Авейру Герцогтары: Тарих және Тұқымдастық

Кіріспе

Аристократиялық португалдық атақ (1535-1759)

Авейро герцогы (Duque de Aveiro) – португалдық дворяндық атақ, 1535 жылы Португалия королі Жоан III өзінің 4-ші туысына, Жоан Ленкастрдың ұлына, Португалия королі Жоан II-нің заңды емес ұлы Жорже Ленкастрдың ұлына берді. Жоан Ленкастр патша оған Авейро герцогының жаңа атағын бергенде, ол Торрес-Новас графы болған. Кейіннен олардың ұрпақтары 1580 жылғы португалдық мұрагерлік дағдарысы кезінде Испанияның Филип II-ін қатты қолдады. Осылайша герцогтар Брагансалардан кейін Португалияның екінші аристократиялық үйі болды. Ленкастрлық Раймундо, Авейроның 4-ші герцогы, тіпті Португалиядағы 1640 жылғы ұлттық революциядан кейін де Габсбург монархиясына өзінің үйінің дәстүрлі қолдауын сақтады. Сондықтан Авейроның меншігін Браганса әулетінің жаңа патшалары тәркілеп, 1668 жылы оның ағасы Ленкастрдың Педруына берді, ол Эвора архиепискобы және бас инквизитор болды, Авейроның 5-ші герцогы атанды. Ол 1673 жылы ұрпақ қалдырмай қайтыс болды. Мұрагерлік оның немере қызы Мария де Гвадалупа Ленкастреге берілді, ол испандық герцог Лос-Аркосқа тұрмысқа шықты. Ол кіші ұлымен Португалияға оралды, ал күйеуі мен үлкен ұлы Испанияда қалды. Ол өзінің үйі мен иеліктерін қайтадан иеленді және Браганса үйінің билігін мойындады. Авейроның 8-ші герцогының Тавора ісіне (патшаға қарсы қастандық) қатысқаны үшін Авейро герцогтарының барлық иеліктері тәркіленді, олардың гербі қоғамдық орындардан жойылды, үйлері қиратылды және жерлері тұздалды. Қазірде тек Авейро герцогтарының сарайы ғана қалды (фасадындағы қираған гербпен) отбасының бұрынғы күші мен билігінің куәсі ретінде. Лиссабондағы Авейро сарайы, құлатылып, тұздалғаннан кейін, Авейро әулетінің ұятты есімін мәңгілік сақтау үшін тас ескерткіш орнатылды. Онда келесі мәтін жазылған (португал тілінде): Aqui foram arrasadas e salgadas as casas de José Mascarenhas, exautorado das honras de Duque de Aveiro e outras condenado por sentença proferida na Suprema Juncta de Inconfidencia em 12 de Janeiro de 1759. Justiçado como um dos chefes do barbaro e execrando desacato que na noite de 3 de Setembro de 1758 se havia cometido contra a real e sagrada pessoa de D. José I. Neste terreno infame se não poderá edificar em tempo algum. ("Бұл жерде Хосе Маскаренхасқа тиесілі үйлер жермен-жексен етіліп, тұздалды, ол Авейро герцогының құрметінен айырылды және 1759 жылғы 12 қаңтарда Жоғарғы құпиялар сотында жарияланған үкіммен сотталды. 1758 жылғы 3 қыркүйек күні түнде король Жозе I-нің аса патшалық және қасиетті тұлғасына қарсы жасалған ең жауызды және қорқынышты төңкерістің жетекшілерінің бірі ретінде жазаланды. Бұл атақты жерде мәңгілікке еш нәрсе салынбауы керек.") 1759 жылдан кейін атақ тоқтап қалды. 1939 жылы Браганса герцогы Д. Дуарте Нуно Авейро герцогының жеке атағын Д. Каэтано Энрикес Перейра Фария Салданья де Ланкастреге, Алкасовас графына, ал оның үлкен ұлына Торрес-Новас герцогының жеке атағын беруге рұқсат берді. Екеуі де Авейро герцогтарының ұрпағы емес және бұл артықшылықты пайдаланбады. Авейроның 8-ші герцогы Хосе де Маскаренхас да Силва е Ланкастренің жалғыз заңды туыстары оның қарындасы Франсиска дас Шагас Маскаренхас пен оның күйеуі 1-ші Лаврадио графынан тараған.

Duke of Aveiro (Duque de Aveiro) was a Portuguese title of nobility, granted in 1535 by King John III of Portugal to his 4th cousin, John of Lencastre, son of Infante George of Lencastre, a natural son of King John II of Portugal. John of Lencastre was already Marquis of Torres Novas when the King granted him the new title of Duke of Aveiro. Later, their descendants strongly supported Philip II of Spain during the 1580 Portuguese succession crisis. Thus the Dukes became the second aristocratic House of Portugal, after the Braganzas. Raimundo of Lencastre, 4th Duke of Aveiro maintained his House's traditional support for the Habsburg monarchy, even after the 1640 national revolution in Portugal. Therefore the Aveiro property was confiscated by the new Kings of the Braganza Dynasty, and granted in 1668 to his uncle, Peter of Lencastre, who already was Archbishop of Évora and general Inquisitor, becoming 5th Duke of Aveiro. He died in 1673 without issue. The succession was given to his niece, Maria de Guadalupe of Lencastre, who was married to the Spanish Duke of Los Arcos. She returned to Portugal with her younger son, while her husband and her older son stayed in Spain. She regained the control of her House and estates and recognised the suzerainty of the House of Braganza. Due to the alleged participation of the 8th Duke of Aveiro in the Távora affair (a conspiracy against the King), all the possessions of the Dukes of Aveiro were confiscated, their coat of arms destroyed from the public places, their houses demolished and their lands salted. Only the Palace of the Dukes of Aveiro in Azeitão, Portugal remains (albeit with the destroyed coat of arms on its facade) as a testament to the family's previous might and power. The Aveiro palace in Lisbon, demolished and salted, gave place to a stone memorial in order to perpetuate the memory of the shame of the House of Aveiro. In it the following text can be read (in Portuguese): Aqui foram arrasadas e salgadas as casas de José Mascarenhas, exautorado das honras de Duque de Aveiro e outras condemnado por sentença proferida na Suprema Juncta de Inconfidencia em 12 de Janeiro de 1759. Justiçado como um dos chefes do barbaro e execrando desacato que na noite de 3 de Septembro de 1758 se havia commetido contra a real e sagrada pessoa de D. José I. Neste terreno infame se não poderá edificar em tempo algum. ("In this place were put to the ground and salted the houses of José Mascarenhas, stripped of the honours of Duque de Aveiro and others, convicted by sentence proclaimed in the Supreme Court of Inconfidences on the 12th of January 1759. Put to Justice as one of the leaders of the most barbarous and execrable upheaval that, on the night of the 3rd of September 1758, was committed against the most royal and sacred person of the Lord Joseph I. In this infamous land nothing may be built for all time.") After 1759 the title became abeyant. In 1939, D. Duarte Nuno, Duke of Braganza, authorized the use of the personal title of Duke of Aveiro to D. Caetano Henriques Pereira Faria Saldanha de Lancastre, Count of Alcáçovas, and of Duke of Torres Novas to his eldest son. Neither are descended from the Dukes of Aveiro and did not use the prerogative. The only legitimate relatives of José de Mascarenhas da Silva e Lancastre, 8th Duke of Aveiro, are descended from his sister Francisca das Chagas Mascarenhas and her husband the 1st Marquis of Lavradio.

Авейро герцогтері (испандық атақ)

1673 жылы Ленкастр Петр, Авейроның 5-ші герцогы қайтыс болғанда, оның қызы Мария де Гуадалупа Ленкастр 1679 жылы Португалия королі тарапынан Авейро герцогинясы ретінде ресми мойындалды, бірақ ол Испанияның Лос-Аркос герцогіне үйленгеніне қарамастан Португалияға оралуға міндетті болды. Оның күйеуі бұған қарсы болды; ол одан ажырасып, Отанына қайтып, Авейро үйі мен олардың иеліктерін қайта иеленді. Ажырасу мәселесі қаралып жатқанда, Испания королі Карлос II оның Португалияға оралуына кедергі келтіру үшін 1681 жылы оған Авейро герцогинясы (испанша написание) деген испандық атақ берді. Бұл атақ бүгінде испандық Карвахаль отбасының меншігінде, Португалияның Ланкастр отбасымен ешқандай байланысы жоқ. Бұл португалиялық атақ емес және оның португалиялық әріккесінен толыққандай бөлек.

Тегі

Авейро герцогтарына байланысты отбасылық тегі Ланкастер, бұл король Жоао I-нің әйелі, Ланкастерлік Филиппаға сілтеме жасайды, ол Джон Гонттың қызы, Ланкастердің 1-ші герцогы және Ланкастер үйінің басшысы болған. Лаврадио маркизі қазір Португалиядағы Ланкастер отбасының аты мен елтаңбасының басшысы.