Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Итальяндық халық шаруасы
Italian folk charm
Цимарута ("chee mah roo tah"; көпше түрі) – дәстүрлі түрде мойынға тағылатын немесе нәресте төсегінің үстіне ілінетін, жаман көзден сақтайтын итальяндық халық амулеті немесе талисманы. Көбінесе күмістен жасалған бұл амулет бірнеше кішкентай қорғаушы талисманнан (кейбіреулері христиандық символизмді пайдаланады) тұрады, олардың әрқайсысы гүлдейтін дәрілік шөп – рутаның бір тармағын бейнелейді. "Цимарута" атауы неаполитан тіліндегі "cima di ruta" – "рута бұтағы" деген сөзден шыққан. Оңтүстік Италиямен тығыз байланысты амулеттің құрамдас бөліктері аймаққа қарай өзгеше болуы мүмкін. Рутаның орталық сабағынан әртүрлі пішіндерде гүлдейтін көптеген тармақтар шығады; бұл тармақтардың ұштарында мынадай сиқырлы белгілер "өсіп" шығады: раушан гүлі; таяқ немесе қылыш ұстаған қол; жалыстаған жүрек; балық; ай серпілісі; жылан; сұлуқұс; қанатты ортағасырлық шлем; вербена гүлі; дельфин; әтеш және бүркіт. Мысалы, бір цимарутада кілт, пышақ, гүл және айдың бірлескен бейнесі болуы мүмкін. Көбісі екі жақты және үлкен – кейбіреулерінің ені шамамен төрт дюймға жетеді.
The cimaruta ("chee mah roo tah"; plural ) is an Italian folk amulet or talisman, traditionally worn around the neck or hung above an infant's bed to ward off the evil eye Commonly made of silver, the amulet itself consists of several small apotropaic charms (some of which draw upon Christian symbolism), with each individual piece attached to what is supposed to represent a branch of rue—the flowering medicinal herb for which the whole talisman is named, "cimaruta" being a Neapolitan form of cima di ruta: Italian for "sprig of rue". The component parts of the , which are particularly associated with Southern Italy, may differ by region of origin. From out of a central stalk of rue serving as its base, there radiate multiple branches which appear to blossom into various designs; the divergent branches "sprout" at their extremities such magical symbols as: a rose; a hand holding either a wand or a sword; a flaming heart; a fish; a crescent moon; a snake; an owl; a plumed medieval helmet; a vervain blossom; a dolphin; a cock; and an eagle. One cimaruta, for example, might bear the collective imagery of a key, dagger, blossom and moon. Most are double sided and fairly large—some almost four inches in width.
Неопаганизмде
Аймақтық сиқыр дәстүрлерінің басқа да құжатталған элементтерімен қатар, цимарута (өздерін итальян-американдық сиқыршылар деп жариялағандар арасында қарызға алынған деп есептеледі). Неопагандық "сиқыр діні" Стрегонерияның (немесе "Стреге") кейбір тәлімгерлері оны көне итальяндық сиқыр дәстүрінің қалдығы деп санауы мүмкін, мысалы, Чарльз Лиландтың 1899 жылғы "Арадия, немесе Сиқыршылардың Ішкі Жүзді Евангелиясы" еңбегінде сипатталғандай (бұл еңбек – Стрегонерияның дамуына тікелей әсер еткеннен бөлек, Италияда белсенді болған аралдық пагандық сиқыршылар сектасының бар екенін мәлімдеді). Цимарутаның кейбір заманауи нұсқалары қоладан немесе қақтан жасалады. Автор Рейвен Гримасси өзінің "Цимарута: және көне Италиядан алынған басқа да сиқырлы нышандар" (2012) кітабында бұл нышанды ол сиқыршылардың ұйымы деп атаған "Диана қоғамына" мүшеліктің белгісі ретінде талқылайды. Гримассидің пікірінше, цимарута бастапқыда сиқыршылар қолданған сиқырлық амулет болған, кейіннен итальяндық халық сиқыры оны өздеріне қабылдап алған, ал түпнұсқалық пагандық нышандарға христиандық символдар қосылған.
Along with various other documented elements of regional magic traditions, the cimaruta is (alleged to be) in borrowed use amongst self identified Italian American witches. Some practitioners of the neopagan "religion of witchcraft" Stregoneria (or "Streghe") may consider it a remnant of a more ancient Italian magic tradition, such as that detailed by Charles Leland in his 1899 text Aradia, or the Gospel of the Witches (which—apart from directly influencing the development of Stregheria—claimed the existence of an insular pagan witch cult active in Italy). Some modern versions of the cimaruta are cast in bronze or pewter. Author Raven Grimassi in his book The Cimaruta: And Other Magical Charms From Old Italy (2012) discusses the charm as a sign of membership in the "Society of Diana" which he refers to as an organization of witches. Grimassi argues that the Cimaruta was originally a witchcraft charm used by witches that was later arrogated by Italian Folk Magic, and that Christian symbols were then added to the original Pagan symbols.