Кіріспе

Бостон және Ворчестер электр компаниялары (B&W) – Бостон мен Ворчестер, Массачусетс арасындағы бірнеше көше трамвай компанияларының бас компаниясы болды. Бостон және Ворчестер көше темір жолы салған басты желі, қалааралық трамвай желісі еді, ол ішінара ескі Бостон және Ворчестер трактында (қазіргі 9-шы бағыт) және ішінара жеке меншік жолдармен өтті. Желі автобустарға ауыстырылғаннан соң көп уақыт өткенде, Бостон және Ворчестер желілері операцияларды өз мойнына алып, франшизаларды түрлі автобус компанияларына сатты. Ньютон қаласында B&W компаниясына 90 фут (27 м) енді бульвар салу шартымен франшиза берілді, және трамвай осы бульвардың ортасымен өтті. B&W жүк тасымалдаумен де айналысты.

Тарих

Бостон және Вурчестер көшелік темір жолы 1901 жылдың 16 қарашасында тіркелді. Бостон мен Фрамингем арасындағы қызмет 1903 жылдың 5 мамырында басталды. (Бұл желі Бруклин мен Бостондағы Бостон жоғары темір жолымен қатынасты; осы желіде жүру құқықтары 1900 жылдың желтоқсанында, қысқа даудан кейін берілді.) Вурчестер мен Чеснатт-Хилл арасындағы қызмет 1903 жылдың 1 шілдесінде басталды; Вурчестер–Бостон қызметі бес күннен кейін басталды. Терминалдар арасындағы жол жүру уақыты екі сағат он бес минутты құрады; бұл Бостон және Олбэни темір жолы пойыздарынан баяу болды, бірақ B&W темір жолының бір долларлық бағасына қарағанда 40 центке тұрды. Қызмет әр жарты сағат сайын іске асырылды, ал Фрамингемнің шығысындағы қысқа маршруттық вагондар он бес минут сайын қатынас жасады. Бостон және Вурчестер электр компаниялары 1902 жылдың 29 желтоқсанында холдингтік компания ретінде құрылды. B&W 1899 жылы бірнеше қосымша жолдарды басқаруды ұйымдастырды және оларды 1903–1904 жылдары сатып алды: Фрамингемдегі Фрамингем Юнион-стрит темір жолы жергілікті қызмет көрсетті. Ол Фрамингем орталығындағы Фрамингем Оңтүстігіне дейін, бұрынғы нүктеде B&W магистраліне қосылды, ал Фрамингем торабында B&W-мен қиылысатын Саксонвилл–Оңтүстік Фрамингем желісін пайдаланды. Фрамингем, Саутборо және Марлборо көшелік темір жолы және оның еншілес компаниясы Марлборо және Фрамингем көшелік темір жолы Марлборо және Саутборо арқылы Хадсон мен Фрамингем орталығы арасындағы желіде жұмыс істеді. B&W осы желіні Фейвилл мен Фрамингем орталығы арасында пайдаланды. B&W 1909 жылы Натик орталығына қысқа филиал ашты. 1925–1926 жылдары B&W өзінің барлық қызметін автобустармен алмастыруға тырысты, бірақ Бруклин бұған келіспеді. Дегенмен, Фрамингем–Фрамингем орталығы және Фрамингем торабы–Саксонвилл бағыттары 1925 жылдың 13 маусымында автобустармен ауыстырылды. 1926 жылдың 3 шілдесінде B&W Шрусбериден батысқа және Нортбороның шығысына қарай Post Road автожолымен қатынайтын Бостон–Вурчестер автобус желісін іске қосты. 1928 жылдың сәуір айында Гудзондағы филиал автобустармен ауыстырылды, содан кейін 15 қазанда Натиктегі филиал да автобустарға көшті. Фрамингем торабындағы Фрамингем қызметі 1930 жылдың қыркүйегінде тоқтатылды. 1931 жылдың 15 қаңтарында жол Фрамингемге дейін қысқартылды, өйткені автокөлік жолының асфальтталуы шығысқа қарай жалғасты, ал батыс бөлігі автобустармен ауыстырылды. Вестбородағы жолдың бірнеше бөліктері қазіргі уақытта қолданыстағы жолдар ретінде пайдаланылуда, оның ішінде Лайман көшесі мен Шығыс магистраль көшесі арасындағы және Уолкэп пен Робинсон ескерткіш резервациясындағы жолдар. Жолдың Вестбороу бөлігін дамыту мүмкіндігін зерттеу 2021 жылы жарияланды. 2023 жылдың маусым айында қала Отис көшесі мен Парк көшесі арасындағы бөліктің жобалау жұмыстары үшін мемлекеттік қордан 440 000 доллар алды. Бұл бөлік бұрынғы B&W бағытында орналаспаған, ол жолды Вестборо станциясымен байланыстырады. Саутбородағы Лейк-Джанкшн мен Уайтс-Корнер арасында B&W шамамен автокөлік жолымен қатар жүретін жеке жолды пайдаланды. Уайтс-Корнердің шығысында Ньютон/Бруклин шекарасындағы Честнат-Хиллге дейін автокөлік жолымен қатынайтын. Ол Бостонның жоғары темір жолы (BERy) жолдары мен Хантингтон даңғылын Бостонға дейін пайдаланды. Өзінің тарихының көп бөлігінде B&W Бостонның Парк-скверіндегі шығыс терминалына жету үшін Массачусетс даңғылы мен Колумбус даңғылындағы BERy жолдарынан пайдаланды. 1920 жылдардың соңында BERY Колумбус даңғылындағы көптеген жолдарынан бас тартты; B&W вагондары оның орнына Хантингтон даңғылымен Копли скверіне дейін, содан кейін Бойлстон көшесі, Беркли көшесі және Колумбус даңғылы арқылы Парк скверіне қатынайтын.

Филиалдар

B&W сонымен қатар бірнеше филиалдық желілерде қызмет көрсетті. Натик тармағы Уолнат көшесінің шығысындағы Натик тоғысынан басты желіден бөлінді. Ол Highland Street-ке дейін жеке жолмен, содан кейін Middle Street, Sawin Street, North Avenue, Washington Street және Park Street арқылы Массачусетс штатының Натик қаласының орталығындағы Natick Common-ға дейін өтті. 1908 жылдан 1917 жылға дейін Natick Common мен Chestnut Hill арасында қызмет көрсетілді, ал 1910 жылдардың ортасында кейбір рейстер Парк-скверге дейін созылды. 1917-1928 жылдары ол Natick Common мен Натик тоғысы арасында шаттл ретінде жұмыс істеді. Жолдар Оңтүстік Фрамингем мен Фрамингем орталығындағы Юнион даңғылы мен Мейн-стрит арқылы, сондай-ақ Оңтүстік Фрамингем мен Саксонвилл арасында Конкорд-стрит арқылы (Фрамингем тоғысында басты желімен қиылысады) салынған. Жергілікті қызмет екі желіде де жүргізілді, ал Оңтүстік Фрамингем–Бостон рейсі Оңтүстік Фрамингем мен Фрамингем торабы арасындағы Саксонвилл желісін пайдаланды. Ұзын тармақ Уайтс-Корнер мен Хадсон арасында Саутборо және Марлборо қалалары арқылы өтті. Хадсонға қатынайтын пойыздар әр түрлі уақытта Уайтс-Корнерге, Оңтүстік Фрамингемге, Чеснатт-Хиллге және Парк-скверге дейін жүрді. Марлборо қаласының ішінде де қысқа қашықтықтық желі болды.