Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд теңіз офицері және пэр
Scottish naval officer and peer
Адмирал Джордж Карнеги, 6-шы Нортеск графы (2 тамыз 1716 – 22 қаңтар 1792) – шотланд теңіз офицері және пэр. Ол Дэвид Карнегидің, 4-ші Нортеск графы мен Леди Маргарет Уэмисстің ұлы болып, 1716 жылғы 2 тамызда дүниеге келген. Корольдік теңіз флотының офицері ретінде ол Австрия мұрагерлік соғысы мен Бірінші Карнатик соғысында қатысты, онда Шығыс Үндістанда 1746 жылғы 6 шілдедегі шайқасқа қатысты. Оның қызметі бірнеше денсаулығын нашарлататын ауруларға байланысты тоқтатылды және ол 1756 жылы контр-адмирал дәрежесіне көтерілгеннен кейін теңізде қызмет етпеді. 1792 жылғы 20 қаңтарда 75 жасында қайтыс болды.
Admiral George Carnegie, 6th Earl of Northesk (2 August 1716 – 22 January 1792) was a Scottish naval officer and peer. He was the son of David Carnegie, 4th Earl of Northesk and Lady Margaret Wemyss and was born on 2 August 1716. A career Royal Navy officer, he fought in the War of the Austrian Succession and the First Carnatic War, where in the East Indies he participated in the action of 6 July 1746. His service was curtailed by a series of debilitating illnesses and he never served at sea again after being promoted to rear admiral in 1756. He died on 20 January 1792 at age 75.
Ерте өмір
Джордж Карнеги 1716 жылдың 2 тамызында Дэвид Карнегидің, Нортеск графының 4-ші графы, және оның әйелі Маргареттің ұлы ретінде дүниеге келді. Маргарет Джеймс Уэмисс, Бёрнтисланд лорды, мен Маргарет Уэмисс, Уэмисс графының 3-ші графының қызы болған.
George Carnegie was born on 2 August 1716 as the second son of David Carnegie, 4th Earl of Northesk and his wife Margaret, the daughter of James Wemyss, Lord Burntisland and Margaret Wemyss, 3rd Countess of Wemyss.
Теңіз мансабы
Карнеги 1737 жылғы 15 наурызда Корольдік теңіз күштерінің лейтенанты болды. 1738 жылғы 29 сәуірде Карнеги HMS Windsor кемесіне ауысты, бірақ тамыз айында Меноркадан алыс теңізде ауыр науқасқа шалдығып, бір кезде өлімге жақын болғандықтан, оның жерлеу рәсімі жоспарланды. 1742 жылғы қаңтарда Карнеги Бидфордтан кетіп, наурыз айында бесінші дәрежелі HMS Looe кемесінің командирі болып тағайындалды. Ескерту: "Looe" кейде "Loo" деп те жазылады. Содан кейін Карнеги қайта теңізге шықты және 7 шілдеде бірнеше жау кемелері Вигодада паналап жатыр дегенді естігеннен кейін HMS Deal Castle фрегатына қосылды. Екі әскери кеме қаланың сыртында тоқтады және портқа қайықтарын жіберді, онда олар төрт кеме ұстады, олардың екеуін өртеп жіберді, ал жау кемелері мен жағалаудан қатты отқа ұшырады. 1744 жылғы сәуірде ол әлі де осы қызметте болды және Лиссабоннан келе жатқан конвойлерді қорғауға көмектесті. Мадагаскарға барып, кейін Мадагаскардан кеткеннен кейін эскадрилья екіге бөлінді, Карнеги мен Престон коммодор Барнетт пен HMS Deptford кемесімен бірге кетті. Екі кеме голланд кемелері болып жасырынып, Санда бұғазы арқылы Банкаға жүзіп өтті, онда 1745 жылғы 25 қаңтарда үш француз кемесін тоқтатып алды. Бұл жерде олар үлкен табысқа қол жеткізіп, үш толы жүк тасыған сауда кемесін басып алды. Карнеги 28 қарашада ауруынан емделу үшін Бат қаласына келді. 1755 жылғы наурызда ол жеті жылдық соғыс жақындағанда адмирал Эдвард Хоуктің Батыс эскадрильясында қызмет ету үшін HMS Orford кемесіне командир болып тағайындалды, бірақ мамыр айында денсаулығының нашарлауына байланысты қайтадан командирліктен бас тартты. Ол қалған өмірінің көп бөлігін денсаулығы үшін Бат қаласында өткізді. Карнеги 1756 жылғы 4 маусымда көк теңіздің контр-адмиралы болып тағайындалды. Ол теңізде ешқашан командалық қызметке қайта оралмады, бірақ 1759 жылғы 14 ақпанда вице-адмирал, ал 1770 жылғы 18 қазанда адмирал болды. Ескерту: Тағайындалған мерзімдер: Көк теңіздің контр-адмиралы – 4 маусым 1756 жыл, ақ теңіздің контр-адмиралы – 1758 жыл, көк теңіздің вице-адмиралы – 14 ақпан 1759 жыл, ақ теңіздің вице-адмиралы – 21 қазан 1762 жыл, көк теңіздің адмиралы – 18 қазан 1770 жыл, ақ теңіздің адмиралы – 29 қаңтар 1772 жыл.
Carnegie became a lieutenant in the Royal Navy on 15 March 1737. Carnegie transferred to the ship of the line HMS Windsor on 29 April but in August 1738 was taken from Windsor with a debilitating illness while off Minorca, at one point coming so close to death that his funeral arrangements were made. In January 1742 Carnegie left Bideford and was appointed to the command of the fifth rate HMS Looe in March. refn|Looe also spelt Loo. Carnegie then put to sea again and on 7 July joined with the frigate HMS Deal Castle upon learning that a number of enemy ships were taking shelter in Vigo. The two warships anchored outside the town and sent their boats in to the harbour where they captured four ships, of which they burned two, while under considerable fire from the enemy ships and shore. In April 1744 he was still serving as such and helping to protect convoys sailing from Lisbon. After sailing to and then leaving Madagascar the squadron split in two with Carnegie and Preston going with Commodore Barnett and the ship of the line HMS Deptford. The two ships disguised themselves as Dutch vessels and sailed through the Sunda Strait to Banca where on 25 January 1745 they found three French ships at anchor. Here they were very successful, capturing three heavily laden merchant ships. Carnegie arrived at Bath on 28 November to recuperate from his illness. In March 1755 he was given command of the ship of the line HMS Orford to serve in Admiral Edward Hawke's Western Squadron as the Seven Years' War approached, but by May he had resigned his command due to ill health once again. He would spend considerable portions of the rest of his life in Bath for the sake of his health. Carnegie was promoted to rear admiral on 4 June 1756 as a rear admiral of the blue. He never again accepted a command at sea but by seniority was promoted to vice admiral on 14 February 1759 and admiral on 18 October 1770. refn|Full dates of promotions:Rear admiral of the blue 4 June 1756, rear admiral of the white 1758, vice admiral of the blue 14 February 1759, vice admiral of the white 21 October 1762, admiral of the blue 18 October 1770, admiral of the white 29 January 1772.