жырларға қосымша ойнатылады. Осыған ұқсас арфалар ежелгі заманда Орталық Азия және Үндістан аймақтарында кеңінен таралған. Бұл арфа буддизмнің аймақ бойынша таралуы кезінде Ауғанстанға келген болуы мүмкін, бірақ қазіргі күні ваджи Ауғанстанның басқа бөліктерінде қолданылмайды. Ол Уганданың эннангасымен, сондай-ақ Шумер және ежелгі Египеттегі б.з.д. 3000 жылға дейін қолданылған арфа үлгілерімен салыстырылады.

Атауы

Қафир арфасы нуристан тілдерінде Камвири воч, Ката вари вож, Ашкун вẫч және Вайгали вадж деп белгілі. Ол санскрит тіліндегі «музыкалық аспап» деген мағына беретін vā́dya сөзімен байланыстырылған.

Құрылыс және жобалау

Қафир арфасы екі негізгі бөліктен тұрады: резонатор және сым ұстағыш. Резонатор ойылған ағаштан жасалған, үстіне жануар терісінің қалың қабаты керілген. Сым ұстағыш – резонатордың үстіне қойылатын иілген бұтақ, оның бүйінінде жасалған тесіктер арқылы беске дейін сымдар тартылады. Бұтақтың бір жағында сымдар бұрап реттелетін түймелермен бекітіледі, ал екінші жағында сымдар аспаптан мақтаны (тұмаршақ) сияқты төгіледі. 1950 жылдардағы антропологиялық экспедицияда жиналған бір арфада төрт сым болған, олар дорийлік ладтың орталық тетрахордына сәйкес келген.

Ойын техникасы

Қафир арфасын тарғанда, дыбыс қорабын сол қолға теңестіріп, ішектерін музыканттан емес, жоғары қаратып ұстау керек. Оң қолмен медиатормен тартылады, ал сол қолмен кейбір ішектерді басу арқылы дыбысын өшіруге болады. Стильдік тұрғыдан, Қафир арфасымен орындалатын музыкалық шығарма арфадағы остинтолық үлгімен, сонымен қатар солистің (ол Қафир арфашысының өзі болуы да, болмауы да мүмкін) ойнауымен және/немесе синхронды қол соғумен басталуы мүмкін.

Мәдени маңызы

Ұлы Ескендірдің македониялық әскерлерінен таратынымызды айтатын нұристандықтар 19 ғасырдың соңында ислам дініне кірді және солтүстік-шығыстағы қалың таулы аймақта қоныстанған. Нуристанда ойналатын музыкалық аспаптар осы аймаққа ғана тән, Ауғанстанның басқа жерлерінде кафир арфасы сияқты зитерлер мен арфалардың ұқсас түрлері табылмайды. Бұл арфаны аймақтағы ер адамдар негізгі орындаушылар болып табылады.