Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Германиядағы католик архиепископиясы
Catholic archdiocese in Germany
Бамберг митрополиттік архиепископиясы (лат. Archidioecesis Metropolitae Bambergensis) – Бавариядағы Католик шіркеуінің Латын шіркеуінің епархиясы, Германиядағы 27 епархияның бірі. 2015 жылы халықтың 32,9%-ы өзін католик деп жариялады, ал олардың 15,6%-ы жексенбі күні қасиетті миссаға қатысатынын мәлімдеді; Германия үшін бұл салыстырмалы түрде жоғары көрсеткіш. Архиепископтық Жоғарғы Франкония және Орта Франконияның көп бөлігін, сондай-ақ Төменгі Франкония мен Жоғарғы Пфальцтың шағын бөлігін қамтиды. Оның орталығы – Бамберг қаласы. Шпейер, Эйхштетт және Вюрцбург епархиялары оған бағынышты. Епархия 1007 жылы Эйхштетт және Вюрцбург епархияларының бір бөлігінен құрылды. 1817 жылы епархия архиепископтық дәрежеге көтерілді.
The Metropolitan Archdiocese of Bamberg (lat. Archidioecesis Metropolitae Bambergensis) is a Latin Church diocese of the Catholic Church in Bavaria, one of 27 in Germany. In 2015, 32.9% of the population identified as Catholic, and 15.6% of those reported that they attend Mass on Sunday; a relatively high number in Germany. The archdiocese comprises the majority of the administrative regions of Upper Franconia and Middle Franconia, as well as a small part of Lower Franconia and the Upper Palatinate. Its seat is Bamberg. The dioceses of Speyer, Eichstätt, and Würzburg are subordinate to it. The diocese was founded in 1007 out of parts of the dioceses of Eichstätt and Würzburg. In 1817, the diocese was raised to an archdiocese.
Тарих
1 қарашада 1007 жылы Франкфурт қаласында синод өтті. Синодқа сегіз архиепископ, жиырма жеті епископ, сондай-ақ Германия королі Генрих II қатысты. Генрих II Бамберг аймағындағы ескі діндерді толық жеңуге көмектесетін жаңа епархия құруды жоспарлады. Алайда, Жоғарғы Майн, Висент және Айш өзендері бойындағы вендтердің жері қашаннан бері Вюрцбург епархиясына қарасты, өйткені әулие Бонифаций Орта Германия епархияларын ұйымдастырған кезде осылай белгіленген. Сондықтан, жаңа епархияны құру үшін осы лауазымдағы адамның келісімі қажет еді. Вюрцбург епископы өзінің бір бөлігінен айырылуға қарсылық білдірмеді, әсіресе король Вюрцбургті архиепископтық деңгейге көтеруге және Майнингендегі теңдестірілген жермен сыйлауға уәде бергендіктен. Бұл шараға Папа Иоанн XVII-нің келісімі алынды, бірақ Вюрцбургті архиепископтық деңгейге көтеру мүмкін болмады, ал епископ келісімін кері алып алды. Синодта Генрих Вюрцбург және Эйхштадт епархияларының бір бөлігінен Бамберг епархиясын құруға рұқсат алды. Бамберг тікелей Римге бағынышты болды. Сондай-ақ, корольдің канцелярия бастығы Еберхардты Майнц архиепискобы Виллигис жаңа шекаралық епархияның басшысы етіп тағайындау туралы шешім қабылданды. Жаңа епархияны нығайту үшін синодта құжаттармен расталған құнды сыйлықтар табыс етілді. Генрих Хилдесхайм соборының қатаң тәртібі мен білімге құштарлығын, өзі сонда білім алғандықтан, өзі басқаратын шіркеулерге, соның ішінде өзі сүйіп тұратын Бамберг епархиясына да сіңіргісі келді. Келесі жеті епископты императорлар тағайындады, ал содан кейін еркін каноникалық сайлау қағидасы қолданылды. 1046 жылы Еберхардтың орнына Суидгер фон Морслебен келді, ол кейіннен Папа Климент II атанды. Ол Альп тауларының солтүстігінде Бамберг соборында жерленген жалғыз папа болды. Он үшінші ғасырда епархия біртіндеп аумақтық княздікке айналды, ал оның епископтары архиепископтардан кейін ең жоғары дәрежеде тұрды. Епископ Генрих I алғашқы князь-епископ атанды. Қырықыншы епископ, Георг III фон Лимбург (1505–1522) Реформацияға бейімділік танытты, бұл оның ізбасары Вейгандтың (1522–1556) кезінде күшті әлеуметтік толқуларға әкеп соқты. Қала Екінші Марграв соғысында (1552–1555) және Отыз жылдық соғыста (1618–1648) қатты қиындықтарға тап болды, соңғысында ол жаңа Франкония герцогы Бернардтың билігіне көшті. Вестфалия бейбіт шартында (1648) епископтар өздерінің иеліктерін қайтарып алды. 1802 жылы неміс медиатизациясы кезінде князь-епископтық секуляризацияланды және оның аумағы Баварияға қосылды. 1808 жылдан 1817 жылға дейін епархия бос болды, бірақ соңғы жылы Бавария конкордаты бойынша архиепископтыққа айналдырылды, ал Вюрцбург, Шпейер және Эйхштадт оның қарастырылатын епархиялары болды.
On 1 November 1007, a synod was held in Frankfurt. Eight archbishops and twenty seven bishops were present at the synod as well as the German King Henry II. Henry II intended to create a new diocese that would aid in the final conquest of paganism in the area around Bamberg. But the territory of the Wends on the upper Main, the Wiesent, and the Aisch had belonged to the Diocese of Würzburg since the organization of the Middle German bishoprics by St. Boniface, so that no new diocese could be erected without the consent of the occupant of that see. The bishop of Würzburg raised no objection to parting with some of his territory, especially as the king promised to have Würzburg raised to an archbishopric and to give him an equivalent in Meiningen. The consent of Pope John XVII was obtained for this arrangement, but the elevation of Würzburg to an archbishopric proved impracticable, and its bishop withdrew his consent. At the synod, Henry obtained permission for the foundation of the diocese of Bamberg from parts of the dioceses of Würzburg and Eichstätt. Bamberg was made directly subordinate to Rome. It was also decided that Eberhard, the king's chancellor, would be ordained by the archbishop of Mainz, Willigis, to be the head of the new border area diocese. The new diocese had expensive gifts at the synod confirmed by documents, in order to place it on a solid foundation. Henry wanted the celebrated monkish rigour and studiousness of the Hildesheim cathedral chapter – Henry himself was educated there – linked together with the churches under his control, including his favourite diocese of Bamberg. The next seven bishops were named by the emperors, after which free canonical election was the rule. Eberhard's immediate successor, Suidger of Morsleben, became pope in 1046 as Clement II. He was the only pope to be interred north of the Alps in the Bamberg Cathedral. In the thirteenth century, the diocese gradually became a territorial principality, and its bishops took secular precedence next after the archbishops; Bishop Henry I was the first prince bishop. The fortieth bishop, George III of Limburg (1505–22), was inclined toward the Reformation, which caused a violent social outbreak under his successor Weigand (1522–56), and the city suffered severely in the Second Margrave War (1552–55), as well as in the Thirty Years' War, when it was placed under the jurisdiction of Bernard, the new Duke of Franconia. At the Peace of Westphalia (1648), the bishops recovered their possessions. In 1802, in the course of the German mediatization, the prince bishopric was secularized and its territory annexed to Bavaria. From 1808 to 1817 the diocese was vacant; but by the Bavarian Concordat of the latter year it was made an archbishopric, with Würzburg, Speyer, and Eichstädt as suffragan sees.