Кіріспе
Фрэнсис Матчам (22 қараша 1854 – 17 мамыр 1920) – театрлар мен музыкалық залдарды жобалауға маманданған ағылшын сәулетшісі. Ол Лондонда, негізінен Moss Empires компаниясы үшін жұмыс істеді, олар үшін 1900 жылы Гипподромды, 1901 жылы Хакни Империясын, 1903 жылы Колизейді және 1910 жылы Палладийді жобалады. Зейнеткерлікке шығар алдындағы соңғы маңызды тапсырысы – әртүрлі өнерге қатысты кәсіпкер Альфред Батт үшін Виктория сарайы театры (1911). 40 жылдық мансабында Матчам 90-нан астам театрдың жобасын жасауға және құрылысын жүргізуге, сондай-ақ Ұлыбритания бойынша тағы 80 театрды қайта жобалауға және жөндеуге жауапты болды. Матчам Девон қаласындағы Ньютон-Абботта дүниеге келді, онда 14 жасында сәулетші Джордж Судон Бриджменнің шәкірті болды. 21 жасында Лондонға көшіп, кейін қайын атасы болған Дж. Т. Робинсонның архитектуралық кеңсесіне жұмысқа орналасты. Робинсонның жетекшілігімен Матчам өзінің алғашқы жеке жобасын – 1879 жылғы маусымда ашылған «Солпан мен қамал» театрын аяқтады. Робинсонның қазасынан кейін ол бизнесті басқарды және провинциялық театрлардың әртүрлі жобаларын жалғастырды. 1880 жылдары ол Matcham & Co. жеке кеңсесін құрып, білікті шеберлерді жұмысқа алды. Оның алғашқы маңызды байланысы 1880 жылдары болды, ол Ұлыбританияда көптеген театрларға ие болған Ревилл отбасына тиесілі театрларды жобалау және жаңарту үшін жұмысқа алынды. Матчамның ең табысты кезеңі 1892–1912 жылдар аралығында болды, ол Эдвард Мосс басқарған және Освальд Столл басшылық еткен Moss Empires театр құрылысы компаниясы үшін көп жұмыс істеді. Олардың басшылығымен Матчам 21 театрды аяқтады, оның ішінде Лондондағы үш театр, ал қалғаны провинцияларда орналасқан. Бұл кезеңде, Moss Empires компаниясымен байланысы болмаса да, ол 1894 жылы Блэкпул мұнарасындағы Tower Ballroom, Grand Theatre, Blackpool, және 1900 жылы Лидстегі County Arcade жобаларын аяқтады. 1993 жылы «Ұлттық биография сөздігі» үшін жазған автор Иэн Маккинтош Матчамның театр интерьерлерін ғимараттың сыртқы дизайнымен салыстырғанда жоғары сапалы деп сипаттады. Матчам галереялар үшін консольдік конструкцияларды пайдалану арқасында бағаналарды қолданудан бас тартты, олар көрермендердің сахнаны көруіне кедерілтіп, көрісті бұзатын еді. Аудиторияның әрлеуі көбінесе тюдорлық белдік жұмыстарымен, Людовик XIV стиліндегі элементтермен, англо-индиялық мотивтермен, теңіз және әскери атрибуттарымен, рококо панельдерімен, классикалық мүсіндермен және барокко бағаналарымен үйлесім тапты. Матчам Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін, 1920 жылы қан инфекциясынан туындаған жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Оның өмірбаянын жазған Брайан Уокер сәулетшінің жеке мұрағатынан ол «өте күшті және өмірге құштар адам болған, сонымен қатар тыныш мінезді және қызық әңгімелерге бейім болған» деген пікірді келтіреді.
Francis Matcham (22 November 1854 – 17 May 1920) was an English architect who specialised in the design of theatres and music halls. He worked extensively in London, predominantly under Moss Empires for whom he designed the Hippodrome in 1900, Hackney Empire (1901), Coliseum (1903) and Palladium (1910). His last major commission before retirement was the Victoria Palace Theatre (1911) for the variety magnate Alfred Butt. During his 40 year career, Matcham was responsible for the design and construction of over 90 theatres and the redesign and refurbishment of a further 80 throughout the United Kingdom. Matcham was born in Newton Abbot, Devon, where he became apprenticed at the age of 14 to the architect George Soudon Bridgman. Matcham moved to London, aged 21, where he joined the architectural practice of J. T. Robinson, who was to become his father in law. Under Robinson, Matcham completed his first solo design, the Elephant and Castle Theatre, which opened in June 1879. He took over the business on Robinson's death and continued the designs of various provincial theatres. He formed his own practice, Matcham & Co., in the 1880s and enlisted skilled craftsmen. His first major association came in the 1880s when he was employed to design and refurbish theatres belonging to the Revill family who owned many of the theatres throughout the United Kingdom. Matcham's most successful period was between 1892 and 1912 when he worked extensively for Moss Empires, a theatre building business headed by Edward Moss and run by Oswald Stoll. Under them, Matcham completed 21 theatres, including three in London, with the rest being in the provinces. Also during this period, although not with Moss Empires, he completed the designs for the Tower Ballroom at Blackpool Tower, Grand Theatre, Blackpool, both in 1894, and the County Arcade, Leeds, in 1900. The author Iain Mackintosh, writing for the Dictionary of National Biography in 1993, describes Matcham's theatre interiors to be superior when compared to the building's external designs. Matcham's use of cantilevers for the galleries allowed him to discontinue the use of columns, which would otherwise obstruct the audience's view of the stage. The auditorium decorations were often mixed with Tudor strap work, Louis XIV detail, Anglo Indian motifs, naval and military insignia, rococo panels, classical statuary, and baroque columns. Matcham retired to Westcliff on Sea, Essex, shortly before the First World War, where he died of a heart attack, brought about by a blood infection, in 1920. His biographer Brian Walker notes from the architect's personal archives that he was "a man of remarkable vigour and had an enthusiasm for life he possessed a tranquility of mind and a great sense of humour and fun."
Ерте өмір
Фрэнсис Матчем 1854 жылғы 22 қарашада Девон қаласындағы Ньютон-Абботта дүниеге келді. Ол тоғыз баланың екіншісі және Чарльз Матчемнің (1826–1888), сыра қайнатушы, және оның әйелі Элизабет Ланкастердің (1830–1905) үлкен ұлы болды. 1857 жылы Чарльз Матчем отбасымен Торквейдегі Юнион-стритке көшіп, сыра зауыты мен сусындау фабрикасының басқарушысы болып жұмысқа орналасты. Мачамға шамамен 1868 жылы Лондондағы көлемді есептеу кеңсесінде жұмыс ұсынылғанша, оқу мерзімі 18 айға созылды. Елордадағы жұмыс Матчамға түрлі сәулетшілермен білім алмасуға мүмкіндік берді. Ол сондай-ақ қатаң мерзімдерде жұмыс істеудің және талапкер клиенттермен қарым-қатынас жасаудың маңыздылығын үйренді. Бос уақытында Матчем Лондонның көптеген ғимараттарын аралап, әсіресе театрлар мен музыка залдарына қызығушылық танытты. Оның назарын ерекше қызықтырған ғимарат – Чарльз Дж. Фиппс жобалаған Strand көшесіндегі жаңадан ашылған Gaiety театры болды. Матчем Фиппстің тар, қиын жерге стандартты көлемдегі театр салу қабілетіне таң қалды және Гаити театры кейінірек салынған кейбір ғимараттарына шабыт берген болуы мүмкін. 1871 жылдың соңында американдық кәсіпкер Исаак Сингер Франциядан Девонға көшіп келді. Оның мақсаты – отбасысы үшін Англияның ауылдық жерінде үлкен мүлік сатып алу болатын. Изамбард Кингдом Брунельдің иелігін сатып алуға жасаған әрекеті сәтсіз аяқталды, соңынан ол Торбейдегі Фернхам иелігін сатып алды, сол жерде Олдвей сарайы салынды. Сингер Бриджмен кеңсесіне жобалауды тапсырды және үй ішінде, қазір бұзылған театр салуды бұйырды. Гарлик Матчамға театр дизайны үшін жауапкершілік Лондондағы білім алу тәжірибесіне байланысты берілген болуы мүмкін деп санайды. Сингер Олдвей сарайын салуға аяқ аспады; ол әлемнің түкпір-түкпірінен ең жақсы материалдарды әкелді және Бриджменге интерьерді француз стилінде безендіруді тапсырды. Гарлик Сингердің құштарлығы Матчам сияқты сәулет өнеріне бейім адамға әсер еткен болуы мүмкін екенін атап өтті, оның кейінгі театрлары да әсем әшекейлермен безендірілген.
Робинсон отбасылық бизнеске кіру
1875 жылға таман, Сингердің үйі салынғаннан кейін, Матчем Лондондағы Дж.Т. Робинсонның кеңсесінде жұмысқа орналасты. Бұл жұмыс Матчемге, Матчемнің өмірбаянаушысы Брайан Мерсер Уокердің «жоғары деңгейдегі театр дизайны» деп атаған нәрсемен жақсырақ танысуға мүмкіндік берді. 1870-ші жылдардың ортасына қарай Ұлыбританияда 137 театр өртіндегені туралы хабарланды, бұл парламентті 1878 жылғы Мегаполис басқару және құрылыс актілерін өзгерту туралы заң қабылдауға итермеледі, ол құрылыс салушылар сақтауы тиіс қауіпсіздік ережелерін белгіледі. Матчем ережелерді қиын деп тапты; олардың салдарынан Элефант-энд-Касл театры жобасы алты айға ұзартылды. 1882 жылы Матчем Ислингтондағы Гранд театрын қайта жобалауды қолға алды. Бұл жоба оған маңызды болды: ол сахнаға кедергісіз көру бұрыштарын пайдаланып жасалған алғашқы жоба болды және оның көрермендерді сыйдыру қабілетімен және жылдам құрылысымен ерекшеленді, бұл сәулетшілер ортасында кейіннен танымал болды. Гранд дизайнымен революция жасады; ол әуесқой сәулетшілерге білім беру орталығы ретінде пайдаланылды және архитектура сыншылары мен журналистер жиі барып, пікір білдірді. 1896-1898 жылдары жарық көрген «Қазіргі опера үйлері мен театрлары» атты үш томдық еңбектің бірінде Эдвин Сакс Грандтың «жақсы көру және акустикалық залы, кеңістік пен шығындарды үнемдеуі және орындалу жылдамдығы» туралы айтты. Матчемнің көру бұрыштарын жақсартуы консольді болатты пайдалануының нәтижесі болды. Бұл жаңа дизайн балкондардың тірек бағаналарды пайдаланбай, аудиторияға шығуына мүмкіндік берді, бұл орындықты көбейтті және көрермендерге сахнаны жақсырақ көруге мүмкіндік берді. Матчем бұл дизайнды патенттеді және оны барлық болашақ театрлық дизайндарына енгізді. 1882 жылы Шығыс Лондондағы Майл-Эндтегі Парагон Матчемнің келесі ірі жобасы болды. Уокердің сөзіне сәйкес, бұл жобаның маңыздылығы оның желдету жүйесіне ерекше мән беруінде болды – бұл алғашқысы, ол шатырдағы күн күйдіргішін және жерден 2 метр биіктіктегі жылы ауа арналарын пайдаланды, ол жел шығарды. Театрдың құрылысшылары Краудер мен Пэйн бұл орынды «Лондондағы ең жақсы желдетілетін театр» деп жарнамалады. Ол келесі жылдың мамыр айында ашылып, көрермендердің жайлылығына жеткені үшін көп мақтау алды. Парагонның табысы Матчемге 1884 жылы Белфастта өз кеңсесін ашуға мүмкіндік берді. 1879 жылы ол бастапқыда Джеймс Томсон жобалаған және төрт қабатты ғимараттың бірінші қабатында салынған ойын үйі Роялтиді қайта жобалау жұмыстарын бастады. Макет қиын болды және Матчем бірнеше түзетулер жасады. Ол, аудиториядағы газ жарығының үстінде ауа шығару құбырын орнатып, өрт сөндіргіштерден шыққан жылуды жоғары көтере отырып, театр арқылы ауа қозғалысын жасайтын желдету жүйесін жобалады. Бұл дизайнды ол Матчемнің екінші Глазго театры Гаитиде де қолданды. «Роялти» картинасын жасау үшін төрт апта ғана уақыт қажет болды, әрі ол салыстырмалы түрде арзан болды, бұл екі фактор оның беделін арттыруға көмектесті. Ревилл отбасы театр шеңберінде ықпалды болды, олардың сахнамен байланысы 18 ғасырға дейін созылды. Ревилл 1887 жылы залды өрт сөндіргеннен кейін жаңа ғимараттың жобаларын жасау үшін Матчеммен келісімшарт жасасты. Жаңа ғимарат, Ревилл отбасының көптеген театрлары сияқты, Корольдік театр және Опера үйі деп аталатын болды; ол келесі жылы жоспарланған уақытта аяқталды. Аяқталған құрылысты қаланың билері өнердің соңғы сатысы деп санады, олар маусым айында ойын-сауық лицензиясын берді. «The Era» жаңа ғимаратты «әлемдегі ең жақсы театрлардың бірі» деп бағалады. Биограф Майкл Селлдің айтуынша, Матчемнің Эллистонмен қарым-қатынасы жас сәулетшіге театр сәулетінде ұлттық танымал атаққа ие болуға көмектесті және оны өз мамандығының алдыңғы қатарларына шығарды. Келесі жылы театрдың ашылу салтанатында Эллистон ғимаратты «өзінің көрген ең әдемі театрларының бірі» деп атады. Ревиллдің басқаруындағы Стокпорт театрынан басқа, Матчем Эллистоннан тағы бір тапсырма алды, бұл жолы Болтондағы Корольдік театр мен Опера үйін қайта құру үшін, ол 1888 жылы 4 қаңтарда өртенді. Эллистонның жалғыз талабы ғимаратты 20 апта ішінде аяқтау еді, оны Матчем орындады. Оның іргетасын актер Генри Ирвинг 17 қазанда, ашылуына бір ай қалғанда қалады. Өткен жылы Эксетерде болған театрда болған осындай өртте көп адам қаза тапқандықтан, Матчем қауіпсіздік ерекшеліктерін жақсартты, мысалы, төбелер мен қабырғаларды өртке қарсы қорғады; баспалдақтарды кеңейту және түзеу; сыртқы есіктерді пайдалану; әр қабаттағы гидранттарды орнату; және аудиторияда автоматты, өртке төзімді пердені іліп қою. Интерьер терракотта және алтын түстермен безендірілді және орындықтар қызыл жібекпен жабылған. Басқа театрлар да Ревилл отбасы үшін салынды, олар енді Матчемді өз жобаларында жұмыс істеу үшін толық уақытқа алған. Бери мен Рочдейл, содан кейін Ланкаширде болған, өз Корольдік театрлары мен Опера үйлерін алды, Рочдейл ғимараты бұрыннан бар ғимаратты қайта жаңарту болды. Бери театры 1889 жылдың 26 желтоқсанында пантомима қойылымымен ашылды. Театр интерьерінің безендірілуіне жетіспеді, өйткені Матчем кешігіп қалған. Ол сол түні сахнада сирек пайда болды және екі апталық жабылу кезінде ол жобаны аяқтайтынын көрермендерге уәде берді. Кешігуді өтеу үшін ол аудиторияның өнерін Лондонға негіделген мүсіншіге тапсырудың ерекше қадамын жасады. Келесі жылы Матчем Фредерик Пурселлден, Ревилл отбасының кеңейтілген мүшесінен, өткен жылы өртенген театрын қайта жаңартуды жүзеге асыруға шақырылды. Матчемге бар ғимаратты пайдалану мүмкіндігі берілді, бұл жобаны уақытында аяқтау мүмкіндігін арттырды. Сонымен қатар, сол жылы Болтондағы Гранд Цирк және Амфитеатр ашылды. Матчемнің дизайны оны цирк және театр ретінде пайдалануға мүмкіндік берді және орынды бірнеше сағат ішінде екіге айналдыруға мүмкіндік берді. Ол итальян стилінде безендірілді және 3200 адамды қабылдауға қабілетті болды. Цирк сақинасы көрермендер арасында азайып, жабылды. Пурселл 1899 жылы төрт мүшесінің қайтысынан кейін отбасы бизнесін қабылдады, бірақ келесі он жылда тек бірнеше ғимараттарды тапсырыс берді, соның ішінде Сток-Ньюингтондағы Александра театры. Матчем Пурселлмен шамамен 1908 жылға дейін жұмыс істеді, ол бизнесті тарату туралы шешім қабылдады. Тарихшы Майкл Селлдің сөзіне сәйкес, Матчемнің отбасы үшін соңғы дизайны 1907 жылы Саутсидегі Кінгс театры болды. Архитектура тарихшысы Николаус Певснер Кінгс театрын «керемет» деп атады және театрды «иондық бағаналары мен арлан бағаналары бар еңсерлі алтыбұрышты мұнарасымен және күмбезбен көтерілген тік бұрышты төбесімен» сипаттады. «Ішкі жағы тар кеңістікті толық пайдалана отырып, тартымды және егжей-тегжейлі». Матчемнің толыққанды бароккосымен жасалған гипс фигуралары мен ою-өрнектері».
Matcham & Co.
Matcham & Co. компаниясының құрылған күні нақты белгісіз; бұл Matcham 1884 жылы Mile End-тегі Paragon Theatre театрының сәттілігінен кейін Белфаста кеңсесін ашқан кезден басталуы мүмкін, немесе 1880-жылдарға дейін он жылдай уақыт бұрын Matcham басқарған Робинсонның бизнесінің жаңа аты болуы да мүмкін. Белгілісі – компания Холборндағы үш кеңседе әртүрлі уақыттарда жұмыс істеген. Біріншісі 1880 және 1886 жылдар аралығында Бедфорд Роуда орналасқан, содан кейін 3 Great James Street-ке көшірілді. Бизнес 1893 жылға дейін онда болды, одан кейін тағы көшіп, бұл жолы 9 Warwick Court-қа орналасты, ол жерде Matcham қайтыс болғаннан кейін де қалды. Matcham қанша қызметкер жұмысқа алғанын білуге болады, ол тұрақты көмекшілер мен шеберлер тобымен жұмыс істеді, олардың ішінде талшықты гипстен жасалған жұмыстардағы сарапшы Феликс Де Йонг, сондай-ақ маманданған декоратор Йонас Биннс болды. Қызмет істеген кезеңде Matcham & Co. шамамен 170 театр дизайнын аяқтады. Үш адам арасындағы қарым-қатынас туралы көп мәлімет жоқ, бірақ олардың жұмысы табысты болғаны белгілі.
Театрдың өркендеу жылдары: 18921912
Ән-күй театрынан бұрын музыкалық залдар Лондон мен провинциядағы жұмысшы табының ең сүйікті ойын-сауығы болды. "The Stage" басылымына сәйкес, Джордж Роби мен Мари Ллойд сияқты артистер "әдепсіздікке бой алдырған" деп есептелді, сондықтан ірі театрлар оларға қойылым қоюға тыйым салды. Бұл шектеулер ұзаққа соқпады, себебі мұндай цензура көрермендер санына кері әсер ететін. 1880 жылдары музыкалық залдардың көпшілігін кіріс емес, ойын-сауыққа көбірек мән беретін немесе табысқа ұмтылған бай бизнесмендер басқаратын әуесқойлар синдикаттары басқарды. Екі жағдайда да қауіпсіздік жиі құрбан болды, басты себебі – шығындарды үнемдеу болғандықтан, қажетті жөндеу жұмыстары көбінесе назардан тыс қалды. Музыкалық залдар көп жылдар бойы өте табысты бизнес болды, бірақ қатаң ережелер мен қауіпсіздік бақылауына түсті. 1880 жылы жергілікті билік иелерінің қауіпсіздік талаптарын орындап жатқанын анықтау үшін жасырын тексерулер жүргізілді. Ережелер соншалықты қатаң болғандықтан, көптеген ескі залдар, әсіресе иелерінің қаржылық мүмкіндігі шектеулі болғандары, жабылуға мәжбүр болды. Ашық қалған залдарға талаптарға сай үй-жайларын жаңарту және жақсарту жұмыстарын жүргізу тапсырылды. Осы өркендеу кезеңіне театрдың жұмыс істеу принципін білетін білікті сәулетшілер қажет болды.
Мосс Империясы және Освальд Столл
1898 жылдан 1910 жылға дейін Освальд Столл Мосс Империясының басқарушы директоры болды, бұл Эдвард Мосс басқарған театрлық ойын-сауық желісі, өркендеген шағында Ұлыбританиядағы 33 театрға жауапты болды. Матчам алғаш рет 1892 жылы Эдинбургтегі Империя сарайының жобасын жасау арқылы Мосс Империясымен жұмыс істеді. Мосс Матчамның жұмысына қатты риза болып, келесі жеті жылда оған бірнеше провинциялық театрларды жобалауды тапсырды. Матчамның Лондондағы импресариолармен жұмысына Хакни Империясы, сондай-ақ Вестминстердегі Колизей және Ипподром театрлары кірді. Барлығы Матчам Мосс пен Столл үшін 20 жыл ішінде 21 театрдың дизайнын жасады, бұл 1912 жылы аяқталған Вуд Грин Империясымен бітті. Матчам Империяның қасбеті үшін екінші, арзан нұсқасын жасап, оны Столлға эскиз қағазының бөлігінде ұсынды. Империяның сыртқы түрі Матчамның ұнатпаған дизайны болды, бірақ тарихшы Майкл Селл айтқандай, бұл сәулетшінің "шексіз өнертабыс қабілетін" көрсетті және "мәңгілікке қалатын ескерткіш" болды. "Тарихи Англия" аудиторияны "Британиядағы ең әсем Матчам интерьерлерінің бірі" деп атады, ал тарихшы Брайан Уокер Империяның интерьерін "Ұлы Лондондағы ең тамаша Матчам интерьері" деп сипаттады. Певснер Империяны "өте сенімді" және "сақталған эдуардиандық варьете театрларының ең жақсысы" деп санайды. Колизейді жобалау кезінде Матчам қиындыққа тап болды: Столл театрдың Лондондағы ең үлкен және ең сәнді болуын қалады. Матчам үлкен көлемнің дыбыс сапасын және сахнаға көріністі нашарлататынынан қорқып, театрдың акустикасына ерекше назар аударды және балкондарды дәстүрлі пилоттармен тіреудің орнына, аудиторияға қарай еңкейтіп жобалады. Матчам өз жобаларында кеңістікті болатты қолдануды алғаш рет енгізіп, өзінің өнертабысын қорғау үшін патенттер алды. Уокер бұл "тапсырыс беруші мен сәулетші арасындағы тығыз ынтымақтастық пен түсіністіктің жемісі" деді. Ол былай деп қосты: "Матчамның жоспарлаудағы шеберлігі мұнда басқа бір шеберлікпен үйлеседі. Оның замандастарының көптегені осындай тар қақпадан, осындай қарапайым көшеден есте қаларлық сәулеттік шешім жасай алмаған болар еді. Мысалы, 1889 жылғы жақын орналасқан Гаррик театрынан әлдеқайда әсерлі." Театрлық журнал "The Stage" мәлімдегендей, Матчамның жобасында "көрікті мәрмәр баспалдақ, айналып тұратын жер шарымен безендірілген мұнара, әр қабаттағы кең шайханалар, театрдың жоғарғы қабаттарына лифттер, сәнді демалыс бөлмелері, шыны күмбезді шатыры бар шатыр бақшасы және жеделхаттар мен хабарламалар жіберілетін және дәрігерлердің төтенше жағдайларда қайда екенін тіркейтін ақпарат бюросы" болды. Би залының интерьері Матчамның кешендегі жалғыз дизайны болды, бірақ "Тарихи Англия" 1900 жылы кешендегі циркті қайта жаңартуға да қатысқан болуы мүмкін деп санайды. Певснер циркті "Англиядағы ең үлкен және ең әсем театр" деп атады және Ұлыбританияға "басқа ешбір курортта жоқ цирк үшін тұрақты орын" сыйлады. Сол жылы ол Блэкпулдегі Гранд Театрдың жобасын аяқтады. 1890 жылдары Лидстегі ең көне көшелердің бірі Бриггейттің жаңғыртуы 1878 жылы аяқталған Thorntons Arcade-тің қатарласып орналасқан бірнеше сауда аркадаларын салуды қамтыды. Матчам 1898 және 1900 жылдар аралығында Лидс Естейт Компаниясы үшін көшенің солтүстік бөлігінде Крест және Каунти Аркадасын жобалады. Ол графтық аркададағы жұмысымен қатар, Бриггейттің төменгі жағында орналасқан Мосс үшін Империя сарайының жобасын жасады. Ол Бриггейт пен Викар-Лейннің арасында өтетін Королева Виктория көшесі және Король Эдвард көшесі сияқты екі жаңа көшені құрды. Матчамның ғимараттарына 49–51 Викар көшесі; 2–24 Король Эдвард көшесі және 115–120 Бриггейт кіреді, бұл Каунти Аркадасының құрылысындағы дүкендер мен кеңселерден тұрады. Каунти Аркадасын салуға кеткен шығын 300 000 фунт стерлингтен асты. refn Империя сарайы 1961 жылдың 25 ақпанында жабылып, келесі жылы бұзылды. Матчамның театрлық емес тапсырмаларының қатарында Лондонның бірнеше пабтарымен қатар, Бринсворт үйіндегі Royal Variety Artistes' Benevolent Fund үшін жаңа қанат және Саутварктегі баспахана бар. refn ғимараттар қазір пәтерлерге айналдырылған, бірақ қасбеті бастапқы жобадан сақталған. ол келесі қарашада ашылды. Сарайды жобалау кезеңінде Матчам Берти Крюмен бірге жаңа Бристоль ипподромын жобалаумен айналысты, бұл Матчамның соңғы ірі жобасы болды. 1913 жылға қарай Matcham & Co. жобалары баяулады; сол жылы Лестердегі Palace Theatre ғана театрлық жоба болды. Матчам Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін әйелімен бірге Уэстклифф-он-Сиге зейнетке шықты және бизнес басқаруын Чанселлор мен Бриггске тапсырды. 1920 жылдың 17 мамырында қайтыс болды. Қосылу рәсімі Финчлидегі Сент-Пол шіркеуінде өтті, содан кейін ол Хайгейт зиратындағы отбасылық мазарға жерленді. Ол инфляцияға байланысты түзетілген 86 389 фунт стерлингтен тұратын мүлікті қалдырды. Матчам өзінің компаниясын Бриггс пен Чанселлорға тең бөліп берді. Оның ерте жұмыстарына Еуропадағы алғашқы телефон станцияларын салу және Санкт-Петербург пен Рига қалаларына телефонды енгізу кірді, онда ол жеке Александр II патшасының телефон жүйесін орнатты. Кейінгі жұмысы арқылы ол бірнеше бетон өндіруші компанияларын құрды және өзіне патенттелген цемент тас ұнтақтағышын ойлап тапты.
Мұра
Матчамның театрлары оның қайтысынан кейінгі бес онжылдық бойы сәулетшілер тарапынан жиі сықаққа түсірілді. Тек 1970 жылдан кейін ғана оның құрылыстары қастерлі деп есептелді және Иэн Маккинтош айтуынша, оның генийі кеңінен мойындалды. Матчамның биографы Брайан Уокер оны замандастарынан жоғары қойып, 92 жобасын тізімдейді, ал оған ең жақын Чарльз Дж. Фипс – 72 жобамен. 2007 жылдың 22 қарашасында Англия мұрагерлігі Матчамды еске алды, актерлер Тимоти Уэст және Прунелла Скейлс оның бұрынғы лондондық үйінің, 10 Хаслемер Роуд, Хорнсидегі көк тақтасын ашты.