Кіріспе

Француз әншісі (1952–1986)

Даниэль Ксавье Мари Балавойн (danjɛl ɡzavje maʁi balavwan; 5 ақпан 1952 – 14 қаңтар 1986) – француз әншісі және ән жазушы. 1980-жылдардың басында француз тілді елдерде зор танымал болды; ол Жан Жак Гольдман, Мишель Бергер (өзінің ең жақын досы) сияқты өзінің буынының көптеген әншілеріне, сондай-ақ жапондық поп-рок тобы Crystal King-ке үлгі болды. Балавойн 1978 жылы Бергер жазған Starmania рок-операсының алғашқы актерлік құрамында болды. Балавойн автоспорт пен француз саяси өміріне де қатысты; ол 1980 жылы теледидарда сол кездегі социалистік президенттікке үміткер Франсуа Миттеранмен өткізген пікір алмасуымен танымал. Француз музыка индустриясында ол өзінің қуатты дауысымен, кең диапазонмен және қайғы-дастан мен наразылыққа толы ерекше лирикасымен өзіне орын жасады. Оның әндері үмітсіздік, азап және өлім туралы мәселелерді қамтыды, бірақ үміт те бар еді.

Балалық шақ

Балавойн 1952 жылдың 5 ақпанында Францияның Аленсон қаласында дүниеге келді. Ол алты баланың ең кішісі еді. Оның екі әпкесі және үш інісі болды. Оның әкесі Эмиль қалалық инженер және Қайта құру министрлігінде жұмыс істеді. Анасы антиквариат сатумен айналысты. 1959 жылы әкесі Алжирге көшіп кетті, ал Дэниел оңтүстік қаласы Пауға көшіп, интернатта оқыды, бұл тәжірибе оған ұнаған жоқ. Он бір жасында ол The Beatles тобының "She Loves You" әнін естіп, музыкаға деген талғамын қалыптастырды. 1968 жылы, орта мектепте оқып жүргенде, ол бүкіл елде өткен ереуілдерді қолдаған көптеген жастардың бірі болды. 1992 жылы американдық Cock Robin тобының жетекші әншісі Питер Кингсбери осы әнді Tycoon үшін ағылшын тіліне аударды; "Only the Very Best" деп аталған ән сол мелодия мен ұқсас аранжировкаларды сақтап, бірақ мүлдем басқа мәтінмен (Тим Райс жазған) Францияда да үлкен сәттілікке жетті. Балавойнның жеке мансабы үшінші альбомы Le chanteur шығуымен бірге өте табысты болды. Тақырыптық ән болашақ әншінің үздірілмейтін өрлеуі мен құлдырауы туралы айтты, бұл ән коммерциялық жағынан үлкен жетістікке ие болды, бір миллион дана сатылды. Ал альбомның өзі 800 000 данаға сатылды. Сонымен қатар, Балавойн Starmania тобымен гастрольдік сапарларын жалғастырып, оның ең танымал өкілдерінің біріне айналды. 1979 жылдың сәуір және мамыр айларында мюзикл Париждегі Конгресс сарайында 100 000 көрерменнің алдында қойылды, бұл Балавойнның танымалдығын одан әрі арттырды. 1979 жылы ол төртінші альбомын шығарды – Face amour / Face amère (Махаббат жағы / Ащы жағы). Ол орташа табысқа ие болғанымен, бұрынғы альбомнан аз сатылды. "Me laisse pas m'en aller" және "Ces petit riens" әндері осы пластинкадан ең үлкен хиттің құрамына кірді. Бұл соңғы туынды оған Франция бойынша тұңғыш рет жеке гастрольдік сапар жасауға мүмкіндік берді, оның ең жарқын сәті – Олимпиададағы үш күндік концерт.

Басқа әлем

1980 жылы Балавойн бесінші студиялық альбомымен – Un autre monde альбомымен қайта оралды. Бұл альбом ерекше табысқа ие болды, үш ән үлкен коммерциялық сәттілікке жетті: "Mon fils, ma bataille" (543 000 дана сатылды, бұл ән ажырасқаннан кейін ұлының қамқорлығын алуға тырысқан әкенің күресін көрсетеді, бұл тақырып 1979 жылғы "Kramer vs. Kramer" фильміне ұқсас); "Je ne suis pas un héros" (бастапқыда Джонни Холлидей үшін жазылған, ол кейін бұл әнді өзінің концерттік тізіміне қосып, құрмет көрсеткен); және "La vie ne m'apprend rien". Балавойн қайтадан гастрольдік сапарға шығып, төрт рет толық сатылған концерттермен Олимпиадаға оралды, осының нәтижесінде 1981 жылдың қараша айында оның алғашқы концерттік альбомы – Daniel Balavoine en concert жарық көрді.

Шымшықтар сатушысы

1981 жылдың қысында Балавойн өзінің алтыншы альбомын жазу үшін Испанияның Ибица аралдарына барды. Балавойн музыкалық стилін түбегейлі өзгертуге шешім қабылдады, оны рокқа көбірек бейімдеп, электрондық эффекттерді қолданды. 1982 жылдың сәуірінде "Vendeur de larmes" ("көз жасы" және "қару" сөздерімен ойын) альбомы жарық көрді, онда "Vivre ou Survivre", "Dieu que l'amour est triste" және "Soulève moi" сияқты хиттер енді. Албом бірнеше айдың ішінде платиналық статуске ие болды. Одан кейінгі гастрольдер де өте танымал болды, сол кездегі ең жақсы өнерлеулермен бәсекелесті. Балавойн төрт күн бойы Спорт сарайында концерттер берді. Оның барлық қойылымдары сатылып кетті.

Батыс көзінен алыс

1983 жылы Балавуан өзінің алғашқы Париж-Дакар раллиіне қатысты. Бірінші кезеңде техникалық бұзылуға ұшырап, жарыстың қалған бөлігін көрермен ретінде қадағалап, Африканы таныды. Көргендері оны тебірентті: "Біз кішкентай ауылға келгенде, бір баланың жеу үшін шыбындарды іздеп жүргенін көрдік, онда айтар сөз қалмады." Содан кейін ол Шотландияға жетінші альбомын жазуға кетті. Африкалық тәжірибесінен күш алып, "Loin des yeux de L'Occident" ("Батыстың көзінен алыс") альбомын шығарды. Музыка мамандарының пікірінше, бұл соңғы жұмысы оның саяси тұрғыдан ең белсендісі. Ол "Pour la femme veuve qui s'éveille" ("Оянған жесір әйел үшін") әнінде үшінші әлемнің әйелдері, "Frappe avec la tête" ("Баспен соққы") әнінде азаптаулар, "Poisson dans la cage" ("Қоңырдағы балық") әнінде есірткілер және "Revolucion" әнінде Оңтүстік Америка диктатуралары туралы айтады. Ықпалды мелодиясы Питер Габриелдің музыкасына жақын, электрондық музыканы (электр гитара, синтезаторлар және т.б.) әлемдік музыкамен, африкалық барабандармен үйлестіреді. Сол жылы ол ABBA тобының Фрида Лингстадпен бірге "Abbacadabra" мюзиклінде де ойнады. Олар "Belle" әнін ортақ орындады. Бейрутте болған террористік шабуылдан кейін, оның інісі Ив сол жерде тағайындалған Балавуан, француз ардагерлерін және соғысты ынталандырған үкіметті сынап, дау тудырды. Екі аптадан соң, ол тудырған тәртіпсіздік үшін көпшілік алдында кешірім сұрады. 1984 жылы Балавуан Франция бойынша бір жылдық гастрольдік сапарға шықты. Бұл сапарда ол Vari Lite жарықтандыру жүйесі және HF технологиясы сияқты жаңа технологияларды енгізді. Балавуан сахна безендіріліміне емес, тамаша дыбыс пен атмосфераға басымдық берді. Оның барлық әндері рок стилінде қайта жазылды. Шілде айында 31 жасқа толған Балавуан алғаш рет әке болды. Бұл қуанышты оқиға оны шабыттандырып, "Dieu que c'est beau!" ("Құдай, қандай әдемі!") әнін жазды және оны концерттік тізіміне қосты. Сондай-ақ ол досы Кэтрин Ферри үшін Fairlight синтезаторын алғаш рет пайдаланып, толық альбом жазды.

Сүйіспеншілікті құтқарыңыз

1985 жылы көптеген танымал музыка жұлдыздары қайырымдылық және гуманитарлық шараларға қатысты. Француз әншілері, Балавойн сияқты, өздерінің «Singers Without Borders» атты шарасын ұйымдастырды, бірақ билет бағасының жоғары болуына байланысты ол аса сәтті болмады. Дегенмен, концерттік альбомы жақсы сатылды. Жазда Балавойн Шотландияға өзінің сегізінші және соңғы альбомын – «Sauver l'amour» жазу үшін қайта оралды. Француз әртісі тағы да Fairlight-ты қолданып, CD форматында шығарылған алғашқы альбомды жасады. Fairlight Балавойнға бұрын естілмеген көптеген электрондық эффекттер мен дыбыстарды қосуға мүмкіндік берді. Альбомдағы көптеген әндер хитке айналды: «L'Aziza» – оның еврей марокколық әйелі Корин мен ұлының анасына арналған; «Sauver l'amour» – атау әні, махаббатқа гимн; «Tous les cris les SOS» – үмітсіздік, жалғыздық және қарым-қатынас орнатудағы қиындықтар туралы ән; «Petit homme mort au combat» – бала сарбаздар туралы. Дэниел Балавойн 1986 жылы «Sauver l'amour» альбомы үшін «Victoire de la Musique» сыйлығының «Жыл альбомы» аталымын алды.

Өлім

1986 жылы Дэниел Балавойн Африкада су құдықтары салуға арналған қайырымдылық акциясын ұйымдастыруға таңдалды. Оны Париж-Дакар раллиінің негізін қалаушы және директоры Тьерри Сабине ралли логистикасын пайдалануға шақырды. Сабине мен Балавойнның қазасы туралы жаңалық Францияны терең қайғыға ұрды. Балавойн Биарриц қаласында жерленді.

Белсенділік

1968 жылдан бастап Балавойн француз саяси өміріне қызығушылық таныта бастады. Сол жылдың мамыр айындағы жаппай ереуілдер мен әлеуметтік дүрбелең кезінде ол алғаш рет саясатқа қатысу мүмкіндігін ойлады. Бірақ қозғалыстың аяқталуы және генерал де Голльдің қайта оралуы оны көңіліне алдырып, ол музыкаға бет бұрды. 1980 жылы ол Франсуа Миттеранмен телеарнада тікелей эфирде кездесті, ол сол кезде Франция Социалистік партиясының Ұлттық хатшысы және президенттікке үміткер болған. Бұл кездесудегі сөзі бүкіл студияны үнсіз қалдырды. Жеті минуттық спонтанды сөйлеуінде ашулы Балавойн Франциядағы жастардың саяси жағдайына қатысты ойын білдірді, атап айтса, саяси орта жастарды мүлдем назарға алмай, тек өз мүдделерімен ғана айналысады деді. Ол досы Колушті президенттікке ұсынуын қолдады. Колуш сайлаудан бас тартқан соң, жас суретшінің беделіне тәнті болған Франсуа Миттеран оны сайлауалды штабына шақырды. Балавойн алғашқы митингілерде өнер көрсетті, бірақ кейін саяси мақсаттар үшін пайдаланылып отырғанын сезініп, командадан кетіп қалды. Ол гуманитарлық жұмыстарға, әсіресе Африкаға көңіл бөлді. Өліміне бірнеше ай қалғанда ол Action Ecole атты үкіметтік емес ұйымға қосылды. Бұл француздық қайырымдылық қоры Боб Гелдофтың қолдауымен Африкаға көмек көрсету үшін студенттік ұйымдар құрады. Балавойн Сахель аймағында су құдықтарын салу жобасын басқарды. Осы жобаны бақылап жүрген кезде Малиде Сабиннің Ecureuil тікұшағы апатына ұшырап көз жұмды.

Мұра

Француз жұртшылығы "Vivre ou survivre" (1982), "Dieu que c'est beau" (1984), "L'Aziza", "Sauver l'amour", "Aimer est plus fort que d'être aimé" және "Tous les cris, les SOS" (1985) сияқты әндерді мақтан тұтады, Балавойнды Eurythmics, Queen және Depeche Mode сияқты ағылшын тіліндегі топтармен жақсы жағынан салыстырады. Балавойнның әндерін көптеген әртістер орындады, мысалы, Кэтрин Ферри, оған ол шамамен 20 ән жазды, Жанна Мас, Лиан Фоли, Фрида Лингстад, Лена Ка, Джонни Холлидей, Паскаль Обиспо, Патрик Фиори, Флорен Пагни, Грегори Лемаршал, сондай-ақ Квебектен келген Мари Дениз Пеллетье 1987 жылы "Tous les cris, les SOS" әнін өзінің нұсқасында орындап, үлкен жетістікке жетті. 1986 жылы бельгиялық франкофон әртісі Лара Фабиан Балавойнның құрметіне Марк Леркс жазған "L'Aziza est en pleurs" әнімен өзінің алғашқы синглын шығарды. 2006 жылы әншінің қайтысының 20 жылдығына орай Barclay Records оның барлық жазылған туындыларын "Balavoine sans frontières" деп аталатын жинақ ретінде жариялады. 2021 жылдың 1 маусымында Google оны Google Doodle арқылы еске алды.